Rute 1

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bina nba ki Israel teeb daa din ki mɔk kpanbar, ŋaan ki bi doo diara tee barbuura na, kon din tan baa bi tiŋ ni bonchiann. Jasɔɔ din be, ki u sann tee Elimelek. Ŋɔɔ nan u ŋaateeb din tee Efrat naakuuk ni niibe, ki be Betlehem, Juda yent ni. Ŋɔɔ nan u ŋaapoo nan u bonjai banlee din nyii Betlehem ki saan kar Moab tiŋ ni.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Jɔɔ maŋ ŋaapoo sann din tee Nawomi, ki u bonjai na sana mun tee Maalonn nan Kilionn.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Leŋe ki Nawomi sɔrɔ Elimelek kpo, ŋaan nyikɔ nan u bonjai banlee na.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 U bonjai maŋ din tan kɔɔn Moab booru bonpoie. Yenɔ sann din tee Ɔpa, ki lɔɔ na sann mun tee Ruf. Li din dii nan bina piik nae
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 ki Maalonn nan Kilionn mun bia kpo ŋaan nyikib. Nawomi ji din biar be-e, u sɔrɔ kpowa-a, u waas bia kpowa.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Nawomi nba din tan gbat nan Yennu somm u niib, ki bi jeet nan bonchiann na, ŋɔɔ nan u sipoi banlee na din teen siire a bin ŋmat kun u doo ni.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Bi din lakin tɔk sɔnu nba saa Juda nae,
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 ki Nawomi tan yetib a, “Ŋmatir kun i naanba boor man kii sakii be. Yennu n dia-i nan yaa din dia min nan i sɔrib nba kpo na fanu biaŋinba na.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Yennu n sommi ki yin la sɔrib ki la kinkarboor.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 ŋaan yeen a, “Aaii, ti saa weiae ki saan a niib boor.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Ki Nawomi jiin a, “N waas, bia po? Ŋmatir kii kun man. I dukin nan n saa mar bonjai ki bin tan kɔɔniwa-a?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Ii kun man, kimaan n kpet gar nan jakunta. Mi-i lekii dukin nan dindann be ki n kun jɔɔ nyiɔk na ki mar bonjai,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 ŋaan i saa sak guur ki tan kumma-a? Linba na saa fit gɔɔri ki i daa kun jaba-a? Aaii, n sipoi, i mi nan li paar. Yennu-e teenin nna. N tuu dukin i po ki li daamiin.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Ŋanne ki bi ŋamm jak mɔnii. Li poor po ki Ɔpa mɔɔt u sipook Nawomi tankpinn ki chabɔ, ŋaan ŋmat kun. Ŋaan ki Ruf yêt ŋmatu ki lor u sipook Nawomi ki diau.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ŋanne ki u yetɔ a, “Ruf, a yantɔɔ ŋmat kun u damm nan u yennii boora. Ii waau kii kun.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ki Ruf jiin a, “Daa yeenin nan n nyikaani. Ŋaant man weia. Siaminba kur ki a saa, n saa saan; siaminba kur ki a be, n mun sii be leŋe. A niib sii tee n niibe, ki a Yennu tee n Yennu.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 A kpo sian, n mun saa kpo leŋe, ki bi bia saa piin leŋe. Yennu n dat n tubir, li-i kii tee kuumi kaa ŋaan ki n kpiat a boor.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nawomi nba bann nan Ruf lor wun set weiɔe na, ki u ji biar ŋmin.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Bi ji din yaate ki saa baar Betlehem. Baa baar Betlehem, ki leŋ niib na ji kpamm, ki poob yeen a, “Nawomi-e na-a?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Ki u jiin a, “Daa yin Nawomi mani, ii yin Mara, kimaan yabint daanɔ Yennu te ki n binbeŋ toŋa.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Maa din nyii doo na ki saa, n din mɔke, ŋaan Yennu tan jen nanin yanne. Bee ki i yin Nawomi, yabint daanɔ Yennu nba biirin ki nyikin nan farawa na?”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Biaŋinba ki Nawomi nan u sipook na din jene na. U sipook maŋ din tee Moab booru ni bike. Bi din jen jeet nba ki bi yi baale na jinjaan-yooe.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.