Juízes 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Joosua kuun poor poe ki Israel teeb boi Yennu a, “Boorlannpoe saa liit ki kɔn nan Keenann teeb ki turiti?”
1 Depois da morte de Josué, os israelitas perguntaram ao Senhor: "Quem de nós será o primeiro a atacar os cananeus? "
2 Ki Yennu jiin a, “Juda boorue saa liit. N jikit tiŋ na ki kubint bi nuu ni.”
2 O Senhor respondeu: "Judá será o primeiro; eu entreguei a terra em suas mãos".
3 Ki Juda booru na yet bi ninjamm Simeonn booru a, “Ŋaant ki timm nan yimm n saan ki kɔn nan Keenann teeb nba ki Yennu jii bi tiŋ ki turit na. Ki ti mun n tan saan kɔn taani tiŋ nba ki bi jii ki turi na ni.” Tɔn, ki Simeonn
3 Então os homens de Judá disseram aos seus irmãos de Simeão: "Venham conosco ao território que nos foi designado por sorteio, e lutemos contra os cananeus. Iremos com vocês para o território que lhes foi dado". E os homens de Simeão foram com eles.
4 nan Juda booru lakin saan tɔb na, ki Yennu te ki bi kɔn nyann Keenann nan Peris teeb, ki kpiib tusaa piik, Besek tiŋ ni.
4 Quando os homens de Judá atacaram, o Senhor entregou os cananeus e os ferezeus nas mãos deles, e eles mataram dez mil homens em Bezeque.
5 Leŋe ki bi din la Adoni-besek ki kɔn nanɔ.
5 Foi lá que encontraram Adoni-Bezeque, lutaram contra ele e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Ki u din tan chiar, ki bi weiɔ ki saa soorɔ, ki pot u niibijaba nan u taabijaba.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e o prenderam, e lhe cortaram os polegares das mãos e dos pés.
7 Ki Adoni-besek yet a, “Batnba piinlore tuu be n teebul lɔŋ ni, ki bi niibijaba nan taabijaba pota, ki bi tɔkii jebura; mɔtana Yennu jiintin linba ki n bo tun ki turib nae.” Ki bi din jiiu ki saan nanɔ Jerusalem, ki u saa kpo leŋ.
7 Então Adoni-Bezeque disse: "Setenta reis com os polegares das mãos e dos pés cortados apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Agora Deus me retribuiu por aquilo que lhes fiz". Eles o levaram para Jerusalém, onde morreu.
8 Ki Juda jab lek Jerusalem, ki kɔn fatir, ki kpii leŋ niib, ki bia joo doo maŋ muu.
8 Os homens de Judá atacaram também Jerusalém e a conquistaram. Mataram seus habitantes ao fio da espada e a incendiaram.
9 Ki li poorpo ki bi bia saan ki kɔn nan Keenann teeb nba kɔɔ tiŋ nba mɔk kunkona na ni, nan yonbaa po kunkonbis ni, nan kunkoouk doi nba be niidiitu po na,
9 Depois disso eles desceram para lutar contra os cananeus que viviam na serra, no Neguebe e na Sefelá.
10 ki wei Keenann teeb nba kɔɔ Hebronn doo ni, ki bi tuu yir Kiriaf Arba na. Ki Juda teeb bia kɔn nyann Sesai nan Ahimann nan Talmai naakuut.
10 Avançaram contra os cananeus que viviam em Hebrom, anteriormente chamada Quiriate-Arba, e derrotaram Sesai, Aimã e Talmai.
11 Li poorpo, ki Juda teeb bia lek Debir jab, li yoo bi din tuu yir Kiriaf Sefer-e,
11 Dali avançaram contra o povo que morava em Debir, anteriormente chamada Quiriate-Sefer.
12 ki jasɔɔ be bi ni, ki bi yiu Kaleb, ki u yet a, “N saa jii n bipoo Aksa-e ki tur jɔɔ nba fit kɔn nyann Kiriaf Sefer, ki wun kɔɔnɔ.”
12 E disse Calebe: "Darei minha filha Acsa em casamento ao homem que atacar e conquistar Quiriate-Sefer".
13 Ki Otniel, wunba tee Kaleb waarɔ Kenas bija na, kɔn nyann doo na, ki Kaleb jii u bipoo Aksa ki turɔ, ki u kɔɔnɔ.
13 Otoniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, conquistou a cidade; por isso Calebe lhe deu sua filha Acsa por mulher.
14 Aksa yunyoodaar ki Otniel yetɔ a wun boi u baa ki wun turɔ tiŋ. Aksa nba jakit u boŋ paak ki sik yoo nba, ki u baa Kaleb boiɔ a, “A loon ki n tun bee ki turani?”
14 Um dia, quando já vivia com Otoniel, ela o persuadiu a pedir um campo ao pai dela. Assim que ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou: "O que você quer? "
15 Ki u jiin a, “N loon nyuntonae. Tiŋ nba ki a turin na ki mɔk nyume.” Tɔn, ki Kaleb turɔ paapo nan tiŋ po nyuntona.
15 Ela respondeu: "Dê-me um presente. Já que o senhor me deu terras no Neguebe, dê-me também fontes de água". Assim Calebe lhe deu as fontes superiores e as inferiores.
16 Ki Kenn nirɔ nba tee Moses diamm yaaboonn na lakin nan Juda teeb, ki nyii Jeriko, doo nba mɔk kaatii na, ki saan kunkoouk nba be Arad diitu po, Juda yent ni na. Leŋe ki bi kar, ŋamm nan Amalek teeb.
16 Os descendentes do sogro de Moisés, o queneu, saíram da Cidade das Palmeiras com os homens de Judá e passaram a viver entre o povo do deserto de Judá, no Neguebe, perto de Arade.
17 Ki Juda nan Simeonn jab lakin saan ki kɔn nyann Keenann teeb nba kɔɔ Sefaf doo ni na, ki biir doo na fanu, ki pur doo maŋ sann Horma.
17 Depois os homens de Judá foram com seus irmãos de Simeão e derrotaram os cananeus que viviam em Zefate, e destruíram totalmente a cidade. Por essa razão ela foi chamada Hormá.
18 — ausente —
18 Os homens de Judá também conquistaram Gaza, Ascalom e Ecrom, com os seus territórios.
19 — ausente —
19 O Senhor estava com os homens de Judá. Eles ocuparam a serra central, mas não conseguiram expulsar os habitantes dos vales, pois estes possuíam carros de guerra feitos de ferro.
20 Bi din jii Hebronn ki tur Kaleb-e, nan Moses nba senn na, ki Kaleb ber nyinn naakuut ŋantaa nba tee Anak yaaboona ki be leŋ na.
20 Conforme Moisés havia prometido, Hebrom foi dada a Calebe, que expulsou de lá os três filhos de Enaque.
21 Benjaminn booru ni niib din ki fit ber nyinn Jebus teeb nba kɔɔ Jerusalem na. Jebus teeb nan Benjaminn teeb bia daa kɔɔ leŋ nan dinna.
21 Já os benjamitas deixaram de expulsar os jebuseus que estavam morando em Jerusalém. Os jebuseus vivem ali com os benjamitas até o dia de hoje.
22 — ausente —
22 Os homens das tribos de José, por sua vez, atacaram Betel, e o Senhor estava com eles.
23 — ausente —
23 Enviaram espias a Betel, anteriormente chamada Luz.
24 ki saa la jasɔɔ nna, ki u nyii doo maŋ ni, ki bi yetɔ a, “Wantit taa saa teen biaŋinba ki kɔɔ doo na ni, ki ti saa dia-a fanu.”
24 Quando os espias viram um homem saindo da cidade disseram-lhe: "Mostre-nos como entrar na cidade, e nós lhe pouparemos a vida".
25 Ki u wannib, ki Efraim booru nan Manase booru kpii sɔɔ kur, doo maŋ ni, ki tan tenn jɔɔ na nan u ŋaateeb kuukɔɔ.
25 Ele mostrou como entrar, e eles mataram os habitantes da cidade ao fio da espada, mas pouparam o homem e toda a sua família.
26 Ki jɔɔ na nyii ki saan Hef teeb tiŋ ni, ki saa sibir doo leŋ ki purir Lus, ŋanne tee doo maŋ sann ki tan tuu dinna.
26 Ele foi, então, para a terra dos hititas, onde fundou uma cidade e lhe deu o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
27 Manase booru din ki ber nyinn niib nba din kɔɔ Bef-sann nan Taanak nan Dor nan Ibleam nan Megido doi, nan digbana nba kpiab na. Ki Keenann teeb tukin ki kar leŋ.
27 Manassés, porém, não expulsou o povo de Bete-Seã nem o de Taanaque nem o de Dor nem o de Ibleã nem o de Megido, nem tampouco o dos povoados ao redor dessas cidades, pois os cananeus estavam decididos a permanecer naquela terra.
28 Yoo nba ki Israel teeb din tan la paŋ ki pukin na, ki bi mukis Keenann teeb, ki te ki bi tuun toona ki teemm, ŋaan bi bia din ki ber nyinnibi.
28 Quando Israel se tornou forte, impôs trabalhos forçados aos cananeus, mas não os expulsou completamente.
29 Efraim booru mun din ki ber Keenann teeb nba kɔɔ Geser na, ki Keenann teeb maŋ ŋamm kɔɔ namm.
29 Efraim também não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram a viver entre eles.
30 Sebulunn booru mun din ki ber Keenann teeb nba kɔɔ Kitronn nan Nahalal doi ni na, bi din mukisibe ki te ki bi tuun toona ki teemm, ki Keenann teeb na tukin ki kɔɔ namm.
30 Nem Zebulom expulsou os cananeus que viviam em Quitrom e em Naalol, mas estes permaneceram entre eles, e foram submetidos a trabalhos forçados.
31 Aser booru mun din ki ber Keenann teeb nba kɔɔ Akoo nan Sidonn nan Alab nan Aksib nan Helba nan Afek nan Rehob doi ni na.
31 Nem Aser expulsou os que viviam em Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeque e Reobe,
32 Aser booru din ki ber Keenann teebi, li paake ki bi lakin kɔɔ namm.
32 e, por esse motivo, o povo de Aser vivia entre os cananeus que habitavam naquela terra.
33 Naftali booru mun din ki ber Keenann teeb nba kɔɔ Bef-semes nan Bef-anaf doi ni na. Naftali niib na din kɔɔ nan Keenann teeb nae, ki mukisib ki bi tuun toona ki teemm.
33 Nem Naftali expulsou os que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate; mas o povo de Naftali também vivia entre os cananeus que habitavam a terra, e aqueles que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate passaram a fazer trabalhos forçados para eles.
34 Amor teeb din mukis Dann boorue, ki bi doo tiŋ nba mɔk kunkona na ni, bi din ki te ki bi sik paanu ni.
34 Os amorreus confinaram a tribo de Dã à serra central, não permitindo que descessem ao vale.
35 Amor teeb na din tukin ki kɔɔ Aijalonn nan Saalbim doi ni, nan Heres kunkonn paake. Yoo nba ki Efraim booru nan Manase booru paŋ din tan pukin na, ki bi mukisib, ki te ki bi tuun toona ki teemm.
35 E os amorreus igualmente estavam decididos a resistir no monte Heres, em Aijalom e em Saalbim, mas, quando as tribos de José ficaram mais poderosas, eles também foram submetidos a trabalhos forçados.
36 Amor teeb tiŋ terik din nyii Akrabim lɔɔnu, ki saan Sela, ki bia gaar saa.
36 A fronteira dos amorreus ia da subida de Acrabim até Selá, e mais adiante.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.