Eclesiastes 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Defid bija nba din tee kpanbar ki be Jerusalem, ki tee banntɔɔ na mɔmaame na.
1 Palavras do Eclesiastes, filho de Davi, rei de Jerusalém.
2 Banntɔɔ na yet a li ki mɔk nyɔɔt, nyɔsiat kaa. Manfoor ki mɔk nyɔɔt, li ki mɔk nyɔsiati.
2 Vaidade das vaidades, diz o Eclesiastes, vaidade das vaidades! Tudo é vaidade.
3 Ki a biir a yoo ki tuun toonn, ki bakit. A tan saa gaar bee li paaki?
3 Que proveito tira o homem de todo o trabalho com que se afadiga debaixo do sol?
4 Nigbanu baat, ki nigbanu saa, ŋaan durinya na ŋarin be li bannue.
4 Uma geração passa, outra vem; mas a terra sempre subsiste.
5 Yonnu daa do, ki bia daa baa, ki tuu ŋmat piin waa do siaminba yiama.
5 O sol se levanta, o sol se põe; apressa-se a voltar a seu lugar; em seguida, se levanta de novo.
6 Ki wouŋ da niidiitu po, ki bia da niigaŋ po, ki lin lintir, ki bia tan jen.
6 O vento vai em direção ao sul, vai em direção ao norte, volteia e gira nos mesmos circuitos.
7 Mɔkir kur puub ki siik mɔkgbeŋir nie, ŋaan mɔkgbeŋir na bia lek daa ki gbee. Nyun na ŋmat saa siaminba ki mɔka na piine, ki bia ŋamii puub.
7 Todos os rios se dirigem para o mar, e o mar não transborda. Em direção ao mar, para onde correm os rios, eles continuam a correr.
8 Bona kur joontir nan bakinte, ki bakint yabit gar bikinuwa. Ti ninbina nba laat linba, li kan ban la gboo. Ki ti tuba nba gbia linba ŋaan li kan ban gbat gboo.
8 Todas as coisas se afadigam, mais do que se pode dizer. A vista não se farta de ver, o ouvido nunca se sacia de ouvir.
9 Linba ban teen, li bia saa ŋamm teena, linba ban tun, li bia saa ŋamm tuma. Siar ki be, ki tee bonsaann durinya na ni.
9 O que foi é o que será: o que acontece é o que há de acontecer. Não há nada de novo debaixo do sol.
10 Bi yeen a, “Gotir man, siar be nna, ki tee bonsaann.” Ŋaan aaii, linba na kur ban tuma, li tumewa ki bi tan marit.
10 Se é encontrada alguma coisa da qual se diz: Veja: isto é novo, ela já existia nos tempos passados.
11 Sɔɔ ji ki tian linba tun sianyoowa, ki sɔɔ tan sii kaa yoo nba waa na ki tiar linba tuun mɔtana ki saa tuu li yoo.
11 Não há memória do que é antigo, e nossos descendentes não deixarão memória junto daqueles que virão depois deles.
12 Min nba tee banntɔɔ na, n ban teen Israel kpanbar ki kar Jerusalem-a.
12 Eu, o Eclesiastes, fui rei de Israel em Jerusalém.
13 N din lor nan n saa fiit ki tumii linba kur tuun tingbouŋ na paaka.
13 Apliquei meu espírito a um estudo atencioso e à sábia observação de tudo que se passa debaixo dos céus: Deus impôs aos homens esta ocupação ingrata.
14 N la linba kur tun tingbouŋ na paaka, li paak ki n yeen nan li kur ki mɔk nyɔsiati. Li tee nan faa sii waa beer wouŋ nae.
14 Vi tudo o que se faz debaixo do sol, e eis: tudo vaidade, e vento que passa.
15 A kan fit naat linba ŋmari. Bi ki kaan linba kaa.
15 O que está curvado não se pode endireitar, e o que falta não se pode calcular.
16 Ki n yet n mɔŋ a, “N ji tee nijaanne, ki mantik sub ki gar wunba kur ban dia Jerusalem n liik. N mi yanfoon nan bannu nba mantik tee linba.”
16 Eu disse comigo mesmo: Eis que amontoei e acumulei mais sabedoria que todos os que me precederam em Jerusalém. Porque meu espírito estudou muito a sabedoria e a ciência,
17 Ki n bo dukii nan n saa tumiie ki la bannu nan jatii bɔkitu, ki bia la yanfoon nan waatuk bɔkitu, ŋaan tan la nan li tee nan faa sii waa beer wouŋ nae.
17 e apliquei o meu espírito ao discernimento da sabedoria, da loucura e da tolice. Mas cheguei à conclusão de que isso é também vento que passa.
18 Fi-i mɔk yan biaŋinba, a daamii bia sii tee nnae, fi-i mantik mi biaŋinba, a daamii bia sii tee nnae.
18 Porque no acúmulo de sabedoria, acumula-se tristeza, e que aumenta a ciência, aumenta a dor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.