João 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Li poorpo ki Yiisa poot Galilii mɔkgbeŋir nba ki bi bia yi Taiberias na.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ki nibur waa u poor po, kimaan bi din la u bakitnauŋ toonjaana nba ki u tuun ki te ki baatib laat laafia na.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb doo kunkonn paak ki saa kar.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Li yoo ki sɔɔ Juu teeb yukitgar tiaru jaamm pera.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Yiisa nba din kar maŋ na, ki u tan la ki nibur baat u peŋ. Ki u boi Filip a, “Ti saa la jeet lee ki daa, ki dinn niib na kuri?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 U din boi nna maŋ ki loon wun bikin Filip-e, ŋaan ŋɔɔ ŋarin poŋ din mi waa saa tun linba.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ki Filip jiin a, “Ti-i yaa ti daa boroboro ki tur niib na, li saa gar salimpeena kobii ŋanleewa, ki sɔɔ kur n fit la waan.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ki u poorpoweiteeb na yenɔ nba ki bi yiu Andru, ki u tee Simonn Piita waarɔ na, yet Yiisa a
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Bisiake be nna ki mɔk boroboro kunbis ŋanŋmu nan janbis ŋanlee. Ŋaan li mun kan jaŋ niib na kuri.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Ki Yiisa betib a, “Ŋaant man ki niib maŋ n kar.” Mɔpaauŋ bonchiann din be leŋ, ki bi kar, ki jab tee tusaa ŋanŋmu.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Ki Yiisa jii boroboro na, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan te ki bi tor niib nba kar maŋ; ki u bia jii janii na ki teen nna, ki bi kura dii ki saa jaŋ baa loon biaŋinba.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Baa gboo yoo nba, ki u yet u poorpoweiteeb na a bin tikir jeet nba tenn na, ki li daa biiri.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ki bi tikir baa dii boroboro kunbis ŋanŋmu na ŋaan tenn linba na, ki li gbee kpanchibit piik nan ŋanlee.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Niib maŋ nba la bakitnauŋ toonjaann nba ki Yiisa tun na, ki bi yet a, “Barmɔniie setik, nirɔ nae tee Yennu sɔkinii nba yaa wun baar tingbouŋ na ni na.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ki Yiisa ji bann nan bi yaa bin soorɔ ki dinnɔ naame. Li paake te ki u din nyikib ŋaan ŋmat kunkona boor, ki saa be u kuukɔɔ.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Daajoouk nba tan baar, ki Yiisa poorpoweiteeb sik mɔkgbeŋir na ni,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ki saan kɔɔ burgbetir ki kan saa a bin poot mɔkgbeŋir na, ki took Kapenaum. Ki li din tan bɔnn, ki sɔɔ Yiisa daa ki baar bi boori.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ki wonpaaruk tan fikit ki da nyun na paak.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Yoo nba ki u poorpoweiteeb kan saan nan maar ŋantaa koo ŋanna na, ki bi la Yiisa somm nyun na paak ki tookit burgbetir maŋ, ki jaŋmaanii ji soorib.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ki Yiisa betib a, “I daa tiin jaŋmaanii mani. Li tee mine.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Baa bann nan Yiisa-e na, ki bi ji mɔk parpeenn nan wun kɔɔ burgbetir na ni. Li taakpaak ni ki burgbetir na baar siaminba ki bi saa na.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Niib nba din biar mɔk-pootir po na, ki li ji din tan yent sanyiɔk ni, ki bi la burgbetyennkɔɔ biar see leŋ, ki bi bann nan Yiisa won ki kɔɔ burgbetir na ki wei u poorpoweiteebi, kimaan baa won saa na, Yiisa won kaa bi ni.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ki burgbetlia bia nyii Taiberias ki baat ki per siaminba niib won dii jeet nba ki Yiisa won tur Yennu niipoouk li paak na.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nibur na nba la nan Yiisa kaa leŋ, ki u poorpoweiteeb bia kaa na, ki bi saan kɔɔ burgbeta na ni, ki saan Kapenaum, a bin lomɔ.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Niib na nba din poot mɔkgbeŋir maŋ na, ki bi la Yiisa, ki boiɔ a, “Wanntɔɔ, a baar nna nlee yooe?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ki Yiisa yetib a, “Barmɔniie ki n beeri na, maa won turi jeet ki i dii gboo nae te ki i loonin na, ŋaan li ki tee yaa la n bakitnauŋ toonjaana na kaa.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 I daa tuun toonn jeet nba biir paaki, ŋaan ii tuun toonn jeet nba mɔk manfoor nba kaa gbennu na paak. Min Nisaarik Bike saa turi li jebooru, kimaan n Baa Yennu-e turin yiikoo na a mii teeni, kimaan u numm gbooma.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ŋanne ki bi boiɔ a, “Ti sii tuun bee ki li tee Yennu toona?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ki Yiisa jiimm a, “Toonn nae ki Yennu loon yii tuun: Ii teen wunba ki u tumɔ na yada.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ki bi bia boiɔ a, “Toonjaanlannpoe ki a saa tun ki tin la ki teena yada? A saa tun bee?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Ti yeejamm nba din be muuk ni yoo nba na, bi din tuu di jeet nba ki bi yi mana na, nan laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba na, a ‘Moses din teemm jeet nba nyi Yendɔuŋ ni a bii di.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ki Yiisa yetib a, “Barmɔniie ki n beeri na, li ki tee Moses kaa din teeni jeet maŋi, ŋaan li din tee n Baa Yennu-e. Ki mɔtana ki u ji loon wun turi jeet nan mɔnii nba nyi u boor.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Jeet nba ki Yennu teeni maŋ, ŋanne tee wunba nyii Yendɔuŋ ni ki teen tingbouŋ na ŋaateeb manfoor.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ki bi yetɔ a, “Chanbaa, ii teent jeet maŋ daar kur.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ki u betib a, “Mine tee manfoor jeet maŋ. Daanɔ nba baar n boor, kon kan mi soorɔ, ki wunba teenin yada, nyunnyukuru kan mi soorɔ.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 “N poŋ beti nan i lama, ŋaan ki teenin yada.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ŋaan wunba kur ki n Baa Yennu jiiu ki turin, u saa baar n boor ki teenin yadawa. N kan mi yêt wunba baar n boori,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 kimaan n nyii Yendɔuŋ ni ki sik maa n tun Yennu nba tumin na yanbɔɔte, ŋaan li ki tee n mɔŋ yanbɔɔt kaa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ŋɔɔ Yennu nba tumin na, u loomm tee a binba ki u turin nae nan yenɔkɔɔwa daa boori, ŋaan man tan fiimm kuun ni durinya gbennu daar.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nnae ki n Baa Yennu loon, a sɔɔ kur nba bann min, u Bija, ki teenin yada, u saa la manfoor nba kaa gbennu; ki n tan saa fiimm kuun ni durinya gbennu daar.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ŋanne ki Juu teeb maŋ ji burin nan leeb, waa yaa ŋɔɔe tee jeet nba nyii Yendɔuŋ ni na paak.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ki bi boi leeb a, “Yiisa nba tee Joosef bija na kaa na-a? Ti mi u baa nan u naa. Nlee ki u yaa u nyii Yendɔuŋ ni?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Ki Yiisa betib a, “I daa burin nan leeb maa pak linba na paaki.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Sɔɔ kan fit baar n boor ki teen n yɔɔ, ki li ki tee ki n Baa Yennu nba tumin na kaa te ki u baari, ki n tan saa fiin li daanɔ kuun ni, durinya gbennu daar.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yennu sɔkiniinba din sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Yennu saa wann sɔɔ kur.’ Sɔɔ kur nba gbiintir n Baa Yennu ki bia gaan u maan, ŋɔɔe saa baar n boor ki kpant n yɔɔ.
45 Está escrito nos profetas:
46 Ŋaan sɔɔ daa ki mi la n Baa Yennu maŋi, see min nba nyii u boor na kɔɔe laatɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 “Barmɔniie ki n beeri na, daanɔ nba teenin yada, ŋɔɔe mɔk manfoor nba kaa gbennu.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mine tee manfoor jeet na.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Yoo nba ki i yeejamm din be muuk ni na, bi din tuu di mana maŋe, ŋaan bi kpowa.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ŋaan jeet nba nyi Yendɔuŋ ni na, wunba diir, u kan kpo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mine tee manfoor jeet nba nyii Yendɔuŋ ni na. Wunba dii jeet maŋ sii be nan yoo nba kaa gbennu, ki jeet nba ki n saa turɔ na tee n gbanante, ki n tan saa jii n gbanant maŋ ki chab, ki tingbouŋ na ŋaateeb n fit la manfoor maŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ŋanne ki mɔniɔk fiir Juu teeb maŋ sinsuuk ni ki jiin Yiisa nba pak linba na po, ki bi boi bi leeb a, “Nlee ki jɔɔ na saa turit u gbanant ki tin di?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Ki Yiisa betib a, “Barmɔniie ki n beeri na, see ki i ŋman min Nisaarik Bik gbanant, ki bia nyuu n sɔn. Nna-i kaa, i kii mɔk manfoor maŋ i ni.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Ki daanɔ nba ŋman n gbanant ki bia nyuu n sɔn, u mɔk manfoor nba kaa gbennu, ki n tan saa fiinɔ kuun ni, durinya gbennu daar.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kimaan n gbanante tee jeet nan mɔnii, ki n sɔn mun tee bonnyukar nan mɔnii;
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 ki daanɔ nba ŋman n gbanant, ki bia nyuu n sɔn, ŋɔɔe be n ni, ki n mun be u ni.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 “N Baa Yennu nba yen manfoor nae tumin, ki u paake ki n mun mɔk manfoor. Li mun bia sii tee nnae, wunba ŋman n gbanant, n paak, u sii mɔk manfoor.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Mine tee jeet nba nyii Yendɔuŋ ni ki sik. Ki wunba dii jeet na, u sii yɔɔ be nan yoo nba kaa gbennu; ki jeet maŋ ki tee nan jeet nba ki i yeejamm din dii ŋaan tan kpo na kaa.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yiisa-e din pak linba na, waa daa din be Kapenaum, Yenjiantu diiuk ni, ki want niib na.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yiisa poorpoweiteeb bonchiann nba din gbat u wannu maŋ, ki bi yeen bi leeb a, “Wannu na paar ki turit. Ŋmee saa sak linba na?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Sɔɔ din ki wann Yiisa ŋarimi, ŋaan u din bann nan u poorpoweiteeb na mɔk bunburimii u wannu maŋ paak. Ki u boib a, “Maan nae te ki i birisimi-i?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Li-i tee ki i la min Nisaarik Bik do Yendɔuŋ ni siaminba ki n din tuu be na, i ji sii dukii nlee?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Yennu Seyeeŋe teen niib manfoor; ŋaan gbanant na tee yanne. Mɔmaan nba ki n pak turi nae baat nan Yennu Seyeeŋ nba teen niib manfoor maŋ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ŋaan i siab lek ki teenin yada.”
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ki u bia ŋamm yet a, “Li paake te ki n beti a sɔɔ kan fit baar n boor ni ki teen n yɔɔ, see ki n Baa Yennu-e te ki u baar.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Li paake te ki u poorpoweiteeb bonchiann din ŋmat poor, ki ji ki tɔkii nanɔ.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ŋanne ki u din boi u poorpoweiteeb piik nan banlee na a, “Ki i mun saa nyikima-a?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ki Simonn Piita jiinɔ a, “Ti Yomdaanɔ, ti mun ji saa nyika ŋaan saan ŋmee boori? Fine mɔk manfoor nba kaa gbennu wannu.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ki mɔtana ti teena yadawa ki mi nan fine tee Yennu popeendaanɔ.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ki Yiisa yetib a, “Yimm jab piik nan banlee na, mine ganni, ŋaan ki i ni yenɔ tee Sintaanii yɔɔ.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 U din yet ki jiin Judas nba tee Simonn Iskariot bija na poe; ŋɔɔe din tee u poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, ŋaan lek yaa wun nyi u poor.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.