Gênesis 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Sian yoo ki Yennu din tan bikin Abraham. U din yiinɔe a, “Abraham,” ki Abraham toon a, “Mine na.”
1 Passado algum tempo, Deus pôs Abraão à prova, dizendo-lhe: "Abraão! " Ele respondeu: "Eis-me aqui".
2 Ki Yennu yetɔ a, “Jiin a bija, a biyemmir Aisak, wunba ki a loonɔ bonchiann na, kii saa Moria tiŋ ni. Leŋ, n saa wanna kunkonn nba paak ki a saa jiiu ki mann muujoonu maruŋ ki turin.”
2 Então disse Deus: "Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá para a região de Moriá. Sacrifique-o ali como holocausto num dos montes que lhe indicarei".
3 Laa yent sanyiɔk ki Abraham jii daat waan a wun saa mann mannu maŋ. U din lor jika boŋ paak, ki jii Aisak nan u toontunna banlee ki pukin, ki bi gaar sɔnu ki saa siaminba ki Yennu wannɔ na.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se e preparou o seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e Isaque seu filho. Depois de cortar lenha para o holocausto, partiu em direção ao lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Daa ŋantaa daar, ki Abraham la leŋ, ki li be banfɔkira.
4 No terceiro dia de viagem, Abraão olhou e viu o lugar ao longe.
5 Ŋanne ki u yet u toontunna na a, “Ii be nna nan boŋ na man, ki min nan Aisak n saan saa jiant Yennu ki jen.”
5 Disse ele a seus servos: "Fiquem aqui com o jumento enquanto eu e o rapaz vamos até lá. Depois de adorarmos, voltaremos".
6 Ŋanne ki Abraham jii maruŋ daat na ki jinn Aisak, ŋaan ki u mɔŋ jii jukbik nan musankɔɔnn nba ki u saa joo muu. Baa lakin tɔk saa na,
6 Abraão pegou a lenha para o holocausto e a colocou nos ombros de seu filho Isaque, e ele mesmo levou as brasas para o fogo, e a faca. E caminhando os dois juntos,
7 ki Aisak saa yet a, “N baa.”
7 Isaque disse a seu pai Abraão: "Meu pai! " "Sim, meu filho", respondeu Abraão. Isaque perguntou: "As brasas e a lenha estão aqui, mas onde está o cordeiro para o holocausto? "
8 Ki Abraham jiin a, “Yennu saa tur peeuk.” Ki bi banlee seet saa.
8 Respondeu Abraão: "Deus mesmo há de prover o cordeiro para o holocausto, meu filho". E os dois continuaram a caminhar juntos.
9 Baa saa baar siaminba ki Yennu wannɔ na, ki Abraham maa maruŋ binbintir, ki kɔnn daat na paan li paak, ki soor Aisak ki lor u nii nan u taa, ki paanɔ daat nba ki u bo paan binbintir na paak na,
9 Quando chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado, Abraão construiu um altar e sobre ele arrumou a lenha. Amarrou seu filho Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 ki jii juk na a wun kɔtɔ.
10 Então estendeu a mão e pegou a faca para sacrificar seu filho.
11 Ki Yennu malaka be Yendɔuŋ niwa ŋaan tian yiinɔ a, “Abraham, Abraham.”
11 Mas o Anjo do Senhor o chamou do céu: "Abraão! Abraão! " "Eis-me aqui", respondeu ele.
12 Ki malaka na yetɔ a, “Ii mi ki fan tur bik maŋ daŋ. Mɔtana, n bann nan a tiin Yennu, kimaan faa ki wuunɔ, a biyemmir na.”
12 "Não toque no rapaz", disse o Anjo. "Não lhe faça nada. Agora sei que você teme a Deus, porque não me negou seu filho, o seu único filho. "
13 Abraham din jiant ki sɔɔ ki pejak see, ki jagotuk lɔk u yina. Ki u saan lɔkitɔ, ki baar nanɔ, ki tan mann mannu tur Yennu, ki li set u bija Aisak taaboouk ni.
13 Abraão ergueu os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Foi lá, pegou-o e sacrificou-o como holocausto em lugar de seu filho.
14 Abraham din pur leŋ a, “Yennu teen.” Halii nan dinna, niib yeen a, “Yennu kunkonn paak, u teen.”
14 Abraão deu àquele lugar o nome de "O Senhor proverá". Por isso até hoje se diz: "No monte do Senhor se proverá".
15 Ŋanne ki Yennu malaka na ŋamm yiin Abraham yendɔuŋ niwa ki yet a Yennu yet a,
15 Pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou do céu a Abraão
16 “N por nan n mɔŋa nan n saa teen piisin bonchiann a paak, kimaan faa tun linba, ki ki minnin a biyemmir na paak,
16 e disse: "Juro por mim mesmo", declara o Senhor, "que por ter feito o que fez, não me negando seu filho, o seu único filho,
17 n sent mɔsonn nan n saa tura yaaboona bonchiann, ki bi tan sii tee nan ŋmaabira nba tee biaŋinba sanpaapo nae, koo mɔkgbianu paak tanbiiuŋ nba tee biaŋinba na. A yaaboona tuu tan saa kɔn nyann bi datai.
17 esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e como a areia das praias do mar. Sua descendência conquistará as cidades dos que lhe forem inimigos
18 Li saa nyi a yaaboona nie ki n teen piisin digbana kur paak, kimaan faa sak n mɔb na paak.”
18 e, por meio dela, todos povos da terra serão abençoados, porque você me obedeceu".
19 Li poorpo ki Abraham nan Aisak ŋmat jen u toontunna na boor, ki bi tɔk kun Beerseba doo ni. Ki Abraham ji din kar Beerseba.
19 Então voltou Abraão a seus servos, e juntos partiram para Berseba, onde passou a viver.
20 Li poorpo ki Abraham gbat nan u baa bik Nahor nan u ŋaapoo Milka mar bonjai banniin.
20 Passado algum tempo, disseram a Abraão que Milca dera filhos a seu irmão Naor:
21 U bikperik sann din tee Us-e, ki Bus waa u paak, ki Kemuel, wunba din tee Aram baa na waa u paak,
21 Uz, o mais velho, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 ki pukin Kesed, nan Haso, nan Pildas, nan Jidlaf,
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel,
23 nan Betuel, wunba din tee Rebeka baa na. Milka din mar bonjai banniin nae ki tur Abraham ninja Nahor.
23 pai de Rebeca. Estes foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 Nahor ŋaapoobik Ruma mun din mar Teba, nan Gaham, nan Tahas nan Maaka.
24 E sua concubina, chamada Reumá, teve os seguintes filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.