Jeremias 14
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Ki Yennu pak turin ki jiin yonkoonin po a,
1 A palavra do Senhor , que veio a Jeremias, a respeito da grande seca.
2 “Juda mɔ kpemɔniie, kimaan u doi kpenne,
2 Anda chorando Judá, e as suas portas estão enfraquecidas; andam de luto até ao chão, e o clamor de Jerusalém vai subindo.
3 Mɔkita na tun bi daabae nyun po,
3 E os seus mais ilustres mandam os seus pequenos buscar água; vêm às cavas e não acham água; voltam com os seus cântaros vazios, e envergonham-se, e confundem-se, e cobrem a cabeça.
4 Tiŋ koore, kimaan saak ki baa, ki kpaara para biir,
4 Por causa da terra que se fendeu, pois que não há chuva sobre a terra, os lavradores se envergonham e cobrem a cabeça.
5 Kɔnaaŋ nyɔr nyik u bike muuk ni, kimaan mɔɔt kaa.
5 Porque até as cervas no campo parem e abandonam seus filhos, porquanto não há erva.
6 Bɔnii see kunkona paake, ki foi ŋabitir nan mɔbɔi na,
6 E os jumentos monteses se põem nos lugares altos, sorvem o vento como os dragões; desfalecem os seus olhos, porquanto não há erva.
7 N niib bui ki fabin turin a,
7 Posto que as nossas maldades testifiquem contra nós, ó Senhor , opera tu por amor do teu nome; porque as nossas rebeldias se multiplicaram; contra ti pecamos.
8 Israel teeb yada kur gaa a paake, fine nyinnit biak ni.
8 Oh! Esperança de Israel, Redentor seu no tempo da angústia! Por que serias como um estrangeiro na terra e como o viandante que se retira a passar a noite?
9 Bee ki a tee nan jɔɔ nba ki bi kpirɔ na?
9 Por que serias como homem cansado, como valoroso que não pode livrar? Mas tu estás no meio de nós, ó Senhor , e nós somos chamados pelo teu nome; não nos desampares.
10 Ki Yennu pak ki jiin niib na po a, “Bi lon n boor ni yaatu bonchiann, ki bia ki fit dia bi mɔŋi. Li paak, n par ki mei bi paaki. N saa tiar biit nba ki bi tun na, ki dat bi tubawa.”
10 Assim diz o Senhor acerca deste povo: Pois que tanto amaram o afastar-se e não detiveram os pés; por isso, o Senhor se não agrada deles, mas agora se lembrará da maldade deles e visitará os seus pecados.
11 Ki Yennu pakin a, “Daa piakin nan man somm niib na.
11 Disse-me mais o Senhor : Não rogues por este povo para bem.
12 Bi-i lekii lor mɔi, ŋaan n kan gbiint bi mɔnii nba jiin sommir po na, ki bi-i lekii mann mujoonu piinii, nan jeet piinii maruŋ ki turin, ŋaan n par kan maŋ bi paak. N saa kpib tɔbii nan kon nan yiarii nie.”
12 Quando jejuarem, não ouvirei o seu clamor e quando oferecerem holocaustos e ofertas de manjares, não me agradarei deles; antes, eu os consumirei pela espada, e pela fome, e pela peste.
13 Ŋanne ki n yet a, “Yabint Yennu, a mi nan a sɔkiniinba na yeen niib na nan tɔb koo kon sii kaa, a kimaan a sat mɔb nan parmaasir sii be ti tiŋ paak.”
13 Então, disse eu: Ah! Senhor Jeová , eis que os profetas lhes dizem: Não vereis espada e não tereis fome; antes, vos darei paz verdadeira neste lugar.
14 Ŋaan ki Yennu jiin a, “Sɔkiniinba na fae n sann ni; n ki tumm, koo ki turib mɔb, koo ki pakib siari. Baa laat linba ki piak na ki nyii n boor kaa, bi buntaa na tee bon-yana nba ki bi dukine.
14 E disse-me o Senhor : Os profetas profetizam falsamente em meu nome; nunca os enviei, nem lhes dei ordem, nem lhes falei; visão falsa, e adivinhação, e vaidade, e o engano do seu coração são o que eles vos profetizam.
15 Min Yennu-e beera maa saa tun linba ki tur sɔkiniinba nba ki n ki tumm, ŋaan ki bi piak n sann ni, ki yeen a tɔb nan kon kan baar tiŋ na paak na. N saa kpib tɔb nan kon nie.
15 Portanto, assim diz o Senhor acerca dos profetas que profetizam em meu nome, sem que eu os tenha mandado, e dizem que nem espada, nem fome haverá nesta terra: À espada e à fome serão consumidos esses profetas.
16 Binba ki bi pak maan na ki turib na mun bia saa kpo li sɔnu nie. Ki bi saa lu bi gbanant Jerusalem sɔnjot ni, ki sɔɔ sii kaa ki saa piibi. Linba na saa tun ki tur bi kur nan bi poob nan bi bonjai nan bi bonpoi. N saa te ki bin pa bi toonbiit paaka.”
16 E o povo a quem eles profetizam será lançado nas ruas de Jerusalém, por causa da fome e da espada; e não haverá quem enterre as suas mulheres, e os seus filhos, e as suas filhas; assim derramarei sobre eles a sua maldade.
17 Ki Yennu wannin a n pak tur niib na ki jiin n parbiir po ki yet a,
17 Portanto, lhes dirás esta palavra: Os meus olhos derramem lágrimas de noite e de dia e não cessem porque a virgem, filha do meu povo, está ferida de grande ferida, de chaga mui dolorosa.
18 Mi-i kɔɔ muuk, n tuu la jab nba ki bi kpiib tɔb ni na gbanante,
18 Se eu saio ao campo, eis aqui os mortos à espada; e, se entro na cidade, estão ali os debilitados pela fome; e até os profetas e os sacerdotes correram em redor da terra e não sabem nada.
19 Yennu, a set yêt Juda-e fabi-i? A ki loon Sayɔnn niibe-e?
19 De todo rejeitaste tu a Judá? Ou aborrece a tua alma a Sião? Por que nos feriste, e não há cura para nós? Aguardamos a paz, e não aparece o bem; e o tempo da cura, e eis aqui turbação.
20 Yennu, ti tun biirawa.
20 Ah! Senhor ! Conhecemos a nossa impiedade e a maldade de nossos pais; porque pecamos contra ti.
21 Tiat a mɔsonn na po, ki daa yêenti.
21 Não nos rejeites por amor do teu nome; não abatas o trono da tua glória; lembra-te e não anules o teu concerto conosco.
22 Tingbana na sɔɔ kaa ki saa fit tur saaki.
22 Haverá, porventura, entre as vaidades dos gentios, alguma que faça chover? Ou podem os céus dar chuvas? Não és tu somente, ó Senhor , nosso Deus? Portanto, em ti esperaremos, pois tu fazes todas estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.