Lucas 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Li poorpo ki Yiisa din tan yiin u poorpoweiteeb piik nan banlee na ki lakimm, ki turib yiikoo nan paŋ nba ki bi sii nyint narinbiit kur, ki bia te ki baatib-ii laat laafia.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 U din yetib a bin yat kii lin kii mɔɔntir Yennu naan po, ki bia te ki baatib-ii laat laafia,
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 ki bia betib a “I daa jikit siar ki saa nanni; i daa dia patii, koo miat-kɔra, koo jeet, koo likirii, koo liata ŋanlelee.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ŋaak nba ki i saa kɔɔ, yin biar leŋ nan yaa tan saa nyi doo maŋ ni.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Siaminba kur ki niib ki tooki nan parpeenni, ii nyii doo maŋ ni ki pit i taapant ni tant ki bir li doo ni, ki lin wannib nan bi mɔk biit.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ŋanne ki u poorpoweiteeb na nyii lin digbanbis kur ni, ki mɔɔntir Yennu barŋanii, ki bia te ki baatib laat laafia.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Galilii batsaakɔɔ Herod din tan gbat linba tun na kur, ki li ŋmat u yan, kimaan siab din yaa Jɔɔnn-e fiir kuun ni,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 ki leeb yaa Yennu sɔkinii Elaija-e dɔkit, ki leeb mun yaa yaayoo ni sɔkiniinba yenɔe fiir kuun ni.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ki Herod yet a “N daan te ki bi pot Jɔɔnn yura, ŋaan ŋmee ki n gbia u po na muni?” Ki u ji din koor li yoo na a wun la Yiisa.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Li poorpoe ki toomiinba maŋ tan jen ki bet Yiisa linba ki bi saan tun. Ki u ji jiib ki bi saan dosau nba ki bi yi Bef-saida na, bi kuukɔɔ.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Nibur na nba din gbat nna maŋ, ki bi wei Yiisa ki saan. Waa la ki bi baat yoo nba, ki u tookib nan parpeenn, ki wannib Yennu naan po, ki bia te binba yiar na la laafia.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Yonnu nba din tan maakit yoo nba, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na baar u boor ki yetɔ a “Ŋaant ki nibur na n saan digbanbis nan kpaant nba kpia na ni ki la jeet nan dindɔɔboa, kimaan nna na tee muuk nie.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Ki u jiin a, “I mɔŋ n turib jeet ki bin di.” Ki bi yetɔ a “Ti ki mɔk siar ki pukin boroboro kuna ŋanŋmu nan janii ŋanlee po, nɔkira ki ti saan saa daa jeet ki tan dinn nibur na.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Jab nba din be leŋ na teen nan tusaa ŋanŋmu nawa.)
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ki u poorpoweiteeb na te ki bi kur bɔkit kar paabu paabu.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ki u jii boroboro kuna ŋanŋmu nan janii ŋanlee na, ki yaat got sanpaapo, ki tur Yennu niipoouk jeet na paak, ki ji ŋmit ŋmit ki tur u poorpoweiteeb na, a bii toor niib na.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ki bi kur dii ki tan gboo. Ki u poorpoweiteeb na tikir jeet nba ki niib na dii ki tenn na, ki li gbee kpanchibit piik nan ŋanlee.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Sianyoo Yiisa din mei Yennu u kuukɔɔ, ki u poorpoweiteeb tan baar u boor li yoo na; ki u boib a “Niib yaa n tee ŋmee?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ki bi jiin a, “Siab yaa a tee Jɔɔnn nba din wuur niib Yennu nyunwuru nae, ki leeb yaa a tee Elaija-e, ki siab mun yaa yaayoo ni sɔkiniinba yenɔe fiir kuun ni.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Ki u boib a “Ki yimm ŋarin yaa n tee ŋmee?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ŋanne ki Yiisa kpaamm nan ninmɔnn a bi daa beer sɔɔ labaar maŋi,
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 ki bia yetib a “Li kpaa talas nan min nisaarik Bik n di biak bonchiann; ki ti tiŋ ni saakab nan Yennu mannteeb yudamm nan sennu wannteeb saa yêtin, ki bia kpima, ŋaan li daa ŋantaa daar, Yennu saa fiinin kuun ni.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ŋanne ki u yet bi kur a “Wunba-i loon wun wein, see ki u likin u saaŋmaŋ ki jii u kuun dapunpunn daar kur kii waa-n.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Wunba ki sak wun jii u manfoor ki turin, ŋɔɔe tan saa kɔŋ u manfoor, ŋaan wunba likin u saaŋmaŋ n paak, ŋɔɔe tan saa la u manfoor nan barmɔnii.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Nirɔ-i la tingbouŋ na mɔkint kur, ŋaan biir u mɔŋ binbeŋ ki kɔŋ u manfoor, nyɔlannpoe ki u saa la?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Wunba tiin fei ki jiin min nan n wannu na po, min nisaarik Bik-i taŋi jen nan n yentsaakar, nan n Baa Yennu nan u malakanba yentsaakar, li yoo maŋ n tan saa tin fei nan man jii li daanɔ ki pukin n niib niwa.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Barmɔniie ki n beeri na, siab be nna ki kan kpo see ki bi tan la Yennu naan baaru yoo.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Waa din pak nna poorpoe, ki li teen nan daa ŋanniin na, ki u jii Piita nan Jɔɔnn nan Jeems, ki doo namm kunkonn paak a wun saa miar Yennu.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Waa din mei Yennu na ki u numm po tan kpint, ki u tiat penn ki nyirik.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ŋaan gɔɔn din soor Piita nan u leeb na bonchiann, ki bi gɔɔn ki tan yerik, ki la ki yentsaakar yent ki lint Yiisa, ki bia la jab banlee nba see u boor na.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Jab maŋ nba din tan nyikit Yiisa na, ki Piita yetɔ a “Chanbaa, li ŋan nan taa be nna na. Ti saa faa lanbont ŋantaae, ki yenn-ii tee a yar, ki leer-ii tee Moses yar, ki leer mun-ii tee Elaija yar.” Piita nba din pak linba maŋ, u kpan din gbia u pake.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Waa din daa piak nna maŋ, ki sanpagbouŋ dɔkit ki piimm, ki jaŋmaanii soor ŋɔɔ nan u leeb na nan sanpagbouŋ nba dɔkit ki piimm na.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ki bi gbat kunkɔr sanpagbouŋ na ni, ki li yet a “N Bija nba ki n gannɔe na. Gbiintir u mɔb man.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Kunkɔr na nba din pak gbenn yoo nba, ki bi ji la Yiisa kɔɔe biar see. Ki bi ji din biar ŋmin ki jiin baa la linba na po, ki ki kumii sɔɔ labaar maŋ, ki li yoo tan gar.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Li din tan yent ki Yiisa nan u poorpoweiteeb bantaa na nyii kunkonn na paak ki sik, ki nibur tookɔ.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Jasɔɔ din be nibur na ni, ki tian yiin Yiisa a “Wanntɔɔ, n barimae, tan gotir n bija na; kimaan ŋɔɔe kpan tee n biyemmir,
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 ki narinbiiuk tuu fiir u ni ki te wun yikin ki baa gbitgbiir ki tabit, ki mɔsankunkouŋ nyi u mɔb ni, ki li ŋammit fi u ni ki gbiau, ki tuu tan barikɔ waaminna, ŋaan ki ki nyikitɔ.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Ki n barin a poorpoweiteeb a bin nyinn narinbiiuk na, ŋaan ki bi gbar.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Ki Yiisa yetib a “Yimm mɔtana niib nba kaa yada, ki bia ki waa Yennu fanu na, n saa yukir nani nlee ki di sukuru nani mantiki?” U bia din bet jɔɔ maŋ a “Baat nan a bija maŋ.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Ki bik na nba baat Yiisa boor yoo nba, ki narinbiiuk na libirɔ nan tiŋ gbakit, ki u dɔɔ tabit. Li yoo maŋe ki Yiisa tian narinbiiuk na paak, ki te ki bik na la laafia, ki u jiiu ki tur u baa.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ŋanne ki li yaar lit niib na kur nan Yennu paŋ nba yab biaŋinba.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Lootir i tuba man ki gbat linba ki n yaa n paki na fanu. Bi tan saa jii min nisaarik Bik ki kubin niib nuu ni.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ŋaan bi lek din ki bann li paaki, kimaan Yennu dɔkin bi yame a bi daa banti; ki bi bia tiin jaŋmaanii nan bin boiɔ li maan paak.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Li poorpoe ki mɔniɔk tan baar u poorpoweiteeb na sinsuuk ni, ki bi nɔi ki yaa, “Ŋmee tee nijaann ti sinsuuk ni na?”
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ki Yiisa bann baa dukii biaŋinba. Ŋanne ki u jii bik nna ki senn u numm ni,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 ŋaan betib a “Wunba gaar bik nba na n sann paak, u gaar mine; ki wunba mun sak ki gaarin, u gaar wunba tumin nae mun. Ki wunba mun tee tarik i ni, ŋɔɔe tee nijaann ki gar i kura.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Ŋanne ki Jɔɔnn betɔ a “Chanbaa, ti daan la jasɔɔ ki u taan a sann ki nyint narinbiit niib ni, ki ti betɔ a wun nyik, kimaan u ki tee ti ni yenɔ.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Ki Yiisa yet a, “I daa beerɔ mani, kimaan wunba kur ki kɔn nani, u see i poore.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Tɔn, yoo nba din tan per nan Yiisa n do Yendɔuŋ ni na, ki u faa par ki soor sɔnu a wun saan Jerusalem,
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 ŋaan tur mɔb a bin gar ki saa yet a u be sɔnu, ki bin teen siir ki sɔɔ ki u baar, ki bi dɔŋ gar ki saa baar Samaria teeb digbanbik nna ni;
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 ki leŋ niib na ki sak u baaru maŋi, kimaan bi din mi nan u saa Jerusalem-e.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Ki u poorpoweiteeb Jeems nan Jɔɔnn nba gbat nna maŋ, ki bi boiɔ a “Ti Yomdaanɔ, a loon ki ti te ki muu n nyi sanpaapo ki sik di biiribi-i?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Ki Yiisa jiant ki gaar jat bi paak.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb saan digbanleer ni.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Yoo nba ki bi din saa na ki jasɔɔ tan yet Yiisa a “N saa weia siaminba kur ki a saa.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ki Yiisa yetɔ a “Lunlona mɔk fɔrii, ki nɔɔnii mun bia mɔk tiat, ŋaan min nisaarik Bik ki mɔk dindɔɔboori.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Ki u tan yet jalɔɔ a “Ii waa-n.” Ki jɔɔ maŋ betɔ a “N Yomdaanɔ, ŋaant ki n saan ki pii n baa sinsinna.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Ki Yiisa betɔ a, “Ŋaant ki kpeemm-ii pii bi kpeenleeb. Fin, ii saawa kii sakii mɔɔntir Yennu naan po kii teen niib.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ki lɔɔ mun yetɔ a “N Yomdaanɔ, n saa weiawa, ŋaan ŋaant ki n kun ki saa chab n ŋaateeb sinsinna ki lian weia.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Ki Yiisa betɔ a “Sɔɔ kan fit dia naasɔk ki ko ŋaan gorii poor po. Li-i tee wunba gorii nna maŋ, u ki ŋan wun teen Yennu naan na toontunnɔ.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.