Lucas 16
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Ki Yiisa yet u poorpoweiteeb a “Mɔkitsɔɔ din be ki mɔk u toona saakɔɔ, ki bi din tan kumii mɔkitɔɔ na a u toona saakɔɔ na biir u likirii nan u bona.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Ŋanne ki mɔkitɔɔ na yiinɔ ki tan boiɔ a, ‘Bee teen ki n gbia a po nna? A ji kan mi teen n toona saakɔɔ. Ii saa ki sɔb faa mɔk n bona nba ki tan turin.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ki toona saakɔɔ maŋ ji dukin dudukit a ‘N chanbaa yaa wun berin u toonn nie na. N saa teen nlee? N ki mɔk paŋ nba saa ko, ki n bia tiin fei nan mii mei.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 N mi maa saa teen biaŋinba ki niib n gaarin bi ŋei ni, yoo nba ki n chanbaa nyikin ki gbenn na.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ŋanne ki u yiin u chanbaa pandamm na kur yenɔ yenɔ; ki boi sinsinn yɔɔ a, ‘A mɔk n chanbaa pann yinŋae?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ki u jiin a, ‘Kpaboba kobike.’ Ki u betɔ a, ‘Jiin kadaauk ki saan kar yian ki sɔb kpaboba piinŋmu.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ki u bia yiin lɔɔ ki tan boiɔ a, ‘Fini, yinŋae ki a mɔk n chanbaa panni?’ Ki u jiinɔ a ‘Dii bootii kobike.’ Ki u yetɔ a ‘Jiin kadaauk ki sɔb dii bootii piinniin.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Tɔn, yoo nba ki u chanbaa na gbat u toona saakɔɔ fobdiirɔ na nba tun biaŋinba na, ki u kpakitɔ, a u tun nan yame.” Ki Yiisa ŋamm yetib a “Binba waa tingbouŋ na sɔnue mɔk yan bi mɔŋ niib sinsuuk ni ki gar binba waa yentu sɔnu na.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Mine beeri na, ii dia tingbouŋ na likirii kii sommit niib; ki likirii na-i taŋi gbenn yoo nba, Yennu saa gaari Yendɔuŋ ni, ŋei nba sii yɔɔ be na ni.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Wunba tuun toonbik fanu, u bia saa tun toongbeŋir fanue. Wunba di fobit nan likmintik, u bia saa di fobit nnae nan likchiɔŋ.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Li-i tee ki a di fobit tingbouŋ na ni, Yennu saa jii sanpaapo mɔkint ki teen a nuu niwa-a?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Li-i tee ki a di leeb yar fobit, ŋmee saa tura a yari?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Tɔn, daabir kan fit tun ki tur chanbaanba banlee. U sii nan yenɔe ŋaan loon lɔɔ; koo u sii chɔrin yenɔe ŋaan sian lɔɔ na. A kan fit waa Yennu ki bia waa likirii.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Yoo nba ki Farisiinba gbat linba na, ki bi ji daan Yiisa nyatuk, kimaan bi din tee liklonnae.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ki Yiisa yetib a “Yimm nba want i mɔŋ nan i tee burchimme na, ŋaan Yennu mi i para ni. Linba ki nirɔ dukii nan li tee bonjaanne, ŋaan li ki mɔk nyɔɔt Yennu boor.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Moses sennu nan Yennu sɔkiniinba sɔbu din mɔk paŋ mɔkmɔk nan Jɔɔnn nba din tan baar. Laa nyii Jɔɔnn baaru yoowa, ki bi mɔɔntir Yennu barŋanii ki jiin Yennu naan po, ki sɔɔ kur mukis u mɔŋ a wun kɔɔ Yennu naan maŋ ni.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Sanpaak nan tiŋ tan saa gbenn, ŋaan Yennu sennu nan bonmintika kan gbenni.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Wunba yêt u ŋaapoo ŋaan kɔɔn pooganɔ, ŋanne tee bonchonchontoonn; ki wunba mun kɔɔn poo nba ki u sɔrɔ yêtɔ na, u mun bia tee bonchonchonne.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Yiisa bia din yetib a “Mɔkitsɔɔ din be, ki daaryeejaŋaakur ki u lia taŋant, ki be u yamani nan parpeenn.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ki talasdaansɔɔ mun din be, ki u sann tee Lasarus, ki u mɔk fiat hei. Ki bi tuu baar nanɔ ki wun kar mɔkitɔɔ na ŋaatammɔb ni,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ki tuu loon wun di mɔkitɔɔ na jebura nba baa na; ki bɔi tuu baar gbaa ki lenii u fiat na.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Li poorpoe ki talasdaanɔ na tan kpo, ki Yennu malakanba jiiu ki saan nanɔ Abraham boor Yendɔuŋ ni. Ki mɔkitɔɔ na mun tan kpo, ki bi piiu;
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 ki u be kpeentiŋ biak boor, ki li mukisɔ bonchiann. Ki u tan yaat got ki la Abraham banfɔkira, ki Lasarus be u boor.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ŋanne ki mɔkitɔɔ na yiin sanpaapo a, ‘Chanbaa Abraham, tinimin ninbaauk, ki tun Lasarus ki wun pak u niibir nyun, ki tan teen n jerinn paak ki lin maak, kimaan n di biake muu ni na.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ŋaan ki Abraham yetɔ a ‘N bik, tiat faa tuu be a manfoor ni na, a tuu mɔk bonŋanae, ŋaan Lasarus mun mɔk bonbiit. Mɔtana u be u yamanie nna na, ŋaan fine ji be biak ni na.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ki linba pukin, Yennu bir bootsunsuŋ timm nan fin sinsuuk ni, ki sɔɔ kan fit nyi ki lɔɔr saan a boor ni, ki sɔɔ mun kan fit nyi a boor ki lɔɔr ti boor ni na.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ŋanne ki mɔkitɔɔ na yetɔ a ‘Chanbaa, li-i tee nnaie, n barimae, tumin Lasarus n baa ŋaak,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ki wun saan kpaan n waarii banŋmu nba biar na, ki bi ji tan daa baat biak boor na ni.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ki Abraham yetɔ a ‘A waarii mɔk Moses nan Yennu sɔkiniinba gbouŋ. Bin gbiint bi maan.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ki mɔkitɔɔ na yetɔ a ‘Chanbaa Abraham, aaii, nna kan saki; sɔɔ-i fiir kuun ni ki saan bi boori, ŋanne ki bi saa nyik bi toonbiit.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ki Abraham yetɔ a ‘Bi-i kii gbiint Moses nan Yennu sɔkiniinba maan, nirɔ-i lekii fiir kuun ni gbaa, ŋaan bi kan sak u mɔbi.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.