Gênesis 39
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Tɔn, ki Ismael teeb na jii Joosef ki saan nanɔ Ijipt, ki saa kɔiɔ ki tur Potifar, ki u tee kpanbar Faaro lanjimanba saakab yenɔ, ki din tee kpanbar ŋaaguura saakɔɔ.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 Ki Yennu be nan Joosef, ki u laat nyannu, ki kɔɔ u chanbaa, Ijipt nirɔ na ŋaak.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Ki u chanbaa na la nan Yennu be nan Joosef, ki linba kur ki u tun, ki li pukiiɔ nyɔɔt.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Potifar din mɔk parpeenn nanɔ, ki jiiu teenɔ u mɔŋ ŋaak guutɔɔ, ki din te ki u gorii u ŋaak nan linba kur ki u mɔk.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Laa nyii ki saa, ki Yennu teen piisin Ijipt nirɔ Potifar paak, nan linba kur be u ŋaak ni, nan u kpaab ni, kimaan Joosef paak.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Ki Potifar jii linba ki u mɔk ki pet Joosef. Ki u baka kaa siar kur ni, see jeet nba ki u saa di na. Joosef din nɔr ki bia ŋan.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Ki li jii yoo waan, ki Potifar ŋaapoo piin ki nian Joosef, ki betɔ a wun ŋaan ki bin dɔɔ nan leeb.
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Ki Joosef ki saki, ŋaan yetɔ a, “Gotirii, n chanbaa baka kaa linba kur be ŋaak na ni po, kimaan n be nna. U jii linba ki u mɔk ki guun mine.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 N mɔk paŋ nan yiikoo ŋaak na ni, nan waa mɔk nae. Ki u ki wuunin siari see fin kɔɔ. Ki nlee ki n saa tun bonchonchonn toonn na ki biir Yennu?”
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Ŋaan ki u kpan boi Joosef daar n tuu daar, ŋaan ki Joosef tuu yêt.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Tɔn, dasiar ki Joosef biar ŋaak ni, u kuukɔɔ, a wun tun u toona. Ki daaba nba be ŋaak ni na sɔɔ ki be.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Ki poo na soor Joosef chinchenn ŋaan yet a, “Baat ki dɔɔ nanin.” Ki u fat chiar ki nyii nanyer, ŋaan nyik u chinchenn maŋ poo na nuu ni.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Poo na nba la nan Joosef nyik u chinchenn ŋaan chiar ki nyii na,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 ki u yiin u ŋaatoontunna, ki yet a, “Gotir na man. Hiibru nirɔ na, wunba ki n sɔrɔ baar nanɔ ŋaak na niŋ na sukiite. U kɔɔ n diiuk ni a wun jan ki dɔɔ nanin, ki n tant ki yikin sanpaapo.
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Waa gbat ki n yikin, ki u chiar ki nyii nanyer, ŋaan nyik u chinchenn n boor.”
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Poo na din bɔr chinchenn nae nan u chanbaa nba tan kpen.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Ki u bia wannɔ li bannu, ki yet a, “Hiibru daabir nba ki a daan baar nanɔ nna na kɔɔ n diiuk ni ki sukirin.
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Maa yikin yoo nba, ki u chiar nyii nanyer, ŋaan nyik u chinchenn n boor.”
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Ki Joosef chanbaa wutoor doo.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Ki u te ki bi soor Joosef ki kɔɔnɔ dansarik. Ki u be siaminba kpanbar dansarii be na.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Ŋaan ki Yennu be nan Joosef ki teen piisin u paak, ki te ki dansarguurɔ na par mei u paak.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Ki u te ki Joosef tee dansarkɔɔra na kur saakɔɔ, ki bia te ki u mɔk yiikoo ki gorii linba kur tuun dansarik na ni.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Dansarguurɔ na baka din kaa linba kur ki u pet Joosef na po, kimaan Yennu din be nan Joosef, ki te ki u laat nyannu toonn nba kur ki u tuun ni.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.