Ester 3
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Li din yann waan, ki kpanbar Serses tur Hamann paŋ, ki teenɔ tiŋ yudaanɔ. Hamann din tee Hamedata bijae ki bia tee Agag yaaboonn.
1 Depois desses acontecimentos, o rei Assuero elevou em dignidade Amã, filho de Amedata, o agagita, e lhe deu um lugar acima de todos os grandes que o rodeavam.
2 Kpanbar na din tur u toontunna saakab na kur sennue nan bii teen Hamann jirima ki tuu gbaan ki jiantɔ. Bi kur din sak ki tuun nna, see Mordekai kuukɔɔe din ki tuumi.
2 Todos os servos do rei, que estavam à sua porta, dobravam o joelho e prostravam-se diante de Amã, por ordem expressa do rei; entretanto, Mardoqueu não queria nem dobrar o joelho, nem prostrar-se.
3 Ki saakaleeb na boiɔ linba paak ki u ki sak kpanbar sennu na.
3 Por que, pois, lhe diziam os servos que estavam à porta real, desobedeces assim à ordem do rei?
4 Ki bi barimɔ daar kur, a wun sak kpanbar mɔb, ŋaan ki u ki gbiint ki turibi. U tan wannib a, “N tee Juu nirɔe. Li paak n kan fit gbaan Hamann tɔɔnn.” Ki bi wann Hamann li kur, a bin laan u saa sak Mordekai binbeŋ maŋa-a.
4 E como lhe repetissem isso todos os dias, sem que ele fizesse conta, denunciaram-no a Amã, para ver se esse Mardoqueu persistia em sua resolução, pois ele lhes havia dito que era judeu.
5 Hamann wutoor din doo bonchiann, yoo nba ki u bann nan Mordekai kan gbaan ki jiantɔ na.
5 Amã viu que Mardoqueu não queria nem inclinar-se, nem prostrar-se diante dele e isso o pôs em cólera.
6 Waa ji din bann nan Mordekai tee Juu nirɔe na, u dukin a u kan kpi Mordekai kɔɔ kaa, ŋaan ji lor a wun kpi Juu teeb nba be Peesia yent ni na kur.
6 Mas teve como pouco vingar-se só de Mardoqueu, cuja raça conhecia, e procurou um meio de exterminar a nação de Mardoqueu, todos os judeus do reino de Assuero.
7 Kpanbar Serses naan bina piik nan ŋanlee niŋ, li binn ŋmaasinsinn nba ki bi yir Nisann na ni, ki Hamann te ki bi tɔ naatɔɔt nba ki bi yir Purim na, a bin bann daar nba ki bi saa piin ki tun u lora na toona. Ki ŋmaarii piik nan ŋanlee niŋ nba ki bi yir Ada na, u dapiik nan ŋantaa daare ki bi gann.
7 No primeiro mês, chamado Nisã, do ano duodécimo do reinado de Assuero, foi lançado o pur, isto é, a sorte, diante de Amã, para cada dia e para cada mês, até o duodécimo mês, isto é, Adar.
8 Hamann ji din yet kpanbar na a, “Nisiab yat gbee a yent na ni lokir kur po, ki tee nigamm. Bi binbeŋ ki taa nan nileebi, ki bia ki waa sennu nba be a yent na niŋ. Li paak, li ki ŋan ki fan chabib ki bii be.
8 Então Amã disse ao rei Assuero: Há em todas as províncias do teu reino uma nação dispersa e separada das outras; suas leis são diferentes das dos demais povos e se nega a observar as leis do rei. Não convém aos interesses do rei deixar essa gente em paz.
9 Chanbaa, li-i ŋan a po fan tur mɔb ki bin kpib. Ki li-i tun nna, n saa fit kɔɔn salimpeena bɔtoot tusaa ŋanlore nan kobii ŋanŋmu a doo likirii bekir ni, ki lin jii tun tiŋ na toona.”
9 Se ao rei lhe parece bem, dê-se ordem de fazê-los perecer, e eu pesarei dez mil talentos de prata nas mãos dos funcionários, para que os recolham ao tesouro real.
10 Ki kpanbar na pit u baŋ nba tee yiikoo dintir nba ki u tuu dinn gbouŋ paak ki lin tur paŋ na, ki jii tur Juu teeb dataak Hamann, wunba tee Hamedata bija, ŋaan tee Agag yaaboonn na.
10 Tirando o anel de seu dedo, o rei o entregou a Amã, filho de Amedata, o agagita, o opressor dos judeus.
11 Kpanbar na din yetɔ a, “Niib na nan bi likirii kura tee a yare. Teentib faa loon biaŋinba.”
11 Eu te entrego, lhe disse, esse dinheiro e ao mesmo tempo esse povo; faze dele o que quiseres.
12 Tɔn, ki sinsinn ŋmaarik na dapiik nan ŋantaa daar, ki Hamann yiin kpanbar gbansɔbira ki tan wannib sennu na, a bin kpintir mabooru kur ni, nan baa sɔbin bi gbant biaŋinba bi yent maŋ ni, ki jii tur doo diara nan tɔɔndamm nan toontunna saakab kur. Bi din sɔb sennu maŋ, kpanbar Serses sann niŋe, ki jii u yiikoo dintir nba tee baŋ na ki dinn.
12 No dia treze do primeiro mês foram convocados os escribas reais. Foram escritas pontualmente todas as ordens do rei aos sátrapas do rei, aos governadores de cada província e aos príncipes de cada nação, a cada província segundo sua escritura e a cada nação em sua língua própria. O edito estava assinado com o nome de Assuero e levava o selo real.
13 Ki toomii jii gbant na ki lin nann yent na kur po. Ki li dia sennu a bin jii dayenn kɔɔ nba tee Ada ŋmaarik dapiik nan ŋantaa daar na, ki kpi Juu teeb kur, li nipaauŋ nan nikpera, li poob nan waas. Bin kpib, ki ninbatinu daa be, ŋaan jii bi mɔkint kur.
13 Foram expedidas cartas, por correios, para todas as províncias do rei, a fim de destruir, matar e exterminar todos os judeus, jovens, velhos, crianças e mulheres, num só dia, no dia treze do duodécimo mês chamado Adar e a fim de entregar ao saque os seus despojos.
14 Sennu na din tee bin wannir paanu nie yent na kur po, ki lin te sɔɔ kur n teen siir kii guu daar na baaru.
14 Uma cópia do edito, que devia ser promulgado em cada província, foi enviada a todos os povos, para que todos estivessem preparados para o dia marcado.
15 Kpanbar na din tur mɔb a bin mɔn sennu na ki tur binba be Susa, digbansaakar na ni. Ki toomii jii labaar na ki saan nann yent na ni. Kpanbar na nan Hamann din kar ki nyu bonnyunyuute, ŋaan ki ŋmatir be Susa doo ni.
15 Por ordem do rei, os correios partiram a toda a pressa. O edito fora publicado primeiro em Susa, a capital, e enquanto o rei bebia acompanhado de Amã, a consternação reinava na cidade de Susa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.