Mateus 27

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Laa yent sanyapob ni, ki Yennu mannteeb yudamm nan saakab lor baa saa kpi Yiisa biaŋinba.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ki bi baanɔ bant ki saan nanɔ tiŋ yudaanɔ nba ki bi yiu Pailat na boor.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judas, wunba kɔi Yiisa na nba gbat a bi bu joont ki yaa bi saa kpi Yiisa na, ki u par biir bonchiann; ki u jii salimpeena likbina piintaa na ki ŋmat saa jiin tur Yennu mannteeb yudamm nan saakab maŋ,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 ŋaan yet a “N tun biita, kimaan n kɔi wunba kaa biita.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ki Judas jii likirii na ki lu Yenjiantu ŋasaakak na ni, ŋaan nyii ki saan jɔnn u mɔŋ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ŋanne ki mannteeb yudamm tɔkir likirii maŋ ŋaan yet a “Linba na ji tee sɔn likiriie, ki ti sennu nba tee biaŋinba na, ti kan fit jii pukin Yenjiantu ŋasaakak likirii ni.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Li paak, ki bi kar dukin likirii maŋ po, ki tan jii ki saan daa yɔkmaarɔ tiŋ, a bii pii saamm leŋ.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Li paake ki bi yi tiŋ maŋ a “Sɔn Tiŋ” ki tan tuu dinna.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Ki li gbeen Yennu sɔkinii Jeremaya nba din pak linba na a, “Bi jii salimpeena piintaa nba ki Israel tesiab din pa ki li tee u daauk na,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 ki daa yɔkmaarɔ tiŋ, nan Yennu nba wannib biaŋinba na.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Ki Yiisa see tiŋ yudaanɔ Pailat tɔɔnn; ki Pailat boiɔ a “Fine set tee Juu teeb kpanbar na-a?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ŋaan mannteeb yudamm nan saakab nba fikisirɔ na ŋarin, u ki jiimm siari.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ki Pailat bia boiɔ a “A ki gbia baa piak biira biaŋinba maŋi-i?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ŋaan Yiisa ki pak siar jiinɔ, ki li ji bakit Pailat bonchiann.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Tɔn, yukitgar tiaru jaamm dinu kur yoo, tiŋ maŋ yudaanɔ tuu nyinn niyenɔkɔɔe dansarik ni, wunba ki niib na loonɔ, ki ŋaau.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Sɔɔ din be dansarik ni li yoo, ki u sann yi Barabas, ki niib na miu fanu nan u toona nba tee biaŋinba.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Baa tan lakin yoo nba, ki Pailat boib a “Ŋmee ki i loon ki n nyinnɔ dansarik ni ki ŋaau? Barabas koo Yiisa nba ki bi yiu Masia na?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 kimaan Pailat mi nan naŋ paake ki bi soor Yiisa ki teen u nuu ni.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Pailat nba daa kar buut kok paak na, ki u ŋaapoo tun toomii ki tan betɔ a “Nyint a nuu Yennu nipeemɔ na maan ni, kimaan nyiɔk n won la daamuk bonchiann n daamiit ni u paak.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ki mannteeb yudamm nan saakab maŋ biir niib na a bin yet Pailat a wun nyinn Barabas ŋaan kpi Yiisa.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ki Pailat bia ŋamm boib a “Niib banlee na ni, i loon ki n nyinn ŋmee ki ŋaau?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ki Pailat bia ŋamm boib a “Ki Yiisa nba ki bi yiu Masia na ŋarimi, i loon ki n teenɔ nlee?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ki Pailat boib a “Bee paake? U biit mantik tee lannpoe?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Pailat nba bann nan wuu piak saa, li kaa nyɔɔt, ki bia saa baar nan dataar nan mɔyêtuk na, ki u jii nyun ki wuur wuur u nii, niib na numm ni, ŋaan yet a “N nuu kaa jɔɔ nba kaa biit na sɔn nyinnu ni. Li tee i maame.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ki niib na jiin a “Nn, u sɔn n jii timm nan ti waas yura paak.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ŋanne ki Pailat nyinn Barabas ki ŋaau, ŋaan te ki bi boo Yiisa kpaasir, ki jiiu tur kunkɔnkɔnna a bin saan kpaau dapunpunn paak.
26 — ausente —
27 Ki tiŋ yudaanɔ Pailat kunkɔnkɔnna na jii Yiisa ki kɔɔ nanɔ dindouŋ ni, ki bi kunkɔnkɔnleeb na kur tikir ki lintɔ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Bi din liat u liant nae, ŋaan jii liatmuŋ nna ki lannɔ,
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 ki luu kunkonii fokirik ki yirimɔ, ki jii patu ki kubin u niidiitu ni, ki gbaan u tɔɔnn ki sarikitɔ ki yeen a “Juu teeb bat, ti foonta,”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 ki piin ki siin mɔsant u paak, ŋaan gaar patu nba ki bi bo kubinɔ na ki faa u yur paak.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Baa tan sarikɔ gbenn yoo nba, ki bi liat liatmuŋ na, ŋaan jii u mɔŋ liant na ki lannɔ, a bin ji saan ki saa kpaa tabinɔ dapunpunn paak.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Baa din saa na, ki bi chet Sairene tiŋ ni jasɔɔ nba ki u sann tee Simonn, ki soorɔ, ki miau jinnɔ Yiisa kuun dapunpunn na.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Baa saa baar siaminba ki bi yi Golgota, ki li paak tee “Yukpabuk boor na”
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 ki bi jii daan nba ŋmat nan bonkobuk yan ki turɔ a wun nyu; ŋaan waa lemm yoo nba, ki u yêt nyunu.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Baa kpaau ki tabinɔ dapunpunn paak gbenn yoo nba, ki bi tɔ naatɔɔt ki chent u tiat na,
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 ŋaan ji kar leŋ ki guu-u.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Bi din sɔb baa yaa u tun biit nba na, ki tabin u dapunpunn na yur paake. Baa din sɔb linba na want a “Yiisa nba tee Juu teeb Kpanbar nae na.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Bi mun bia din kpaa fat-teeb banlee dapunpuna paak leŋ, ki pukin Yiisa po, ki yenɔ be u niidiitu po, ki lɔɔ mun be u niigaŋ po.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ki binba somm gaar leŋ na gumii bi yura ki sukiiɔ,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ki yeen a “Fin nba yaa a saa fit bet Yenjiantu ŋasaakak na ŋaan bia jii daa ŋantaa ki maar na, fine na, tint a mɔŋ. Li-i tee ki a set tee Yennu Bijaie, fan nyi dapunpunn na paak ki sik.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Nnae biak ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan saakab kura mun din sarikitɔ
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 ki yeen a “U tuu tint leebe, ŋaan kan fit tinn u mɔŋi. Tɔn, u yaa u tee Israel teeb bate, wun sikin u mɔŋ dapunpunn na paak ki tin mantik teenɔ yada.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 U teen Yennu yadawa, ki yaa u tee Yennu Bijae. Tɔn, li-i tee ki Yennu set loonɔ, ŋaant wun tinnɔ mɔtana.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ki baa kpaa fat-teeb nba banlee ki pukin u po na mun bia sarikitɔ nna.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Laa tan baar yonsuuk ni, ki digbann na kur ji bɔnn ki saa tuu yenlekir kut muntaa.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Kut muntaa maŋ yooe, ki Yiisa yikin sanpaapowa a “Eli, Eli, lema sabaktani?” Li paak tee a “N Yennu, n Yennu, bee ki a nyikimi?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Binba see leŋ na nba gbat u yiini maŋ, ki bi siab beer leeb a, “U yi Elaija-e na.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ki bi ni yenɔ tin saa jii saapo ki suunt damiituk nna ni, ki jii sakin daauk paak, ki donn turɔ a wun nyu.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ki u leeb na beerɔ a wun nyikɔ, ki laan Elaija saa baar ki tan tinnɔwa-a?
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ki Yiisa ŋamm yikin sanpaapowa ŋaan ji kpo.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Li yoo na ki chinchenn nba tuu jɔɔn ki puun Yenjiantu ŋasaakak sinsuuk ni na bɔkit li yur paak ki tan sik tiŋ ni; tiŋ din damme, ki tanpiit bɔkit,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 ki kaat bia loot, ki kpeemm nba din kpo ki tee Yennu niib na bonchiann fiir kuun ni,
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 ki nyii bi kaat ni. Ki Yiisa kuun fiiru poorpo ki bi kɔɔ Jerusalem, ki niib bonchiann lab nan bi ninbina.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Ki kunkɔnkɔnna saakɔɔ nan kunkɔnkɔnna nba pukin u po ki guu Yiisa na nba la tiŋ dammu nan linba kur tun na yoo nba, ki jaŋmaanii soorib bonchiann, ki bi yeen bi leeb a “Barmɔnii, jɔɔ na set tee Yennu Bijae.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ki poob nba din tuu waa Yiisa ki nyii Galilii ki sommitɔ na ji wokir see banfɔkira ŋaan gorii linba tuun maŋ.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Bi yemme din tee Meeri Magdaliinn, nan Sebedii waas naa, nan Meeri nba din tee Jeems nan Joses naa na.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ki daajoouk nba tan baar yoo nba, ki Arimatea doo ni mɔkitsɔɔ baar, ki u sann tee Joosef. U mun bia din tee wunba waa Yiisa-e.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ki u saan yudaanɔ Pailat boor, ki saa miarɔ a wun chabɔ ki wun kpaat Yiisa gbanant ki pii. Ki Pailat tur yaak a bin saan jii Yiisa ki turɔ.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ki Joosef saan ki jii Yiisa gbanant ki pɔbin katin-yeeŋ ni,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 ki jiiu saan ki saa piiu u mɔŋ mɔŋ kapaauŋ nba ki u din gbiir tanpiiuk lokir ni na, ŋaan birint katangbeŋir ki biin kamɔb, ŋaan ji ŋmat kun.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Ki Meeri Magdaliinn nan Meeri lɔɔ na kar kpia leŋ, ki took kaauk maŋ.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Laa yent sanyiɔk, daar nba tee ŋamm Juu teeb foon daar na, ki mannteeb yudamm nan Farisiinba saan Pailat boor ki saa betɔ a
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 “Chanbaa, ti tian nan faak daanɔ maŋ nba daan be na, u daan yet a li-i tee ki u tan kpo, a ŋaan daa ŋantaa daar u bia saa fiir kuun niwa.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Li paak, turin kunkɔnkɔnna na mɔb ki bin saan kii guu u kaauk maŋ bonŋann ki saa tuu daa ŋantaa maŋ daar; li-i kii tee nnai kaa, u poorpoweiteeb tan saa baar ki piitɔe, ŋaan yet niib a u fiir kuun nie. Ki kpinkpannii maŋ tan saa gar sinsinn yar na paaka.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ki Pailat betib a “Jiin guuteeb man ki bin saan kii guu kaauk maŋ yaa loon biaŋinba.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ki bi jii guuteeb ki bi saan saa guu kaauk na, ŋaan buun tant ki pɔr kaauk na fanu.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.