Marcos 15

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mannteeb yudamm, nan tiŋ na ni saakab, nan sennu wannteeb, nan Juu teeb saakab kur din lakin sanyapob ni, ki lor lora, ki baan Yiisa bant ki jii saan nanɔ tiŋ yudaanɔ nba ki bi yiu Pailat na boor.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ki Pailat boiɔ a “Fine set tee Juu teeb kpanbar na-a?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ki mannteeb yudamm maŋ lek bia dia sɔnii bonchiann ki piak biir Yiisa.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ki Pailat bia boiɔ a “A kan jiin siari-i? Gbiintir baa piak ki biira biaŋinba.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Ŋaan ki Yiisa lek yêt jiinu; ki li ji bakit Pailat.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Tɔn, yukitgar tiaru jaamm dinu yoo kur, Pailat tuu nyinn niyenɔkɔɔe dansarik ni, wunba ki niib na loonɔ, ki ŋaau.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Li yoo maŋ jasɔɔ din be dansarik ni, ki u sann tee Barabas. Ŋɔɔ nan nisiab din be dansarik ni, kimaan bi mɔyêtuk nba ki bi tuu mɔk doo na ni ki kpi niib na paak.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ŋanne ki nibur maŋ din lakin ki mei Pailat a wun yaan tun burchint.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ki u boib a, “I loon ki n nyinn Juu teeb bat nae-e?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Kimaan u mi fanu nan naŋ paake ki mannteeb yudamm jii Yiisa ki teen u nuu ni.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ŋanne ki mannteeb yudamm maŋ ŋamm pak tur nibur na a bin betɔ ki wun nyinn Barabas-e ki turib.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ki Pailat bia ŋamm boib a, “Ki wunba ki i yiu Juu teeb kpanbar na, i loon ki n teenɔ nlee?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ki bi tian jiin sanpaapowa a “Kpaamɔ dapunpunn paak.”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ki Pailat boib a “Bee paake? U biit mantik tee lannpoe?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Ki Pailat loon wun penn nibur maŋ para, li paak ki u nyinn Barabas ki turib, ŋaan te ki u kunkɔnkɔnna na boo Yiisa, ki u jiiu turib a bin kpaau dapunpunn paak.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ki kunkɔnkɔnna na jii Yiisa ki kɔɔ nanɔ tiŋ na yudaanɔ Pailat ŋaadindouŋ ni, ki yiin bi leeb kur.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ki bi jii baanmuŋ nna ki lannɔ, ŋaan jii kunkonii ki luu naan fokirik ki yirimɔ,
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 ŋaan ji foontɔ nan baa foont bat biaŋinba na, ki yeen a “Juu teeb Bat, naa-a naa-a,”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 ŋaan jii lanbann ki faa u yur paak, ki siin mɔsant u paak, ki gbaa bi duna paak u tɔɔnn.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Baa daanɔ nyatuk ki gbenn yoo nba, ki bi liat baanmuŋ na, ŋaan jii u mɔŋ mɔŋ tiat na ki lannɔ, ki jiiu ki nyii nanɔ a bin saan kpaau dapunpunn paak.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Baa be sɔnu ni ki saa yoo nba, ki bi chet jasɔɔ nna ki u sann tee Simonn. Ki kunkɔnkɔnna maŋ miau a wun gaar Yiisa kuun dapunpunn na. (Li jɔɔ din tee Sairene jɔɔe, ki nyii digbanbik ni ki baat Jerusalem. U din tee Aleksander nan Rufus baae.)
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ki bi jii Yiisa ki saa nanɔ siaminba ki bi yir Golgota, ki li paak tee “Yukpabuk Boor na.”
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Leŋe ki nisiab din turɔ daan nba ŋmat nan nyɔku nba ki bi yir mir na, ŋaan ki u yêt li nyunu.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Ki bi ji kpaau dapunpunn na paak, ki ji tɔ naatɔɔt ki chent u tiat.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Bi din kpaau sanyiɔk nie, kut munyia yoo.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bi din sɔb baa yaa bi la u biit nba na, ki tabin u dapunpunn na paak a, “Juu teeb Kpanbar maŋe na.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Bi bia din kpaa fat-teeb banlee dapunpuna paak ki pukin u po, ki yenɔ be u niidiitu po, ki lɔɔ na mun be u niigaŋ po.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Ki li gbeen linba sɔb Yennu gbouŋ ni a “Bi teenɔ nan baa tee toonbiitdamm biaŋinba nae.”
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Tɔn, ki binba somm gaar leŋ na gumii bi yura ki sukiiɔ, ki yeen a “Fine yaa a saa fit bet Yenjiantu diiuk na ŋaan bia jii daa ŋantaa ki maar.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Ŋann, nyimin dapunpunn na paak ki sik ki tinn a mɔŋ.”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Nnae ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb mun bia sukiiɔ, ŋaan yeen bi leeb a “U tuu tint leeb, ŋaan tan kan fit tinn u mɔŋi.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Juu teeb bat nba tee Yennu Niganntɔɔ Masia na n nyi dapunpunn na paak ki sik mɔtana, ki tin la ki teenɔ yada.”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Laa din tan baar yonsuuk ni, ki digbann na kur ji bɔnn ki saa tuu yenlekir kut muntaa.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Kut muntaa maŋ yooe, ki Yiisa yikin nan kunkɔsaakar a, “Eloi, Eloi, lema sabaktani?” ki li paak tee a “N Yennu, n Yennu, bee ki a nyikimi?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ki binba see leŋ na gbat u yiini maŋ, ki bi siab yet a “Gbiintir man, u yi Elaija-e.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ŋanne ki bi ni yenɔ tin ki saan jii saapo ki suunt damiituk nna ni, ki jii sakin daauk paak, ŋaan donn ki turɔ a wun nyu, ki bia yet a “Ŋaant ki ti laan Elaija saa baar ki sikinɔ dapunpunn na paaka.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ki Yiisa ŋamm yikin nan kunkɔsaakar, ŋaan ji kpo li yoo.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Li yoo na ki chinchenn nba tuu jɔɔn ki puun Yennu diiuk sinsuuk ni na bɔkit yur paak ki tan sik tiŋ ni.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ nba din see dapunpunn maŋ boor na nba la biaŋinba ki Yiisa kpo na, ki u ji yet a “Barmɔnii, jɔɔ na set tee Yennu Bijae.”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Tɔn, Meeri Magdaliinn nan Meeri nba din tee Joses nan Jeemsbik naa na, nan Salome, din pukin poosiab po ki see banfɔkira ŋaan gorii.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Bi poŋ din waa Yiisa, yoo nba ki u din be Galilii naewa, ki sommitɔ. Pooleeb bonchiann nba wei Yiisa ki baar Jerusalem na mun bia din be leŋ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailat nba gbat a Yiisa poŋ kpowa na, ki li ji yaar litɔ; ki u yiin kunkɔnkɔnna yudaanɔ na ki tan boiɔ a, “Yiisa nba kpo, li yukira-a?”
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Yoo nba ki u gbat yudaanɔ maŋ mɔb ni na, ki u yiin Joosef maŋ ki tan chabɔ a wun jii Yiisa gbanant na.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Joosef poŋ din daa katiŋewa, ki kpaat Yiisa gbanant dapunpunn na paak, ki pɔbinɔ leŋ, ki jiiu pii kaauk nba ki bi poŋ din jiar tanpiiuk ni na, ki bikit katangbeŋir, ki biin li mɔb.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Ki Meeri Magdaliinn nan Meeri, wunba din tee Joses naa na la siaminba ki bi pii Yiisa gbanant na.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.