Atos 24
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARC
1 NDɔ mi go tɨ, kɨ bo lə njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ ɓari-e nə Ananɨyasɨ re Səjare tɨ. Dɨje kɨ dani-e rəi sie əi ngatɔgɨ je taa nje najɨ ta dɔ dɨje tɨ kɨ ɓari-e nə Tərtulusɨ tɔ. Ananɨyasɨ kɨ dɨje kɨ goe tɨ kɨn awi səki Pol rɔ nje ko̰ɓe tɨ kɨ dɔnangɨ Səjare tɨ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Lokɨ ɓari Pol ɓa, Tərtulusɨ ɨlə ngɨrə kɨndə ta dɔe tɨ no̰o̰ nje ko̰ɓe tɨ ə nə:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 «Ḭ kɨ bo, Pəlɨsɨ, kɨ takuli, kɨ takul gosɨ ko̰ɓe ləi, kɨ takul nḛ je kɨ ɨtu gɨnde kɨ mba majɨ lə dɨje me ɓe ə, j-ɨsɨ-n kɨ lapɨya. E kɨn e majɨ kɨ jɨ gər kɨ lo je pətɨ me nḛ je tɨ pətɨ.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Nɨngə, kadɨ j-ɨndəi kɔ tɨ ngay al, jɨ dəji kadɨ ur mbi, kɨ go me-majɨ tɨ ləi kadɨ o-n dɔ ta kɨ j-a j-əli ta je kare joo.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 J-o kadɨ dɨngəm kam e nje tujɨ ɓe. Re kɨ gangɨ-naa dan *Jɨpɨ je tɨ kɨ lo je pətɨ dɔnangɨ tɨ ne. E nje kun dɔ ɓutɨ lə dɨje kɨ Najarətɨ tɨ.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Aw bɨtɨ kadɨ n-təl kɨ kəy lə Luwə lo kɨ to njḛ tɨ, ə j-uwe. [
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Jɨ ndɨgɨ kadɨ jɨ gangɨ ta dɔe tɨ kɨ go ndu-kun tɨ ləje, nə nje kun dɔ asɨgar je kɨ ɓari-e nə Lɨsɨyasɨ, re ɨndə tɔgɨ taa-e-n jije tɨ.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Nɨngə un ndune kadɨ njé kɨndə ta dɔe tɨ rəi no̰i tɨ.] Kɨn ə ɨdə-je ta ə, ḭ wa a oo kadɨ ta je kɨ j-əli dɔe tɨ kɨn e ta kɨ rɔjetɨ.»
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Jɨpɨ je ɨndəi rɔde naa tɨ kɨ Tərtulusɨ əi nə, ta je kɨ əl dɔ Pol tɨ e ta kɨ rɔjetɨ.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 NJé ko̰ɓe ra nḛ madɨ adɨ-n ta rəbɨ Pol kadɨ əl ta. Be ə, Pol un ta tane tɨ ə nə: «M-gər kadɨ asɨ ɓal ngay ə ɨsɨ gangɨ ta me ɓe tɨ ləje ne. Nɨngə, e kɨ go taa kɨ m-taa mei ə m-a m-najɨ-n ta dɔm tɨ no̰i tɨ.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Asɨ kadɨ ḭ wa ɨsangɨ gɨne ə a ɨgər majɨ. Kaw kɨ m-aw Jorijaləm tɨ m-ɔsɨ dɔm nangɨ no̰ Luwə tɨ kɨn, man dɔ ndɔ kɨ dɔgɨ gɨde e joo al ɓəy.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Nɨngə, lokɨ m-aw kɨn, e gɨn kəy tɨ lə Luwə, ə se gɨn kəy kaw-naa tɨ lə *Jɨpɨ je, ə se lo madɨ tɨ kɨ rangɨ me ɓe bo tɨ no̰o̰, dəw kɨ oo-je, j-ɨsɨ jɨ najɨ-naa ta tɨ kɨ dəw madɨ, ə se oo-m m-ɨsɨ m-sulə dɨje goto.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Taa dɨje wa kɨ ai ne kam, asi kadɨ ɔji nḛ madɨ kare dɔ ta tɨ kɨ ɨndəi dɔm tɨ kɨn, kadɨ e ta kɨ rɔjetɨ, al tɔ.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Nɨngə, m-gər no̰i tɨ ne təkɨ, m-ɨsɨ m-ra kɨlə ɓəə lə Luwə lə bawm je. M-ra kɨlə kɨn kɨ go rəbɨ kɨ əi je kɨ ɨndəi ta dɔm tɨ kɨn, ooi kadɨ e go rəbɨ kɨ loe tɨ al. Mi m-o kadɨ nḛ je pətɨ kɨ ndu-kun lə *Mojɨ əl tae, kɨ nḛ je pətɨ kɨ njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ əli tae əi nḛ je kɨ rɔjetɨ.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 M-ɨndə mem dɔ nḛ tɨ kɨn rɔ Luwə tɨ. Nɨngə əi je ka, ɨndəi mede dɔ tɨ tɔ. Pətɨ, j-ɨndə meje tɨ kadɨ dɨje kɨ njé ra nḛ kɨ dana kɨ njé ra nḛ kɨ dana al, a ḭ lo koy tɨ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 E mbata kɨn ə, m-ɨndə tɔgɨ dɔ rɔm tɨ mba kadɨ angalm uwə-m kɨ ta no̰ Luwə tɨ al nɨm, no̰ dɨje tɨ al nɨm tɔ.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Go ɓal je tɨ kɨ ba̰y ba̰y kɨ m-goto, m-re kɨ la kadɨ m-ra-n kɨ dɨje ləm, taa kɨ kadɨ-kare kadɨ m-adɨ Luwə tɔ.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Lo kɨn tɨ, e Jɨpɨ je kɨ Aji tɨ, ə ɨngəi-mi m-a m-ra kujɨ nḛ ra je kɨ mba kay rɔ njay gɨn kəy tɨ lə Luwə. Lokɨ ɨngəi-mi kɨn, dɨje uwəi-naa gɨdɨm tɨ al nɨm, taa dəw ra nḛ kɨ bɨrɨri al nɨm tɔ.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 NGa nɨngə, e Jɨpɨ je kɨ Aji tɨ ka kɨn ə re a rəi no̰i tɨ ne kadɨ tə ɨndəi ta dɔm tɨ, lokɨ re awi səm kɨ ta madɨ.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 A re e be al tɔ nɨngə, njé kɨndə ta dɔm tɨ kɨ ai nḛ ka kɨn, əli ta nḛ kɨ m-tɔl ə ooi tae, lokɨ m-a-n no̰ njé gangɨ ta tɨ lə Jɨpɨ je ka kɨn adɨ j-o.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Ta kare kɨ m-un ndum taa no̰de tɨ m-əl m-ə nə: “E kɨ mba kadɨ kɨ m-adɨ mem kadɨ njé koy je a ḭ lo koy tɨ ə m-a-n no̰si tɨ lo gangɨ ta tɨ ne”, kɨn wa ə e ta kɨ kare ba kɨ ai dɔ tɨ wa taa.»
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Pəlɨsɨ kɨ gər rəbɨ lə Kɨrɨsɨ majɨ, ɔr ndɔ kəte, nɨngə əl-de ə nə: «NDɔ kɨ Lɨsɨyasɨ kɨ nje kun dɔ asɨgar je re ə tə m-ɨndə manjɨ ta ləsi kɨn ɓəy.»
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Nɨngə adɨ ndune adɨ kɨ bo lə asɨgar je kɨ ɓu, kare kɨ nje ngəm Pol kadɨ ngəm-e dangay tɨ. Nə ke ə kadɨ ɨyə̰ Pol adɨ ɨlə rɔne, taa kadɨ ɨyə̰ ta rəbɨ adɨ dəw lie kɨ ra kɨ ge kadɨ n-ra sie ka, kadɨ ra sie tɔ.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Asɨ ndɔ je go tɨ, Pəlɨsɨ təl rəi kɨ nene Dɨrusɨl kɨ e Jɨpɨ. Lokɨ rəi, ɨlə adɨ rəi kɨ Pol adɨ əl-e ta kɨ dɔ kadɨ-me Jəju Kɨrɨsɨ tɨ.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Nə lokɨ Pol əl ta tḛḛ-n dɔ nḛ ra tɨ kɨ dana, kɨ kuwə rɔ gɨn tɔgɨ tɨ, kɨ ta kɨ gangɨ kɨ a re ɓa, ɓəl ra Pəlɨsɨ adɨ əl Pol ə nə: «Asɨ ngata, ə aw tə ndɔ kɨ m-ɨngə dɔkagɨlo kɨ rangɨ ə m-a m-ɓari ɓəy.»
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Nɨngə ga mene tɨ təkɨ Pol a adɨ-ne la wa, adɨ taa taa, ɓa Pol adɨ re wal sie ta.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Ɓal man joo dɔ Pol tɨ, nɨngə Pɔrsɨyusɨ Pəsɨtusɨ ɔr to Pəlɨsɨ. Pəlɨsɨ ndɨgɨ kadɨ n-ra nḛ kɨ nəl *Jɨpɨ je adɨ ɨyə̰ Pol dangay tɨ ba.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.