Gênesis 25
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Abraham din ŋamm kɔɔn poolɔɔ, ki u sann tee Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura maŋ din mar Simrann, nan Joksann, nan Medann, nan Midiann, nan Isbak, nan Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Joksann mun din mar Sieba nan Dedann. Ki Dedann yaaboona tee Asur teeb nan Letus teeb, nan Leumm teeb.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Midiann waas mun din tee Efa, nan Efer, nan Hanok, nan Abida, nan Eldaa. Bi kura na din tee Ketura yaaboonae.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Abraham din jii waa mɔk linba kur ki teen Aisak nuu nie.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Ŋaan waa daa din be u manfoor ni na, u din mɔk piinii ki piin u waas nba ki u pooleeb mar na. Li poorpo ki u te ki bi fiir saan ki saa kar tiŋ nba be yondo po na ni, ŋaan nyik Aisak.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Ki u waas Aisak nan Ismael piiu kaauk nba be Makpela, ki kpia Mamre, ki din tuu tee Soha bija Efronn yar na ni.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 — ausente —
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Abraham bija Ismael nba ki Sara daabir Hagar nba tee Ijipt bik mar na yaaboonae na:
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Bi sana sɔb ki wei baa din marib biaŋinbae: Nebayof, nan Kedar, nan Adbeel, nan Mibsam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 nan Misma, nan Duma, nan Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 nan Hadad, nan Tema, nan Jetur, nan Nafis, nan Kedema.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Ŋamme din tee booru piik nan ŋanlee na yeejamm, ki bi jii bi sana ki pur bi digbana, nan bi kinkaanboa kura.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismael din dii bina kobik nan bina piintaa nan ŋanlore-e ki kpo.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ismael yaaboona din kar Sur nan Hafila doi sinsuuk nie, Ijipt yondopo, ki jiin Asiria sɔnu po. Ŋamm nan Abraham yaaboonlia na din kar jiak jiake, kimaan bi din ki man nan leebi.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Abraham bija Aisak labaare na:
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Aisak din mɔk bina piinnae ki kɔɔn Rebeka, wunba tee Betuel bipoo. (Betuel din tee Aram booru ni nirɔe, ki nyii Mesopotamia.) Rebeka din tee Labann waarɔe.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Rebeka din ki mari. Li paak ki Aisak miar Yennu u paak. Yennu din gbat u miaru na, ki Rebeka soor poor.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 U din yaa wun mar jaasinbae, ki waas na be u poor ni, ŋaan kɔn nan leeb ki kutib. Ki u yet a, “Bee ki linba na tan tuun ki teenimi?” Ŋanne ki u saan a wun boi Yennu ki bann li paak.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Yennu din yetɔ a, “Booru ŋanlee-e be a poor ni. Niib banlee saa nyi a poor ni, ŋaan bi kii taa mɔbu. Yenɔ sii paar lɔɔ, ki saakɔɔ po tan sii tee waarɔ po na jiamɔ.”
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Rebeka matuk daar din baar, ki u mar jaasinba, bonjai.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Saakɔɔ na din tee nimɔŋe, ki u gbanant tee kobit jukiriku nan bonkobuk yar na. Ki bi purɔ Esɔɔ.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Wunba din joont nyii na din waa dia Esɔɔ taagbinne, ki u sann mun tee Jakɔb. Yoo nba ki Rebeka din marib na, ki Aisak mɔk bina piinloob.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Waas na nba din tan kpaat, ki Esɔɔ mi waaruk bonchiann, ki loon muuk ni halii, ŋaan Jakɔb ŋarin din tee jaŋmiŋminn nba ki kɔɔ muuko.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Aisak yan din be Esɔɔ nie, kimaan Esɔɔ nba kpi muuk ni bonkobit ki u di kpint na, ŋaan u ŋaapoo Rebeka mun din loon Jakɔb-e.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Dasiar ki Jakɔb tan kar ki ŋaa kpint, ki Esɔɔ nyii muuk ni ki kpen. Kon mun din mɔkɔ halii.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Ŋanne ki u yet Jakɔb a, “Kon yaa lin saan nanima, turimin a kpinmɔŋ maŋ waan.” Li paak, ki bi din yiu Edom.
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ki Jakɔb jiin a, “Li-i tee ki a saa turin a saakatuk na ŋarin, n mun saa tura kpint nawa.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Ki Esɔɔ yet a, “Tɔn, kon nba poŋ yaa lin kpima na, saakatuk nyɔɔt tee bee ki turimi?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ki Jakɔb jiin a, “Sinsinn, porin mɔpor nan a saa turin a saakatuk maŋ.” Ki Esɔɔ por mɔb ki jii u saakatuk na ki tur Jakɔb.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Ŋanne ki Jakɔb jii jeet nan kpint na ki turɔ, ki u dii ki nyuu, ki fiir yaat. Esɔɔ yaa dudukit kuri na ki jiin u saakatuk po.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.