Marcos 5

Fanamaket Baibel (BJP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Namih, ri ka masa na nenge bulin dan kawil na nanal ken fan Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Aunbiing Iesu ka wof pu tina mon, nenge kaltu ae tanwa laulau i susuef lo, ka suu tina foron matanfat una luun minet ma ka tafe u.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Kaltu ae i borong la na foron matanfat ae ma biil mang ifasi tikas in kabet u, taftawa le ini sen.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Wara le ri kabet iun lima la ke iun keke la ini sen, isau le in tiifamut sen tom tina iun lima ke ik bayi aen tina iun keke. Biil tikas ifasi in famo u.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Na foron wor ke na foron siat, i kiis la na foron matanfat ae, ke na foron pungpung. I ngangeh la ma ka kiitkiit fafis pununfo la tom ini fat.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Aunbiing i par pes Iesu tina tapak, ka filau isi ke ka ilepul na mata.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ke ka lala perek aragii, “Iesu, Kalalik ke God Buuii kanaka na mawe! Sani on tel u ini iau? Falimlim ini asa God le biil on to ta fangungut sing iau!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ka use u arae, wara le Iesu ka fas ta u aragii, “Tanwa laulau, suu koseng kaltu igii!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ke Iesu ka diik u aragii, “Se asam?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ka piispiis Iesu le gong i wuun ufu ri koseng falifu ae.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nenge tara uh na boh ri suupsuup la na baban nenge pungpung fatat.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ke foron tanwa laulau ae ri ka sising Iesu aragii, “Wuun ufu kemem una foron boh ae isi kemek susuef ulo ri.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ke Iesu ka somangat ufu ri. Foron tanwa laulau ri ka la koseng kaltu ae, ke ri ka susuef ulon foron boh. Foron boh ae ri ka fasasai puh na nenge bolonfam una dan kawil ke ri ka kong. Wewes tikii na foron boh ae, ifasi aragii iwu e arip.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Foron tom fofonoi na boh ri par sani ae i tapiek tah, ke ri ka fin ma ri ka use u na tara maleh, ke na birbiron maleh. Ma fanu tikii ri ka la ma ri ka par sani ae i tapiek tah.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Aunbiing ri ka tapiek sing Iesu, ri ka par kaltu ae foron tanwa laulau ri susuef ta ulo ka kiis ta mang ini kaen na pununfo ma wolwol kia ka malal tikii tah ke ri tikii ri ka sokeh.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Fanse ae ri par ta u, ri ka fas fanu ini tier ae i tapiek ta lon kaltu ae tanwa laulau i susuef ta ulo. Ke ri ka fas ri sabin ini foron boh.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ri ka ongen u arae, ke ri ka sising Iesu isi in la koseng falifu kiri.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Aunbiing Iesu ka ier isi wof na mon, kaltu ae Iesu i tel ufu ta tanwa laulau lo, ka piispiis u le in la tura.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Iesu biil i to somangat pes u, isau le ka fas u aragii, “Fis una fel kiam, ma ok fas fanu lo wo ini foron tier laumet ae Kumguui i tel ta u lo wo, ma ini famais kia unaisam.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ke kaltu ae ka la ma ka tipes fafas na Dekapolis ini sani ae Iesu i tel ta u lo. Ma fanu tikii ri ka bitit.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Iesu ka sopaket dan kawil sabin ini mon una nenge baba. Aunbiing i tinaiwa biitom na baban dan, nenge tara gur na fanu ri ka kawil u.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ke nenge famfamu tina felun lotu, asa e Jairus ka la, ka par Iesu ma ka ilepul na mata.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ma ka piispiis u aragii, “Fabiro keleflik kiak fatat in met. Kiskam, la ma ok luun limam lo isi ik liu.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ke Iesu ka la tura.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nenge fifin aiwa i sem dah ifasi aragii sangful ini u e bet.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Fifin ae ka kalsakai ta piran fangungut na liman ifuun e dokta, ma ka farop tikii ta pitkalang kia, isi in liu, isau le sasem kia ka laulaumet la bin.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ka ongen ta ususe lo Iesu, pesu ka sipsip solsol na fatpoton gur ae tina mi Iesu ma ka sigil dolon kaen kia.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Wara le i wol aragii, “Male ian sigil dolon kaen kia sau, ke ian liu.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ka sigil dolon kaen ke Iesu, ma na aunbiing tom ae, dah ka mas ke ka usum le sasem kia ka rop.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Fanpil, Iesu ka usum mang le, fale rakrakai tina pununfo ka mangmangal koseng u. Ka giliim fis na fatpoton gur ae, ma ka diik aragii, “Se i sigil kaen kiak?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ke berberat na fafausum kia ri ka kiliis u aragii, “O par tara gur na fanu ri kawil o. Arafa o ka diik le, ‘Se i sigil iau?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Isau le Iesu ka gilgiliim la biitom isi se i sigil ta u.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Fifin ae i usum na sani i tapiek ta lo, ka sokeh ma ka nananar, ke ka ilepul na mata Iesu, ma ka fas u ini foron tier tikii.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ke Iesu ka tara sing i aragii, “Keng keleflik, unune kiam tom ka faliu ta wo. La ini siaroh, sasem kiam ka rop tah.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Aunbiing Iesu i ororek la biitom, fale fanu ri ka la tina fel ke Jairus, famfamu tina felun lotu, ke ri ka tarah, “Kem keleflik ka met tah. Gong mang o fatel Tom Fafausum.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Isau le Iesu biil i wong sing ri, ka fas Jairus aragii, “Gong o sokeh. On unune sau.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Biil i somangat isi tikas in mi lo, Pita sau ke Jems ru latualik e Jon rituul mi lo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Aunbiing ri ka tapiek na fel ke Jairus, Iesu ka par maleh i rigorigo, ma ka ongen fanu ri famam luluen.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ka kau ke ka tara sing ri aragii, “Isi sani maleh ka rigorigo ma fanu ri ka luluen? Keleflik ae biil i to met, i masun sau.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Isau le ri ka yongne u.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ka pose na lima ke ka tara sing i aragii, “Talita koum!” Kamtinan orek ae i aragii, “Lik, ia fas o, aptih!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Fanpil keleflik ae ka sotih ke ka la. Ma fanu ae ri par ta sani i tapiek, ri ka lala bitit. Keleflik ae, i sangful ini u e bet kia.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ke Iesu ka fakiing ri le gong ri fas tikas ini sani ae i tapiek tah, ke ka fas ri sabin isi rin fen keleflik ae.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.