Apocalipse 12
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARIB
1 Nḛ kɔjɨ madɨ kɨ ətɨ ɓəl tḛḛ dɔra̰ tɨ. Nɨngə e dəne kɨ kadɨ utɨ dɔ rɔe tə kɨbɨ tɨ, ɓa nay ɨsɨ gɨn njae tɨ. Mee je kutɨ gɨde joo ə ɨndəi rɔde naa tɨ tə jɔgɨ kɔsɨ-gon ɨsi dɔe tɨ.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Dəne ka kɨn naye ngay al kadɨ ojɨ ngon, ə lokɨ to ndoo ra-e ɓa, un ndune kɨ taa no̰.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Nḛ kɔjɨ madɨ kɨ rangɨ ɓəy tḛḛ dɔra̰ tɨ. Nɨngə e kəkɨrə da madɨ kɨ ɓari-e dɨrago̰, kər tə por be ə tḛḛ a. Dɔe e sɨri, ə gaje e dɔgɨ tɔ, nɨngə jɔgɨ kɔsɨ-gon ɨsɨ dɔe je tɨ ka kɨn kare kare.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Un mongɨne ɓa, ɨtə-n me je kɨ kare me kɨ mɨtə tɨ dɔra̰ tɨ ɓukɨ-de kɨ dɔnangɨ tɨ. Re a ta dəne tɨ kɨ aw tə ojɨ ngon ka kɨn kadɨ tə re ojɨ ngon taa ɓa, n-rɨbə ngon n-uso-e.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Dəne ojɨ ngon kɨ dɨngəm kɨ kadɨ tə a ɨsɨ dɔ gɨn ɓe je tɨ pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne, a o̰-de ɓe kɨ ko̰ɓe lie a nga̰ tə gɨndɨ be. E mbata kɨn ə, lokɨ ojɨ ngon taa par ə, uni ngon ka kɨn awi sie kadɨ Luwə tɨ, kadɨ kɨmbər ngar tɨ lie.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 NGa nɨngə dəne taa a̰y ya̰ne aw dɨlə lo tɨ kɨ e lo kɨ Luwə ɨndə dɔ lo madɨ dana tɨtɨ kadɨ tə ɨsɨ tɨ adɨ tə ngəmi-e kɨ nḛ kuso asɨ ndɔ dɨbɨ kɨ ɓu joo kɨ kutɨ mehḛ (1260). Da kɨ ɓari-e dɨrago̰|src="Dragon.tif" size="span" loc="REV 12.1-15" copy="Birney Boyd" ref="12.3"
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Lo kɨn tɨ, rɔ ḭ dɔra̰ tɨ. Mɨsəl əi kɨ malayka je ləne rɔi kɨ da kɨ ɓari-e dɨrago̰ ka kɨn. Dɨrago̰ ka əi kɨ malayka je ləne ḭḭ səde kɨ rɔ tɔ,
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 nə rɔ təte. Lo ləde əi kɨ malayka je ləne goto dɔra̰ tɨ ngata.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Ɔsi kəkɨrə dɨrago̰ ɨləi-e nangɨ. E kɨ e ɓɨgə li kɨ ɓari-e su je kɨ *Sata̰ je, e kɨ e nje kədɨ dɨje pətɨ kɨ dɔnangɨ tɨ ne. Ɔsi-e ɨləi nangɨ, naa tɨ kɨ malayka je kɨ goe tɨ.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Lo kɨn tɨ, m-o ndu dəw madɨ ɓa kɨ tɔgɨne ə nə: «Dɔkagɨlo kajɨ re ngata, dɔkagɨlo kadɨ Luwə ɔjɨ tɔgɨne re ngata, dɔkagɨlo ko̰ɓe lie re ngata. E dɔkagɨlo kɨ tɔgɨ e ji Kɨrɨsɨ tɨ ngata. Tadɔ dəw kɨ nje kɨndə ta dɔ ngako̰je je tɨ ka ɔsi-e dɔra̰ tɨ ɨləi-e dɔnangɨ tɨ. E kɨ nje kɨndə ta dɔde tɨ kondɔ je kɨ kada je no̰ Luwə tɨ ləje.
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Nə əi je təti-e rɔ kɨ takul məsɨ NGon batɨ nɨm, kɨ takul ta lə Luwə kɨ mai naje nɨm. Ɓəli rɔde al, əi ɓasi ngay kadɨ ndɨgi koy.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 E mbata kɨn ə,
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Lokɨ dɨrago̰ oo kadɨ ɔsi-ne ɨləi-ne nangɨ ɓa, ɔr ngɔdɨ kɨ go dəne tɨ kɨ nje kojɨ ngon kɨ dɨngəm ka kɨn.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Nə adi dəne ɨbə bagɨne joo tə bagɨ kəkɨrə soro be, kadɨ ḭḭ-n aw osɨ lo tɨ kɨ Luwə ɨndə dɔe dana ade dɨlə lo tɨ, kadɨ tə ngəmi-e kɨ nḛ kuso asɨ ɓal mɨtə kɨ nusɨ, sa̰y, kadɨ li ndətɨ kade al.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Lo kɨn tɨ, li ɨlə man tane tə man ba be kɨ go dəne tɨ no̰o̰ kadɨ tə tɔgɨ man ka kɨn ɨnde aw sie.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Nə dɔnangɨ re rɔ lə dəne, tḛḛ tane tɨbɨ-n ndəə man kɨ li tɔmo̰ ka kɨn yɨkɨ.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Lo kɨn tɨ, wongɨ tɔl dɨrago̰ dɔ dəne tɨ, adɨ aw rɔ dɔ gɨn kojɨ tɨ lie, kɨ əi njé təl rɔde go ndu Luwə tɨ, njé ka dana dɔ nḛ kɨ rɔjetɨ kɨ Jəju tḛḛ kɨ dɔe kɨ taga.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 Go tɨ, aw ɨlə rɔne a ta ba bo tɨ.
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.