Ester 9

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋmaarik nba ki bi yiu Ada na, u dapiik nan ŋantaa daare din tee daar nba ki bi senn naan sennu a bin kpi Juu teeb na. Li daare ki Juu teeb datai na din loon bi nyannib, ŋaan Juu teeb nae tan ŋmat ki nyannib.
1 Chegou o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar , o dia em que deveria ser cumprida a ordem do rei. Era o dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los; mas o que aconteceu foi o contrário: os judeus derrotaram os seus inimigos.
2 Juu teeb nba din be doo kur ni, yent na ni, bi kur din taan mɔb a bin kɔn nan binba koor a bin kɔn namm na. Niib din tiin Juu teeb na jaŋmaaniie lokir kur po, ki sɔɔ kaa ki saa fit tookibi.
2 Em todas as cidades do reino onde havia judeus, eles se reuniram para atacar os que queriam matá-los. Ninguém podia resistir aos seus ataques, pois todos estavam com medo deles.
3 Barmɔnii, yent saakab, nan doo diara, nan toontunna saakab, nan kpanbar taatara kur din somm Juu teeb na, kimaan bi din tiin Mordekai jaŋmaanii.
3 Todos os oficiais das províncias , isto é, os chefes dos vários povos, os representantes do rei e os governadores das províncias, ajudaram os judeus, pois tinham medo de Mordecai.
4 Sɔɔ kur nba din be yent na ni mi nan Mordekai ji tee yiikoo daanɔe, naan ŋaak na ni, ki u yiikoo na tantir ki pukii.
4 A fama dele se havia espalhado pelo reino inteiro, e todos sabiam que ele tinha muita autoridade no governo. E o poder de Mordecai ia aumentando cada vez mais.
5 Li paak, ki Juu teeb na din dia bi datai na baa loon biaŋinba; bi din lekibe ki kpiib nan jukbanjai.
5 Portanto, os judeus fizeram com os seus inimigos o que queriam. Mataram todos com as suas espadas; não deixaram ninguém escapar.
6 Juu teeb na din kpii niib kobii ŋanŋmu, Susa nba tee digbansaakar na ni.
6 Em Susã, a capital, eles mataram quinhentos homens. Mataram também os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Os nomes deles eram Parsandata, Dalfão, Aspatá, Porata, Adalias, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata. Mas os judeus não ficaram com os bens deles.
7 Bi bia din kpii Parsandata, nan Dalfonn, nan Aspata,
7 — ausente —
8 nan Porata, nan Adalia, nan Aridata,
8 — ausente —
9 nan Par-masta, nan Arisai, nan Aridai, nan Faisata,
9 — ausente —
10 ki bi tee Hamann bonjai piik. Hamann din tee Hamedata bijae, ki tee Juu teeb dataak. Ŋaan Juu teeb din ki jii niib nba ki bi kpiib na siari.
10 — ausente —
11 Juu teeb nba din kpii niib nba Susa na, bi din saan ki wann kpanbar bi kanne.
11 Naquele mesmo dia, o rei foi informado de quantas pessoas haviam sido mortas em Susã.
12 Tɔn, ki kpanbar na yet u ŋaapoo Estaa a, “Susa doo ni kuukɔɔ ki Juu teeb na kpii jab kobii ŋanŋmu, ki Hamann bonjai piik na pukin. Bi sii tun nlee digbanlia ni? Mɔtana, a loon bee? Betirin linba ki a loon ki pukin, ki a saa lawa.”
12 Então disse a Ester: — Aqui em Susã os judeus mataram quinhentos homens e também os dez filhos de Hamã. E, nas províncias, quantos eles terão matado? O que é que você quer agora? É só pedir. Se quiser mais alguma coisa, eu lhe darei.
13 Ki Estaa jiin a, “Chanbaa, li-i tee ki li maŋa, a ŋaan Juu teeb nba be Susa na n won ŋamm tun nan biaŋinba ki bi tun dinna na, ki bia te bin jɔnn Hamann bonjai piik na gbanant dachaata paak.”
13 Ester respondeu: — Se for do agrado do rei, dê autorização aos judeus de Susã para fazerem amanhã o mesmo que tinham ordem para fazer hoje. E peço também que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados em forcas.
14 Kpanbar na din tur mɔb a lin tun nna, ki tur yiikoo ki bi mɔɔnt ki lint digbanjaann nba tee Susa na kur po. Bi din jii Hamann bonjai piik nba ki bi kpiib na, ki jɔnnib dachaata paak, paanu ni.
14 O rei concordou e mandou ler a autorização em público em Susã. E os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados em forcas.
15 Ŋmaarik nba ki bi yiu Ada na, u dapiik nan ŋanna daare, ki Juu teeb nba din be Susa doo ni na bia ŋamm taan leeb, ki kpii jab kobii ŋantaa, digbansaakar maŋ ni. Ŋaan Juu teeb na din ki jii niib nba ki bi kpiib na siari.
15 No dia catorze do mês de adar, os judeus de Susã se reuniram e mataram mais trezentos homens na cidade. Mas não ficaram com os bens deles.
16 Juu teeb nba din be yentnba na ni mun bia taan leeb ki kɔn bi mɔŋ paak, ki fat bi mɔŋ, bi datai na boor, ki kpii niib tusaa piinlore nan ŋanŋmu, ŋaan bi din ki jii bi siari.
16 — ausente —
17 Linba na din tun ŋmaarik nba ki bi yiu Ada na, u dapiik nan ŋantaa daare. Ŋaan laa yent ŋmaarik maŋ dapiik nan ŋanna daar na, bi ji din ki kpii sɔɔ; bi din teen jaamme li daar, ki dii nan parpeenn.
17 — ausente —
18 Juu teeb nba din be Susa na ŋarin din jii ŋmaarik na dapiik nan ŋanŋmu daare ki teen foon daar, ki dii jaamm nan parpeenn, kimaan baa din jii ŋmaarik na dapiik nan ŋantaa nan u dapiik nan ŋanna ki kpii bi datai, ŋaan ji nyik dapiik nan ŋanŋmu daar na.
18 Mas em Susã os judeus comemoraram no dia quinze do mês, pois nos dias treze e catorze eles mataram os seus inimigos e só no dia quinze descansaram.
19 Linba na paake ki Juu teeb nba kɔɔ digbanbis ni na jii ŋmaarik nba ki bi yir Ada na, u dapiik nan ŋanna daar, ki teen kpinkpammuk foon daar, ki teenir jaamm dinu daar, ki piin bi leeb jeet piinii.
19 É por isso que os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o dia catorze de adar com banquetes e festas e mandam comida uns aos outros.
20 Mordekai din sɔb linba kur tun na, gbant ni, ki tur Juu teeb kur nba naak nan binba be banfɔka, kpanbar Serses yent kur ni,
20 Mordecai escreveu tudo o que havia acontecido e mandou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do reino, tanto aos de perto como aos de longe.
21 ki beerib a bin jii ŋmaarik nba tee Ada na, u dapiik nan ŋanna nan u dapiik nan ŋanŋmu daa, ki teenir jaamm daa, binn kur ni.
21 Nas cartas ele ordenou que todos os anos eles comemorassem os dias catorze e quinze do mês de adar ,
22 Daa nba na niŋe ki Juu teeb din fat bi mɔŋ bi datai boor; ŋmaarik na nie din tee parbiir nan dindann kɔŋir sakir, ki ji tan kpant kpinkpammuk nan parpeenn sakir. Bi din betib a bin ji daa maŋ ki di jaamm, kii piin leeb jeet piinii, kii biaki teen talas damm piinii.
22 pois foi nestes dias que os judeus se livraram dos seus inimigos, e foi neste mês que a tristeza e o luto se transformaram em alegria e festa. Portanto, que dessem banquetes e festas, mandassem comida uns aos outros e distribuíssem presentes aos pobres.
23 Ŋanne ki Juu teeb na gaar Mordekai wannu na, ki li jaamm dinu ji teen bi kaar, binn kur ni.
23 Assim os judeus, de acordo com o que Mordecai tinha escrito, começaram o costume de comemorar esses dias.
24 Hamann, wunba din tee Hamedata bija, ki tee Agag yaaboonn, ŋaan tee Juu teeb dataak na poŋ din tɔ naatɔɔt nba ki bi yir “Purim”, a bin bann daar nba ki bi saa kpi Juu teeb na, nan waa lor a wun boontib biaŋinba na.
24 Hamã, filho de Hamedata, descendente de Agague e inimigo dos judeus, tinha planejado acabar com eles e tinha mandado tirar a sorte (chama-se isso de “purim”) para resolver em que dia ia matá-los.
25 Ŋaan ki Estaa saan kpanbar boor, ki u saa turɔ yiikoo gbant, ki te ki bi jɔnn Hamann, nan waa din lor biaŋinba ki jiin Juu teeb po na. Bi din jɔnn ŋɔɔ nan u bonjai nae dachaata paak.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por escrito que o mal que Hamã havia planejado contra os judeus caísse sobre o próprio Hamã. Portanto, enforcaram Hamã e os seus filhos.
26 Li paake ki bi yi li jaamm daa maŋ Purim. Gbant nba ki Mordekai din sɔb, nan linba kur din baarib na paak,
26 É por isso que esses dias feriados são chamados de “Purim”, que é o plural da palavra “pur” . Como resultado da carta de Mordecai e de tudo o que os judeus tinham visto e das coisas que aconteceram,
27 Juu teeb na din jii ki li tee sennue ki tur bi mɔŋ nan bi yaaboona nan wunba kur saa kpant Juu nirɔ, nan binn kur ni daa nba ŋanlee na, sakir maŋ ni, bin di jaamm na, nan Mordekai nba wann biaŋinba na.
27 eles resolveram que eles mesmos, os seus descendentes e os que se convertessem ao Judaísmo seguiriam o costume de comemorar todos os anos esses dois dias, conforme Mordecai havia escrito.
28 Li din tee Juu nirɔ kur n tuu tiar ki di daa nba tee Purim jaamm na, yoo n tuu yoo, maaru kur nba be yent kur ni, nan doo kur ni.
28 Ficou resolvido que daí em diante toda família judaica, em todas as cidades das províncias do reino, comemoraria a Festa de Purim, para que os judeus lembrassem sempre do que havia acontecido. Nunca, em qualquer época, deixariam de comemorar essa festa.
29 Tɔn, ki Estaa, wunba din tee Abihail bipoo na mun bia kar nan Mordekai, ki bi sɔb gbouŋ ki tur Juu teeb na yiikoo ki jiin Purim jaamm daa na po, nan biaŋinba ki Mordekai din dɔŋ sɔb na.
29 A rainha Ester, filha de Abiail, também escreveu uma carta junto com o judeu Mordecai, dando todo o seu apoio à carta que Mordecai já havia escrito a respeito da Festa de Purim.
30 U din sɔb gbouŋ maŋ ki tur Juu teeb kur nba be tinii kobik nan piinlee nan ŋanlore nba be kpanbar Serses yent ni na. Gbouŋ na din yaa parmaasir nan laafia-ii be bi paak.
30 Cópias da carta foram mandadas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do reino, desejando-lhes paz e prosperidade
31 Gbouŋ na din wann Juu teeb nan bi yaaboona a bii dia Purim jaamm daa na, binn kur ni. Li yoo-i baar, bin diar nan biaŋinba ki bi dia mɔloru nan kuun fabinii na. Sennu na nyii Mordekai nan kpanbar ŋaapoo Estaa boore.
31 e confirmando que a Festa de Purim devia ser comemorada nos dias marcados. Assim como haviam marcado para si mesmos e para os seus descendentes dias de festas e de jejum, eles deveriam seguir essas ordens do judeu Mordecai e da rainha Ester.
32 Estaa nba din senn sennu nba, a lin gbeen Purim jaamm daa na, bi din sɔb ki teen naan maan gbouŋ nie.
32 A ordem de Ester, confirmando as instruções para a comemoração de Purim, foi escrita num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.