Lucas 24

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lasir daar sanyafaar, ki poob maŋ nyii saan kaauk na boor nan bi kpanunubit nan tulaarii nba ki bi poŋ ŋamm na.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Baa baar leŋ ki bi la ki katangbeŋir na nyakit kaauk na mɔb paaka, ki birint ki saa dɔɔ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ki bi kɔɔ kaauk maŋ ni ki ki la Yiisa gbanant,
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ki ji biar see jiaa. Li taakpaak ni ki jab banlee dɔkit set, ki lia liatnyinyira;
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 ki li teen poob na jaŋmaansooruk, ki bi gbaan ki tibin, ki bi yugbia siit tiŋ ni. Ki jab na boib a “Bee ki i loon footɔɔ kpeemm ni?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 U kaa nna. U fiira. Tiat man waa daan yeti biaŋinba, yoo nba ki u daan be Galilii na,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 a bi tan saa soor ŋɔɔ nisaarik Bik ki jiiu teen biitdamm nuu ni ki bin kpaau tabin dapunpunn paak, ŋaan u tan saa fiir kuun ni daa ŋantaa daar.”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Ŋanne ki poob na ji tiar u maan maŋ,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ki ji seet kaauk na boor ki ŋmat kun, ki saa yet linba kur tun, ki tur u poorpoweiteeb piik nan yenɔkɔɔ na, nan binba be leŋ na kura.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Poob maŋ sanae din tee Meeri Magdaliinn, nan Joana, nan Meeri nba din tee Jeems naa na; ki pooleeb pukin bi po ki be namm.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ŋamme din bet Yiisa toomiinba barii maŋ; ki toomiinba na ŋarin dukii nan li tee poob maame, ki bi ki teemm yada.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ŋaan ki Piita lek fiir chiar saan kaauk na boor, ki saa tibin got ki la katiŋ na dɔɔ li kuukɔɔ; ki u ji ŋmat kun ŋaak ni nan yaarlituk, linba tun maŋ paak.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Li daar maŋe ki bi ni banlee din saa digbanbik nba ki bi yi Emaus na. Leŋ nan Jerusalem din tee nan maar ŋanlore nae.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ki bi din somm piak nan leeb ki jiin linba kur tun na po.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Baa piak ki faa labaar nan leeb yoo nba na, ki Yiisa mɔŋ nakimm ki lakin tɔk namm;
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ŋaan ki li liirib ki bi ki bannɔ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ki u boib a “I somm piak bee?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ŋanne ki bi yenɔ, wunba sann yi Kleopas na boiɔ a “A kuukɔɔe tee saamɔ nba be Jerusalem, ki tan ki gbat linba tun leŋ daa ŋanlelee na-a?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ki u boib a “Lannpoe?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ki ti yudamm nan mannteeb yudamm jiiu ki teenɔ barbuurɔ nuu ni a wun bu u buut, ki yet a u ŋan nan kuume; ki bi tan kpaau dapunpunn paak.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ti tuu daan nan ŋɔɔe tan saa nyinn timm Israel teeb ti datai nuu ni; ŋaan dinna tee daa ŋantaae na laa tun.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ŋanne biak, ki ti ni poosiab pakit u po ki li yaar litit, kimaan baa saan kaauk maŋ boor sanyafaar na,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 bi saa ki la u gbananti. Baa jen yoo nba, ki bi betit a ŋamm saa la Yennu malakanba nan bi numm; ki malakanba maŋ yetib a Yiisa jen u manfoor niwa.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ŋanne ki ti siab tan saan kaauk maŋ boor, ki saa la nan poob nba dɔŋ betit biaŋinba na, ŋaan bi ki la Yiisa.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ki ŋɔɔ Yiisa betib a “Bee yankpeensime ki i mantik mɔki, ki mei nan yin teen Yennu sɔkiniinba maan kur yada.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Li kpaa talase nan Yennu Niganntɔɔ Masia n di biak maŋ, ki la baakir.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ŋanne ki u wantib u barii nba sɔb Yennu gbouŋ ni na kur paak, ki piin Moses sɔbu ni ki saan tuu Yennu sɔkiniinba kura sɔbu ni.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tɔn, ki bi tan per digbanbik nba ki bi saa na; ki Yiisa teen nan u gaare na.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ki bi gɔɔrɔ a “Biat nant nna, kimaan yonnu baawa, ki li ji bɔnte.” Li paak ki u weib kɔɔ.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ki u tan kar a wun di namm; ŋanne ki u jii boroboro na ki tur Yennu niipoouk ŋaan bɔkit ki turib.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Li yoo na ki bi numm po ji yent, ki bi bannɔ. Li taakpaak ni ki u lir bot.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ki bi ji beer leeb a “Waa bo piak nant sɔnu ni ki wantit linba sɔb Yennu gbouŋ ni paak na, li bo ki tee nan muu na kaa ti para ni-i?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Li taakpaak ni ki bi fiir ŋmat Jerusalem, ki saa la u poorpoweiteeb piik nan yenɔ na nan siab, ki bi lakin leeb.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ŋanne ki u poorpoweiteeb na betib a “Ti Yomdaanɔ set fiire nan barmɔnii. U dɔkit Simonn paaka.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ki niib banlee na mun betib linba teen sɔnu ni, nan waa tan bɔkit boroboro yoo nba, ki bi bannɔ.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Baa beerib linba na, li taakpaak ni ki Yiisa set bi sinsuuk ni ki yetib a, “Parmaasir-ii be i paak.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ki jijekit nan jaŋmaanii kɔɔb hei, kimaan bi mi a bi la siara bonfuntikare.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ŋanne ki u boib a, “Bee ki i yan puti? Bee ki birsuk be i ni?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Gotir n nii nan n taa man, ki bann nan li set tee mine. Siimin ki bann nan mine. Bonfuntikar ki mɔk gbanant nan kpaba, nan yaa la ki n mɔk biaŋinba na.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Waa yet nna maŋ ki u wannib u nii nan u taa.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ŋaan ki bi para penn paak ki bi ki teen yada nan li tee ŋɔɔe; ki li yaar litib. Ki u boib a, “I mɔk jesiat nna-a?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ki bi jii janpurikir bonjinn ki turɔ;
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ki u gaar ŋman bi numm ni.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ŋanne ki u betib a “Ii tian man n mɔmaan nba ki n daan wanti maa daan be i boor yoo nba na, a n barii kur nba sɔb Moses sennu ni, nan Yennu sɔkiniinba sɔbu ni, nan Yennu gbouŋ nba ki bi yi yanii na ni kpaa talas nan li kur n tan tun ki gbeen.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ŋanne ki u ji yênt bi numm, a bin bann linba sɔb Yennu gbouŋ ni na paak,
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ki yetib a “Li sɔb a Yennu Niganntɔɔ Masia saa di biak ki kpo, ki tan fiir kuun ni daa ŋantaa daar;
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 a bin saan ki mɔɔnt u sann ni, a niibi-i nyik bi biit, Yennu saa nyik chabib; a bin piin mɔɔnt barii maŋ ki tur Jerusalem teeb, ki bia mɔɔnt tur nibooru kur.”
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ki u betib a “Yimme tee linba na siara damm.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nnara, mine yaa n tan turi n Baa Yennu Seyeeŋ nba ki u senn mɔsonn a u saa turi na. Ii daa biar kii be Jerusalem na mɔkmɔk nan yoo nba ki Yennu Seyeeŋ maŋ saa nyi sanpaapo ki sik i paak ki turi paŋ na.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ŋanne ki Yiisa nyii namm doo maŋ ni ki saan per Betani. Leŋe ki u saa donn u nii sanpaapo ki teen piisin bi paak.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Waa teen piisin bi paak yoo nba, ki u nyikib ŋaan doo Yendɔuŋ ni.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ki bi ji jiantɔ ki tan ŋmat Jerusalem nan parpeenn bonchiann,
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 ki ji din be Yenjiantu ŋasaakak ni yoo kura, ki piak dont Yennu sann.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.