Deuteronômio 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 “Israel teeb, gbiintir man, i per Jɔɔdann mɔkir pootuwa, ki saa kɔɔ kar tiŋ nba ki leŋ niib yabi ki bia mɔk paŋ ki gari. Ki bi doi yab, ki li joona fɔk ki saa tuu sanpagbant.
1 Ouve, ó Israel: hoje tu vais passar o Jordão para entrares para desapossares nações maiores e mais fortes do que tu, cidades grandes e muradas até o céu;
2 Ki niib na mɔŋ fɔk ki mɔk panii. Bi tee niwakitae. Ki i gbat bi yeen bi po nan sɔɔ kan fit tookibi.
2 um povo grande e alto, filhos dos anaquins, que tu conhecestes, e dos quais tens ouvido dizer: Quem poderá resistir aos filhos de Anaque?
3 Ŋaan mɔtana i saa la nan i ninbina nan i Yomdaanɔ Yennu saa liit i tɔɔnn nan muyeruk na. U saa nyannib yoo nba ki i saa na. Ki i saa berib ki boontib yiama, nan waa senn biaŋinba na.
3 Sabe, pois, hoje que o Senhor teu Deus é o que passa adiante de ti como um fogo consumidor; ele os destruirá, e os subjugará diante de ti; e tu os lançarás fora, e cedo os desfarás, como o Senhor te prometeu.
4 “I Yomdaanɔ Yennu nba saa berib ki turi na, i daa yeen i para ni nan i toonŋana paake ki Yennu kɔɔni doo na ni, ŋaan bi toonbiit na paake te ki ŋɔɔ Yennu berib ki nyinnib doo na ni.
4 Depois que o Senhor teu Deus os tiver lançado fora de diante de ti, não digas no teu coração: por causa da minha justiça é que o Senhor me introduziu nesta terra para a possuir. Porque pela iniqüidade destas nações é que o Senhor as lança fora de diante de ti.
5 Li ki tee i toonŋana nan yaa tuun linba took paak kaa ki Yennu saa turi tiŋ na, ŋaan u saa ber nyinnib kimaan bi biit paak, nan waa loon ki wun gbeen u mɔsonn nba ki u sat nan ti yeejamm Abraham nan Aisak nan Jakɔb na.
5 Não é por causa da tua justiça, nem pela retidão do teu coração que entras a possuir a sua terra, mas pela iniqüidade destas nações o Senhor teu Deus as lança fora de diante de ti, e para confirmar a palavra que o Senhor teu Deus jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 Ii bann nan Yennu ki teeni tinkpiasir na i toonŋana paak kaa. Aaii, i tee tubkangbatae.
6 Sabe, pois, que não é por causa da tua justiça que o Senhor teu Deus te dá esta boa terra para a possuíres, pois tu és povo de dura cerviz.
7 “Tiat, ki daa tammit biaŋinba ki i te i Yomdaanɔ Yennu donn wutoor kunkoouk paak na. Laa nyii daar nba ki i nyii Ijipt ki tan tuu daar nba ki i baar nna na, ki i yêen Yennu mɔb.
7 Lembra-te, e não te esqueças, de como provocaste à ira o Senhor teu Deus no deserto; desde o dia em que saíste da terra do Egito, até que chegaste a este lugar, foste rebelde contra o Senhor;
8 Sainai jɔjaann na boor gbaa ki i donn u wutoor, ki u par bee, ki u yaa wun boonti.
8 também em Horebe provocastes à ira o Senhor, e o Senhor se irou contra vós para vos destruir.
9 Maa doo jɔɔr maŋ paak maa n gaar tanpatlai nba ki Yennu sɔb u mɔlor li paak ki turi na, ki n saa be leŋ yontunmuna piinna nan nyɔtunmuna piinna, ki ki dii ki bia ki nyuu.
9 Quando subi ao monte a receber as tábuas de pedra, as tábuas do pacto que o Senhor fizera convosco, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 Ki Yennu turin tanpatlai ŋanlee nba ki u sɔb nan u mɔŋ nuu, mɔbona nba ki u din pak turi, ki li nyii muu ni daar nba ki i taan be jɔɔr peŋ na.
10 E o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas estavam escritas todas aquelas palavras que o Senhor tinha falado convosco no monte, do meio do fogo, no dia da assembléia.
11 Barmɔnii, yonnu ni piinna nan nyiɔk piinna na poor poe ki Yennu turin tanpatlai ŋanlee nba ki u sɔb u mɔlor li paak na.
11 Sucedeu, pois, que ao fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do pacto.
12 “Ki Yennu betin a, ‘Fiit ki sik jɔɔr na yian, kimaan niib nba ki a nyii namm Ijipt na, bi mɔk tonu ki biir bi mɔŋa. Bi dɔŋ yêt sennu nba ki n wannib maa bii dia nawa, ki maa bi mɔŋ yenbik.’
12 E o Senhor me disse: Levanta-te, desce logo daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito, já se corrompeu; cedo se desviaram do caminho que eu lhes ordenei; fizeram para si uma imagem de fundição.
13 “Ki Yennu bia ŋamm betin a, ‘N mi niib na nba tee tubkangbata biaŋinba.
13 Disse-me ainda o Senhor: Atentei para este povo, e eis que ele é povo de dura cerviz;
14 A daa biki a gɔɔrimi. N saa biiriba, ki sɔɔ ji kan ban tiar bi po. N saa fiina, ki fii tee digbansaakar nba sii mɔk paŋ ki garib.’
14 deixa-me que o destrua, e apague o seu nome de debaixo do céu; e farei de ti nação mais poderosa e mais numerosa do que esta.
15 “Ki n ŋmat sik jɔɔr na paak, ki tanpatlai ŋanlee nba ki sennu sɔb li paak na be n nuu ni, ki jɔɔr na gaar muu.
15 Então me virei, e desci do monte, o qual ardia em fogo; e as duas tábuas do pacto estavam nas minhas duas mãos.
16 Ki n la nan i tun ki biir i Yomdaanɔ Yennu-wa, ki maa naabik ninnauŋ. I nyik ŋɔɔ Yennu sennu nba ki u wanni nae yiama.
16 Olhei, e eis que havíeis pecado contra o Senhor vosso Deus; tínheis feito para vós um bezerro de fundição; depressa vos tínheis desviado do caminho que o Senhor vos ordenara.
17 I numm niŋe ki n jii tanpatlai ŋanlee na ki lu, ki li but but.
17 Peguei então das duas tábuas e, arrojando-as das minhas mãos, quebrei-as diante dos vossos olhos.
18 Ki n yaan baa fabin Yennu tɔɔnn, yontunmuna piinna nan nyɔtunmuna piinna, ki ki dii, ki bia ki nyuu. N tun nna kimaan i tun biir Yennu, ki u wutoor doowa.
18 Prostrei-me perante o Senhor, como antes, quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa de todo o vosso pecado que havíeis cometido, fazendo o que era mau aos olhos do Senhor, para o provocar a ira.
19 Ki jaŋmaanii mɔkin nan Yennu parbiir nan wutoor nba ki u bo yaa wun boonti na, ŋaan ki u ŋamm gbiint ki turin.
19 Porque temi por causa da ira e do furor com que o Senhor estava irado contra vós para vos destruir; porém ainda essa vez o Senhor me ouviu.
20 Ki ŋɔɔ Yennu bia donn wutoor Aarɔnn paak ki yaa wun kpiu, li yoo na ki n bia miar Aarɔnn paak.
20 O Senhor se irou muito contra Arão para o destruir; mas também orei a favor de Arão ao mesmo tempo.
21 Ki n nyinn yanbɔnbont nba ki i nan nan salima ki li tee naabik ninnauŋ na, ki joor muu, ki nannir ki li tan tenn waaminna ki tee nan tant na. Ki n lu tant maŋ kpenu nba puub ki nyi jɔɔr ni na.
21 Então eu tomei o vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, e o queimei a fogo e o pisei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o seu pó lancei no ribeiro que descia do monte.
22 “I donn i Yomdaanɔ Yennu wutoor, yoo nba ki i be Tabera nan Masa nan Kibrof Hatafa na.
22 Igualmente em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes à ira o Senhor.
23 Ki u tumi ki i nyii Kades Banea, ki yeti a ii saa ki kɔɔ tiŋ nba ki u teeni na ni. Ki i yêt u maan, ki ki teenɔ yada, ki ki sak u mɔb.
23 Quando também o Senhor vos enviou de Cades-Barnéia, dizendo: Subi, e possuí a terra que vos dei; vós vos rebelastes contra o mandado do Senhor vosso Deus, e não o crestes, e não obedecestes à sua voz.
24 Maa banniwa, i tee mɔyêtdamme ki tur Yennu.
24 Tendes sido rebeldes contra o Senhor desde o dia em que vos conheci.
25 “Li paak ki n baa fabin Yennu tɔɔnn, daa piinna nan nyiɔk piinna, kimaan n bann nan u yaa wun boontie.
25 Assim me prostrei perante o Senhor; quarenta dias e quarenta noites estive prostrado, porquanto o Senhor ameaçara destruir-vos.
26 Ki n miarɔ ki yet a, ‘Yabint Yennu, daa boontir a tiɔŋ niibi, niib nba ki a nyinnib Ijipt nan a panchiɔŋ nan a yiikoo nuu na.
26 Orei ao Senhor, dizendo: ó Senhor Jeová, não destruas o teu povo, a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com mão forte.
27 Tiat a daaba Abraham nan Aisak nan Jakɔb po, ŋaan daa gbiin tubkangbata nba tee tondamm nan biit damm na po.
27 Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó; não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua iniqüidade, nem para o seu pecado;
28 Nna-i kaa, Ijipt teeb saa yet nan a ki fit jii a niib ki kɔɔ namm tiŋ nba ki a senn mɔsonn ki yaa a saa turib na ni. Bi saa yet nan a jii a niib ki saan namm kunkoouk paak a a saa kpibe, kimaan a ki loon bi maan.
28 para que o povo da terra de onde nos tiraste não diga: Porquanto o Senhor não pôde introduzi-los na terra que lhes prometera, passou a odiá-los, e os tirou para os matar no deserto.
29 Li kura ŋaan bi tee a niibe, ki tee a faar, ki tee binba ki a nyinnib Ijipt nan a yabint paŋ.’
29 Todavia são eles o teu povo, a sua herança, que tiraste com a sua grande força e com o teu braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.