Atos 5
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Dɨngəm madɨ kare kɨ tɔe nə Ananɨyasɨ əi kɨ dəne ləne Sapɨra, gati kɨ nḛ kɨngə ləde kare tɔ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ananɨyasɨ əi kɨ dəne ləne Sapɨra ɨndəi ndude naa tɨ, ɓɔyɔi nusɨ la, ə awi kɨ ndəge adi njé kaw kɨlə je.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Pɨyər əl-e ə nə: «Ananɨyasɨ, ra ban ə ɨyə̰ *Sata̰ adɨ ur mei tɨ bore be ə? Ɔr nusɨ la lo ndɔr ləi ɨngəm, ə əl ta kɨ ngom NDɨl kɨ kay njay!
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Ri ə ɔgi kadɨ ɨngəm nḛ kɨngə ləi ə? A re gatɨ-n ə bəlme ka, ri ə ɔgi kadɨ la kɨ ɨngə kɨn, ɨra-n nḛ kɨ mei ge ə? Nḛ kɨ ɨga mei tɨ kɨn e nḛ kɨ majal. E dɨje ə əl-de ta kɨ ngom al, nə e Luwə ə əl-e ta kɨ ngom.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Lokɨ Ananɨyasɨ oo ta kɨn par ə, osɨ nangɨ, oy. Dɨje pətɨ kɨ ooi poy ta kɨn, ɓəl ra-de ngay.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Basa je rəi ragi nɨne, ɓa uni-e, awi dɨbi-e.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Asɨ ngɨrə kadɨ mɨtə go tɨ, dəne lie re ur kəy kɨ kanjɨ kadɨ gər nḛ kɨ ra nḛ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pɨyər dəje ə nə: «Əl-m adɨ-m m-o, se kɔr la kɨ ɨgati kɨ lo ndɔr ləsi wa ə n wa?» Ə dəne əl-e ə nə: «Oyo, kɔr la kɨ j-ɨngə wa ən.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Lo kɨn tɨ, Pɨyər əl-e ə nə: «Ra ban ə ɨndəi ndusi naa tɨ mba kadɨ soki NDɨl kɨ kay njay lə Ɓaɓe ə?» O ka nja dɨje kɨ awi kɨ ngawi dɨbi-e ə ɓa ta kəy tɨ kɨn, ḭ ka a awi səi tɔ.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ta naa tɨ no̰o̰ par ə Sapɨra osɨ nja Pɨyər tɨ nangɨ, oy. Lokɨ basa je kɨ njé kaw dɨbɨ ngawe uri kəy nɨngə, ɨngəi nɨne adɨ uni-e awi sie dɨbi-e kadɨ ngawe tɨ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Nḛ kɨ ra nḛ kɨn, ra adɨ njé kaw-naa je pətɨ, ɓəl rade ngay, taa dɨje pətɨ kɨ ooi poy ta kɨn ka, ɓəl rade ngay tɔ.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 *NJé kaw kɨlə je rai nḛ je kɨ ətɨ ɓəl kɨ nḛ je kɨ dəw asɨ ra al ngay dan dɨje tɨ. NJé kadɨ-me je pətɨ, kawi-naa lo kare ba, gɨn pal tɨ lə *Salomo̰, ta kəy tɨ lə Luwə.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Dɨje kɨ rangɨ kɨ adi mede Luwə al ɓəy ɓəli kadɨ rəi rɔde tɨ. Be ka, pɨti njé kadɨ-me je ngay.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Dɨngəm je kɨ dəne je ngay ngay adi mede Ɓaɓe, adɨ kɔrde ore dɔ njé kadɨ-me je kɨ dɔ tɨ dɔ tɨ.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Dɨje awi bɨtɨ ɔyi njé mo̰y je kɨ taga kadɨ rəbɨ tɨ, tɨləi-de dɔ tɨrə je tɨ ə se dɔ kagɨ tɨ kɨ otii-de, mba kadɨ re Pɨyər man nɨngə, ndɨle ur dɔ e kɨ ra tɨ wa kare dande tɨ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Dɨje ngay ḭ ɓe je tɨ kɨ gɨdɨ ɓe bo Jorijaləm tɨ, rəi bur bur kɨ njé mo̰y je kɨ dɨje kɨ ndɨl je kɨ majal yəti dɔde. Nɨngə pətɨ ɨngəi rɔ nga.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Go nḛ je tɨ kɨn, kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ dɨje kɨ goe tɨ kɨ əi me ɓutɨ tɨ lə *Sadusɨ je, jangɨ ra-de ngay dɔ njé kaw kɨlə je tɨ. Adɨ uni ndude kadɨ n-a rai nḛ madɨ.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Be ə, uwəi njé kaw kɨlə je ɨləi-de kəy dangay tɨ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nə dan kondɔ tɨ, malayka lə Ɓaɓe re tḛḛ ta kəy dangay, lokɨ adɨ tḛḛi taga nɨngə, əl-de ə nə:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Awi me kəy kaw-naa tɨ, ɨləi mbḛ ta kɨ nje kadɨ dəw təl ɨsɨ kɨ dɔne taa kɨn adi dɨje pətɨ ooi!»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 *NJé kaw kɨlə je təli rɔde go tɨ, adɨ lo ti kɨ sḭ ɓatɨ ba par ə, awi kəy kaw-naa tɨ, ɨləi ngɨrə kadɨ ndoi nḛ dɨje. Kɨ bo kɨ dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je tɨ kɨ dɨje kɨ goe tɨ, ɓari ngatɔgɨ je kɨ njé gangɨ ta, kɨ ngatɔgɨ je lə ngan *Isɨrayəl je pətɨ. Nɨngə ɨləi kəy dangay tɨ mba kadɨ rəi kɨ njé kaw kɨlə je tɔ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Nə lokɨ njé kɨlə je awi nɨngə, ɨngəi-de kəy dangay tɨ al, adɨ təli rəi ɔri-de poye əi nə:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «J-ɨngə ta kəy dangay e kɨ kutɨ mbukɨ majɨ nɨm, njé ngəm ta kəy je ka ai ta kəy tɨ no̰o̰ nɨm tɔ, nə lokɨ j-ur me kəy tɨ nɨngə, j-ɨngə dəw madɨ al.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Lokɨ kɨ bo kɨ dɔ njé ngəm ta kəy kaw-naa tɨ əi kɨ kɨ bo kɨ dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare tɨ ooi ta kɨn nɨngə, ndɨlde a̰y ur kakɨ, adɨ dəji-naa ta dɔ nḛ tɨ kɨ a ra nḛ go nḛ tɨ kɨn.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ɓa dəw madɨ re əl-de ə nə: «Dɨngəm je kɨ adi uwəi-de dangay tɨ ka kɨn, ai kəy kaw-naa tɨ no̰o̰, ɨsɨ ndoi nḛ dɨje.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Kɨ bo kɨ dɔ kəy kaw-naa tɨ aw kɨ dɨje ləne uwə-n njé kaw kɨlə je re səde, nə ke ə ɨndəi gu dɔde tɨ al tadɔ ɓəli kadɨ kosɨ dɨje kɨ kawi-naa dɔ nḛ ndo tɨ lə njé kaw kɨlə je a tɨləi-de kɨ mbal tɔli-de.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Lokɨ rəi səde nɨngə, awi səde kəy ngangɨ ta tɨ kɨ bo. Ə kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsi kadɨ-kare je əl-de ə nə:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «J-ɔgɨ səsi kɨ tɔgɨje kadɨ ɨndoi nḛ kosɨ dɨje kɨ tɔ dɨngəm kɨn. Ə səi ɨtəli rɔsi go ta tɨ ləje al, asi dɔnangɨ Jorijaləm nakɨ kɨ nḛ ndo ləsi, nɨngə ɨgei kadɨ məse e dɔje tɨ ɓəy.»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Nə Pɨyər əi kɨ ndəgɨ njé kaw kɨlə je əli-de əi nə: «Təl rɔ go ta tɨ lə Luwə e sotɨ ɨtə təl rɔ go ta tɨ lə dɨje.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Luwə lə kaje je adɨ Jəju kɨ ɨtɔli-e kɨ rəbɨ ɓə-e dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ kɨn, tḛḛ lo koy tɨ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 E ə Luwə un-e, ɨnde ade ɨsɨ taa, dɔ ji kone tɨ tə NGar kɨ ɨtə ngar je pətɨ, taa nje kajɨ dɨje tɔ. Luwə ɨnde kadɨ, kɨ ta rəbɨ lie, Isɨrayəl je ɨyə̰i rəbɨ nḛ rade je kɨ majal kɔ, adɨ n-ɨyə̰-n go majal je ləde kɔ tɔ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Je njé ma najɨ dɔ nḛ je tɨ kɨ rai nḛ kɨn, naa tɨ kɨ NDɨl kɨ kay njay kɨ Luwə adɨ njé je kɨ təli rɔde go ta tɨ lie.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Lokɨ njé gangɨ ta je ooi ta kɨn nɨngə, wongɨ rade ngay dɔ njé kaw kɨlə je tɨ, adɨ ndɨgi tɔli-de.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Nə e kɨ kare kɨ mbo̰de tɨ kɨ tɔe nə Gamalɨyəl ɔsɨ nangɨ ḭ taa. E Parɨsɨ kɨ nje ndo dɨje ndu-kun, e dəw kɨ dɨje pətɨ gei ta lie ngay. Lokɨ ḭ taa dande tɨ nɨngə, dəjɨ mba kadɨ adi njé kaw kɨlə je ɨjəi rɔde dəbɨ kare jɔ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Ɓa go tɨ, əl-de ə nə: «Isɨrayəl je, ɨndəi manjɨ nḛ kɨ ɨgəi kadɨ rai kɨ dɨje kam majɨ oi taa.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Dɔkagɨlo ngay al nḛ ɓəy ə, dəw madɨ kɨ tɔe nə Təda tɔjɨ rɔne kadɨ nḛ dəw kɨ nga. Ɔr dɨje asɨ ɓu sɔ gone tɨ. Nə dɨje rəi tɔli-e adɨ dɨje kɨ goe tɨ ka kɨn sanəi-naa. Dəw oo ta lie al ɓone.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Goe tɨ nɨngə, Juda kɨ Galile tɨ, tḛḛ dɔkagɨlo ndangɨ tɔ dɨje me makɨtɨbɨ tɨ, ɔy dɨje ngay gone tɨ ra-n wongɨ. Nə e wa ka dɨje tɔli-e tɔ, adɨ dɨje kɨ goe tɨ sanəi-naa kɔ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 NGɔsɨne, ta ləm ə to kɨn: Otɨ kadɨ ɨrai nḛ madɨ kɨ dɨje kam, ɨyə̰i-de adɨ awi lo ləde. Nḛ kɨ kadɨ ɨgəri ə to kɨn, re kɔjɨ ta ra je ləde kɨ kɨlə rade je ḭ rɔ dɨje tɨ ə, gɨn nḛ je kɨn a gangɨ tə ya̰ ndəge je be tɔ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nə re nḛ je kɨn ḭ rɔ Luwə tɨ ə, lo kadɨ səi a ɔgi dɔ goto. Otɨ kadɨ ɨnai rɔ kɨ Luwə.»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Be ə, təli ɓari njé kaw kɨlə je kəy gogɨ, ɓa, adi tɨndəi-de, ə ndɔri mbide kadɨ əli ta kɨ tɔ Jəju al, nɨngə ɨyə̰i-de adɨ awi.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 NJé kaw kɨlə je tḛḛi lo gangɨ ta tɨ kɨ rɔnəl mba koo kɨ Luwə oo-de adɨ asi nakɨ kadɨ ɨngəi ko̰ mbata lə Jəju.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Nɨngə kɨ ndɔ je kare kare pətɨ, me kəy kaw-naa tɨ ə se me kəy je tɨ madɨ, njé kaw kɨlə je nayḭ kɨ lo ndo nḛ dɨje tɨ nɨm, kɨ lo kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ tɨ, təkɨ Jəju e Kɨrɨsɨ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.