Atos 3
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 NDɔ kare Pɨyər əi kɨ Ja̰ ɨsɨ awi kəy kaw-naa tɨ mba kəl ta kɨ Luwə dɔ kadɨ tɨ kɨ mɨtə kɨ lo sɔlɔ.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 Dɔkagɨloe tɨ kɨn ə dɨje awi kɨ dəw kɨ njae oy lo koje tɨ nu, ɨndəi-e ta kəy kaw-naa tɨ. Dəw ka kɨn, ndɔ je kare kare pətɨ, a ɨndəi-e ta kəy kaw-naa tɨ kɨ ɓari-e nə: «Ta Kəy kɨ NDole». Ɨndəi-e mba kadɨ kɔy nḛ dɨje kɨ ɨsɨ uri kəy kaw-naa tɨ.
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Lokɨ oo Pɨyər əi kɨ Ja̰ kɨ ɨsɨ uri kɨ kəy kaw-naa tɨ nɨngə, kɔy-de nḛ.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Pɨyər əi kɨ Ja̰ uri kəmde kɨ dɔe tɨ, nɨngə Pɨyər əl-e ə nə: «Ɨgo̰-je ne!»
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 NJe nja koy go̰-de, ga mene tɨ kadɨ n-a nɨngə nḛ madɨ jide tɨ.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Nə Pɨyər əl-e ə nə: «M-aw kɨ la al nɨm, kɨ ɔr al nɨm kadɨ m-adi. Nə nḛ kɨ m-aw jim tɨ e tɔgɨ Jəju Kɨrɨsɨ. Be ə kadɨ-me tɔ Jəju Kɨrɨsɨ kɨ Najarətɨ tɨ, ḭ taa ə njɨyə!»
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 Pɨyər uwə taji ko̰e, ɓa un-e kɨ taa. Ta naa tɨ no̰o̰ par ə njae je kɨ gul njae je təli toi majɨ kare.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 Ḭ bal a taa ə ɨlə ngɨrə njɨyə. Aw səde naa tɨ kəy kaw-naa tɨ. Tḭ bal kɨ rɔnəl nɨm ɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ nɨm tɔ.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Dɨje pətɨ ooi-e lo njɨyə tɨ nɨm, lo kɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ nɨm tɔ.
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 Dɨje gəri-e majɨ kadɨ e nje mətɨ kɨ kəte e nje kɨsɨ ta kəy kaw-naa tɨ kɨ ɓari-e nə: «Ta Kəy kɨ NDole», ɨsɨ kɔy nḛ wa ka am. Lokɨ dɨje ooi nḛ kɨ tḛḛ dɔe tɨ kɨn nɨngə, ndɨlde a̰y ur kakɨ adɨ ɓəl rade ngay.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 NJe nja koy ka kɨn ɨyə̰ go Pɨyər əi kɨ Ja̰ al. Nḛ kɨn ra adɨ ndɨl dɨje pətɨ a̰y ur kakɨ. Be ə, dɨje pətɨ a̰yḭ-naa ngɔdɨ kawi-naa kɨ dɔde tɨ dɔde tɨ lo tɨ kɨ ɓari-e nə: «Pal lə Salomo̰».
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Lokɨ Pɨyər oo nḛ kɨn nɨngə, əl kosɨ dɨje ə nə: «NGan *Isɨrayəl je, ban ə nḛ kɨ ra nḛ kɨn ətɨ səsi ɓəl kədɨ be ə? Ban ə uri kəmsi kɨ dɔje tɨ tə nḛ kɨ e je wa kɨ tɔgɨje, ə se e kɨ takul kaw kɨ j-aw kɨ ɓəl Luwə meje ə j-adɨ-n dɨngəm kam njɨyə-n be ə?
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 Jagɨ, e Luwə lə *Abɨrakam, lə *Isakɨ, lə *Jakobɨ, Luwə lə kaje je ə ɨlə tɔjɨ dɔ ɓəə kɨlə tɨ ləne Jəju, kɨ ɨləi-e ji *Pɨlatɨ tɨ, Pɨlatɨ un ndune kadɨ n-ɨle taa, nə səi ɨmbati.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Oyo, səi ɨnaji ta gər nje kay njay kɨ nje ra nḛ kɨ dana. Nɨngə ɨdəji kadɨ ɨləi dəw kɨ nje tɔl dɨje taa toe tɨ.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 E be ə, adɨ tɔli e kɨ e nje kadɨ dɨje ɨsi kɨ dɔde taa. Nə Luwə ade ḭ dan njé koy je tɨ, j-əi pətɨ jɨ gəri majɨ.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 E mbata kadɨ kɨ j-adɨ meje Jəju kɨn ə, tɔgɨ kɨ to me tɔe tɨ, adɨ tɔgɨ dɨngəm kɨ oi-e, taa ɨgəri-e kɨn, kadɨ ḭ a-n taa. Oyo, kadɨ-me kɨ tɔge to, kɨ takul Jəju, adɨ dɨngəm kɨn rɔ nga kɨ rɔjetɨ, e nḛ kɨ ra nḛ ta kəmsi tɨ pətɨ adɨ oi ne.
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 NGɔsɨne ngakom je, m-gər majɨ ngay kadɨ nḛ kɨ ɨrai kɨn, e kɨ go gər-e tɨ al, səi je kɨ njé kɔr no̰si je pətɨ.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Nə, e kɨ rəbɨ kɨn ə, Luwə tɔl-n ta nḛ kɨ ɨlə mbḛ kəte kɨ takul njé kəl ta je kɨ tae tɨ pətɨ ə nə: Kɨrɨsɨ kɨ n-un ndune kadɨ n-a n-ɨle, a ɨngə ko̰.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 NGɔsɨne, ɨyə̰i go rəbɨ njɨyəsi je kɨ majal kɔ, ə təli ɨrəi rɔ Luwə tɨ mba kadɨ ɨyə̰-n go majal je ləsi kɔ.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 Nɨngə Ɓaɓe a adɨ səi dɔkagɨlo kɔr kə̰ə̰, a ɨlə kɨ e kɨ ɨndə dɔe naa tɨ kəte tə Kɨrɨsɨ, adɨ e Jəju, adɨ səi.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 Nə ngɔsɨne kɨn, sɔbɨ kadɨ Jəju ɨsɨ dɔra̰ tɨ, bɨtɨ kadɨ Luwə təl nḛ je pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ kɨ sɨgɨ gogɨ, təkɨ ɨlə-n mbḛ me ɓal je tɨ kɨ man, kɨ takul njé kəl ta je kɨ tae tɨ kɨ ayi njay.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Be ə, *Mojɨ ə nə: “Ɓaɓe Luwə ləsi a adɨ nje kəl ta kɨ tae tɨ, kɨ to tə mi be, a ḭ dan ngako̰si je tɨ, kɨ mbata ləsi, a oi dɔ ta je pətɨ kɨ a əl səsi.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Dəw kɨ mbatɨ təl rɔne go ta tɨ kɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨn a əl nɨngə, Luwə a tuje kɔ dan dɨje tɨ ləne kɨ koy.”
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 *NJé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ pətɨ, ɨlə ngɨre dɔ Samɨyəl tɨ nu kɨ njé re goe tɨ, əli ta dɔ dɔkagɨlo tɨ kɨ jisi me tɨ ɓone kɨn kəte.
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 Səi, ə səi dɨje kɨ ta kɨ Luwə əl kɨ ta njé kəl ta je kɨ tae tɨ kɨn sɔbɨ dɔsi, taa kun mɨndɨ kɨ Luwə un adɨ kaje je lokɨ un ndune adɨ Abɨrakam kɨn sɔbɨ dɔsi tɔ. Luwə un mɨndɨne ə nə: “Gɨn kojɨ je kɨ dɔnangɨ tɨ ne pətɨ a ɨngəi ndu kɨ tɔr dɔ tɨ kɨ takul gɨn ka ləi.”
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 E kɨ mbata ləsi kəte, ə Luwə tḛḛ-n kɨ ɓəə ləne, ɨle adɨ səsi mba kadɨ njangɨ dɔsi, kɨ takul ra kɨ ra adɨ na̰ na̰ ɨyə̰ go rəbɨ njɨyə je ləne kɨ majal kɔ.»
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.