Gênesis 47
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ki Joosef nyinn u ninjamm na banŋmu ki saan namm kpanbar na boor, ki yet a, “N baa nan n ninjamm nyii Keenann ki baar nan bi bonkobit nan linba kur ki bi mɔka. Mɔtana bi be Gosenn yiar ni,”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 ŋaan jii u ninjamm na ki wann kpanbar na.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Ki kpanbar na boib a, “I toona tee bee?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ti baar a ti kar doo na ni, kimaan kon baa Keenann doo ni bonbiir, ki mɔɔt ji kaa siar boor ki ti saa kpaar ti bonkobiti. Chanbaa, sakin ki gaarit ki tin kar Gosenn.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ki kpanbar na yet Joosef a, “Mɔtana, a baa nan a ninjamm baar na.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Ijipt tiŋ tee bi yare. Ŋaant ki bin kar Gosenn yiar ni, tinŋaŋ nba pukin doo na tinii po. Ki li-i tee bonkob-kpaarŋani be bi ni, fan guumm n bonkobit.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Ki Joosef baar nan u baa Jakɔb ki tan wannɔ kpanbar na. Ki Jakɔb teen piisin kpanbar na paak.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ki kpanbar na boiɔ a, “A tee bina ŋanŋae?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ki Jakɔb jiinɔ a, “N manfoor nba ki n be nan linluŋ wei nan bina kobik nan piintaa nawa. Bina maŋ waar ki paar ki gar n yeejamm bina nba din tuu yab ki bi lin na.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Ki Jakɔb tur kpanbar na chabitii piisin, ŋaan fiir.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Ŋanne ki Joosef kaan u baa nan u ninjamm Ijipt tiŋ ni, ki turib tiŋ na bɔkir nba kpai, ki be tiŋ nba kpia Rameses doo na, nan kpanbar nba wann biaŋinba na.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ki Joosef tur u baa, nan u ninjamm, nan u baa ŋaateeb kur, nan binba tee bonbis na kur jeet.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Kon na din paar bonchiann, ki jeet ji ki be siar boori, ki kon din baŋ Ijipt nan Keenann teeb.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Baa daa jeet na ki Joosef taant likirii na kur, ki saa nann kpanbar ŋaak.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ijipt nan Keenann teeb nba daa jeet, ki bi likirii gbenn yoo nba, ki Ijipt teeb baat Joosef peŋ ki yeen a, “Turint jeet. A daa te ki ti kpenn. Teent siar. Ti likirii kur gbenna.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ki Joosef betib a, “Li-i tee ki i likirii gbenn, baat nan i bonkobit, ki n saa kpenti jeet.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Ki bi baat nan bi bonkobit ki teen Joosef, li taanii, nan pei, nan buunii, nan nei, nan bonii, ki u teemm jeet li paak. Binn maŋ ni ki u turib jeet, ŋaan gaar bi bonkobit kur.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Binn nba waa na ki bi baar u boor ki yet a, “Chanbaa, ti kan bɔra ti barmɔnii nan ti likirii kur gbenna. Ki ti bonkobit bia tee a yare. Siar ji ki biar ki ti saa tura, see ti gbanant nan ti tinii.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 A daa te ki ti kpenn. Teent siar. A daa te ki ti tiŋ biat yanni. Daan timm nan ti tiŋ, ŋaan turit jeet, ki ti sii tee kpanbar na daaba, ki u sii yen ti tiŋ. Turint jeet nba saa diat ki tii mɔk manfoor, ki bia turit bonboorii ki tin bur ti kpaant ni.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Ki Joosef daa Ijipt tiŋ kur ki tur kpanbar na. Li din tee mukire ki tur Ijipt nirɔ kur nan wun kɔi u tiŋ, kimaan kon na din paar bonchiann. Ki tiŋ na kur din kpant kpanbar na faar.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Ki Joosef te Ijipt teeb kpant daaba lokir kur po.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Tiŋ nba biar ki u din ki daa tee mannteeb yar na kɔɔe. Bi din ki kɔi bi tiŋi, kimaan kpanbar na din teemm jeet, ki bi fit be.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Ki Joosef yet niib na a, “I lawa-a? Mɔtana, n daa yimm nan i tinii ki tur kpanbar-a. Bonbooriie na ki i saa bur i kpaant ni.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Jinjaan-yoo ki yin tur kpanbar yaa jaan linba na bɔkitu munŋmu ni yennkɔɔ, ŋaan jii linba biar na ki lii tee bonboorii nan i jeet, yimm nan i ŋaateeb.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Ki bi jiin a, “Chanbaa, a tinn ti manfoora; a ŋan ki turit, ki ti sii tee kpanbar na daaba.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Ki Joosef baar nan sennu Ijipt tingbouŋ ni, nan wunba jaan jeet, bɔkitu munŋmu ni yennkɔɔ tee kpanbar yare. Ki sennu na bia daa see ki tuun nan dinna. See mannteeb tiŋ na kɔɔe ki tee kpanbar faar.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ki Israel teeb na kar Ijipt tiŋ ni, Gosenn yiar ni, siaminba ki bi mɔkit, ki bia mɔk waas bonchiann na.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Jakɔb din kar Ijipt bina piik nan ŋanlore, ki ji din mɔk bina kobik nan piinna nan ŋanlore.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Yoo nba din tan nakin nan u kuun na, ki u yiin u bija Joosef ki betɔ a, “Jiin a nuu ki sakin n pana ni, ŋaan por kat nan a tan kan piin Ijipt tiŋ na ni.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 N loon ki yin piin n baanba nba dɔɔ siame. Jiimin ki nyi nanin Ijipt, ki piin n baanba nba pii sian.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Ki Jakɔb yet a, “Satir mɔb nan a saa tun.” Ki Joosef sat mɔb, ki Jakɔb dɔɔ u dɔɔnu na paak, ki tur Yennu niipoouk.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.