Gênesis 32
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Jakɔb nba din yaat ki saa yoo nba, ki malakanba chetɔ.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Waa lab na ki u yet a, “Yennu kaaŋe na,” ki pur leŋ Mahanaim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Ŋanne ki Jakɔb tun toomii u ninja Esɔɔ boor, Edom tiŋ ni.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 U din yet toomii na a bin saan ki saa pak u ninja Esɔɔ a, “Chanbaa, min Jakɔb, a daabir nba mɔk mɔsaku, piak fin n chanbaa Esɔɔ nan n daan tuu be nan Labann-e, ki ki jen yian ki tan tuu dinna,
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 ki mɔk nei nan pei nan buunii nan daaba. Chanbaa, n teena mɔbe maa n laan a saa sommimii.”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Toomii na nba tan jen Jakɔb boor yoo nba, ki bi yetɔ a, “Ti saan a ninja Esɔɔ boor ki sɔɔ ki u tee siire a wun cheta. U poorpojɔɔmu tee jab kobii ŋanna.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Ki jaŋmaanii soor Jakɔb bonchiann. Ki u bɔkit niib nba be u boor ni na, nan u pei nan buunii nan nei nan laagumiinba na taar munlee.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 U din dukin a, “Li-i tee ki Esɔɔ chet ki wor koonyenn, koonn nba biar na saa fit bɔr.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Jakɔb din miar Yennu ki yet a, “N yeeja Abraham nan n baa Aisak Yennu, gbiintir n miaru. Yennu, a pakin nan n ŋmat ki kun n dantiŋ ni, nan n nikpiimm boor ni, a ki a saa te ki bona kur n saan fanu ki turin.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 N ki jaŋ nan ŋamm, nan mamɔmm nba ki a tuun ki teen min nba tee a daabir na. Maa din poot Jɔɔdann mɔkir na, n din ki mɔk siar ki pukin n patu po, ŋaan mɔtana ki n jent nan koonn munlee.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 N meia nan a nyinnin n ninja Esɔɔ nuu ni. N tiin jaŋmaaniie nan u saa baar ki tan lekit ki biirit, ki kpab poob nan waas na kura.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Tiat nan a senn mɔsonn nan a saa te ki bona kur n saan fanu ki turin, a ki a bia saa turin yaaboona bonchiann, ki sɔɔ kan fit ki kammi, ki bi kann yabint sii tee nan mɔkgbianu tanbiiuŋ nae.”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 — ausente —
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 — ausente —
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 U din bɔkitib koonn koonne, ki jii u daaba ki waan koona maŋ, ŋaan yetib a, “Ii gar n tɔɔnn po man, kii tɔk koonn koonn, ki dɔnn nan leeb waan waama.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 U din yet daabir nba gar na a, “Li-i tee ki n ninja Esɔɔ cheta ki boia a, ‘Ŋmee tee a chanbaa? A saa lee? Ŋmee bonkobite be a tɔɔnn po na?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 fan yetɔ a, ‘A daabir Jakɔb bonkobite. U jiib a wun pi u chanbaa Esɔɔ-e. Jakɔb maŋ mɔŋ waa ki per na.’ ”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 U bia din pak nnae ki tur koona nba waa na kur daaba, a, “Ii saa pak nnae ki tur Esɔɔ; yoo nba ki u cheti,
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 ii kpan yetɔ a, ‘Nn, a daabir Jakɔb waa, ki per na.’ ” Jakɔb din dukin ki tur u mɔŋ a, “N saa jii piinii nae ki nyannɔ, ki mi-i chetɔ yoo nba, li ki gar wun nyik chabin.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 U din gaan piinii nae, ŋaan biar ki dɔɔr kaaŋ na ni li daar nyiɔk.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Li daar nyiɔk, ki Jakɔb jii u ŋaapoob banlee na, nan u poobis banlee na, nan u waas piik nan yenɔ na, ki poomm Jabok mɔkir.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Waa din poomm na, ki u bia poon linba kur ki u mɔk,
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 ŋaan biar u kuukɔɔ. Ki jasɔɔ baar ki gbaa nanɔ ki tan tuu sanyafaar.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ki jɔɔ na nba la nan u kan nyann gbigbaar maŋ na, ki u faa Jakɔb kpeeruk ki kpet.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Jɔɔ na din yet a, “Ŋaant ki man saan, kimaan sanyiɔk yentire na.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ŋanne ki jɔɔ na boi Jakɔb a, “A sanni-i?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Ki jɔɔ na yetɔ a, “A sann ji kii tee Jakɔb kaa, ŋaan a sann ji sii tee Israel-e, kimaan a gbaa nan Yennu, ki bia gbaa nan nisaarii ki nyanna.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Ki Jakɔb yetɔ a, “Wantin a sann.”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Ki Jakɔb yet a, “N la Yennu nan n ninbina, ŋaan bia mɔk manfoor,” ki din pur leŋ sann Peniel.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Yonnu din doe, ki Jakɔb mun nyi Peniel, ŋaan u din durie, kimaan u kpeeruk na din yiarɔe.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Halii nan mɔtana, ŋaan Israel teeb ki ŋman kpeeruk boor nanti, kimaan Jakɔb kpeeruk boor ni nant maŋe ki malaka na din faa.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.