2 Coríntios 1
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ARA
1 Mi Pol kɨ nje kaw kɨlə lə Jəju Kɨrɨsɨ kɨ go ndɨgɨ tɨ lə Luwə, naa tɨ kɨ ngoko̰ je Tɨmote, j-uwə jisi səi njé kaw-naa je lə Luwə kɨ ɨsi Korḛtɨ tɨ, taa j-uwə ji dɨje lə Luwə kɨ ɨsi dɔnangɨ tɨ kɨ Akay tɨ tae ba pətɨ tɔ.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Kadɨ me-majɨ kɨ kɨsɨ-maje lə Bawje Luwə əi kɨ Ɓaɓe Jəju Kɨrɨsɨ e naa tɨ səsi.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 J-ɨlə tɔjɨ dɔ Luwə tɨ kɨ Baw Ɓaɓe ləje Jəju Kɨrɨsɨ. Bawje kɨ me-majɨ lie to mbar mbar, kɨ e Luwə kɨ nje sɔl me me nḛ je tɨ pətɨ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 E ə e nje sɔl me je dɔ ko̰ je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, mba kadɨ je ka jɨ sɔl me dɨje kɨ ko̰ je kɨ dangɨ dangɨ tḛḛ dɔde tɨ tɔ. Kadɨ jɨ sɔl mede kɨ me-sɔl kɨ j-ɨngə rɔe tɨ.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Be tɔ ə, təkɨ j-ɨngə-n ko̰ lə Kɨrɨsɨ ngay, Kɨrɨsɨ sɔl meje ngay tɔ.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Re j-ɨsɨ j-ɨngə ko̰ ɓa, e kɨ mba kadɨ mesi sɔl-n, taa e mbata kajɨ ləsi tɔ. Re me je sɔl ɓa, e kɨ mba kadɨ adɨ səsi me-sɔl tɔ. NGa nɨngə, me-sɔl kɨn a ra kadɨ tə uwəi tɔgɨsi ba me ko̰ tɨ təkɨ j-ɨsɨ j-ɨngə ko̰ kɨn be tɔ.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Lo kɨn tɨ, j-ɨndə meje dɔsi tɨ njɨriri, tadɔ jɨ gər kadɨ lokɨ ɨsɨ ɨndəi rɔsi naa tɨ səje dɔ ko̰ tɨ, ɨsɨ ɨndəi rɔsi naa tɨ səje dɔ me-sɔl tɨ kɨ j-ɨsɨ j-ɨngə tɔ.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 NGakom je, jɨ ndɨgɨ kadɨ ɨgəri go ko̰ kɨ tḛḛ dɔje tɨ dɔnangɨ Aji tɨ kɨn. Dɨje adi-je ko̰ kadɨ kɨ dum kəl tae, e ko̰ kɨ al dɔ sɨngəje. Dəw kɨ ɨndə mene dɔ tɨ kadɨ n-a n-ɨsɨ kɨ dɔne taa goto.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Je j-ɨndə meje tɨ kadɨ je dɨje kɨ gangi ta koy dɔje tɨ ngata. Nɨngə e be mba kadɨ j-uwə-n kul rɔje je wa al, nə kadɨ j-uwə kul Luwə kɨ nje kadɨ njé koy je ḭḭ lo koy tɨ.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 E e ə taa-je ta ko koy tɨ kɨn, nɨngə a nay kɨ lo taa-je tae tɨ. E ə j-ɨndə meje dɔe tɨ, kadɨ a taa-je ta ko koy tɨ kɨn ɓəy.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Nɨngə, səi wa ka ɨsɨ ɨndəi rɔsi ta tɨ tɔ, me kəl ta tɨ kɨ Luwə mbata tɨ ləje. Luwə a ra səje majɨ kɨ rəbɨ nḛ kɨ dɨje ngay dəji mbata tɨ ləje. Lo kɨn tɨ, majɨ kɨn a təl nḛ ra oyo lə dɨje ngay mbata tɨ ləje tɔ.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Nḛ kɨ adɨ-je rɔnəl, meje uwə-je kɨ ta al, jɨ gər kadɨ njɨyəje dan dɨje tɨ kɨ gəri Luwə al, e kɨ hal kɨ sɔl lɔm lɔm, kɨ nḛ ra kɨ rɔjetɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ. Nɨngə e njɨyə kɨ jɨ njɨyə kɨ gosɨ lə dəw al, nə kɨ ra majɨ lə Luwə. Kɨ bo ngay, e kɨ pa njɨyə kɨn ə jɨ njɨyə-n kɨ rɔsi tɨ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Ta kɨ jɨ ndangɨ j-adɨ səsi kɨn, e ta madɨ kɨ rangɨ al, nə e nḛ kɨ ɨtɨdəi ə ɨgəri me wa kɨn par. NGa nɨngə, m-gər kadɨ a gəri me ay njay ɓəy.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 Təkɨ ɨgəri ndə̰y ngata kɨn, a ɨgəri ay njay, ndɔ təl Ɓaɓe Jəju tɨ kɨ j-a je nḛ rɔnəl ləsi təkɨ a səi nḛ rɔnəl ləje kɨn be tɔ.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Kɨ me kɨ tḭ katɨ kɨn ə, m-ndɨgɨ kadɨ səi ə m-tḛḛ dɔsi tɨ kəte, kadɨ m-adɨ səsi ɨngəi ra majɨ kɨ ko̰ joo.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 NGa nɨngə kadɨ m-ḭ dɔsi tɨ taa m-aw dɔnangɨ Masəduwan tɨ, ə m-ḭ Masəduwan tɨ ɓa, m-təl m-re dɔsi tɨ gogɨ ɓəy kadɨ tə ɨrai səm me nḛ ge je tɨ ləm kadɨ m-aw Jude tɨ.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 NDum kɨ m-un kɨn, m-un kɨ no̰o̰ be par al, taa ndɨgɨ ra je ləm e kɨ go mər ta tɨ lə dəw kadɨ tə m-əl m-ə nə «oyo» ə m-təl m-ə nə «jagɨ» al.
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Luwə asɨ kadɨ ma najɨ ləm: ta je kɨ j-əl səsi e «oyo» nɨm «jagɨ» nɨm al.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Tadɔ Jəju Kɨrɨsɨ, NGon lə Luwə kɨ je kɨ Sɨlasɨ je kɨ Tɨmote je j-ɨlə səsi mbḛ ta lie kɨn e «oyo» nɨm «jagɨ» nɨm al. E dəw kɨ ta kɨ a ɨngə rɔe tɨ e «oyo» par.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Nɨngə kun mɨndɨ je lə Luwə pətɨ, Kɨrɨsɨ ə e nje tɔjɨ-de kə nə «oyo» e kɨ rɔjetɨ, taa e kɨ go rəbɨ lie tɔ ə j-ɨsɨ j-əl-n j-ə nə «Amen», mba kulə-n tɔjɨ dɔ Luwə tɨ tɔ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Nɨngə e Luwə ə e nje kadɨ-je nɨm, səi je nɨm, tɔgɨ me kɨndə rɔ naa tɨ kɨ Kɨrɨsɨ. E ə mbətɨ-je ɨndə-je ta dangɨ mbata ləne.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 E e tɔ ə ɨndə ndajɨ ləne rɔje tɨ tə nḛ ləne, taa ɨndə NDɨlne meje tɨ tə nḛ kɨ adɨ-je dɔ kəte dan nḛ majɨ je tɨ kɨ ɨndə ta dangɨ mbata ləje, kadɨ a adɨ-je.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Mi m-dəjɨ Luwə kadɨ gangɨ ta ndɔm, re m-ngom: nɨngə e mba kadɨ m-tujɨ mesi al, ə m-təl m-re-n Korḛtɨ tɨ gogɨ al.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Nɨngə jɨ sangɨ rəbɨ kadɨ j-ɨndə tɔgɨ dɔsi tɨ kadɨ adi mesi al jagɨ, tadɔ ɨsɨ uwəi tɔgɨsi ba me kadɨ-me tɨ ne ngata. Nḛ kɨ j-ɨsɨ jɨ sangɨ, e kɨndə rɔ naa tɨ səsi dɔ kɨlə tɨ mba kadɨ ɨngəi rɔnəl.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.