Gênesis 29
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Jakɔb din tukin u sɔnu ki saa baar digbansiar nna, ki li be yondo po.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Li yoo na ki u la bunbunn ki li be doo kpiŋ, ki pei koonn muntaa dɔɔ bunbunn na boor. Bi din lu nyun bunbunn na nie ki nyunt pei maŋ, ki tangbeŋir bii li mɔb paak.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Pei maŋ-i nakin bunbunn na boor yoo nba, pekpaarii na din tuu biit tann nae, ki nyunnib. Bi-i nyuu gbenn, bin jiin tann na ki biin.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Jakɔb din boi pekpaarii maŋ a, “N yɔɔsnba, i nyii lee?”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Ki u bia boib a, “I mi Nahor bija Labann-ii?”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Ki u bia boib a, “Li manɔ-ɔ?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Li poorpo ki Jakɔb yetib a, “Laa daa ki jaŋ nan yin kɔɔn pei maŋ na, yii bonni nyunnib ŋaan ŋmat namm muuk ni.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Ki bi jiin a, “Ti kan fit teen nna, see ki pei na kur tikir nna, ki sɔɔ biit tann nawa, ki ti lian nyunnib.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Jakɔb kpan piak gbente, ki Rachel baar nan u pei.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Jakɔb nba la Rachel baat nan u yia Labann pei yoo nba, ki u saan bunbunn na boor, ki saa biit tann na, ki nyunn pei maŋ.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Li poorpo ki u mɔɔt Rachel tankpinn, ŋaan ji bui sanpaapowa, kimaan u par nba penn ki li saa gar na.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 U din yet Rachel a, “N tee a baa nikpiimɔe, n naae tee Rebeka.” Ki Rachel chiar kun a wun saa kumii u baa.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 U baa nba gbat u yia Jakɔb labaar maŋ na, ki u chiar chet ki tan puur lorɔ ki mɔɔt u tankpinn, ŋaan jiiu ki kun nanɔ ŋaak ni. Jakɔb nba pak wann Labann linba kur tun,
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 ki u jiin a, “Nn, barmɔnii, a tee n gbanant nan n sɔme.” Jakɔb din be Labann ŋaake ki saa kpii ŋmaarik.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Labann din yet Jakɔb a, “Daa tuumin yann, a faa tee n nikpiimɔ na paaki. A loon ki n pa-a yinŋae?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Labann din mɔk bonpoi banlee, ki saakɔɔ po sann tee Lea, ki bonbik na sann mun tee Rachel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea din mɔk ninbina fant, ki Rachel mun mɔk gbananfant, ki bia tee sapaanfaŋ.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Li paak, Jakɔb din loon Rachel-e. U din yet Labann a, “Li-i tee ki a saa turin Rachel ki man kɔɔnɔ, n bo saa tuma bina ŋanlore.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Ki Labann jiin a, “Mi-i jiiu ki tura, li chee man jiiu ki tur sɔɔ. Ii be n ŋaak nna.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Rachel paak, ki Jakɔb tun Labann bina ŋanlore, ŋaan ki li naan nan daa ŋanlee-e na, kimaan waa lɔɔn Rachel na paak.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Ŋanne ki Jakɔb tan pak Labann a, “Yoo na baara. Ŋaant man kɔɔn a bipoo maŋ.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Ki Labann teen pookɔɔnt jaamm, ki yiin niib bonchiann.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ŋaan nyiɔk nba bɔnn ki Labann nyik Rachel, ŋaan jii Lea ki tur Jakɔb, ki Jakɔb kɔɔnɔ.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 (Labann din jii u daabpook Silpa-e ki tur Lea, a wuu sommitɔ.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Sanyiɔk din fannewa, ki Jakɔb ji bann nan li tee Lea-e. Li yoo na ki u saan saa boi Labann a, “Bee ki a teenin nna? N tuma Rachel paake. Bee ki a kparimi?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Ki Labann yet a, “Ti kaar ki tee tin jii bik ki turɔ jab ŋaan ki u yɔɔrɔ daa kari.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Ii tee soon ki pookɔɔnt daaŋanlore maruŋ na n gara, ki fi-i sak ki saa ŋamm tumin bina ŋanlore, n bo saa tura Rachel.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Ki Jakɔb sak, ki pookɔɔnt daaŋanlore maruŋ nba gar yoo nba, ki Labann jii Rachel ki pukin Jakɔb, ki u kɔɔnɔ.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 (Labann din jii u daabpook Bilha ki tur Rachel, ki u tee u sommtɔɔ.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ki Jakɔb kɔɔn Rachel ki pukin. U din loon Rachel-e ki gar Lea. Li poorpo, ki Jakɔb tun Labann bina ŋanlore biak.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Yennu nba la nan Jakɔb ki loon Lea fanu na, ki u tur Lea matuk, ŋaan ki Rachel ŋarin ji tee kanmatir.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lea din soor poor ki mar bonjak. U din yet a, “Yennu la n daamiiuwa, ki mɔtana, n sɔrɔ ji sii loonin.” Li paak ki u pur bik maŋ Rubenn.
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 U bia din ŋamm soor poor ki mar bonjak, ki yet a, “Yennu-e bia turin bik na, kimaan u gbat nan bi tuu ki loonimi.” Ki u pur bik maŋ Simeonn.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Li poorpo ki u bia soor poor ki mar bonjak. U din yet a, “Mɔtana, n sɔrɔ ji kan kpiatimi, kimaan n marɔ bonjai bantaae na.” Li paak ki u pur bik maŋ Liifai.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 U din jen soor poor ki bia mar bonjak, ki yet a, “Mɔtana, n saa dont Yennu-e.” Li paak, ki u purɔ Juda, ŋaan ki u matuk daa jit.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.