2 Coríntios 3
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARC
1 Kadɨ m-dəjɨ m-o se j-ɨsɨ jɨ sangɨ kadɨ jɨ tɔjɨ rɔje je wa ka ɓəy wa? Se kadɨ jɨ ra təkɨ dɨje madɨ ɨsɨ rai, ə ɨsɨ taai makɨtɨbɨ lo kɨ rangɨ tɨ kadɨ ma najɨ dɔde tɨ kɨ rɔsi tɨ je taai jisi tɨ awi kɨ lo kɨ rangɨ tɨ je kɨn be wa?
1 Porventura, começamos outra vez a louvar-nos a nós mesmos? Ou necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós ou de recomendação de vós?
2 Makɨtɨbɨ kɨ kadɨ ma najɨ dɔje tɨ ɓa, e darɔsi səi je wa. Səi makɨtɨbɨ kɨ ndangɨ nga̰me je tɨ, kɨ dɨje pətɨ gəri nɨm ɨsɨ tɨdəi nɨm.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,
3 To kɨ taga kadɨ səi makɨtɨbɨ kɨ Kɨrɨsɨ ndangɨ adɨ-je jije tɨ, ɨlə-n-je. Kɨrɨsɨ ndangɨ kɨ man ndangɨ nḛ makɨtɨbɨ tɨ al, nə ndangɨ kɨ NDɨl Luwə kɨ nje kɨsɨ kəm ba; e makɨtɨbɨ kɨ ndangɨ dɔ mbal tɨ al, nə ndangɨ nga̰me dəw tɨ.
3 porque já é manifesto que vós sois a carta de Cristo, ministrada por nós e escrita não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas nas tábuas de carne do coração.
4 E kɨn ə e me je kɨ j-adɨ ta kəm Luwə kɨ takul Kɨrɨsɨ.
4 E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Nɨngə j-a j-əl j-ə nə e kɨ tɔgɨje je wa ə jɨ ra-n nḛ madɨ al, nə e kɨ tɔgɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ.
5 não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,
6 E Luwə wa tɔ ə adɨ-je tɔgɨ, adɨ jɨ təl-n njé ra kɨlə ɓəə je me kun mɨndɨ tɨ kɨ sɨgɨ. E kun mɨndɨ kɨ e gɨn *NDu-kun tɨ al, nə e gɨn NDɨl Luwə tɨ. Tadɔ NDu-kun kɨ ndangɨ e nje re kɨ koy, nə NDɨl Luwə e nje re kɨ kajɨ.
6 o qual nos fez também capazes de ser ministros dum Novo Testamento, não da letra, mas do Espírito; porque a letra mata, e o Espírito vivifica.
7 Kəte ndu-kun e kɨ ndangɨ kɨ ku ta je kare kare go-naa tɨ dɔ ba mbal tɨ, ɓa kunjɨ Luwə unjɨ dɔ tɨ. *Mojɨ kɨ nje re kɨ ndu-kun ka kɨn, ta kəme o̰ por wor wor, kɨ lo kadɨ ngan *Isɨrayəl je go̰i ta kəme goto. Nɨngə ta kəme kɨ o̰ por kɨn, unjɨ dɔkagɨlo ndə̰y be par ə gɨne a gangɨ. Ə re ra kɨlə kɨ NDu-kun kɨ nje re kɨ koy adɨ tɔɓa be nɨngə,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos na face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual era transitória,
8 ra kɨlə kɨ NDɨl Luwə a ətɨ ɓəl kɨ dum ɓəy.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito?
9 Re kɨlə lə NDu-kun kɨ a aw kɨ dɨje me ta kɨ gangɨ tɨ adɨ tɔɓa nɨngə, kɨlə kɨ kadɨ Luwə tɨdə-n dɨje dɨje tɨ ləne a adɨ tɔɓa kɨ ətɨ ɓəl ngay ɓəy.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glorioso, muito mais excederá em glória o ministério da justiça.
10 J-asɨ kadɨ j-əl j-ə nə, tɔɓa kɨ dɔ kəte, tɔge goto no̰ tɔɓa tɨ kɨ ɓone kɨn, kɨ e tɔɓa kɨ ɨtə e kɨ kəte sa̰y.
10 Porque também o que foi glorificado, nesta parte, não foi glorificado, por causa desta excelente glória.
11 Kɨn ə nḛ kɨ lo ti ə a ɨndə də ə ɨngə tɔɓa nɨngə, nḛ kɨ a to bɨtɨ kɨ no̰ tɨ tɔɓa lie a ətɨ ɓəl kɨ dum.
11 Porque, se o que era transitório foi para glória, muito mais é em glória o que permanece.
12 Nḛ kɨ j-ɨsɨ ngəm tae kɨn ə ra adɨ j-aw kɨ me kɨ tḭ katɨ.
12 Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.
13 Je jɨ ra təkɨ Mojɨ ra-n kɨn al. Mojɨ kɨ ɨlə kɨbɨ ta kəmne tɨ kadɨ ngan Isɨrayəl je ooi ta tɔl ta kunjɨ kɨ lo ti ə a goto kɨn al.
13 E não somos como Moisés, que punha um véu sobre a sua face, para que os filhos de Israel não olhassem firmemente para o fim daquilo que era transitório.
14 Nḛ gər lə ngan Isɨrayəl je goto, dɔde bəy bəy. Nɨngə bɨtɨ ɓone kɨn ka, lokɨ ɨsɨ tɨdəi Kun mɨndɨ kɨ kɔke ɓa, kɨbɨ kɨn to ba wa ɓəy. To ba, dəw un kəmde tɨ al, tadɔ e kɨ kɨndə rɔ naa tɨ kɨ Kɨrɨsɨ ə kɨbɨ kɨn a goto-n kɔ ta kəmde tɨ.
14 Mas os seus sentidos foram endurecidos; porque até hoje o mesmo véu está por levantar na lição do Velho Testamento, o qual foi por Cristo abolido.
15 Bɨtɨ ɓone kɨn ka, lokɨ ɨsɨ tɨdəi makɨtɨbɨ je kɨ Mojɨ ndangɨ kɨn ə, kɨbɨ madɨ utɨ kəmde dɔ nḛ gər tɨ wa ɓəy.
15 E até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 E kɨ go rəbɨ kadɨ-me Kɨrɨsɨ par ə kɨbɨ kɨn a goto-n ta kəm dəw tɨ.
16 Mas, quando se converterem ao Senhor, então, o véu se tirará.
17 Tadɔ Ɓaɓe e NDɨl, nɨngə lokɨ NDɨl Ɓaɓe e tɨtɨ, loe tɨ kɨn ə taa kɨyə̰ taa e tɨtɨ tɔ.
17 Ora, o Senhor é Espírito; e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Nɨngə j-əi pətɨ, kɨbɨ e kɨ goto kəmje tɨ kɔ, adɨ jɨ tɔjɨ tɔɓa lə Ɓaɓe rɔje tɨ təkɨ kɔtɨrongɨ a tɔjɨ-n ndɨl dəw be. Lo kɨn tɨ, jɨ mbəl jɨ to tə Ɓaɓe wa be. Ɓaɓe kɨ e NDɨl adɨ tɔɓa lie unjɨ dɔje tɨ unjɨ kunjɨ kɨ ətɨ ɓəl kɨ dɔ made tɨ, dɔ made tɨ.
18 Mas todos nós, com cara descoberta, refletindo, como um espelho, a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória, na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.