Lucas 15
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Sianyoo ki lampogaarteeb nan biitdamm bonchiann din baat Yiisa boor ki gbiintir u maan.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ki Farisiinba nan sennu wannteeb burin ki yeen a “Jɔɔ na gaan biitdamm ki bia di namm.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Li paak, ki Yiisa yimm barjouk na a
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “I yenɔ-i mɔk pei kobik, ki yenɔ tan boti, u saa teen nlee? See ki u nyik pei piinyia nan banyia na muuk ni, ŋaan saan lon peeuk nba bot na nan waa tan saa lau.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Wuu lau yoo nba, ki u ji mɔk parpeenn. Li yoo wun jiiu ki bukɔ bɔpiat paak,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ki kun ŋaak ni, ki yiin u yɔɔsnba nan ŋakpiasnba ki lakimm ki yet a, ‘Ii mɔk parpeenn man, kimaan n la n pebotikauk nawa.’ ”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ki Yiisa bia yet a, “Ŋanne mun ki n beeri, biitdaanyenɔ-i nyik u biit, parpeenn sii be Yendɔuŋ ni ki jiin li daanɔ po, ki gar laa sii be biaŋinba niburchimm piinyia nan banyia nba li ji ki kpaa talas bin lebit na po.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Ki poo mun-i mɔk likbina piik, ki yenn tan boti, u saa teen nlee? See ki u joo fitir ki piar u diiuk, ki lon fanu nan waa tan saa lar.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Wuu jiki lar yoo nba, wun yiin u yɔɔsnba nan ŋakpiasnba ki lakimm ki yet a ‘Ii mɔk parpeenn man, kimaan n laa n likbinn nawa.’ ”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ki Yiisa bia yet a, “Ŋanne mun ki n beeri, li-i tee ki biitdaanyenɔ nyik u biit tumu, Yennu malakanba sii mɔk parpeenn ki jiin u po.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ŋanne ki Yiisa ŋamm yet a “Jasɔɔ din mɔk bonjai banlee,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 ki waarɔ po tan yet u baa a ‘N baa, n loon ki a jii faar nba ki n tan saa gaar nae ki turin.’ Ŋanne ki u baa bɔkit faar maŋ ki turɔ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Li ki yukiri ki waarɔ po na jii u mɔkint kur ki yaat saan digbann banfɔkir.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Waa saa be doo na ni, ki u teen yana yana ki biir u likirii kur. Likirii na nba gbenn yoo nba, ki kon baa tiŋ maŋ ni bonchiann, ki gbatɔ hei.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ŋanne ki u ji saan be jasɔɔ ŋaak, doo maŋ ni, ki u tuumɔ u kpaab ni ki u dint doorii.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ki u tuu loon wun di doorii jeet na; ŋaan ki sɔɔ ki teenɔ jesiati.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Li poorpo ki u subir, ki yet a ‘N baa toontunna kura laat jeet di ki li jaŋitib, ki bia tent, ŋaan ki n tan kpenn kon nna na.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Laa ji be na, n saa kun n baa boore ki saa yetɔ a, Chanbaa, n tun bonbiir ki biir Yennu nanawa.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 N ji ki ŋan nan ki a yiinin a bija. Teentin a toontunna na yenɔ.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ŋanne ki u ji fiir ki ŋmat kun u baa boor.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ŋanne ki bik na yet a, ‘N baa, n tun bonbiir ki biir Yennu nanawa. N ji ki ŋan nan ki a yiinin a bija.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ŋaan ki u baa yet u daaba na a, ‘Teent yiama ki jii taŋant, nan baŋ, nan taasaat, ki lannɔ, ki bia pirimɔ baŋ nan taasaat na,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 ŋaan kii saa man ki saa soor naajakpammir na ki kpiu ki tin teen jaamm.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 N tuu mi a n bija na kpoe, ŋaan ki u be; ki bia mi a u bote, ŋaan ki u tan jenna.’ Ŋanne ki bi ji piin bi jaamm dinu ki mɔk parpeenn.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Li yoo na ki u bijakper na daa be kpaab ni, ki ji tan kpent ki per ŋaak ki gbat fuut, ki jeruk jerin ki siak waa.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ki u yiin u baa toontun-yenɔ ki tan boiɔ a, ‘Bee fuute fu ŋaak ni na?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ki toontunnɔ na yetɔ a ‘A waarɔ nae kpen, ki a baa te ki bi kpii naajakpammir, kimaan u jen nan laafiae.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ŋanne ki u yɔɔrɔ maŋ wutoor ji doo hei, ki u yêt ŋaak na ni kɔɔnu. Ki u baa nyii ki barimɔ a wun kɔɔ.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ŋaan ki u yet u baa a, ‘Barmɔnii, mine tuuma bina bonchiann. N bia ki mi yêt a mɔbu, ŋaan a poŋ taan ki mi turin buuk ki n kpii ki yiin n yɔɔsnba, ki ti dii ki mɔk parpeenni.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 A bija nae biir a faar kur, ki wei poochonchona. Waa tan jen yoo nba, ki a bia kpii naajakpammir ki turɔ.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ki u baa yetɔ a ‘N bik, fin ŋarin poŋ tuu be nanin yoo kure; ki linba kur ki n mɔk, li tuu tee a yare.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Li ŋan nan tin teen jaamm kii mɔk parpeenn, kimaan n tuu mi a a waarɔ na kpoe, ŋaan ki u be; ki bia mi a u bote, ŋaan ki u tan jenna.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.