Lucas 2

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Li yoo na ki kpanbara yudaanɔ Ɔgustus tur mɔb u yent ni a bin sɔb sɔɔ kur sann nikant ni.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Ŋanne tee sinsinn nikant sɔbu, ki Kirinius tee Siria tiŋ yudaanɔ li yoo.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Li paak, sɔɔ kur din kun u doo ni a bin saa sɔb u sann,
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 ki Joosef mun din nyii Nasaref nba be Galilii yent ni na, ki saan Judea yent ni, ki kun kpanbar Defid doo Betlehem, kimaan u din tee Defid yaaboonne.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Tɔn, ki u kpen a bin sɔb ŋɔɔ nan u sarkpeŋ Meeri sana; li yoo, ki Meeri mɔk poor.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Baa din daa be Betlehem na, ki Meeri maaru yoo tan jaŋ,
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 ki u mar u sapaanmar bonjak, ki jii tana ki bobinɔ, ki birɔ bonkobit burgbetir ni, kimaan saamm diiuk na ji din ki mɔk yiar nba ki bi saa dɔɔri.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Pekpaarii mun din be doo maŋ ni ki kpaar pei nyiɔk, muuk ni.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ki Yennu malaka tan dɔkit bi paak, ki Yennu maŋ yentsaakar yent lintib. Ki jaŋmaanii soorib bonchiann.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Ŋaan ki malaka na betib a, “Daa tiin jaŋmaanii man, kimaan n baar nan barŋaniie maa n wanni, linba saa tur niib kur parpeenn.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Dinna nyiɔk na bi mar i Tinntɔɔ, wunba tee Yennu Niganntɔɔ Masia na. Bi marɔ Defid doo nie.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 I saa la sanpantik na boob tana ki dɔɔ bonkobit burgbetir ni; linba nae sii tee nyinn ki turi.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Li yoo na ki Yendɔuŋ ni malakanba bonchiann dɔkit ki pukin malaka na po, ki yiin piak Yennu a:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Dont Yennu sann sanpaapo man;
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ki malakanba na tan nyik pekpaarii na, ŋaan ŋmat doo Yendɔuŋ ni. Ki bi yet bi leeb a, “Ŋaant man ki tin saan Betlehem ki saa got linba tun, ki ti Yomdaanɔ Yennu betit na.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Ŋanne ki bi fiir saan yian yian ki saa baar ki la Meeri nan Joosef; ki sanpantik maŋ dɔɔ bonkobit burgbetir ni.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Baa baar lau yoo nba, ki bi mɔɔnt linba ki malaka na betib ki jiin bik maŋ po.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ki binba gbat pekpaarii na nba mɔɔnt linba na, ki li bakit bi kur.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Ŋaan Meeri din tian linba tun na kur, ki dukii li po u par ni bonchiann.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Li poorpoe ki pekpaarii na ŋmat bi pei boor muuk ni. Baa saa na, ki bi piak dont Yennu sann, linba kur ki bi gbat ki la na paak; ki li set tee nan malaka nba betib biaŋinba na.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 U maaru daa ŋanniin nie ki bi din pot u punn ki pur u sann Yiisa, sann nba ki malaka din pur ŋaan ki u poor daa ki soor na.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Tɔn, li din tan jaŋ nan Joosef nan Meeri n tun nan Moses sennu nba wann biaŋinba, ki mann maruŋ ki ŋamm bi mɔŋ Yennu boor na. Ŋanne ki bi ji din jii bik na ki saan nanɔ Jerusalem, a bin saa jiiu ki tur Yennu,
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 nan laa sɔb Yennu sennu ni na a, “Bikperik kur nba tee bonjak sii tee Yennu yɔɔe.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Ki bi bia mann maruŋ nan Yennu nba din senn biaŋinba na a, “Bin lon lanjerii banlee koo ŋmanbira banlee ki mann.”
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Li yoo na ki jasɔɔ nna be Jerusalem, ki u sann tee Simeonn. U din tee burchimɔ nan yentinnɔe, ki Yennu Seyeeŋ be u ni, ki u guu yoo nba ki Yennu tan saa tinn Israel teeb.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Yennu Seyeeŋ maŋ poŋ din fiit ki wannɔ a u kan kpo see ki u tan la Yennu Niganntɔɔ Masia, wunba ki u din senn mɔsonn a u saa tumɔ na.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Li yoo na ki Yennu Seyeeŋ maŋ te ki Simeonn kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa la Yiisa baa nan u naa ki bi baar nanɔ a bin teenɔ nan sennu nba wann biaŋinba na.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Ki Simeonn gaar bik maŋ ŋaan pak Yennu ki yet a:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “N Yomdaanɔ, min nba tee a daabir na,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 kimaan n mɔŋ mɔŋ ninbinn la Tinntɔɔ nba ki a tumɔ nawa,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 wunba ki a gann ki sennɔ ki tur nibooru kura.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 U sii tee yentu ki fiit a sɔnu ki wann binba ki tee Israel teeb na,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Tɔn, Simeonn nba pakib ki jiin bik maŋ po biaŋinba na, ki li bakit bik na baa nan u naa bonchiann.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Ki Simeonn sat Yennu piisin bi paak, ŋaan bet bik na naa Meeri a, “Nnara, Yennu nyinn bik na ki sennɔ a Israel teeb bonchiann n baa yann u paak; ki leeb bonchiann mun bia tan saa tinn u paake. Ŋɔɔe tan sii tee nyinn nba ki niib bonchiann saa pak ki biir na;
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 linba na saa te ki bi woonin ni dudukit n nyi paanu. Ŋaan bonsiar tan saa tun ki biir a mɔŋ mɔŋ par bonchiann.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Tɔn, ki Yennu sɔkiniilɔɔ mun be leŋ ki tee poo, ki u sann tee Anna, wunba tee Fanuel bik, ki bia tee Aser booru ni nirɔ, ki din tee pookperchianwoŋ, wunba din yoo bina ŋanlore,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 ki u sɔrɔ kpo ŋaan nyikɔ pakɔɔk ki u ji tee binpiinniin nan ŋanna; ŋaan u din tuu ki nak Yenjiantu ŋasaakak na ni yonnu nan nyiɔk, ki jiantir Yennu ki lorin mɔb ki meiɔ.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Li yoo na ki u baar ki lab ki teen Yennu niipoouk, ki din piak bik na po ki teen binba kur din guu yoo nba ki Yennu yaa wun tinn Jerusalem teeb na.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Ki Joosef nan Meeri nba din tun gbenn Yennu sennu nba wann biaŋinba na, li yoo ki bi ŋmat kun Nasaref nba be Galilii yent ni na.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ki bik na tan kpaat nan paŋ nan subinii bonchiann, ki Yennu par mei u paak.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Tɔn, binn kur ki Yiisa baa nan u naa tuu saan Jerusalem ki saa di yukitgar tiaru jaamm.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Yoo nba ki Yiisa din tan baar binpiik nan ŋanlee na, ki bi saan a bin saa di jaamm maŋ nan biaŋinba ki bi tuu tee na.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Jaamm daa maŋ nba din tan gbenn yoo nba, ki bi ji piin kunu, ŋaan Yiisa biar be Jerusalem, ki u damm ki mi nan u biari.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Bi din dukii a u be nibur na nie, ki bi somm daar maŋ kur; ŋanne ki bi ji loonɔ bi niib ni nan bi leeb ni,
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 ŋaan ki ki lau. Ki bi din ŋmat saan Jerusalem ki saa loonɔ leŋ.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Daa ŋantaa daar ki bi tan lau Yenjiantu ŋasaakak ni, ki u lakin kar nan wannteeb yudamm ki gbiintir bi maan ŋaan bia boib buboit.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ki li bakit binba kur gbiintirɔ na, nan waa teen biaŋinba ki mɔk bannu ki piak ki jiintib na.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Ki u baa nan u naa nba lau leŋ na, ki li bakitib bonchiann; ki u naa ji boiɔ a, “N bik, bee ki a teent nna? A ki mi a min nan a baa la parbiir hei ki loomani-i?”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Ki u jiin ki boib a, “Bee ki i loonimi? I ki mi nan n saa fabir kii be n Baa toona nie-e?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Ŋaan bi din ki bann u maan maŋ paaki.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ŋanne ki bi din ŋmat nan Yiisa ki sik Nasaref, ki u saak bi mɔb. Ki u naa tian linba tun na kur u par ni.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Ki Yiisa kpaatir ki pukii nan subinii, ki Yennu nan nisaarii para mei u paak.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.