2 Coríntios 11

KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Re asi kadɨ ɔsi gɨnm ndə̰y me dɔ majal tɨ ləm nɨngə, m-ə nə oyo ɔsi gɨnm ɓe!

¹ Quisera eu me suportásseis um pouco na minha loucura! Suportai-me, porém, ainda.

² Jangɨ ra-m mbata tɨ ləsi, nɨngə e jangɨ kɨ ḭ rɔ Luwə tɨ. M-uwə dɔsi mbata tɨ lə dɨngəm kare ba be, kɨ e Kɨrɨsɨ, kadɨ tə m-tḛḛ səsi no̰e tɨ tə ngon kɨ mandɨ kɨ ay njay, kɨ gər ngaw al ɓəy.

² Porque estou zeloso de vós com zelo de Deus; porque vos tenho preparado para vos apresentar como uma virgem pura a um marido, a saber, a Cristo.

³ Nə m-ɓəl kadɨ nḛ gər ləsi, təl nḛ gər kɨ majal, kadɨ gangɨ dɔɔ kɨ ɨdɔɔi-naa naa tɨ kɨ Kɨrɨsɨ majɨ, ə ai dana kɨn, naa tɨ. Gangɨ səsi naa tɨ, ɔsɨ səsi ngərəngɨ, təkɨ Su ədɨ-n Awa kɨ ta ngom ləne kɨn be.

³ Mas temo que, assim como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim também sejam de alguma sorte corrompidos os vossos sentidos, e se apartem da simplicidade que há em Cristo.

⁴ Dəw madɨ kɨ rangɨ a ḭ no̰o̰ kadɨ re ɨlə səsi mbḛ Jəju kɨ rangɨ kɨ e kɨ j-ɨlə səsi mbḛe kəte, a adɨ səsi ndɨl kɨ rangɨ kɨ e kɨ ɨngəi kəte kɨn, ə se a adɨ səsi Poy Ta kɨ Majɨ kɨ rangɨ kɨ e kɨ ɨtaai kəte kɨn ka, a ḭḭ kadɨ ɔsi gɨne kɨ tɔgɨsi par.

⁴ Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não abraçastes, com razão o sofreríeis.

⁵ Nḛ kare, mi m-o nḛ kɨ njé kaw kɨlə je kɨ ooi rɔde təkɨ ngay kɨn ɨtəi-mi al.

⁵ Porque penso que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos.

⁶ Dɔmajɨ ə m-aw kɨ kujɨ kəl ta ngay al, nə kɨ ɔjɨ dɔ nḛ gər ɓa, mi me tɨ no̰o̰. E nḛ kɨ j-ɔjɨ səsi taga wangɨ me nḛ je tɨ pətɨ kɨ rəbɨ je kɨ dangɨ dangɨ.

⁶ E, se sou rude na palavra, não o sou contudo na ciência; mas já em todas as coisas nos temos feito conhecer totalmente entre vós.

⁷ Nɨngə kadɨ m-dəjɨ səsi m-o se Poy Ta kɨ Majɨ lə Luwə kɨ mi wa m-ɨlə səsi mbḛe kɨ dɔ kɨ kɨlə nangɨ kadɨ m-un dɔsi taa, taa m-ɨlə səsi mbḛe kare kɨ kanjɨ kɨngə nḛ loe kɨn, e nḛ kɨ loe tɨ al ə m-ra wa?

⁷ Pequei, porventura, humilhando-me a mim mesmo, para que vós fôsseis exaltados, porque de graça vos anunciei o evangelho de Deus?

⁸ M-taa nḛ ji njé kaw-naa je tɨ kɨ rangɨ, kɨ əi je ə rai səm ɓa m-ra-n kɨlə dansi tɨ.

⁸ Outras igrejas despojei eu para vos servir, recebendo delas salário; e quando estava presente convosco, e tinha necessidade, a ninguém fui pesado.

⁹ Dɔkagɨlo tɨ kɨ m-ḭḭ-n dansi tɨ, ə nḛ to-n rɔm kɨn, dəw madɨ kɨ m-ɔy-e goto. E ngako̰je je kɨ ḭḭ dɔnangɨ Masəduwan tɨ ə rai səm me nḛ je tɨ kɨ to rɔm. Me nḛ je tɨ pətɨ, m-uwə tɔgɨm ba kadɨ m-ɔy dəw madɨ al, nɨngə, m-a m-nay kɨ lo kuwə tɔgɨm ba tɨ wa kɨn.

⁹ Porque os irmãos que vieram da macedônia supriram a minha necessidade; e em tudo me guardei de vos ser pesado, e ainda me guardarei.

¹⁰ M-əl wangɨ təkɨ dəw madɨ kɨ kadɨ a ɔgɨ-m kɨndə gum kɨ ta kɨn dɔnangɨ Akay tɨ goto. Nɨngə m-əl kɨ rəbɨ lə ta kɨ rɔjetɨ kɨ ḭ rɔ Kɨrɨsɨ tɨ ə ɨsɨ mem tɨ kɨn.

¹⁰ Como a verdade de Cristo está em mim, esta glória não me será impedida nas regiões da Acaia.

¹¹ MBa ri ə m-əl ta kɨn be ə? M-əl be mbata e ndɨgɨ ɓa m-ndɨgɨ səsi al, al. Luwə gər majɨ kadɨ m-ndɨgɨ səsi!

¹¹ Por quê? Porque não vos amo? Deus o sabe.

¹² Nḛ kɨ m-ra kɨn, m-a m-nay kɨ lo ra tɨ kɨ no̰m tɨ, kadɨ m-ɔgɨ-n dɨje madɨ kɨn rəbɨ. Dɨje kɨ ɨsɨ sangi rəbɨ kadɨ ɨndəi gude təkɨ n-asi-naa səje.

¹² Mas o que eu faço o farei, para cortar ocasião aos que buscam ocasião, a fim de que, naquilo em que se gloriam, sejam achados assim como nós.

¹³ Ko dɨje kɨn əi njé kaw kɨlə je, kɨ njé ngom je, əi njé ra kɨlə je kɨ rɔjetɨ al, kɨ təli rɔde njé kaw kɨlə je tɨ lə Kɨrɨsɨ.

¹³ Porque tais falsos apóstolos são obreiros fraudulentos, transfigurando-se em apóstolos de Cristo.

¹⁴ Nɨngə e nḛ kɨ ətɨ dəw ɓəl al, tadɔ *Sata̰ wa kɨ dɔne ka ɨsɨ təl rɔne malayka tɨ kɨ aw kɨ kunjɨ.

¹⁴ E não é maravilha, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.

¹⁵ E nḛ kɨ mba al, kadɨ njé ra kɨlə je lə Su təli rɔde njé ra kɨlə je tɨ lə Luwə kɨ rɔjetɨ. Nə a tɔli tade kɨ go kɨlə rade tɨ kɨ majal.

¹⁵ Não é muito, pois, que os seus ministros se transfigurem em ministros da justiça; o fim dos quais será conforme as suas obras.

¹⁶ M-təl m-əl ɓəy, kadɨ dəw oo-m tə dəw kɨ dɔe goto al. A re be al nɨngə, ɨndɨgi kadɨ mi dəw kɨ dɔm goto, kadɨ mi ka m-ɨndə-n gum ndə̰y tɔ, təkɨ ɨsɨ rai kɨ dɨje madɨ kɨ ɨsɨ ɨndəi gude, ə ɨndɨgi səde kɨn be tɔ.

¹⁶ Outra vez digo: Ninguém me julgue insensato, ou então recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.

¹⁷ Ta kɨ m-aw tə m-əl kɨn, m-əl kɨ go ndɨgɨ tɨ lə Ɓaɓe al, nə m-əl kɨ go dɔ majal tɨ ləm. Nɨngə m-gər kadɨ e nḛ kɨ asɨ kɨndə gu.

¹⁷ O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.

¹⁸ MBata dɨje ngay ɨsɨ ɨndəi gude kɨ go koe tɨ lə dəw, adɨ mi ka m-a m-ɨndə gum tɔ.

¹⁸ Pois que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.

¹⁹ Səi kɨ səi dɨje kɨ kəmsi ay njay, ə kɨ me ndɨgɨ ləsi wa, ɨtəli ɨsɨ ɔsi gɨn dɨje kɨ dɔde majal.

¹⁹ Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.

²⁰ Ɔsi gɨnde adɨ ɨsɨ rai səsi ɓəə tɨ, adɨ ɨsɨ usoi səsi, adɨ ɨsɨ taai nḛ jisi tɨ, ooi tosi al, ɓuki jide kəmsi tɨ ɨndəi səsi.

²⁰ Pois sois sofredores, se alguém vos põe em servidão, se alguém vos devora, se alguém vos apanha, se alguém se exalta, se alguém vos fere no rosto.

²¹ M-əl ta kɨn kɨ rɔsɔl, nɨngə e nḛ kɨ tɔjɨ kadɨ je dɨje kɨ tɔgɨje goto. Lo kɨn tɨ, m-əl ta tə dəw kɨ dɔe majal be: nḛ kɨ dɨje madɨ ooi tə nḛ kɨndə gude, mi ka m-ɨndə-n gum tɔ.

²¹ Envergonhado o digo, como se nós fôssemos fracos, mas no que qualquer tem ousadia (com insensatez falo) também eu tenho ousadia.

²² Re əi nə n-əi Ebɨrə je ə? Mi ka mi Ebɨrə tɔ. Re əi nə n-əi ngan *Isɨrayəl je ə? Mi ka mi kojɨ Isɨrayəl tɔ. Re əi nə n-əi ngan ka *Abɨrakam ə? Mi ka mi ngon ka Abɨrakam tɔ.

²² São hebreus? também eu. São israelitas? também eu. São descendência de Abraão? também eu.

²³ Re əi nə n-əi njé kɨlə je lə Kɨrɨsɨ ə? M-a m-əl ta tə dəw kɨ dɔe goto be m-ə nə m-ɨtə-de me tɨ sa̰y. Tadɔ m-ra kɨlə m-ɨtə-de nɨm, m-ra dangay m-ɨtə-de nɨm, m-ɨngə kɨndə m-ɨtə-de nɨm, mi ta yo tɨ ɓasi ɓasi kɨ dɔkagɨlo je pətɨ nɨm tɔ.

²³ São ministros de Cristo? (falo como fora de mim) eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; em açoites, mais do que eles; em prisões, muito mais; em perigo de morte, muitas vezes.

²⁴ Asɨ nja mi, *Jɨpɨ je ɨndəi-mi ta ndəy kutɨ mɨtə gɨde jikare,

²⁴ Recebi dos judeus cinco quarentenas de açoites menos um.

²⁵ asɨ nja mɨtə, Rom je tɨndəi-mi kɨ gɔl, dɨje tɨləi-mi kɨ mbal nja kare kadɨ n-tɔli-mi, man uwə-m nja mɨtə, m-ra kondɔ kare kɨ kada kare gɨn man tɨ.

²⁵ Três vezes fui açoitado com varas, uma vez fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei no abismo;

²⁶ Me kaw mba je tɨ ləm kɨ ngay, asɨ kadɨ man mbo a uwə-m, asɨ kadɨ kaya je kɨ njé gangɨ rəbɨ rai-mi, asɨ kadɨ ngakom Jɨpɨ je tḛḛi tam tɨ ə rai-mi, asɨ kadɨ njé gər Luwə al tḛḛi tam tɨ ə rai-mi, asɨ kadɨ me ɓe bo tɨ, nḛ kɨ majal tḛḛ dɔm tɨ, asɨ kadɨ nḛ ra-m dɨlə lo tɨ, asɨ kadɨ ba uwə-m, asɨ kadɨ ngakom je, kɨ əi ngakom kɨ rɔjetɨ al rai-mi.

²⁶ Em viagens muitas vezes, em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos dos da minha nação, em perigos dos gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;

²⁷ M-ra kɨlə je madɨ kɨ m-ɔ bəgəgə me tɨ, nḛ je kɨ nga̰ ɨngə-m; dɔkagɨlo je ngay ɓi ɔdɨ kəm al, ɓo ra-m nɨm, kɨndə ra-m nɨm, taa taa m-ɨngə nḛ kuso al, kul o̰-m, m-a kɨ rɔm kare.

²⁷ Em trabalhos e fadiga, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejum muitas vezes, em frio e nudez.

²⁸ Kɨ kanjɨ kəl nḛ je madɨ, nḛ kɨ uwə mem kɨ ndɔ je, m-mər ta dɔ njé kaw-naa je tɨ kɨ dangɨ dangɨ pətɨ.

²⁸ Além das coisas exteriores, me oprime cada dia o cuidado de todas as igrejas.

²⁹ Kɨn ə tɔgɨ dəw madɨ goto ə, mi ka tɔgɨm goto tɔ, kɨn ə dəw madɨ ɨyə̰ rəbɨ lə Kɨrɨsɨ ə, uso-m sɨngəm tɨ mur mur.

²⁹ Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu me não abrase?

³⁰ Kɨn ə re e ta kɨndə gu ɓa, m-ɨndə gum kɨ tɔgɨ goto ləm.

³⁰ Se convém gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.

³¹ Nɨngə Luwə kɨ Baw Ɓaɓe Jəju, Luwə kɨ kɔsɨ-gon e dɔe tɨ bɨtɨ kɨ no̰ tɨ, gər kadɨ m-əl ta ngom al.

³¹ O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é eternamente bendito, sabe que não minto.

³² Lokɨ m-tḛḛ Damasɨ tɨ, nje ko̰ɓe kɨ gɨn ngar Arətasɨ tɨ adɨ dɨje toi ta rəbɨ je tɨ kɨ ɓe bo tɨ kadɨ uwəi-mi.

³² Em Damasco, o que governava sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade dos damascenos, para me prenderem.

³³ Nə uni-mi me kare tɨ, tuyi-mi kɨ bole bɔr adɨ m-ḭ taa kɨ ngal ndogɨ bɔr kɨ gəi gɨdɨ ɓe bo m-osɨ nangɨ. E be ə m-tḛḛ-n jie tɨ. Pol kɨ dɨje tuyi-e kɨ bole bɔr me kare tɨ adɨ osɨ nangɨ|src="CN02112c.TIF" size="col" loc="2CO 11.16-33" copy="David C. Cook" ref="11.33"

³³ E fui descido num cesto por uma janela da muralha; e assim escapei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →