Marcos 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Yiisa nan u poorpoweiteeb nba din tan per Jerusalem, ki baar doi nba ki bi yi Bef-fej nan Betani, ki li biak kunkonn nba ki bi yir Olif Tiinii kunkonn na, ki u tun u poorpoweiteeb na banlee, ki yetib a:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ii saa doo nba be tɔɔnn po na ni man. I-i saki baar, i saa la boŋ nba ki sɔɔ daa ki mi jakɔ, ki u lor nanyer po. Ii lotɔ ki baar nanɔ n boor nna.
2 com a seguinte ordem:
3 Sɔɔ-i boi-i, a bee ki i lot boŋ maŋi, yin betɔ a i Yomdaanɔe loonɔ, ŋaan u saa jiinɔ yiama.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ŋanne ki bi set saan la boŋ lor ŋasiak nna nanyer po. Baa set lotɔ yoo nba,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 ki nisiab nna see leŋ ki boib a “Bee ki i lot boŋ maŋi?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ki bi betib nan Yiisa nba bo yaa bin yet biaŋinba na; ki niib maŋ biar ŋmin, ki bi lotɔ ki saan.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Baa din baar nan boŋ maŋ Yiisa boor yoo nba, ki bi jii bi tiat ki paan boŋ maŋ bɔɔnn paak, ki Yiisa jak.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ki niib bonchiann jikit bi chinchena ki lat sɔnu ni, ki siab mun ŋat faamaasa ki lat sɔnu ni.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Binba din gar Yiisa tɔɔnn nan binba waa u poor po kura din yikin ki yeen a
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Yennu piisim-ii bia kii be ti yeeja Defid naan nba baat na paak.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ki Yiisa baar Jerusalem ki kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki lin got bonsiar kur; ŋaan laa din yaa lin bɔnn na paak, ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb piik nan banlee na nyii ki ŋmat saan Betani doo.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Li sanyafannuko ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nyii Betani ki jent Jerusalem; ki kon mɔkɔ.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ki u la kinkaŋ nba mɔk faamaasa see banfɔkira. Ki u saan tiik maŋ nyakir a wun saa la siar li paak ki di; ŋaan waa baar leŋ ki u ki la siari, see faat kuukɔɔ, kimaan kinkana yoo daa ki baari.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ŋanne ki u yet tiik na a “Sɔɔ ji kan mi di a lɔɔna, laa nyii dinna ki saa.” U poorpoweiteeb na din gbat u mɔmaan maŋa.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Tɔn, ki bi tan baar Jerusalem; ki Yiisa saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki beer kɔiteeb nan daateeb kur ki nyintib, ki tut lik-kpenta teebula ki lubin, ki tabit binba kɔi ŋmana na kokii ki lubin,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 ki lek ki sak ki sɔɔ n jii bonsiar gar nann Yenjiantu ŋasaakak na barintir ni,
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 ki ji want niib na a, “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ŋɔɔ Yennu yet a ‘Bi sii yi n ŋaak na nibooru kur Yenmiaru ŋaake,’ ŋaan yimme kpintir ki teen fat-teeb kinkarboor.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb gbat waa tun biaŋinba na; ki bi ji loon sɔnu nba saa kpiu, ŋaan tiinɔ jaŋmaanii, kimaan u wannu din teen nibur na kura yaarlituk bonchiann.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Daajoouk nba tan baar yoo nba, ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb nyii Jerusalem.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Li sanyafannuko biak ki bi somm sɔnu ni ki gaar, ki la ki kinkaŋ na koor nan jiina niwa ki see.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piita nba tiar Yiisa nba won yet linba na, ki u betɔ a “Wanntɔɔ, gotir, faa won yet kinkaŋ nba mɔb na koora.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ki Yiisa betib a, “Teent Yennu yada man.
22 Jesus respondeu:
23 Barmɔniie ki n beeri na, wunba kur yet jɔjaann na a lin fikit ki saa baa mɔkgbeŋir ni, ki ki mɔk birsuk u par ni, ŋaan teen yada nan waa yet linba maŋ saa tuma, li set saa tun turɔwa.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Li paake ki n beeri, li-i tee ki i mei Yennu ki boiɔ siar po, yii mɔk yada i para ni nan i poŋ gaar bont maŋa, ki i set saa lawa.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Li-i tee ki i yaa yin miar Yennu, ŋaan tiar nan sɔɔ tun ki biiri, yin nyik chabɔ, ki i Baa Yennu nba be sanpaapo na mun saa nyik i toonbiit nba ki i tun ki chabi.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ŋaan li-i tee ki i ki nyikit chabit i leeb bi biit, i Baa Yennu nba be sanpaapo na mun kan nyik chab i biiti.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Tɔn, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb maŋ yaan tan jen Jerusalem, ki u kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni ki somm lin. Ki mannteeb, nan sennu wannteeb, nan tiŋ maŋ ni saakab, baar u boor,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 ki tan boiɔ a “yiikolannpoe ki a mɔk ki tuun linba na kuri? Ŋmee chaba li yiikooe?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ki u yetib a “Ŋaant ki n boi-i buboit yennkɔɔ sinsinn. Li-i tee ki i saa fit turin li gatu, ŋann n saa wanni yiikoo booru nba ki n mɔk ki tuun linba na kura.
29 Jesus respondeu:
30 Jɔɔnn nba din tuu wuur niib Yennu nyunwuru na, Yennu-e chabɔ li yiikoo koo nisaarike? Betirin man!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ki bi ŋmant faa leeb baann, ki yeen a “Ti-i yet a Yennu-e chabɔ li yiikoo, u saa boit a ki bee te ki ti ki teenɔ yada;
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 ki ti saa fit yet a nisaariie chabɔ-ɔ?” (Bi din tiin niib na, kimaan sɔɔ kur sak nan Jɔɔnn maŋ din tee Yennu sɔkiniie nan barmɔnii.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Li paak, ki bi jiin Yiisa a “Ti ki mi.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.