Atos 20
Fanamaket Baibel (BJP) vs VC
1 Aunbiing tatawin ae ka rop tah, Pol ka fawuun isi foron tom unune ma ka farakrakai ri ke ka ta orek an mamais kia usuf ri. Namih, ka la una Masedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 I la na fatpoton foron maleh ae ma ka farakrakai fanu ini ifuun e orek, ke namih, ka tapiek na Grik.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ka kiis pes ituul e funiil aiwa. Aunbiing ka geges isi wof na sip una Siria, ka usum ta le fale fan Iudaia ri ka puput ta le rin siimete u. Pesu, ka tole sal fis sabin una Masedonia na ninla kia una Siria.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Sopater, kalalik ke Pirus tina Berea, Aristarkus ru e Sekundus tina Tesalonika, Gaius tina Derbe, Timoti sabin tura Tikikus ru e Trofimus tina Eisia, ri la tura Pol.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Fanu ae ri famu una Troas, ma ri ka nene kemem aiwa.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nami na Ngasa na Beret ae biil ti is lo, keme ka wof na sip tina Filipai ke nami na ilim e biing, keme ka masah naisri na Troas ma keme ka kiis pes ifit e biing aiwa.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Na biing famu na wik ae, aunbiing keme kiis turim isi ien, Pol ka tel dolon orek usuf ri papang na fapot, wara i ier isi la koseng ri na biing namih.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ifuun e lam na kakah bae na mawe ae keme kiis turim wah.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Nenge guam asa e Iutikus, i kiis ta na olon matanbuat na fel ae. Na aunbiing Pol i ororek la biitom, mata ka masmasun, ka gok ma ka luut tinbae na mawe na fatuul u e dek ubuif na nanal. Ri sik pes u ma ka met tah.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Isau le Pol ka puh ma ka luutuf na olon guam ae, ka diit u ke ka tarah, “Gong i purngis e balmi, i liu sau.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Namih, Pol ka fen fis sabin ubae na mawe, ka sibik beret ke ka ien tura ri. Ka orek papang na biingbiing, ke ka la.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Fanu ae ri ka tel pes guam ae ka liu fis ta una fel kia ini tara laes.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Keme ka wof famu na sip una Asos ma keme ka nene Pol aiwa. I puput ta arae, wara le i ier isi in tole sal.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Aunbiing keme fatafe tura na Asos, keme ka siing pes u ke keme ka la una Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Keme ka apti tina Mitilene ke na biing namih, keme ka liu ufu Kios. Na biing nami sabin keme ka sopaket una Samos ke na biing nami keme ka masa na Miletus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol i ier isi in liu ufu Efeses, wara le biil i ier isi kiis pes dolon aunbiing na falifu na Eisia. I ier isi sangsangar una Ierusalem isi in tapiek bae famu na biingen Pentikos.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Na Miletus, Pol ka ta orek isi foron famfamu na lotu na Efeses.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Aunbiing ri ka tapiek, ka fas ri aragii, “Gam tom gam usum na kiis kiak tura gam, tipes u na biing famu ae ia tapiek ta aga na falifu na Eisia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ia fapu iau la tom ma ia ka tel foim ke Kumguui ini danun matang, taftawa le fan Iudaia ri puput ta isi falaulau iau ma sinangu ri ka arae tara fatoftof unaisang.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Aunbiing ia fafas tah ke ia ka fausum ta gam na matan fanu ke na foron fel kimi, biil ia fun ta ti orek ae in lupes gam, biil.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ia ka fafas ta usuf fan Iudaia ke fan Grik sabin, isi rin sokiliis liu kiri usuf God ma rik unune lo Iesu, Kumguui kirer.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ma igii Tanwa Kalkaluu ka rakrakai tom isi ian la una Ierusalem ma biil ia usum le sani in tapiek lo iau bae.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ia usum sau le na foron maleh tikii, Tanwa Kalkaluu i fas iau le felun kamkabet ke tatawin i nene iau.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Isau le, ia wol le liu kiak biil i laumet, biil. Tier ae i laumet, le ian farop ninla kiak ke foim ae Kumguui Iesu i ta u usuf iau, le ian fafas ini Rokap na Fafas na famais ke God.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Ma igii, ia usum le biil mang tikas lo gam ae ia la ta ma ia ka fafas ini matanfuntih ke God usuf i, in par matang sabin.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Pesu, ia ka fas gam, male tikas lo gam in fiu na nagogon ke God, ke ia sengsegeng na dawu.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Wara le biil ia fun ta ti orek, biil. Ia ka fas ta gam ini foron wolwol tikii ke God.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Gamen fofonoi rokap lo gam tom, ke na u na sipsip tikii ae Tanwa Kalkaluu i ta ta u usuf gam, isi gamen famu pes ri. Gamen fofonoi lon fanu ke God, ae ka fiil ta ri ini dawu tom.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ia usum le, aunbiing ian la koseng gam, foron puul ngalngaliaf rin la una fatpoto gam ke rik falaulau u na sipsip.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ke fale fanu sabin tina fatpoto gam tom, rin aptih ke rik use fale orek famfabal isi foron tom unune rik mi lo ri.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Pesu, gamen tumarang! Gamen wolpes u le na ituul e bet, biil ia mange na fanau temtem tikii lo gam, na siat ke na wor sabin ini danun matang.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ma igii, ia ta gam na piklin fofonoi ke God ke na piklin fafas na famais kia. Orek ae ifasi in farakrakai gam ke ik fakalok gam ini foron rokap na fafen ae God i ta u la usuf fanu kalkaluu kia.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Biil ia ram ta isi ti siliwa le goul le kilkiliis ken tikas.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Gam tom gam usum le ia rik foim ta tom ini iun limang isi foron tier ik fasi na kiis kiak ke una lupes fanu sabin ae ri batme iau la.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Na foron tier tikii ae ia ka tel ta u, iau arae rokap na tintof usuf gam isi gam sabin gamen foim rakrakai, ke gamek lupes fanu ae biil ti rakrakai kiri. Gamen wol papte foron orek ke Kumguui Iesu, ae i tom i use ta u aragii, ‘Ri kalok kanaka e fanu ae ri fafen, lon fanu ae ri kep fafen.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Aunbiing ka use ta foron orek ae, ka ilepul ke ka sising turan foron famfamu tikii ae.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ke ri tikii ri ka teng ke ri ka diit papte Pol ma ri ka dor u.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ma tier ae i lala purngis e balri lo, i fas ta ri le biil mang rin par mata sabin. Ke namih, ri ka filange u na sip.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.