Atos 21
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 Go kɨyə̰-naa tɨ kɨ ngatɔgɨ je lə njé kaw-naa je kɨ Epəjɨ tɨ, j-al me bato tɨ, ə j-aw njururu dɔ dər tɨ kɨ tɔe nə Kosɨ. Lo ti go tɨ nɨngə, jɨ tḛḛ me ɓe bo tɨ kɨ Rodɨ. J-ɔtɨ Rodɨ tɨ ɓa j-aw ɓe bo tɨ kɨ Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 J-ɨngə bato kɨ ɨsɨ aw Pənəsi tɨ adɨ j-al me tɨ j-aw sie.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Lokɨ j-o dɔ dər Sɨpɨr kɨ kəmje be nɨngə, j-ɨyḛ kɨ dɔ ji gəl je tɨ ə j-ɔr taa kɨ dɔnangɨ Sɨri tɨ. J-aw j-ur nangɨ Tɨr. Lo kɨn tɨ no̰o̰ kɨ a ɔri nḛ je kɨ me bato tɨ nangɨ.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 J-ɨngə njé ndo je me ɓe tɨ ka kɨn no̰o̰, adɨ j-ɨsɨ səde asɨ ndo sɨri. *NJé ndo je ka kɨn, NDɨl Luwə ɔsɨ-de adɨ əli Pol kadɨ aw Jorijaləm tɨ al.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Nə lokɨ dɔkagɨlo ləje asɨ nɨngə, j-ḭ taa, j-un ta rəbɨ ləje. NJé ndo je pətɨ, kɨ nede je, kɨ ngande je dani je bɨtɨ tḛḛi səje gɨdɨ ɓe bo tɨ. Loe tɨ no̰o̰, j-ɔsɨ məkəsɨje nangɨ ta ba tɨ, j-əl ta kɨ Luwə.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Go tɨ, lokɨ j-əl-naa ta je kɨ dɔbəy tɨ kɨ kadɨ j-ɨyə̰-n-naa ɓa, j-al me bato tɨ ə əi je təli kɨ ɓe je ləde tɔ.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 J-ɨndə ngangɨ kaw mba ləje kɨ bato, lo kɨ j-ḭ Tɨr tɨ jɨ re jɨ tḛḛ Toləmayɨsɨ tɨ. Me ɓe bo tɨ kɨn no̰o̰, j-uwə ji ngako̰je je, ɓa j-ɨsɨ səde ndɔ kare.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Lo ti dɔ tɨ nɨngə, jɨ re jɨ tḛḛ Səjare tɨ. J-aw me kəy tɨ lə Pɨlɨpɨ kɨ e nje kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ, kɨ e mbo̰ dɨje tɨ kɨ sɨri kɨ njé kɨndə kəmde go nḛ majɨ je tɨ lə njé kaw-naa je kɨ Jorijaləm tɨ. J-ɨsɨ rɔe tɨ no̰o̰.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Me kəy tɨ lie, ngan dəne je sɔ kɨ gəri dɨngəm al ɓəy, kɨ əi njé kəl ta je kɨ ta Luwə tɨ ɨsi səm tɨ no̰o̰.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 J-ɨsɨ me kəy tɨ lə Pɨlɨpɨ ka kɨn jɨ ra ndɔ ngay nga ɓa kadɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ kɨ tɔe nə Agabusɨ ḭ Jude tɨ re ɨngə je no̰o̰.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 NJe kəl ta kɨ ta Luwə tɨ ka kɨn un nda dɔ ɓədɨ lə Pol dɔɔ-n jine je kɨ njane je, nɨngə əl ə nə: «NDɨl Luwə əl ə nə, me ɓe bo tɨ kɨ Jorijaləm, kɨ bo je lə *Jɨpɨ je a dɔɔi ɓa nje nda dɔɔ ɓədɨ kɨn be. Nɨngə a ɨləi-e ji dɨje tɨ kɨ əi Jɨpɨ je al.»
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Lokɨ j-o ta kɨn nɨngə je kɨ ngako̰je je kɨ Səjare tɨ j-uwə nja Pol, jɨ dəje kadɨ aw Jorijaləm tɨ al.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Nə Pol ɨlə-je tɨ ə nə: «Oti kadɨ ɨno̰i adɨ mem gangɨ man. Mi Pol mi ɓasi kadɨ dɨje tɔi-mi par al, nə re ɔjɨ dɔ koy ka, mi ɓasi kadɨ m-oy kɨ mbata tɔ Ɓaɓe Jəju Jorijaləm tɨ.»
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Lokɨ j-o kadɨ Pol yətɨ ndune go ta je tɨ kɨ j-əl-e, al, je ka jɨ təl jɨ ta kə̰ə̰ tɔ, ə jɨ təl jɨ dəjɨ kadɨ Luwə ra ndɨgɨ ləne par.
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Go ndɔ je tɨ kɨ ban wa kɨ jɨ ra dɔnangɨ Səjare tɨ, jɨ ra go rɔje ə j-ɔtɨ j-aw Jorijaləm tɨ.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 NJé ndo je kɨ madɨ kɨ Səjare tɨ awi səje naa tɨ Jorijaləm tɨ. Lokɨ jɨ tḛḛ Jorijaləm tɨ nɨngə dani je me kəy tɨ kɨ dəw madɨ kɨ tɔe nə Mɨnaso̰, adɨ j-ɨsɨ tɨ. E dəw kɨ Sɨpɨr tɨ. E kɨ kare mbo̰ njé ndo je tɨ kɨ dɔsa̰y.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Lokɨ jɨ re jɨ tḛḛ Jorijaləm tɨ, ngako̰je je uwəi-je rɔde tɨ kɨ rɔnəl kɨ ətɨ ɓəl.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Lo ti dɔ tɨ, Pol aw səje me kəy tɨ lə Jakɨ. Lo kɨn tɨ ə, j-ɨngə ngatɔgɨ je lə njé kaw-naa je pətɨ, tɨtɨ no̰o̰.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Go kuwə ji tɨ kɨ Pol uwə jide nɨngə, ɔr-de poy nḛ je kɨ Luwə ra kɨ mbata gɨn dɨje kɨ əi Jɨpɨ je al, kɨ takul kɨlə lie kɨn, bəre bəre adɨ-de ooi.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Go nḛ je tɨ kɨ Pol ɔr-de poye kɨn nɨngə, ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə tɨ, ɓa əli Pol əi nə: «NGoko̰je, ɨndə kəmi o, Jɨpɨ je dɨbɨ ba̰y ba̰y ə adi mede Jəju, nə pətɨ uwəi go ndu-kun lə *Mojɨ nga̰.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Nɨngə kɨ ɓasɨne kɨn ooi ta dɔi tɨ təkɨ ɨsɨ ɨndo Jɨpɨ pətɨ kɨ ɨsi tə mba je dɔnangɨ je tɨ kɨ rangɨ kadɨ ɨyə̰i go ndu-kun je lə Mojɨ kɔ nɨm, əl-de kadɨ ɨjəi mɔtɨ ngande je al nɨm, taa nḛ jibəl ɓe je lə Jɨpɨ je ka kadɨ uni goe al nɨm tɔ.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Adɨ jɨ gɨri dɔ nḛ tɨ kɨ kadɨ jɨ rai, tadɔ a ooi poyi kadɨ ɨre ka par am!
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Be ə, majɨ kadɨ ɨra nḛ je kɨ j-a j-əli kam. J-aw kɨ dɨje sɔ mbo̰ je tɨ ne kɨ uni mɨndɨde kadɨ n-ɨndəi rɔde ta dangɨ mbata lə Luwə.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Majɨ kadɨ ɔr dɨje kɨn goi tɨ, ə ɨra səde nḛ jibəl ɓe kay rɔ dɔ majal tɨ, ə ɨgə dɔde mba kadɨ ngɨsəi dɔde. Nɨngə dɨje pətɨ a gəri kadɨ poy ta je pətɨ kɨ ooi ɔjɨ dɔi e ta je kɨ ngom. Tadɔ ḭ wa kɨ dɔi, ɨtəl rɔi go ndo kun je tɨ lə Mojɨ.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Kɨ ɔjɨ dɔ dɨje kɨ əi Jɨpɨ je al kɨ adi mede, ndu-kun je kɨ jɨ ndangɨ j-ɨlə-n j-adɨ-de, e kadɨ usoi da kɨ dəw gugɨ-n yo al nɨm, kadɨ usoi məsɨ al nɨm, da kɨ dəw tu mɨnde al nɨm, taa kadɨ sangɨ-naa kɨ go lo kaya tɨ ka goto dande tɨ tɔ.»
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 E be ə, lo ti go tɨ nɨngə, Pol aw kɨ dɨje kɨ sɔ ka kɨn, ay rɔne səde, ɓa goto ur natɨ kəy tɨ lə Luwə, ɔjɨ ndɔ kɨ gɨn kay rɔ ləde a gangɨ-n, ə kadɨ dəw kɨ ra dande tɨ a re-n kɨ kadɨ-kare, kadɨ adɨ Luwə.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Lokɨ nay ɓasi kadɨ gɨn ndɔ kɨ sɨri gangɨ, *Jɨpɨ je madɨ kɨ ḭḭ dɔnangɨ Aji tɨ, ooi Pol kəy kaw-naa tɨ, suləi kosɨ dɨje dɔe tɨ ə osi sie uwəi-e,
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 nɨngə əli ta kɨ ndude kɨ bo əi nə: «Səi dɨje kɨ *Isɨrayəl, ɨrəi ɔsi gɨn je! Dəw kam ə, e nje ndo dɨje kɨ lo je pətɨ kadɨ ɔsi ta dɨje ləje nɨm, ndu-kun je ləje nɨm taa kəy kaw-naa kɨn nɨm tɔ. Nɨngə kɨ rangɨ ɓəy, re ur kɨ dɨje kɨ ɨjəi mɔtɨde al natɨ kəy tɨ lə Luwə mba kadɨ təl-n lo kɨ ay njay kɨn, lo kɨ to njḛ tɨ.»
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Əli ta kɨn be, mbata kəte ooi Tɨropɨm, dəw kɨ ɓe bo Epəjɨ tɨ sie me ɓe bo Jorijaləm tɨ. Adɨ gɨri kadɨ re ur sie kəy kaw-naa tɨ.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Dɨje awi pɨr pɨr dɔ-naa tɨ me ɓe bo tɨ kɨ Jorijaləm tɨ ba pətɨ. Nɨngə dɨje tḛḛi kɨ lo njo̰ njo̰ ɨsɨ rəi bur bur. Rəi uwəi Pol tḛḛi sie kəy kaw-naa tɨ taga. Nɨngə taji naa tɨ no̰o̰ uwəi ta kəy je uti.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Dɨje sangi kadɨ n-tɔli Pol. Nɨngə kəte ɓəy taa kadɨ tɔli-e, poy ta osi mbi kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ kɨ Rom tɨ təkɨ ɓe bo Jorijaləm ba pətɨ a kɨ njane taa.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Taji naa tɨ no̰o̰ par ə, ḭ taa ɔy asɨgar je kɨ kɨ bo je kɨ dɔ ɓutɨ asɨgar je tɨ kɨ ɓu, ə a̰y ngɔdɨ kɨ rɔ kosɨ dɨje tɨ. Lokɨ kosɨ dɨje ka kɨn ooi kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ kɨ asɨgar je nɨngə, taai kə̰ə̰ ta kɨndə Pol tɨ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Lokɨ re tḛḛ rɔ kosɨ dɨje tɨ, kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ ka kɨn ɔtɨ ɓasi kɨ rɔ Pol tɨ, un ndune adɨ uwəi-e, ə adɨ dɔɔi-e kɨ kulə gɨndɨ joo. Nɨngə təl dəjɨ ta ə nə: «Na̰ e dɨngəm kam ə? Ə ri ə ra ə?»
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Nɨngə tur ta to dangɨ dangɨ dan kosɨ dɨje tɨ, ta ləde un go-naa al. Adɨ lo kadɨ kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ ka kɨn oo ta kɨ rɔjetɨ goto. Be ə un ndune kadɨ awi kɨ Pol me ndogɨ bɔr tɨ kɨ ngal, lo kɨsɨ asɨgar je tɨ
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Lokɨ Pol re tḛḛ rɨgɨ lo njɨyə je tɨ kɨn nɨngə, loe goto adɨ asɨgar je uni-e, tadɔ kosɨ dɨje bətɨrəi-e kɨ wongɨ ngay.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Kosɨ dɨje kɨ ɨsi njɨyəi goe tɨ bur bur əli kɨ ndude kɨ boy əi nə: «Adɨ jɨ tɔl-e!»
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Kəte ɓəy taa kadɨ asɨgar je awi sie me ndogɨ bɔr tɨ kɨ ngal kɨ lo kɨsɨde tɨ, Pol dəjɨ ta kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ ə nə: «A adɨ-m ta rəbɨ kadɨ m-əl-n ta kare a?» Nɨngə kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ ka kɨn dəje ə nə: «Ɨgər kəl ta Gɨrəkɨ ɓətɨ a?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 M-gər al adɨ m-ɔjɨ m-ə nə ḭ dəw kɨ Ejɨpɨ tɨ kɨ ndɔ kɨ me ndɔ je tɨ kɨ gogɨ ne kɨn, sulə dɨje adɨ rai wongɨ, ə ɔr-de asi dɨje dɨbɨ sɔ kɨ bundungɨ je jide tɨ, ə ur-n wale kɨn.»
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Ə Pol ə nə: «Jagɨ, mi Jɨpɨ kɨ ɓe bo tɨ kɨ Tarsɨ kɨ dɔnangɨ Sɨlɨsi tɨ, mi dəw kɨ me ɓe ɓo tɨ kɨ tɔe ɓa, ə njai ba ɨyə̰-m adɨ-m m-əl dɨje kɨn ta.»
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Be ə, kɨ bo kɨ dɔ asɨgar je tɨ ade ta rəbɨ. Pol ḭ a taa dɔ rɨgɨ lo njɨyə tɨ, ɔy jine dəjɨ-n kosɨ dɨje kadɨ uri mbide. Lokɨ lo to jɨjɨji nɨngə, əl-de ta kɨ ta ebɨrə.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.