Atos 25
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF
1 NDɔ mɨtə go ree dɔnangɨ tɨ kɨ kadɨ a o̰ ɓe dɔ tɨ, Pəsɨtusɨ ḭ Səjare tɨ aw Jorijaləm.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Lo kɨn tɨ, kɨ bo je lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ kɨ bo je lə *Jɨpɨ je, rəi səki dɔ Pol rɔe tɨ.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Me səkɨ tɨ, dəji Pəsɨtusɨ kɨ no̰ kəmde tɨ kadɨ ra səde ə ɨlə kɨ Pol Jorijaləm. Nə kɨ rɔjetɨ ɓa, ɨndəi dɔ ta naa tɨ kadɨ tə gangi Pol dɔ rəbɨ tɨ tɔli-e.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 No̰o̰ be, Pəsɨtusɨ əl-de ə nə: «Pol e dangay tɨ Səjare, taa mi wa kɨ dɔm ka ndɔ ngay al ə m-a m-təl kadɨ m-aw Səjare tɨ.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ə nə, re dɨngəm kɨn ra nḛ kɨ go tɨ al no̰o̰ ɓa, majɨ kadɨ kɨ bo je ləsi awi səm naa tɨ səki-e.»
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Pəsɨtusɨ ra ndɔ kɨ asɨ Jijoo, a re ngay ə dɔgɨ be par, ə təl aw Səjare tɨ gogɨ. Lokɨ təl re ə, lo ti kɨ rangɨ go tɨ nɨngə, aw lo gangɨ ta tɨ, un ndune adɨ rəi kɨ Pol no̰e tɨ.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Lokɨ Pol re, Jɨpɨ je kɨ ḭ Jorijaləm tɨ ɨləi-naa gəi dɔe, ɨndəi ta je kɨ nga̰ nga̰ ngay dɔe tɨ. Nə asi kadɨ ɔji nḛ je kɨ rɔjetɨ kɨ ay njay be dɔ tɨ al.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Be ə, Pol najɨ ta dɔne tɨ ə nə: «M-ra nḛ madɨ kɨ majal kɨ ndu-kun lə Jɨpɨ je al nɨm, kɨ kəy lə Luwə al nɨm, taa m-ɔsɨ-n ta Səjar al nɨm tɔ.»
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Pəsɨtusɨ kɨ ndɨgɨ ra nḛ kɨ nəl Jɨpɨ je, əl Pol ə nə: «Ɨndɨgɨ kadɨ aw Jorijaləm tɨ kadɨ gangi ta dɔi tɨ dɔ ta tɨ kɨn ta kəmm tɨ a?»
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Ə Pol ə nə: «Jagɨ, e no̰ lo gangɨ ta tɨ lə nje ko̰ɓe kɨ bo Səjar ə kɨ m-a tɨ, ə e lo kɨ a gangi ta dɔm tɨ tɨtɨ. Təkɨ ḭ wa ɨgər-n majɨ, nḛ madɨ kare kɨ majal kɨ m-ra kɨ Jɨpɨ je goto.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Kɨn ə re m-ra nḛ kɨ dana al, ə se m-tɔl nḛ kɨ asɨ koym, ə m-a mbatɨ koy al. A re ta je kɨ ɨndəi dɔm tɨ e ta je kɨ rɔjetɨ al ə, dəw kɨ a ɨlə-m jide tɨ goto. M-dəjɨ kadɨ m-o Səjar.»
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Lo kɨn tɨ, Pəsɨtusɨ əli-naa ta kɨ njé kɔjɨ ta je ləne, ɓa go tɨ əl Pol ə nə: «Ɨdəjɨ kadɨ o Səjar ɓa, a aw no̰ Səjar tɨ.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Asɨ ndɔ je go tɨ, ngar Agɨrɨpa əi kɨ konane Bərənɨsɨ rəi Səjare tɨ mba kuwə ji Pəsɨtusɨ.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Rai ndɔ je asɨ ta tɨ rɔe tɨ no̰o̰, adɨ Pəsɨtusɨ ɨndə ta lə Pol no̰ ngar Agɨrɨpa tɨ əl-e ə nə: «Pəlɨsɨ ɨyə̰ dɨngəm madɨ dangay tɨ no̰o̰.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Adɨ lokɨ m-aw Jorijaləm tɨ, kɨ bo je lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ kɨ bo je lə *Jɨpɨ je rəi səki-e rɔm tɨ, ə dəji-mi kadɨ m-gangɨ ta koy dɔe tɨ.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ə m-əl-de təkɨ rəbɨ ra-e lə dɨje kɨ Rom tɨ e be al. Dəw kɨ Rom tɨ a ɨlə dəw ji njé səke je tɨ kɨ kanjɨ kadɨ dəwe ɨngə ta rəbɨ najɨ-n ta dɔne tɨ no̰ njé səke je tɨ al.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Be ə, rəi ne, nɨngə, m-ndɨgɨ kadɨ ndɔ je man kare al, adɨ lo ti kɨ rangɨ go tɨ par ə m-aw lo gangɨ ta tɨ m-adɨ rəi kɨ dɨngəm ka kɨn.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 M-ga mem tɨ kadɨ nḛ madɨ kɨ nga̰ kɨ ra to no̰, nə lokɨ njé səke je rəi nɨngə, dəw oo lo nḛ madɨ kɨ nga̰ kɨ ra kɨ kadɨ ɨndəi ta dɔe tɨ be al.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 E ta kɨ najɨ par ə naji-naa tɨ səde ɔjɨ dɔ rəbɨ ra Luwə ləde əi je wa nɨm, ɔjɨ dɔ dəw madɨ kɨ tɔe nə Jəju kɨ oy ə Pol ə nə ɨsɨ kəm ba.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Ta ləde kɨn, m-gər lo kuje kɨ kadɨ m-ra tɨ al, adɨ m-dəjɨ Pol ə wa m-ə nə se ndɨgɨ kadɨ aw Jorijaləm tɨ kadɨ e kɨ gangɨ ta kɨn dɔe tɨ wa.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Nə Pol ndɨgɨ kadɨ nje ko̰ɓe kɨ bo kɨ Rom tɨ taa oo ta ləne. Be ə, m-un ndum kadɨ ngəmi-e dangay tɨ, bɨtɨ kadɨ tə m-ɨlə sie madɨ nje ko̰ɓe kɨ bo kɨ Rom tɨ, Səjar.»
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Agɨrɨpa əl Pəsɨtusɨ ə nə: «M-ndɨgɨ ngay kadɨ m-o ta lə dɨngəm kɨn tɔ.» Ə Pɨsɨtusɨ əl-e ə nə: «Lo ti ə a oo ta kɨ tae tɨ.»
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Lo ti kɨ rangɨ, Agɨrɨpa əi kɨ Bərənɨsɨ rəi kɨ dɨje ngay gode tɨ, urii lo gangɨ ta tɨ. Kɨ bo lə asɨgar je kɨ kɨ bo je kɨ me ɓe bo tɨ əi səde. NGa ə, Pəsɨtusɨ un ndune adɨ rəi kɨ Pol.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Lokɨ Pol re, Pəsɨtusɨ un ta əl ə nə: «Ḭ ngar Agɨrɨpa kɨ dɨje pətɨ kɨ ɨsi ne, oi dəw kɨn. E ə kosɨ Jɨpɨ je ngay rəi səki-e rɔm tɨ ne je, kɨ Jorijaləm tɨ je. Lokɨ səki-e, uni ndude kɨ taa əi nə e dəw kɨ sɔbɨ kadɨ goto kɔ.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Kɨ rɔm tɨ, mi m-o nḛ madɨ kɨ nga̰ kɨ ra kɨ asɨ koy al. Nɨngə, təkɨ e wa dəjɨ kadɨ n-oo nje ko̰ɓe kɨ bo kɨ Rom tɨ, m-un ndum kadɨ m-ade aw.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 M-gər ta wa kɨ kadɨ tə m-ndangɨ me makɨtɨbɨ tɨ m-adɨ nje ko̰ɓe kɨ bo kɨ Rom tɨ ɔjɨ dɔ ta lie kɨn al. E be ə, m-adɨ re no̰si tɨ ne, kɨ bo tɔy, m-adɨ re no̰i tɨ ḭ ngar Agɨrɨpa kadɨ tə go ta tɨ kɨ a ɨdə-je ɓa, m-ɨngə nḛ kɨ kadɨ tə m-ndangɨ.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Tadɔ m-o kadɨ e nḛ kɨ go rəbe tɨ al kadɨ m-ɨlə kɨ dangay Rom tɨ, kanjɨ kəl ta kɨ dɨje ɨndəi dɔe tɨ.»
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.