Marcos 6
Fanamaket Baibel (BJP) vs ARA
1 Iesu turan berberat na fafausum kia ri ka la tinaiwa, ma ri ka tapiek na Nasaret na maleh tutus kia.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ma na Biingen Mangeh, ka tipes fausum fanu na felun lotu ma fanu fuun ae ri ongen u ri ka lala bitit ke ri ka tarah, “Kaltu igii i kep u tinga e foron tier igii? Matngan tasum arafa ri ta ta u sing i, pesu ka fasi in fatapiek foron tier an fabitit igii?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 I nenge tom tel fel sau. Ma i kalalik ke Maria, foron tualik e Jems, Josep, Iudas ke Saimon. Ma foron fenelik igii sau naisrer.” Pesu ka laulau e balri ini.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Iesu ka fas ri aragii, “Nenge profet ri bulat la lo na fale maleh keskes, isau le fanu na maleh tutus kia, foron sikinting lo turan fanu sabin na matanfel kia, biil ri bulat la lo.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Iesu biil mang ifasi in fatapiek ti foron tier an fabitit aiwa, isau le ka luun lima sau na olon fale fanu ae ri sasem ma ka faliu ri.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ma ka bitit le biil ti unune kiri.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ka kam pes sangful ini u e kalalik na fafausum kia, ka ta rakrakai usuf ri una tel ufu foron tanwa laulau, ma ka wuun ri tem u tem u.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ma ka fas ri aragii, “Gong gam kep ti tier na ninla kimi, gamen kep ti buk sau una la. Gong gam kep ti inen, gong gam kep ti sara ke gong gam pus kale ti pitkalang na kaen kimi.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Gamen la sau ini foron su na kekmi, isau le gong gam kep ti kilkiliis kimi.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Iesu ka fas ri sabin aragii, “Aunbiing gam kau na ti fel, gamen kiis tom aiwa papang na aunbiing gamen kang koseng maleh ae.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Male fanu tina nenge maleh biil ri somangat pes gam ke biil ri ongen orek kimi, aunbiing gam la koseng maleh ae, gamen pakte ufu piyiif tina kekmi, isi ik arae fakileng usuf ri le ri kiis na piklin ngaliaf ke God.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ke ri ka la ma ri ka fafas usuf fanu isi rin kiliis liu.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ri tel ufu ifuun e tanwa laulau, ke ri ka saba wel lon fanu fuun ae ri sasem ma ri ka liu.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 King Erot ka ongen foron ususe lo Iesu, wara le fanu tikii ri ka usum ta lo Iesu. Fale fanu ri use u le, “I e Jon Tom tel Bapitaiso sau ae ka liu fis sabin, pesu ka mel e rakrakai kia una fatapiek foron tier an fabitit.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Fale fanu sabin ri ka use u le, “I e Elaija.” Ma fal sabin ri ka tara le, “I nenge profet arae foron profet tinpakanini.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Aunbiing Erot ka ongen foron orek arae lo Iesu, ka tarah, “Jon ae ia ka bus ufu ta paklu, ka liu fis sabin!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Erodias i ememse Jon, pesu ka ier le rin siimete u, wara le i sir matruh kunan fakekel kiruh. Isau le Erot biil i somangat ini wolwol ke Erodias,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 wara le Erot i usum le Jon i nenge tom tortores ma i nenge kalkaluu na kaltu, pesu ka mel e sokeh kia lo. Ke ka tikale ri le gong ri siimete u. Aunbiing Erot i ongen foron orek la ke Jon, biil tom i malal la ulo isau le i laes la tom le in ongen u.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Isau le na biingen pang ke Erot, Erodias ka wolpes nenge sal una siimete Jon. Erot ka tel nenge tara inen ke ka sising foron famfamu na matanfuntih kia turan foron famfamu ken foron tom fapaket ke foron laulaumet ken fan Galili, isi rin ien tura.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Aunbiing ri ienien la, keleflik ke Erodias ka kau ma ka guui na matan foron ses tikii. Erot turan foron ses tikii ae ri ien turim, ri ka laes ini matngan guui kia.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ke ka falimlim usuf i aragii, “Matngan sani o sising isi, ian ta u usuf o, taftawa le i laumet kanaka ma ifasi ini nenge baban matanfuntih kiak, ian ta u.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Keleflik ae ka suuh ke ka diik tina aragii, “Sani ian sising u isi?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Fanpil, ka sangar fis usuf king ma ka fas u aragii, “Igii tom on ta paklu Jon Tom tel Bapitaiso usuf iau na ti pelet.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 King ka lala purngis e bala, isau le wara na falimlim kia ke na foron ses ae ri ka ongen ta orek ae i use ta u, pesu biil ifasi in ongen ufu sising kia.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Fanpil ka wuun ufu nenge tom fapaket ini rakrakai na orek isi in fis ini paklu Jon Tom tel Bapitaiso. Tom fapaket ae ka la una felun kamkabet ke ka bus ufu paklu Jon.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ka kep fafis u na nenge pelet, ka ta u usuf keleflik ae, ke keleflik ae ka ta u usuf tina.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Aunbiing berberat na fafausum ke Jon ri ongen u, ri ka la, ri ka kep pununfo ma ri ka luun u na nenge matanfat una luun minet.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Foron aposel ri ka fis unaisa Iesu ke ri ka fas u ini foron tier tikii ae ri tel ta u ke ae ri fausum ta fanu ini.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Fanu fuun ri famam fafakiliis unaisri, pesu Iesu turan berberat na fafausum kia biil ti aunbiing kiri una ien. Iesu ka fas berberat na fafausum aragii, “Gam sau turang, keren la una ti kiptin biil isi gamek mamlik mangeh.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ke ri keskes ri ka wof na nenge mon ma ri ka la una nenge sunbiil.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Isau le fanu fuun ae ri par ta ri sawe, ri iliim Iesu turan berberat na fafausum kia. Ke ri ka filau tina foron maleh tikii ma ri ka tapiek famu na falifu ae rin masa lo.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Aunbiing ri ka masah, Iesu ka par tara gur na fanu ma ka mais ri, wara le ri arae foron sipsip ae biil ti tom fofonoi kiri. Ke ka tipes fausum ri ini ifuun e tier.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ka efef mang, ke berberat na fafausum kia ri ka la usuf i ma ri ka fas u aragii, “Kiptin biil sau igii ma ka efef laulau tah.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Wuun ufu fanu mang una foron fel ke una foron maleh fatat, isi rik fiil inen ari.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Isau le ka kiliis ri aragii, “Gam fen ri ini ti inen.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ke Iesu ka diik ri aragii, “Ifis e beret ae sing gam? Gam la ma gamek par.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ke Iesu ka fas berberat na fafausum kia le rin fakiis fanu na foron uh na olon fifih makmakrau aiwa.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ke ri ka kiis na foron uh, fal nenge mar, ke fal ilim e sangful e fanu.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ke Iesu ka kep ilim e beret turan iwu e kok ae, ka tar una kukulii ma ka fotrokap usuf God ke ka sibik foron beret ae. Nami ka ta u usuf berberat na fafausum kia isi rin tulus fanu ini. Ka tulus ri tikii sabin ini iun kok.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ri tikii ri ien ke ri ka mas.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Namih, berberat na fafausum ri ka siing fafuun nenge sangful ini u e kes ini foron tigan beret turan kok.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Wewes lon fanu tamat ae ri ien, ifasi aragii ilim e arip.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Fanpil Iesu ka wuun famu berberat na fafausum kia isi rin wof na mon una Betsaida ae na nenge bulin dan kawil. Ma ka kiis fis isi in wuun sarara fanu ae.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Aunbiing ka wuun ufu ta ri, ka tatkau una nenge pungpung isi sising.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ka efef worwor mang ma mon tinawii mang ta na fatpoton dan kawil, ma i keskes mang tinaiwa na mas.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Iesu i par u le i ngangaten kanaka ulon berberat na fafausum kia isi rin awes, wara le kif i pipiis tina famu lo ri. Ma na piklin ien, ka la na olon dan kawil usuf ri ma fatat ik liu ufu ri.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Isau le aunbiing ri ka par u i la na olon dan, ri ka wol le kinit. Ke ri ka ngangeh,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 wara le ri tikii ri par u ma ri ka lala sokeh.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ke ka wof na mon unaisri ma kif ka met. Ri ka lala bitit,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 wara le biil ri malal rokap na fakileng ae Iesu i fatapiek ta u na beret ke na kok. Balri i sorokai.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Aunbiing ri ka sopaket ta dan kawil, ri ka famasa mon kiri na Genesaret.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ma aunbiing sau ri pu tina mon, fanu ri ka iliim Iesu.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ke ri ka filau una foron maleh tikii na falifu ae. Ma aunbiing ri ongen u le Iesu ae na nenge maleh fatat, ri ka kep foron sasem ini foron salri una maleh ae.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Na foron maleh, na foron nanal na fel ke na birbiron maleh ae Iesu i la ulo, fanu ri faborong foron sasem na foron salan la turim. Foron sasem ae ri ka sising Iesu sau isi rik sigil sun kaen kia, ma ri tikii ae ri sigil u, ri ka liu.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.