Josué 14
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Linba waa na tee biaŋinba ki bi biit Keenann tiŋ nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na ki tur Israel teebe. Eleasar, wunba din tee manntɔɔ na, nan Nunn bija Joosua, nan Israel booru booru naakuut tɔɔndamme, din taan ki chent tiŋ na ki tur Israel teeb.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Booru ŋanyia nan booru bɔkir nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po nae din tɔ tiatia ki biit tiŋ na, nan Yennu nba wann Moses biaŋinba na.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 — ausente —
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 — ausente —
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Israel teeb din chent tiŋ na nan Yennu nba wann Moses biaŋinba nae.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Dasiar ki nisiab nyii Juda booru ni ki baar Joosua boor, Gilgal. Bi yenɔ sann din tee Kaleb ki u tee Jefune nba tee Kenis nirɔ na bija. U din yet Joosua a, “A mi Yennu nba din pak linba ki jiin min nan fin po ki tur Moses nba tee ŋɔɔ Yennu nirɔ na, Kades Banea doo ni.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 N din mɔk bina piinnae, ki Yennu toontunnɔ Moses tumin ki n nyii Kades Banea ki baar a n tan pikii tiŋ na. N din jen nan barmɔnii gatue u boor.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Jab nba ki min nan ŋamm din tɔk saan na ŋarin din jen ki tan kɔɔn ti niib jaŋmaaniie, ŋaan min din wei n Yomdaanɔ Yennu mɔbe fanu.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Maa tun nna na, li paak ki Moses din senn mɔsonn nan min nan n waas saa gaar tiŋ nba ki n ŋmaa na, ki lii tee ti yar.
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 Mɔtana, gotir, Yennu nba din pak nna ki tur Moses, li ji baar bina piinna nan ŋanŋmuwa. Li din tee yoo nba ki Israel teeb somm kunkoouk paak nae, ŋaan Yennu nba senn mɔsonn biaŋinba na, ki u tinnin ki tan tuu mɔtana. Gotirin, n bina piinniin nan ŋanŋmue na,
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 ŋaan ki n bia daa mɔk paŋ ki tee nan yoo nba ki Moses din tumin na. N bia daa mɔk paŋ ki saa fit saan tɔb, koo ki tun linba kur be.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Mɔtana, turimin tiŋ nba mɔk kunkona ki Yennu din senn mɔsonn nan u saa turin, daar nba ki min nan n leeb din jen ki tur gatu na. Ti din pak nan niwakita booru nba ki bi yib Anak teeb na be doo nba ki bi maa joonjot ki loon na ni. Li ki gar Yennu n taan n po ki man ber nyinnib, nan ŋɔɔ Yennu nba yet biaŋinba na.”
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Ki Joosua teen piisin Jefune bija Kaleb paak, ŋaan turɔ Hebronn doo ki li teen u yar.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Hebronn lek bia daa tee Kenis nirɔ Jefune bija Kaleb yaaboona yare, kimaan waa din sak Israel teeb Yomdaanɔ Yennu mɔb fanu na paak.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Sinsinn, Hebronn sann din tee Arba dooe. (Arba-e din tee nijaann Anak booru ni.)
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.