Êxodo 32
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Israel teeb nba din la nan Moses doo Sainai jɔjaann na paak ki wei nan jenu na, ki bi taan leeb ki baar Aarɔnn boor ki yetɔ a, “Ti ki mi linba teen Moses-i, wunba nyii nant Ijipt na, li paak, a maa yenbik ki turit, ki wuu ŋmakitirit.”
1 O povo viu que Moisés estava demorando muito para descer do monte. Então eles se reuniram em volta de Arão e lhe disseram: — Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que vão à nossa frente.
2 Ki Aarɔnn betib a, “Tuutir salima tutuuta nba ki i poob nan i bonjai nan i bonpoi tuu na, ki baar nann ki turin.”
2 Arão lhes disse: — Tirem os brincos de ouro que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas estão usando e tragam para mim.
3 Ŋanne niib na kur tuut bi salima tutuuta ki tur Aarɔnn,
3 Então os israelitas tiraram das orelhas os brincos de ouro e os trouxeram a Arão.
4 ki u gaar salima tutuuta na ki nannir, ki maar salima naajabik, ki niib na yet a, “Israel teeb, ti Yennu-e na, wunba nyi nant Ijipt na.”
4 Ele pegou os brincos, derreteu-os, derramou o ouro dentro de um molde e fez um bezerro de ouro. Então disseram: — Povo de Israel, estes são os nossos deuses, que nos tiraram do Egito!
5 Ki Aarɔnn ji maa maruŋ binbintir ki li be salima naajabik na tɔɔnn, ki ji yet niib na a, “Wonn, ti saa teen jaamm ki baakit Yennu.”
5 Arão construiu um altar diante do bezerro de ouro e anunciou ao povo: — Amanhã haverá uma festa em honra de Deus, o
6 Ki li yent sanyapob ni, ki niib na baar nan bonkobit, ki kpii mann mujoonu maruŋ, ki bia kpii bonkob-lia a bin di, ki lii tee weinanleeb Yenpiinii. Ki niib na kar ki dii, ki nyuu, ki ji fiir ki dɔɔ nan leeb.
6 No dia seguinte, de manhã cedo, eles trouxeram alguns animais para serem queimados como sacrifício e outros para serem comidos como ofertas de paz. Depois o povo sentou-se para comer e beber e se levantou para se divertir.
7 Ki Yennu yet Moses a, “Ŋmatir sik yian, kimaan a niib nba ki a nyii namm Ijipt na yêtin ki tun yanbɔmma.
7 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Desça depressa porque o seu povo, o povo que você tirou do Egito, pecou e me rejeitou.
8 Bi dɔŋ yêt sɔnu nba ki n wannib maa bin wei nawa. Bi nann salimae ki maa naajabik, ki mann maruŋ ki jiantirɔ, ki yeen a bi yenbik nba nae nyii namm Ijipt.
8 Eles já deixaram o caminho que eu mandei que seguissem; fizeram um bezerro de ouro fundido, e o adoraram, e lhe ofereceram sacrifícios. Estão dizendo que estes são os deuses deles, os deuses que os tiraram do Egito.
9 N bann niib na tubkangbatin nba teewa.
9 Eu conheço este povo e sei que é muito teimoso.
10 A daa koor a fan gɔɔrin mɔtana. N wutoor doo bi paaka, n yaa man biiribe, ŋaan n saa te ki fin nan a yaaboona n teen digbanjaann.”
10 Agora não tente me impedir, pois vou descarregar a minha ira sobre esta gente e vou acabar com eles. Depois farei de você e dos seus descendentes uma grande nação.
11 Ŋaan ki Moses barin u Yomdaanɔ Yennu ki yet a, “Yennu, bee paake ki a mantik donn wutoor a niib nba ki a jii a panchiaŋ nan yiikoo ki nyinnib Ijipt na?
11 Porém Moisés fez um pedido ao Senhor , seu Deus. Ele disse: — Ó
12 Ti ki loon Ijipt teeb na-ii fit kii yeen a a nyinn a niib Ijipt tiŋ ni ŋaan lor fan kpib kunkona ni, ki boontib fas fasi. Nyikin wutoor, ŋaan lebit a dudukit, ki daa baat nan bonbiir a niib paakii.
12 Por que deixar que os egípcios venham a dizer que tiraste o teu povo do Egito para matá-lo nos montes e destruí-lo completamente? Não fiques assim irado; muda de ideia e não faças cair sobre o teu povo essa desgraça.
13 A tiar a toontunna Abraham nan Aisak nan Jakɔb po. Tiat mɔlor nba ki a lor namm, nan a saa te ki bi yaaboona n pɔt, kii tee nan ŋmaabira nba be sanpaapo na, ki bia yet nan a saa tur bi yaaboona tiŋ na kur, ki lii tee bi faar mɔkmɔk nan mɔkmɔk.”
13 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Lembra do juramento que fizeste de lhes dar tantos descendentes quantas estrelas há no céu. Lembra também que prometeste que darias aos seus descendentes toda aquela terra para ser propriedade deles para sempre.
14 Ŋanne ki Yennu lebit u dudukit, ki ji ki baar nan bonbiir u niib paak, nan waa bo yaa wun tun na.
14 Então o Senhor Deus mudou de ideia e não fez cair sobre o seu povo a desgraça que havia prometido.
15 Ki Moses nyii jɔɔr na paak ki ŋmat sik, ki dia tanjabirkara ŋanlee nba ki Yennu sɔb u sennii li paak, li kur po na.
15 Moisés desceu do monte, carregando as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nos dois lados de cada pedra.
16 Yennu mɔŋe jabir tana na ki sɔb sennii maŋ li paak.
16 O próprio Deus havia feito as placas e tinha gravado nelas os mandamentos.
17 Ki Joosua gbat niib na yikin ki fu fuut, ki u yet Moses a, “Tɔb fuur be kaaŋ na ni.”
17 Josué ouviu o povo gritando e disse a Moisés: — Estou ouvindo um barulho de guerra no acampamento.
18 Ki Moses jiin a, “Fuut na ki naan nyannu fuuti, li bia ki naan fabinii fuuti, li tee yanii fuute.”
18 Moisés disse: — Não parece um barulho de vitória, nem um grito de derrota; o que estou ouvindo é gente cantando.
19 Moses nba somm ki nakin kaaŋ na yoo nba, ki la salima naajabik, ki bia la niib na waa waak na, ki u wutoor doo bonchiann. Ki u set jɔɔr na nyakir ni, ŋaan lu tana ŋanlee nba ki u bo dia u nuu ni na, ki li yeer,
19 Quando Moisés chegou perto do acampamento, viu o bezerro de ouro e o povo, que estava dançando, e ficou furioso. Ali, ao pé do monte, ele jogou no chão as placas de pedra que estava carregando e quebrou-as.
20 ki jii salima naajabik nba ki bi nan na, ki nannir ki li kpant yon, ki u ŋmat nan nyun, ki te Israel teeb na nyuur,
20 Então pegou o bezerro de ouro que eles haviam feito, queimou-o no fogo e o moeu até virar pó e espalhou o pó na água. Em seguida mandou que o povo de Israel bebesse daquela água.
21 ŋaan yet Aarɔnn a, “Niib na tun bee ki tura, ki a te ki bi tun yanbɔnboorik na?”
21 E Moisés disse a Arão: — O que é que esta gente lhe fez, para que você a levasse a cometer esse pecado tão horrível?
22 Ki Aarɔnn jiin a, “A daa dont wutoor nanimi, a mi niib na nba loon yanbɔmm tumu biaŋinba.
22 Arão respondeu: — Não fique com raiva de mim. Você sabe como este povo está sempre pronto para fazer o mal.
23 Bi betin a, ‘Ti ki mi linba teen Moses, wunba nyii nant Ijipt na. Li paak, a maa yenbik ki wuu ŋmakitirit.’
23 Eles me disseram: “Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que sejam os nossos líderes.”
24 Ki n wannib maa bin baar nan salima tutuuta, ki binba mɔk baar nann ki turin. Ki n jii lu muu ni, ki li nann ki ti jii nan naajabik na.”
24 Aí eu mandei que quem tivesse enfeites de ouro os tirasse e me desse. Joguei aqueles enfeites no fogo, e saiu este bezerro!
25 Ki Moses la nan Aarɔnn-e te ki niib na paakɔ, ki tuun jat-toona, ki dint bi mɔŋ fei, bi datai numm ni.
25 Moisés viu que Arão havia deixado o povo completamente sem controle, fazendo assim que os seus inimigos zombassem deles.
26 Ki Moses set kaaŋ na tammɔb po ŋaan tant ki yet a, “Wunba kur taa Yennu po, wun nakinin.” Ŋanne Liifai teeb kur baar ki lintɔ.
26 Então ficou na entrada do acampamento e disse: — Quem estiver do lado de Deus, o Então todos os
27 Ki u betib a, “Timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yet a sɔɔ kur n jii u jukbanjiak, ki piin tammɔb na ni, ki somm lin kaaŋ na kur po, ki kpi u ninjamm nan u yɔɔsnba nan u nikpiimm.”
27 e ele disse: — O
28 Ki Liifai teeb na sak, ki kpii jab nan tusaa ŋantaa nawa li daar.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés e mataram naquele dia mais ou menos três mil homens.
29 Ki Moses yet Liifai teeb na a, “Dinna nba na, Yennu ŋammii ki teenii u yab, yaa fit kpii i bonjai nan i ninjamm na paak. Li paak ki Yennu teen piisin i paak.”
29 Moisés disse aos levitas: — Hoje vocês mataram os seus filhos e os seus irmãos e assim se consagraram como sacerdotes para o serviço de Deus, o
30 Laa yent sanyiɔk ki Moses yet niib na a, “I mantik tun yanbɔngbeŋira, ŋaan n saa ŋmat saan Yennu boore, jɔɔr na paak, ki miarɔ. Li pasiar wun nyik chab i yanbɔmm.”
30 No dia seguinte Moisés disse ao povo: — Vocês cometeram um pecado horrível. Porém agora vou subir outra vez o monte para falar com o
31 Ki Moses ŋmat Yennu boor ki saa yet a, “Niib na tun yanbɔngbeŋira. Bi jii salima ki nann ki maa yenbik, ki jiantirir.
31 Moisés voltou para o lugar onde o Senhor estava e disse: — Este povo cometeu um pecado terrível. Eles fizeram um deus de ouro e o adoraram.
32 Li paak, n barimae, nyikin chab bi yanbɔmm. Li-i tee ki a kan nyik chabibi, ŋann fan nyinn n sann, gbouŋ nba ki a sɔb a niib sana na ni.”
32 Por favor, perdoa o pecado deles! Porém, se não quiseres perdoar, então tira o meu nome do teu livro, onde escreveste os nomes dos que são teus.
33 Ki Yennu yet Moses a, “Niib nba tun ki biirin na, ŋamme ki n saa nyinn bi sana n gbouŋ ni.
33 Então o Senhor disse a Moisés: — Riscarei do meu livro todos os que pecaram contra mim.
34 Mɔtana, ŋmatir ki ŋmakit niib na ki bin saan siaminba ki n wanna na. N saa te ki n malaka n liit i tɔɔnn, yoo baate ki n tan saa dat niib na tuba, bi yanbɔmm paak.”
34 Agora vá e leve o povo para o lugar que eu mandei. Lembre que o meu Anjo guiará você. Porém já está chegando o tempo em que vou castigar este povo pelo seu pecado.
35 Yennu din te ki yiarbiiuk soor niib na, kimaan baa te ki Aarɔnn ŋamm salima naajabik na paak.
35 Por isso o Senhor Deus castigou os israelitas com uma doença, pois eles haviam obrigado Arão a fazer o bezerro de ouro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.