Marcos 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Laa teen daa ŋanŋaa nna, ki Yiisa bia ŋmat Kapenaum; ki bi mɔɔnt nan u ŋmat ŋaak powa.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Ki niib bonchiann tikir, ki nan yiar bonmintik nnawa tan kaa ŋaak maŋ ni, ki sɔɔ saa fit baar tammɔb ni; ki u mɔɔntir Yennu maan ki teemm.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Niib banna din tan jii baatsɔɔ ki u gbanant kpowa; ki bi paanɔ liaŋ paak a bin baar nanɔ Yiisa boor.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Bi din ki fit baar u boor, kimaan niib nba din yabit na paak, ŋanne ki bi chɔɔ loot diiuk na yur paak, ki sikin baatɔɔ na nan liaŋ ki tan birɔ Yiisa tɔɔnn.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Yiisa nba din la baa teenɔ yada biaŋinba na, ki u yet baatɔɔ na a “N bik, n nyik chab a biita.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Li yoo na ki Yennu sennu wanntesiab kar leŋ maŋ ki boi bi para ni a,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Bee teen ki jɔɔ na piak nna? U yekint u mɔŋ nan Yennu-e. Ŋmee saa fit nyik chab nirɔ biiti, ki li ki tee Yennu kuukɔɔ kaa?”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Dudukit na nba din be bi para ni yoo nba na, ki Yiisa bann ki boib a “Bee ki i dukii linba na?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Maa yet baatɔɔ na a ‘N nyik chab a biit,’ koo maa saa yetɔ a ‘Fiit ki jii a liaŋ kii somm na,’ maan munlee na lannpoe paari?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ŋaan n saa wanni nan min nisaarik Bik mɔk yiikoo tingbouŋ na ni, ki saa fit nyik chab nirɔ biit.” Ŋanne ki u jiant bet wunba ki u gbanant kpo na a
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “N beerae, fiit, ki jii a liaŋ kii kun a ŋaak ni.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Li taakpaak ni ki u fiir jii u liaŋ ki nyii bi kura ninbina ni. Ki li bakitib bonchiann; ki bi piak dont Yennu sann ki yeen a “Ti daa ki mi la bakitnauŋ toona na booru.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Li poorpoe ki Yiisa bia ŋmat Galilii mɔkgbeŋir na kpiŋ, ki niib bonchiann tikir u boor ki lintɔwa, ki u wantib Yennu maan.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ŋanne ki u tan gar tɔɔnn po ki saa la jasɔɔ nna ki u sann tee Liifai, wunba din tee Alfeus bik, ki u kar u toonn paak, lampogaar-diiuk ni. Ki Yiisa betɔ a “Fiit kii waan.” Ki u fiir ki waau.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ki Liifai maŋ teen jaamm u ŋaak ni ki tur Yiisa; ki lampogaarteeb bonchiann nan biitdamm bonchiann lakin kar nan Yiisa nan u poorpoweiteeb ki di jeet. Bi din yab bonchiann ki waau.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Ki sennu wannteeb, binba din tee Farisiinba na, la ki Yiisa di jeet nan biitdamm nan lampogaarteeb na; ki bi boi u poorpoweiteeb na a “Bee ki u lakin di nan nibooru na?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yiisa nba gbat nna ki u betib a “Binba mɔk laafia ki loon tebtɔɔ; ŋaan binba yiar, ŋamme loon tebtɔɔ. N ki baar a n yiin popeendamm kaa, ŋaan n baar a n yiin biitdamme.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Li yoo maŋ ki Jɔɔnn, wunba din wuur niib Yennu nyunwuru na poorpoweiteeb, nan Farisiinba din lor mɔi; ki nisiab baar ki boi Yiisa a “Jɔɔnn poorpoweiteeb nan Farisiinba poorpoweiteeb lorin mɔi; bee teen ki a poorpoweiteeb ki lorimi?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ki Yiisa boib a “Poochiann-i be, saamm saa lor mɔi, yoo nba ki pooyookir sɔrɔ daa be bi boor ni nawa-a? Aaii. Pooyookir sɔrɔ nba daa be bi boor ni na, bi kan lor mɔi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ŋaan yoo baat ki bi tan saa nyinn pooyookir sɔrɔ na bi boor; li yooe ki bi saa lor mɔi.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Sɔɔ kan sak jii chabpaann ki lik takperi; li-i tee ki u teen nnaie, chabpaann na saa pat takper nae, ki li patimin saa ŋamm pukin.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Nnae mun ki sɔɔ kan jii dapaanin ki liak kɔrkper ni; li-i tee ki u teen nnaie, ki dapaanin na tan mɔ yoo nba, li saa put kɔruk nae, ki daan maŋ n mɔɔn yann, ki kɔruk na n mun biir. Li paak, bi jikit dapaanin ki liakit kɔrpaann nie.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Tɔn, Juu teeb foon dasiar, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb gaar dii kpaab ni. Baa saa maŋ ki u poorpoweiteeb na toktir dikara ki pinii ŋman.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Ŋanne ki Farisiinba na boiɔ a “Bee ki bi tuun linba ki ti sennu ki chab a tii tuun foon daari?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ki u yetib a “I ki mi karin Yennu gbouŋ ni Defid nba din tun biaŋinba-a? Yoo nba ki kon din gbat ŋɔɔ nan u jɔɔmu, ki bi ki mɔk jeet na,
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 ki u din kɔɔ Yennu ŋaak ni, ki saa jii boroboro nba ki bi tur Yennu na ki ŋman, yoo nba ki Abiatar din tee mannteeb yudaanɔ na. Sennu na din ki chab nan sɔɔ n di boroboro maŋ see Yennu mannteeb kuukɔɔ; ŋaan Defid maŋ din ŋmame, ki bia tur u jɔɔmu na gbaa ki bi mun ŋman.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Ki Yiisa ŋamm yetib a “Nisaarik sommir paake ki Yennu senn foon daar; li ki tee foon daar paak kaa ki u din nan nisaariki.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Li paak, min nisaarik Bike tee foon daar na Yomdaanɔ.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.