Josué 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Tɔn, ki Joosua tun dobii teeb banlee, ki bi nyii Akasia kaaŋ ni, a bin saan fiit Keenann tiŋ, mantik Jeriko doo. Baa baar doo na ni yoo nba, ki bi saan kɔɔ poo jantonn nba ki bi yiu Rahab na ŋaak ni.
1 E Josué, o filho de Num, enviou desde Sitim dois homens para espionarem secretamente, dizendo: Ide e olhai a terra, e Jericó. E eles foram, e entraram na casa de uma prostituta, chamada Raabe, e ali se alojaram.
2 Ki Jeriko bat gbat nan Israel tesiab kɔɔ doo na ni nyiɔk, a bin fiit tiŋ na.
2 E foi dito ao rei de Jericó: Eis que esta noite vieram para cá homens dos filhos de Israel para espiar a região.
3 Ŋanne ki u tun toomii Rahab boor ki yetɔ a, “Jab nba be a ŋaak ni na baar a bin fiit tiŋ na kure. Jiimm ki baar namm.”
3 E o rei de Jericó enviou a Raabe, dizendo: Apresenta os homens que vieram a ti, os quais entraram na tua casa, pois eles vieram para espiar toda região.
4 — ausente —
4 E a mulher tomou os dois homens e os escondeu, e assim disse: Vieram homens até mim, mas eu não sabia de onde eles eram;
5 — ausente —
5 e sucedeu que, na hora do fechamento da porta, quando já estava escuro, que os homens saíram; não sei para onde os homens foram, persegue-os depressa; porque os alcançarás.
6 — ausente —
6 Só que ela os havia levado ao telhado da casa, e os escondido com caules de linho, os quais ela colocara em ordem sobre o telhado.
7 Ki bat na te jab nyii doo na ni, ŋaan ki bi loon gann. Ki bi lin lon Israel dobii teeb na, ki saan tuu siaminba ki sɔnu pootir Jɔɔdann mɔkir na.
7 E os homens os perseguiram no caminho do Jordão até os vaus; e logo que se foram os que perseguiam, eles fecharam a porta.
8 Laa tan bɔnn, ki dobii teeb na yaa bin dɔɔr yoo nba, ki Rahab doo ŋaak na yur paak,
8 E antes que eles estivessem deitados, ela subiu até eles no telhado;
9 ki saa yetib a, “N mi nan Yennu jii tiŋ na turiwa, wunba kur be tiŋ na ni, li ji mɔkɔ jaŋmaaniie, kimaan i paak.
9 e ela disse aos homens: Eu sei que o SENHOR vos deu a terra, e que o seu terror nos sobreveio, e que todos os habitantes da terra desfalecem por causa de vós.
10 Ti mi gbat Yennu nba din te ki Mɔkmuŋ fɔɔr i numm ni, yoo nba ki i din nyii Ijipt nawa. Ti bia ban gbat biaŋinba ki i din kpii bat Sihonn nan bat Og, Amor teeb batnba banlee nba din be Jɔɔdann mɔkir yondo po nawa.
10 Pois temos ouvido como o SENHOR secou as águas do mar Vermelho para vós, quando saístes do Egito; e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão: Seom e Ogue, aos quais destruístes.
11 Taa din tan gbat li po na, jaŋmaanii din soorite, ki ti kura ji ki mɔk parcheenn, kimaan i paak. I Yomdaanɔ Yennu-e yen sanpaak nan tiŋ.
11 Assim que ouvimos estas coisas, derreteu-se o nosso coração, nem restou mais coragem em qualquer dos homens, por causa de vós; pois o SENHOR, vosso Deus, ele é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Mɔtana, ii sat mɔb Yennu sann ni nan i tan saa dia n ŋaateeb nan burchint, nan biaŋinba ki n dia-i na, ki bia turin nyinsiar ki n teeni yada.
12 Por isso, então, rogo-vos, jurai diante de mim pelo SENHOR, posto que vos demonstrei bondade, que vós também demonstrareis bondade para com a casa de meu pai, e dai-me um sinal verdadeiro;
13 Ii sat mɔb nanin nan i saa tinn n baa nan n naa, ki bia tinn n ninjamm nan n niipoob nan bi ŋaateeb kurawa. I daa te ki bi kpiti.”
13 e que vós conservareis vivo o meu pai, e a minha mãe, e os meus irmãos, e as minhas irmãs, e tudo o que eles possuem, e que livrarás da morte as nossas vidas.
14 Ki jab banlee na jiin a, “Yennu n nyinn ti manfoor, li-i tee ki ti ki tun nan taa saa paka biaŋinba na. Li-i tee ki a kan kumii sɔɔ taa lorin biaŋinba, ti sat mɔb nan Yennu-i jii tiŋ na ki turiti, ti saa dia-a fanuwa.”
14 E os homens lhe responderam: A nossa vida pela sua vida, se vós não falardes deste nosso negócio. E assim será quando o SENHOR nos tiver dado a terra, agiremos com bondade e verdade para contigo.
15 Rahab ŋaak din taab doo na joonne, li paak ki u nyinn ŋmiiuk takorbonn ni, ki jab na soor sik.
15 Então, ela os desceu por uma corda através da janela, pois a sua casa ficava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 Ŋaan sɔɔ ki Rahab yetib a, “Ii saa man kunkona na ni, ki bɔr kii be leŋ daaŋantaa, nan yoo nba ki jab na tan saa jen nna. Li poor po ki ii ji soor i sɔnu kii saa, nna-i kaa, bat na jab saa sooriwa.”
16 E disse-lhes: Ide-vos para o monte, para que os perseguidores não vos encontrem; e lá vos escondeis por três dias, até que tenham retornado os perseguidores, e depois disso, podereis seguir o vosso caminho.
17 Ki Israel jab banlee na yetɔ a, “Ti saa dia mɔlor nba ki a te ki ti lor nawa.
17 E os homens lhe disseram: Nós seremos inocentes deste teu juramento que tu nos fizeste jurar.
18 Faa saa tun linbae na: Yoo nba ki ti saa lek doo na na, lorin ŋmimɔŋ na takorbonn nba ki a nyinnit li ni na paak, ki yiin a baa nan a naa nan a ninjamm nan a baa ŋaateeb kur, ki taamm a ŋaak ni.
18 Eis que, quando adentrarmos a terra, tu atarás esta corda de fio escarlate na janela pela qual tu nos desceste; e trarás o teu pai, e a tua mãe, e os teus irmãos, e toda a casa do teu pai para a tua morada.
19 Ki wunba nyii ŋaak na nanyer po, wu-u kpo, li sii tee u biite, ki ti kan la nyiiruk. Li-i munii tee binba be nana na sɔɔ la daŋ, ŋann li nyiiruk sii tee ti yare.
19 E assim será, quem quer que sair das portas da tua casa para a rua, o seu sangue estará sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; e todo aquele que estiver contigo na casa, o seu sangue estará sobre a nossa cabeça, se qualquer mão se lançar sobre ele.
20 Li-i tee ki a kumii sɔɔ taa lorin linba na, ŋann ti kan fit dia mɔlor nba ki a te ki ti lor na.”
20 E caso tu fales deste nosso negócio, então, estaremos desobrigados do juramento que tu nos fizeste jurar.
21 Ki Rahab sak, ŋaan nyinnib. Baa nyii yoo nba, ki u jii ŋmimɔŋ na ki lor takorbonn na paak.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim o seja. E os enviou, e eles partiram, e ela atou a corda escarlate na janela.
22 Ki dobii teeb na saan ki bɔr kunkona na ni, ki bat jab na lin ki kpaanib tiŋ na kur po daaŋantaa, ŋaan ki ki labi, ki ji ŋmat jen Jeriko.
22 E eles foram, e chegaram ao monte, e ali permaneceram por três dias, até que retornaram os seus perseguidores; e os perseguidores os procuraram ao longo de todo o caminho, mas não os encontraram.
23 Ki dobii teeb banlee na nyii kunkona na ni, ki poot mɔkir na, ki ŋmat Joosua boor, ki saa betɔ linba kur tun,
23 Assim, os dois homens retornaram, e desceram do monte, e atravessaram, e vieram até Josué, filho de Num, e lhe contaram todas as coisas que lhes sobrevieram.
24 ki bia yet a, “Ti mi nan Yennu jii tiŋ na kur ki turita. Niib nba kur be leŋ na tiinit jaŋmaaniie.”
24 E eles disseram a Josué: Verdadeiramente o SENHOR tem entregado nas nossas mãos toda a terra; pois todos os habitantes da região desfalecem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.