Lucas 19
Fanamaket Baibel (BJP) vs ARIB
1 Iesu i kau na Jeriko ma ka liu ufu.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Nenge kaltu aiwa, asa e Sakias. I nenge famfamu ken foron tom kep takiis ma ifuun e minsik kia.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 I ier le in par u le Iesu i e seh. Isau le, i fatukli ma biil ifasi in par u, iwara na gur na fanu.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Pesu ka filau famu ke ka fen na nenge au ae ri foteng u ini sikamo, isi in par Iesu, wara le Iesu in la lo e sal ae.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Aunbiing Iesu ka tapiek na falifu ae, ka tar ke ka tara sing i aragii, “Sakias, pu sape! Wara le igii, ian kiis na fel kiam.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Fanpil Sakias ka puh ke ka somangat pes u ini laes.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Fanu tikii ri par u ke ri ka ngurngurngur aragii, “I tapiek ses ken nenge tom tel sinang laulau.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Isau le Sakias ka sotih ke ka tara sing Kumguui aragii, “Kumguui, par u, igii ian ta baban minmarang kuruur usuf foron lauu. Male ia ka fabal pes ta ti tier sing tikas ke fafet ian kiliis fafis u.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ke Iesu ka tara sing i aragii, “Igii tom, fafaliu i tapiek na matanfel igii, wara le kaltu sabin igii, i nenge tubutamat e Abaram.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Wara le Kalalik ken Kaltu i tapiek isi im isi fanse ae ri rong tah ke isi faliu ri.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Aunbiing fanu ri ongongen orek la igii, ka fas ri sabin ini nenge orek fatoftof. Ke ri ka wol le matanfuntih ke God fatat in tapiek, wara le Iesu ka la fatat Ierusalem.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 I fas ri aragii, “Nenge tara kaltu i geges isi in la una nenge falifu tapak isi ik kep as arae king ke nami ik fis.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ka kam pes i sangful e fafauun kia ke ka ta i sangful e mina usuf ri ke ka tarah, ‘Gamen foimnge u isi ik mel e kubu, papang na biing ian fis.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Isau le fanu tom tina maleh kia ri ememse u ke ri ka wuun fale fanu nami isi rin tara le, ‘Biil keme ier isi kaltu igii in tapiek king kimem.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ka tapiek king tah ke ka fis una maleh kia. Ka fawuun isi foron fafauun ae i ta ta pitkalang usuf ri isi ik usum na ifis e kubu ri ka fatapiek ta u.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Fafauun famu ka tapiek ke ka tarah, ‘Ier, ka sangful sabin e mina na olon mina kiam.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ke ka kiliis u aragii, ‘Rokap kanaka, o nenge rokap na fafauun! Wara le o tel fasuut fabiro foim ae ia unune ufu ta usuf o, ke igii ian luun o isi ok nagogon in sangful e maleh.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ke fawu u ka tapiek ke ka tarah, ‘Ier, ka lim sabin e mina na olon mina kiam.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ke ka kiliis u aragii, ‘O sabin on nagogon in lim e maleh.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ke fatuul u ka tapiek ke ka tarah, ‘Ier, par u, igii tom e mina kiam. Ia afit u ini nenge dangan kaen ke ia ka luun fakasi ta u tom.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ia soke wo, wara le o luun rakrakai na nagogon la na olon foron fafauun kiam. O kep foron tier la ae biil o luun ta u ke o ka il inen la ae biil o so ta u.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Ke tara kaltu ae ka kiliis u aragii, ‘O fafauun laulau! Ian nagogon o namin foron orek kiam tom. O usum le ia luun rakrakai na nagogon la na olon foron fafauun kiak. Ia kep foron tier la ae biil ia luun ta u, ke ia ka il inen la ae biil ia so ta u.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Isi sani biil o luun ta pitkalang kiak na felun luun pitkalang, isi aunbiing ian fis, iak kep fafis u ini ti kubu?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Ke ka tara sing fanu ae ri soti fatat aragii, ‘Kep ufu mina ae sing i, ma gamek ta u usuf ier ae i pose na itikii e sangful.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Isau le ri ka kiliis u aragii, ‘Ier, ka mel ta e nenge sangful ae sing i!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Ka kiliis ri aragii, ‘Ia fas gam, se ae ka mel ta sing i, rin ta tifal biitom sing i. Ma se ae biil tikas sing i, ituul ae sing i, rin tel ufu.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Isau le foron tuui kiak ae biil ri ier isi ian tapiek king kiri, gam tel pes ri uga ma gamek siimete ri aga na matang.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Aunbiing Iesu ka use ta foron orek fatoftof igii, ka famu lo ri ubase na Ierusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Aunbiing ka la fatat Betfage ke Beteni na pungpung ae ri foteng u ini Pungpung na Olif, ka wuun ufu iwu e kalalik na fafausum kia ini orek igii,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Kamu la una maleh ae na famu lo kamuh. Aunbiing kamun tapiek, kamun par nenge fabiro dongki ae biil biitom tikas i kiis lo, ri kabet ta u aiwa. Puk ufu ke kamuk tangne u uga.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Male tikas in diik kamu le, ‘Isi sani kamu ka puk ufu?’ ke kamun kiliis u le, ‘Kumguui imel e foim kia lo.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Uner ae Iesu i wuun ta ruh, ru ka la ke ru ka tafe u tom arae Iesu i fas ta ruh.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ma aunbiing ru ka pukpuk fabiro dongki la ae, taman dongki ae ka diik ru aragii, “Kamu puk ufu dongki ae isi sanih?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ke ru ka kiliis u aragii, “Kumguui imel e foim kia lo.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ru ka tangne u usuf Iesu ke ru ka sol ini iun dolon kaen kiru na olon dongki ae ma ru ka fakiis Iesu na olo.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Aunbiing ka toltole sal la, fanu ri ka sol ini foron dolon kaen kiri tole sal.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Aunbiing ka la fatat na falifu ae sal i pu tina Pungpung na Olif, tara gur na berberat na fafausum, ri tikii ri ka tipes usefages God ini laes isi foron tier an fabitit tikii ae ri ka par ta u ma ri ka kukuk aragii:
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 “Fafakalok usuf king
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Fale Farasi aiwa na palgan gur ae, ri ka tara sing Iesu aragii, “Tom fafausum, fakiing berberat na fafausum kiam!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ke Iesu ka kiliis ri aragii, “Ia fas gam, male rin babat na ngusri, ke foron fat rin kukuk.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Aunbiing Iesu ka la fatat Ierusalem, ka par u ke ka tingis u.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Ka tarah, “Ierusalem, male ok usum ta sau na sani ae in ta siaroh usuf o na biing igii, ke in rokap. Isau le i mumun na matam.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Fale biing in tapiek, ae foron tuui kiam rin fiti ti ubiif kale o, rin kawil o ma rik sit o tina foron babam tikii.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Rin faleplep o na nanal, wo turan berberat ae lo wo. Biil rin sok ufu ti fat isi ik borong na olon neng, wara le biil o iliim aunbiing God i tapiek naisam.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Iesu ka kau na palgan ubiif kale Felun Tunmapek ke ka fes fasuu fanu ae ri famam sufii foron tier isi fanu rik fiil u.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ke ka fas ri aragii, “Ri siit ta u na Buk na Gogoh aragii, ‘Fel kiak in fel una sising,’ isau le gam ka tel u bin arae ‘salan mumumun ken foron tom sisii.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Foron biing tikii Iesu i fausum fanu la na Felun Tunmapek. Isau le foron laulaumet na pris, foron tom fafausum ini nagogon turan foron famfamu ken fanu ri ka famam im sal una siimete u.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Isau le ri im pane isi ti sal una siimete u, wara le fanu tikii ri lala ier tom isi ongen foron orek kia.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.