Mateus 17
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li daa ŋanloob daar, ki Yiisa jii Piita, nan Jeems nan u naa bik Jɔɔnn, ki doo namm kunkonfoouk paak, bi kuukɔɔ.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Li yoo na ki bi la ki u lebit; ki u numm po kpint nyirii nan yonnu na; ki u liant penn ki nyirii bonchiann.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ki bi la Moses nan Elaija lekit yomm, ki see piak nanɔ.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Ŋanne ki Piita yetɔ a, “N Yomdaanɔ, li ŋan nan taa be nna na. Li-i tee ki a bo saa saki, n bo saa faa lanbont ŋantaae, ki yenn-ii tee a yar, ki leer-ii tee Moses yar, ki leer-ii munii tee Elaija yar.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Piita mɔb daa ki baa tiŋ kaawa, ki sanpagbounpeeuŋ sik bakin bi paak; ki bi gbat kunkɔsiar nyii sanpagbouŋ na ni, ki yet a “N Bilonkake na, wunba ki n numm gboou, gbiintir u mɔb man.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Yiisa poorpoweiteeb na nba gbat kunkɔr maŋ, ki jaŋmaanii soorib, ki bi baa fabin tiŋ ni.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ki Yiisa baar ki tan yii yiib, ŋaan betib a “Fiit man. I daa tiin jaŋmaanii.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ki bi gokit got, ŋaan ji ki la sɔɔ bi boor, see Yiisa kuukɔɔ.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Baa nyii kunkonn na paak ki siik yoo nba, ki Yiisa kpaamm a “I daa beer sɔɔ linba ki i la na, ki saa tuu yoo nba ki min nisaarik Bik tan saa fiir kuun ni.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ŋanne ki u poorpoweiteeb maŋ boiɔ a “Bee ki sennu wannteeb yaa see ki Yennu sɔkinii Elaija baar Masia sinsinni?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ki u jiin a “Li set tee mɔniie nan see ki Elaija maŋ baar sinsinn ki tan ŋamm bonsiar kur ki sennir li sɔnu ni.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ŋaan mine beeri na, Elaija poŋ din baara, ŋaan bi din ki bannɔ, ki diau gbaka gbaka nna, baa loon biaŋinba. Nnae ki bi mun bia saa teen min nisaarik Bik na, ki dinnin biak.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ŋanne ki u poorpoweiteeb na ji bann nan u piak Jɔɔnn, wunba din wuur niib Yennu nyunwuru na poe.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb bantaa maŋ tan baar nibur na boor; ki jasɔɔ baar ki tan gbaan Yiisa tɔɔnn, ŋaan yetɔ a
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 “N Yomdaanɔ, tinin n bija na ninbaauk, kimaan u baa gbitgbiire; li daamɔ bonchiann ki u baa muu ni, ki bia baa nyun ni yoo kur.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ki n baar nanɔ a poorpoweiteeb boor ni, ki bi gbar u tebu.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Ki Yiisa jiin boib a “Yimm mɔtana niib nba mantik kaa yada, ki bia ki waa Yennu fanu na, n saa yukir nani nlee? Yoo nlee ki n saa di sukuru nani mantiki? Baat nan bik maŋ nna.” Ki bi baar nanɔ.
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Ki Yiisa tian narinbiiuk na paak, ki u nyii yiama, ki nyik bik na. Li taakpaak ni ki u la laafia.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Li poorpo, ki Yiisa poorpoweiteeb baar u boor, bi kuukɔɔ, ki tan boiɔ a “Bee ki timm ŋarin bo ki fit nyinn narinbiiuk maŋi?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Ki u jiin a, “I yada kaarin paake. Barmɔniie ki n beeri na, li-i tee ki i teen Yennu yada ki li yab nan kanpɔtik binn na, i saa fit yet jɔjaann na a ‘Fiit ki saa baa nawa,’ ki li set saa fiire; i bo saa fit tun bonsiar kura.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Ŋaan narinbiiuk na booru ŋarimi, i kan fit nyinn see ki i lor mɔi ki mei Yennu.”
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Tɔn, Yiisa poorpoweiteeb nba tan lakin leeb Galilii yent ni yoo nba, ki u betib a “Bi tan saa jii min nisaarik Bik ki kubin niib nuu ni
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 ki bin kpin, ŋaan daa ŋantaa daar ki n saa fiir kuun ni.”
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Yiisa nan u poorpoweiteeb nba baar Kapenaum yoo nba, ki Yenjiantu ŋasaakak likgaarteeb baar ki tan boi Simonn Piita a “A wanntɔɔ ki pa likirii maŋi-i?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ki Piita jiin a “U pa,” ŋaan kɔɔ ŋaak ni. Li yoo na ki Yiisa dɔŋ piin li barii ki boiɔ a “Simonn, a dukii nlee? Lamme tuu pa lampo ki teen tingbouŋ na kpanbara? Bi mɔŋ booru ni niib amii saamme?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ki u jiin a “Saamme.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ŋaan taa ki loon ki tin biir bi para na paak, ii saa mɔkgbeŋir na ni, ki saa lu janpeenu. Jaŋ nba ki a soorɔ sinsinn ki donnɔ na, fan yaat u mɔb; a saa la likirii nba saa fit pa min nan fin paak, ki fan jii pa.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.