Atos 17
Barok NT (BJK_WBT) vs VC
1 Io, nang idu toxo wan saxit kaluluonin Ampipolis me Apolonia idu toxo wanot Tesalonika. Ma a gunon ne sineseng ke idi abo Judeia nangen niang.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pol ixo laxa xö gunon ne sineseng xarnang ine ibo bibie. Ma kölöme xö narun ne bung Sabat ine ixo rengrengen ödöxömen idi ma tinenge re God.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Ine ixo palas ömaras a unine tinenge re God i tengen bira, ina Mesaia irabo uruoxe a kinadik ma irabo taru baling kalik a minet. Ixo tengen, “Ina tödi na, e Jisas, e rengrengen te mum, ine a Mesaia.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Dauleng mere idi abo Judeia, idi toxo dödöm köba xö tinenge re Pol ma toxo nunu bara i turunon, io, toxo muu idu me Sailas. Ma oleleng ne balixilik tataxin arixe mabo Grik, nang idi toxobo lolotu re God, toxo pet bölök bira.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Inexalik, bara abo Judeia toxo bala kadik sik ke Pol me Sailas, io, toxo lamus lo abo duöng saban möxö xönö möxö misik. Idi toxo lamus etok idi ma toxo pet ot a angat taxin kina lagunon taxin. Idi toxo ulo laxa xö gunon te Jeson ta winara rue Pol me Sailas sua lalamus ösu idu urungan kö limine a marakörö.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Inexalik, bara kaim idi xo werwere lo idu, toxo ösat lo e Jeson mabo Kristien kabise uruso xöbo sisila möxö lagunon taxin, me idi toxo xukup bira, “Inabo duöng na nang toxobo wewet a sasaban ta xö öxöno lagunon kirip, idi ia tere wanot.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Me Jeson ixo öga ölaxa idi urungan kö gunon te ine. Idi takara muu eörin a warkurai te Kaisar, a king taxin mee Rom. Idi tobo rengrengen bara önga king kabise angen, a esene e Jisas.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ma nang idi abo sisila möxö lagunon taxin ma marakörö toxo ölangen ina tinenge bira, idi toxo bala kadik köba.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Io, idi toxo tengen te Jeson ma önga uleng ka wewet te kunubus bara kaim pe bala kadik bira irabo ot baling. Io, idi toxo ölanglanga rewe idi.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Nang iat mon ixo dömön, abo Kristien toxo uguran tewe e Pol me Sailas uruso Beria. Xö inot tuso, idu toxo wan uruso xö gunon ne sineseng köbo Judeia.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Abo Beria idi a lak deek xöba idi xöbo Tesalonika xö dinödöm pe idi. Idi toxo kip a tinenge re God ma mamaa raxin ma axanan, ma toxobo werwere abo tinenge re God köbo bungbung kirip pua werwere bere Pol i rengrengen a turunon.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Ma oleleng köbo Judeia toxo nunu. Ma bie bölök kö oleleng ne körö ma balixilik tataxin mee Grik, toxo ölangen ma toxo nunu.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Io, abo Judeia nuso Tesalonika toxo ölangen bere Pol ixo etöngösen ma tinenge re God tuso Beria, idi toxo wan bölök urungan ma toxo ögarin a dinödöm kö marakörö ma toxo öraru a tiip kö balana idi.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Io, abo Kristien toxo tile wasaxirin e Pol uri xö löxön, inexalik bere Sailas me Timoti toxo xisixis baling Beria.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Abo duöng nang toxo wan arixe me Pol, me idi toxo wan arixe me ine uruso Aten. Idi toxo tawuxus baling ma tinenge rua rengrengen te Sailas me Timoti bara idu tabo pasaxit ot urungan tine.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Io, nang e Pol ixo xixiset lamun idu ruso Aten, ine ixo tapunuk köba nang ixo pere bara a lagunon taxin ixo wöwö mabo perewuo.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Io, ma nang kölöme xö gunon ne sineseng köbo Judeia ine ixo tengen ödöxömen abo Judeia arixe mabo Grik nang tobo lolotu re God. Ma xöbo bungbung kirip kö xönö möxö misik, ma ixobo rengrenge rö idi nang toxobo önan ot ma toxobo xisixis singan ee.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 A uleng ne tene ausu ewe nang tobo mumuu a dödöxömen möxö Epikurian me idi nang kö Stoik, toxo urulo a agot ma tinenge arixe me ine. Uleng ke idi toxo eose bira, “Ina baulang na i rengrengen a sa?” Ma uleng kabise toxo tengen, “I wawara bara ine i rengrengen ot abo god möxö boxönö xabise.” Idi toxo tengen bira, möxösa, e Pol ixo rengrengen ot a tinenge maras lamun e Jisas ma ina tinaru baling kalik a minet.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Io, toxo lamus ine lamun a kinis etok köbo kansel, tobo rengrengen ma Ariopagas. Ma toxo ose ine bira, “I eöt bara mem marabo ösöxö a lasanene ina ausu maxat na u wewet?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Nöngön u isik ot önga bo lalaa maxat nang i xabise xö ölöngö re mem, io, mem me mamaa ra ösöxö a unine.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Nangadi xirip mee Aten ma duöng möxöbo lagunon kabise nang toxobo xisixis singan, tokoxobo wewet tebo lalaa. Inexalik idi te balan ma tinenge nana ma ra ölangen nanin abo mangana inausu maxat.)
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Io, Pol ixo tuu lömö xö kinis etok möxöbo Ariopagas ma ixo tengen, “Nangadi mee Aten! E pere bara xöbo ngas kirip mum mo muu eörin abo tatalien ne lotu re mum.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 E tengen bira, möxösa, nang e xo önan nana, e xo pere muu ödeek abo lalaa möxö lotu. E xo pere wösöt a alta ma öxöno tinenge toxo geet bira, ‘Urungan kö önga god nang ire tekobo ösöxö ine.’ Io, ina laa na nang mum kobo ösöxö ine me mum mo lolotu tataun wösöt ine, na im e rabo tengen te mum.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 “A God nang ixo pet a öxöno lagunon mabo lalaa xirip könan, ine a Orong möxö balana kubu ma öxöno lagunon. Me ine i kara kis kö gunon lotu nang a tödi mon i pet.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Ine i kara sasaxan bara irabo to xö limine a nangadi lamun te laa, möxösa, ine iat ibo tabaa a nangadi xirip ma to ma xiki ra xikip mamas mabo lalaa xirip.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Kö önga tödi xalik mon, God ixo pet ot a bung marapun kirip kö öxöno lagunon. Ma ixo uxis idi xö boxönö xirip möxö öxöno lagunon. Me ine iat ixo pingit sik a axana bung ke idi ra kinis ma xönö idi tabo kis könan.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 God ixo pet bira, bara a nangadi tabo wawara siwin ine ma nagut tabo sasanga rö ine ma tabo pere wösöt gut ine, ma lamun ine i kobo kis kö palaa sik kalik a öngöng ke ire.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 I xarnang a öng i tengen, ‘Kölöme re ine, ire te kip a to, ma te mamagi nana me ire te kis.’ I xarnang bölök a uleng ke mum iat a nangadi nanase toxo geet ma toxo tengen, ‘Ire abo baroxorok ke ine.’
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Io nang, ire abo baroxorok ke God ire takarabo döxömen bara God ine i eöt ma perewuo ma gol bara siliwa bara a warawat, nang a nangadi te tön ma nanase re idi.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Mesila God ixo pere tataunin inabo tatalien ne baulang, inexalik bara na ine i tengen kö nangadi xö boxönö xirip pua dinödöm puxus.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Ine ixo tengen bira, möxösa, ine iri kubus a bung nang ine irabo kure a öxöno lagunon ma tatalien töxödös, ma irabo isik a tinörön na xö tödi ine iat ixo pere kos lo bara irabo pet. Me God ixo öturunon urungan kö marakörö bara irabo pet bira, nang ixo öraru ina tödi xalik a minet.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Ma nang idi toxo ölangen a tinenge lamun a tinaru xalik a minet, dauleng ke idi toxo eösaxit, ma lamun a uleng toxo tengen, “Mem me mamaa rua ölangen öbaling a tinenge re nöngön kö inabo lalaa niang.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Io, Pol ixo wan lo meringan kalik idi.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Inexalik a uleng ne duöng toxo muu e Pol toxo kip a tinenge ma toxo nunu. Kaluluonin idi e Daionisias, a öng möxöbo Ariopagas kansel, ma kölöme ridi bölök a önga une esene e Damaris ma önga bo nangadi bölök.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.