Atos 16
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF
1 Pol re tḛḛ Dərbɨ tɨ, go tɨ aw Lɨsɨtɨr tɨ. Lo kɨn tɨ ə, ɨngə nje ndo kare kɨ tɔe nə Tɨmote. Ko̰e e nje kadɨ-me kɨ e Jɨpɨ, ə bawe e Gɨrəkɨ tɔ.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 NGako̰je je kɨ Lɨsɨtɨr kɨ Ikonɨyom əli ta lie majɨ ngay.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Adɨ Pol ndɨgɨ kuwe jine tɨ kaw sie. Be ə, aw sie ɨjə mɔte, mbata *Jɨpɨ je kɨ rai ɓe lo je tɨ kɨn, gəri-e ɓətɨ kadɨ bawe e Gɨrəkɨ.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ɓe bo je pətɨ kɨ tḛḛi tɨ, ɔji ngako̰de je ndu-kun je kɨ njé kaw kɨlə je kɨ ngatɔgɨ je lə njé kaw-naa je kɨ Jorijaləm tɨ uni. Ɓa əli-de kadɨ rai go ndu je tɨ ka kɨn.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 *NJé kaw-naa je ɨngəi tɔgɨ me kadɨ-me tɨ ləde, nɨngə kɔrde ḭ dɔ made tɨ kɨ ndɔe ndɔe.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 NDɨl Luwə ɔgɨ-de kɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ ngan ɓe je tɨ kɨ Aji. Adɨ ɔti no̰o̰, ɨndəi dɔnangɨ Pɨrɨji kɨ dɔnangɨ Galasi mani.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Lokɨ rəi tḛḛi ɓasi kɨ Mɨsi, sangi rəbɨ kadɨ n-awi Bɨtɨni tɨ, nə NDɨl Jəju ɔgɨ-de rəbɨ.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Be ə, ɨndəi dɔnangɨ kɨ Mɨsi gangi, awi tḛḛi ta ba tɨ kɨ Tɨrowasɨ.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Loe tɨ kɨn ə, kondɔ ɓa, Pol oo dəw kare kɨ Masəduwan tɨ me ndɨl tɨ re a dɔe tɨ. Dəw ka kɨn əl Pol ə ə nə: «NJai ba, ɨre Masəduwan tɨ ɨra səje.»
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Go nḛ koo me ndɨl tɨ lə Pol, ta naa tɨ no̰o̰, jɨ sangɨ rəbɨ kadɨ j-aw Masəduwan tɨ, mbata jɨ gər majɨ təkɨ Luwə ə wa ə ɓar-je kadɨ j-aw j-ɨlə mbḛ Poy Ta kɨ Majɨ tɨtɨ.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 J-al bato Tɨrowasɨ tɨ no̰o̰, ɓa j-ɔsɨ jɨ tḛḛ dɔ dər Samotɨrasɨ tɨ. Lo ti kɨ go tɨ nɨngə, jɨ tḛḛ Nəyapolɨsɨ tɨ.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 J-ḭ loe tɨ no̰o̰, j-aw Pɨlɨpɨ tɨ, kɨ e ɓe bo kɨ dɔsa̰y kɨ dɔnangɨ tɨ kɨ Masəduwan, kɨ e gɨn ko̰ɓe tɨ kɨ Rom. J-ɨsɨ no̰o̰, jɨ ra ngan ndɔ je asɨ tatɨ.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Nɨngə ndɔ ta kə̰ə̰ tɨ lə *Jɨpɨ je, jɨ tḛḛ gɨdɨ ɓe bo tɨ taga, kadɨ j-aw kadɨ mbo tɨ. J-aw tɨ mbata jɨ gɨr kadɨ j-a j-ɨngə lo kəl ta kɨ Luwə tɨtɨ. Lokɨ j-aw nɨngə, j-ɨsɨ nangɨ rɔ dəne je tɨ kɨ kawi-naa loe tɨ, j-əl-de ta.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Dan dəne je tɨ ka kɨn, e kɨ kare ɨsɨ no̰o̰, tɔe nə Lɨdi. E dəne kɨ ɓe bo tɨ kɨ Tɨyatɨr. E nje labɨ ta kɨbɨ kɨ kər pɨr pɨr. Nɨngə e dəw kɨ nje ɓəl Luwə tɔ. Ɨsɨ oo ta, ɓa Ɓaɓe tḛḛ nga̰mee, adɨ ɨndə mbine majɨ go ta je tɨ kɨ Pol ɨsɨ əl.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ra batəm naa tɨ kɨ njé kɨ me kəy tɨ ləne. Ɓa ɓar-je kadɨ j-aw ɓe ləne ə nə: «Kɨn ə re oi-mi kadɨ mi nje kadɨ mem Ɓaɓe ɓa, ɨrəi ɨsi ɓe ləm.» A dɔ ta tɨ kɨn nga̰, kadɨ jɨ ndɨgɨ gone tɨ.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 NDɔ kare j-ɨsɨ j-aw kɨ lo kəl ta tɨ kɨ Luwə ɓa, dəne kɨ nje ra kɨlə me kəy tɨ kare re ɨngə-je. Dəne kɨn aw kɨ ndɨl ndo̰, adɨ lo kɨ ɨndə gara ɓa, ɨngə-n nḛ ngay adɨ ɓane je.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Un goje kɨ Pol je ɓa, əl ta kɨ ndune kɨ boy ə nə: «Dɨje kɨ ai kam əi ɓəə je lə Luwə kɨ e dɔ nḛ je tɨ pətɨ. Rəi a ɔji səsi rəbɨ kajɨ.»
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Dəne ra nḛ kɨn be ndɔne ba̰y ba̰y goje tɨ. Be ə, ta tɔl tae tɨ, wongɨ ra Pol dɔe tɨ, adɨ təl tane əl ndɨl kɨ ɨsɨ me dəne tɨ ka kɨn ə nə: «Me tɔ Jəju Kɨrɨsɨ tɨ, m-əli kadɨ ɨtḛḛ kɔ me tɨ.» Nɨngə ta naa tɨ no̰o̰, ndɨl tḛḛ kɔ me dəne tɨ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Lokɨ ɓae je ooi kadɨ nḛ kɨngə nḛ ləde ka, ɨndə ngangɨne ɓa, uwəi Pol əi kɨ Sɨlasɨ awi səde ta mbalo tɨ, no̰ njé ko̰ɓe je tɨ.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Awi səde no̰ njé gangɨ ta je tɨ əli-de əi nə: «Dɨje kɨ oi-de kam əi *Jɨpɨ je, ə rəi kɨ ndu kɨ majal me ɓe bo tɨ ləje.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Rəi kɨ nḛ jibəl ɓe je kɨ, je kɨ je Rom je, sɔbɨ dɔje al, kadɨ tə jɨ taa, jɨ ra-n kɨlə.»
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Kosɨ dɨje ḭḭ, ɓuki-naa dɔ Pol tɨ əi kɨ Sɨlasɨ. Ɓa, njé gangɨ ta je, adɨ ngḭḭ kɨbɨ rɔde tɨ, tɨndəi-de kɨ gɔl.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lokɨ ɨndəi-de majɨ ɓa, awi ɓuki-de dangay tɨ, nɨngə əli nje ngəm dangay je kadɨ ngəm-de majɨ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Lokɨ nje ngəm dangay je ɨngə ndu kɨn be ɓa, aw səde kəy dangay tɨ kɨ duni nu, taa ɨlə kangɨla njade tɨ.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Kondɔ dan lo tɨ, Pol əi kɨ Sɨlasɨ ḭḭ ɨsɨ əli ta kɨ Luwə, osi pa ɨləi tɔjɨ dɔ Luwə, ə ndəgɨ dangay je ooi ndude.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Nɨngə, kɨ kəm kɨ kɨndə jɨpɨ, dɔnangɨ yəkɨ kɨ tɔgɨne ngay. Yəkɨ yəkɨ kɨ ra adɨ ngɨrə kəy dangay ka ḭ ɓakɨ ɓakɨ. Ɓa kɨ ta naa tɨ no̰o̰, ta kəy je tḛḛi nɨm, kulə gɨndɨ kɨ dɔɔi dangay je pətɨ ka tutɨ nɨm tɔ.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Lo kɨn tɨ no̰o̰, nje ngəm dangay je ḭ dɔ ɓi tɨ. Lokɨ ḭ dɔ ɓi tɨ ə oo ta kəy je a tagɨra, oo ə nə dangay je a̰yḭ-naa wa, adɨ ɔr kɨyə ləne kadɨ tə n-tɔl-n rɔne kɔ.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ə Pol Un ndune kɨ taa ngay əl-e ə nə: «Ɨtujɨ rɔi al, nə j-a nḛ pətɨ.»
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Lo kɨn tɨ, nje ngəm dangay je dəjɨ por, ɓa nagɨ rɔne ur kəy, osɨ no̰ Pol tɨ kɨ Sɨlasɨ kɨ dadɨ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Go tɨ, adɨ-de tḛḛi taga, nɨngə dəjɨ-de ə nə: «Ɓam je, e ri ə kadɨ m-ra ə m-a m-ɨngə-n kajɨ ə?»
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Ə əli-e ə nə: «Adɨ mei Ɓaɓe Jəju, ə a ɨngə kajɨ səi kɨ njé kɨ me kəy tɨ ləi.»
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Lo kɨn tɨ, ɨləi-e mbḛ ta lə Ɓaɓe, naa tɨ kɨ njé kɨ me kəy tɨ lie.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dan kondɔ tɨ wa kɨn no̰o̰, nje ngəm dangay je aw kɨ Pol əi kɨ Sɨlasɨ, togɨ do je ləde, ɓa kalangɨ ba go tɨ, adɨ rai-e batəm naa tɨ kɨ dɨje kɨ me kəy tɨ ləne.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Go tɨ, təl aw səde me kəy tɨ ləne, adɨ-de nḛ kuso usoi, rai rɔnəl me kəy tɨ mbata kadɨ kɨ adi mede Luwə.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Lokɨ lo ti nɨngə, njé gangɨ ta je ɨləi paja je ləde kɨ rɔ nje ngəm dangay je tɨ əi nə: «Ɨyə̰ dɨje kɨn adɨ awi.»
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Ə nje ngəm dangay je re əl Pol ta kɨn ə nə: «NJé gangɨ ta je əi nə kadɨ m-ɨyə̰ səsi madɨ awi, ə nə ɨtḛḛi awi lo ləsi kɨ lapɨya.»
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nə Pol əl paja je ə nə: «Je dɨje kɨ Rom tɨ tɔ, ə adi dɨje ɨndəi je ta kəm kosɨ je tɨ, kɨ kanjɨ gangɨ ta dɔ je tɨ. Ə go tɨ, ɓuki je dangay tɨ be par tɔ. Nɨngə ɓasɨne, ɨyə̰i-je taa lo ngə̰y tɨ be par a? A e be al! Adɨ əi je wa rəi kɨ rɔde ɨyə̰i-je taa!»
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ə paja je təli kɨ ta kɨn awi rɔ njé gangɨ ta je tɨ, adɨ ɓəl ra njé gangɨ ta je ngay. Ɓəl ra-de, lokɨ ooi kadɨ Pol je əi dɨje kɨ Rom tɨ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Be ə, ḭḭ, rəi rɔde tɨ, dəji-de me-sɔl, ɓa ɨyə̰i-de kadɨ awi, ə dəji-de kadɨ tḛḛi me ɓe bo tɨ kɨn kɔ ngata.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Lokɨ Pol əi kɨ Sɨlasɨ tḛḛi dangay tɨ ɓa, awi ɓe lə Lɨdi. Awi ooi ngako̰je je kɨ njé kadɨ-me je, ɨləi dɨngəm mede tɨ ɓa awi.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.