Deuteronômio 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Mɔmaan nae ki Moses pak ki tur Israel teeb, yoo nba ki bi be kunkoouk nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po, paanu nba be ki kpia Suf ki foo ki Parann be chianu, ki Tofel nan Labann nan Haserof nan Disahab mun be chianu na.
1 Neste livro estão os discursos que Moisés fez ao povo de Israel no deserto que fica a leste do rio Jordão. Os israelitas estavam no vale do rio Jordão, perto da cidade de Sufe. De um lado ficava a cidade de Parã, e do outro, as cidades de Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Seir jɔɔr sɔnu nba nyi Horeb na, li jikit dapiik nan yenne ki bi somm baat Kades Banea.
2 (Do monte Sinai até a cidade de Cades-Barneia são onze dias de viagem, pelo caminho que atravessa a região montanhosa de Edom.)
3 Baa nyii Ijipt binpiinna ni, ŋmaarii piik nan yenn dapinpiik, ki Moses pak mɔmaan ki tur Israel teeb sennu nba ki Yennu yaa wun wannib.
3 Já fazia quarenta anos que o povo de Israel tinha saído do Egito, e no primeiro dia do décimo primeiro mês Moisés disse ao povo tudo o que o Senhor Deus havia mandado que ele falasse.
4 Waa din kɔn ki nyann bat Sihonn, wunba tee Amor teeb bat, ki din kɔɔ Hesbonn doo ni na, nan bat Og, wunba tee Basann bat ki kɔɔ Astarof, Edrei tingbouŋ ni na poor poe, ki Moses pak mɔmaan maŋ.
4 Isso aconteceu depois que Moisés derrotou Seom, o rei dos amorreus, que morava na cidade de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que morava em Astarote e em Edrei.
5 Moab yent nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po na, leŋe ki Moses wann Israel teeb sennu na, ki yet a:
5 Quando os israelitas estavam no território de Moabe, no lado leste do rio Jordão, Moisés começou a explicar ao povo a lei de Deus. Moisés disse:
6 “Ti Yomdaanɔ Yennu pak nant Horeb jɔɔr paak, ki yaa, ‘I wei bonchiann jɔɔr na paaka.
6 — Quando estávamos ao pé do monte Sinai, o Senhor , nosso Deus, nos falou assim: “Vocês já ficaram bastante tempo neste lugar.
7 Tɔɔtir man, ki soor sɔnu kii saa Amor teeb kunkona doi ni, ki bia saan niib nba kpia na boor, li Jɔɔdann mɔkir baauk ni, nan kunkona po, nan paanu ni, nan li tiŋ po yent ni, nan li mɔkgbeŋir gbianu po, ki bia saan Keenann teeb tinii po, nan Lebanonn jɔjaana po ki saa tuu Yufrates mɔkir.
7 Agora saiam daqui e vão caminhando na direção da região montanhosa dos amorreus e de todas as regiões vizinhas no vale do rio Jordão, e na direção das montanhas, da planície de Judá, da região sul e da costa do mar Mediterrâneo. Tomem posse de toda a terra de Canaã até os montes Líbanos, no Norte, e até o grande rio Eufrates, no Leste.
8 Gotirii, n jii tiŋ nae ki turi. Ii saa man ki saa kɔɔ yent tiŋ maŋ, tiŋ nba ki min Yennu senn mɔsonn ki tur i baanba Abraham nan Aisak nan Jakɔb nan bi maaru kur nba saa wei bi poor na.’ ”
8 Aí está a terra que eu estou dando a vocês. Eu, o Senhor , jurei a Abraão, a Isaque e a Jacó, os antepassados de vocês, que daria essa terra a eles e aos seus descendentes. Portanto, vão e tomem posse dela.”
9 Moses din ŋamm yet Israel teeb a, “Li yoo maŋ ki n beti a, ‘I kpiasu yabit nan min jii-i n kuukɔɔwa.
9 Em seguida Moisés disse ao povo: — Quando ainda estávamos ao pé do monte Sinai, eu lhes disse: “Eu sozinho não posso cuidar de vocês.
10 I Yomdaanɔ Yennu te ki i pɔta, li paak, dinna i yabint tee nan ŋmaabira nba be sanpaapo nae.
10 O Senhor , nosso Deus, fez com que vocês aumentassem em número, e hoje são tantos como as estrelas do céu.
11 I Yomdaanɔ Yennu, wunba tee i baanba yɔɔ na, wun teeni yabint tusaa ki gar yaa tee biaŋinba, ki teen piisin i paak nan waa senn mɔsonn biaŋinba na.
11 E que o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, faça com que vocês sejam um povo ainda mil vezes maior do que são agora e que ele os abençoe, como prometeu!
12 Nlee ki n kuukɔɔ saa jii i daamii nan i jika kii pat i kunkɔna?
12 Mas como é que eu posso, sozinho, aguentar a carga pesada de resolver todas as causas e todas as questões que aparecem no meio do povo?
13 Gant subindamm nba gbia maan paak ki mɔk jirima, ki bin nyi booru kur ni, ki n teemm yudamm ki bii gorii-i.’
13 Portanto, de cada tribo escolham homens sábios, inteligentes e competentes, para que eu os ponha como chefes de vocês.”
14 Ki i jiin ki yet a maa yaa min teen biaŋinba na ŋan.
14 E Moisés continuou: — Vocês responderam que seria bom fazer o que eu tinha dito.
15 Ŋanne ki n jii i booru ni saakab nba tee subindamm ki mɔk jirima, ki sennib a bii mɔk yiikoo i paak. Ki bi siab-ii gorii koonn tusir tusir, siab kobik kobik, siab mun piinŋmu-ŋmu, siab mun piik piik, ki siab mun tee booru booru yiikoo damm.
15 Por isso peguei os líderes de cada tribo, homens sábios e competentes, e os coloquei como seus chefes. Alguns eram responsáveis por mil homens; outros, por cem; outros, por cinquenta; e outros, por dez. Além desses, escolhi também outras autoridades para cada tribo.
16 Ki n tur barbuura na yaak ki yaa, ‘Gbiintir man i ninjamm maan, kii bu bi barii fanu, sɔɔ kur nan u ninja nan boorganu nba be namm na.
16 Naquela mesma ocasião dei a seguinte ordem aos juízes: “Julguem todas as causas com justiça, seja entre dois israelitas, seja entre um israelita e um estrangeiro que vive no meio do povo.
17 I daa mɔk ningannii i maan bunu ni, ŋaan kii gbiintir tarii nan nijaana maan; i daa tiin nisaarik numpo, kimaan buut na tee Yennu yare. Ŋaan barii nba paaki, yin baar nann n boor, ki n saa gbiint ki bu turi.’
17 Sejam honestos e justos nas suas decisões. Tratem todos de modo igual, tanto os humildes como os poderosos. Não tenham medo de ninguém, pois a sentença que vocês derem virá de Deus. Se algum caso for muito difícil para vocês, tragam para mim, que eu o julgarei.”
18 Ki li yoo na ki n beti linba kur ki i saa tun.
18 — E assim naquele tempo eu lhes dei ordens a respeito de todas as coisas que vocês deviam fazer.
19 “Ki ti tun nan ti Yomdaanɔ Yennu nba wann biaŋinba na, ki nyii Sainai jɔɔr boor, ki tɔkin kɔɔ kunkoouk nba yarin ki mɔk jaŋmaanii, ki saa Amor teeb kunkona doi na, ki saa baar Kades Banea.
19 Moisés disse também ao povo: — Nós obedecemos à ordem do
20 Li yoo ki n yeti a, ‘I baar Amor teeb kunkona doiwa, linba ki ti Yomdaanɔ Yennu, wunba tee ti yeejamm Yennu na jikit ki teent na.
20 Ali eu disse a vocês: “Agora estamos na região montanhosa dos amorreus, a terra que o nosso Deus nos está dando.
21 Gotirii, Yennu turi tiŋ nawa. Ii saa man ki saa yentir, nan Yennu nba yet biaŋinba na. Daa tiin jaŋmaanii, i bia daa mɔk birsuku.’
21 Portanto, vão e tomem posse dessa terra que está diante de vocês, como o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, mandou. Não tenham medo, nem se assustem.”
22 “Ŋaan ki i kur baar n boor ki betin a ti saa tun toomiie ki bin saan ki pikii ŋmaa tiŋ na ki jen betit taa saa paan sian, nan taa saa kɔɔ digbana nba niŋ.
22 Aí todos vocês chegaram perto de mim e disseram: “Seria bom que mandássemos na frente de nós alguns homens para espionarem a terra e trazerem informações a respeito do caminho que devemos seguir e das cidades que vamos encontrar lá.”
23 Ki maan na maŋin, ki n gann niib piik nan banlee, booru kur ni nirɔ yenɔkɔɔ.
23 Eu concordei com a ideia e escolhi doze homens, um de cada tribo .
24 Ki bi yaat saan kunkona po, ki saa sik baar baauk nba ki bi yi Eskol na, ki fiitir fanu,
24 Eles foram até a região montanhosa e chegaram ao vale de Escol. Depois de verem o que havia no vale,
25 ki pɔɔr leŋ tiinii lɔɔna ki jen nann, ki bia yaa tiŋ nba ki ti Yomdaanɔ Yennu teent na tee tinŋaŋe.
25 eles voltaram, trazendo algumas frutas que encontraram lá. E nos contaram que a terra que o Senhor , nosso Deus, nos estava dando era boa.
26 “Ŋaan ki i yêt i Yomdaanɔ Yennu sennu. Li paak ki i ki kɔɔ tiŋ maŋ ni.
26 — Mas vocês desobedeceram à ordem do Senhor e não quiseram tomar posse da terra.
27 Ki i burin nan i leeb i ŋei ni, ki yaa ‘Yennu ki loon ti maan, li paak ki u nyinnit Ijipt tingbouŋ ni, a wun jiit ki kubint Amor teeb nuu ni ki bin boontit.
27 Em vez disso, ficaram nas suas barracas, queixando-se e dizendo: “O Senhor está com ódio de nós; ele nos trouxe do Egito para sermos derrotados e mortos pelos amorreus.
28 Bee saa teen ki tin saan leŋi? Jaŋmaanii mɔkit. Ti ninjamm nba ki ti tumm na kɔɔnt birsuka. Bi yaa niib nba be leŋ na tee niwakita ki garita, ki bi doi joona bia fɔk ki saa tuu sanpagbant, ki bia yaa niib na tee nipaarit ki mɔk paŋ ki garit.’
28 Que terra é essa que temos de conquistar? Nós ficamos com medo quando os nossos espiões disseram que o povo dessa terra é mais numeroso e mais forte do que nós, e que as suas cidades são enormes e protegidas por muralhas que chegam até o céu! E disseram também que viram gigantes lá!”
29 “Ŋanne ki n beti a, ‘I daa tiin niib maŋ jaŋmaanii.
29 — Então respondi: “Não se assustem, nem tenham medo dessa gente.
30 Ti Yomdaanɔ Yennu saa liit i tɔɔnn, ki saa kɔn ki turi, nan waa tun biaŋinba Ijipt na,
30 Pois o Senhor , nosso Deus, vai adiante de nós e ele combaterá por nós. Ele fará a mesma coisa que vocês o viram fazer em nosso favor no Egito
31 nan kunkoouk paak na, siaminba ki u sommi nan baa nba tuu somm u bik na, sɔnu nba kur ki i tɔkin, nan yaa tan baar nna.’
31 e também no deserto. Vocês viram como o nosso Deus nos levou pelo deserto, como um pai leva o seu filho, e nos guiou o tempo todo até que chegamos a este lugar.”
32 Ŋaan linba kur ki n yeen na, i lek ki teen Yennu yada,
32 — Mas mesmo assim vocês não confiaram no Senhor ,
33 nan waa lek gar i tɔɔnn po ki wanti yaa sii dɔɔ sian, ki teeni muu nyiɔk, ki bia te ki sanpagbant wanti yaa saa tɔkin sian yonnu ni nawa.
33 que sempre ia adiante de vocês, na coluna de fogo durante a noite e na coluna de nuvem durante o dia. Ele fazia isso para mostrar o lugar onde vocês deviam armar o acampamento e para indicar o caminho que deviam seguir.
34 “Yennu gbat i bunburimii ki donn wutoor, ki yet a,
34 Moisés continuou: — Quando o
35 ‘Mɔnii, i sɔɔ kan nyi maarbiiuk na ni ki tan kɔɔ tiŋ nba ki n tur i yeejamm na ni,
35 “Vocês, israelitas, são um povo mau. Por isso nenhum de vocês que é adulto verá a boa terra que eu prometi dar aos seus antepassados.
36 see Kaleb, wunba tee Jefune bik na kɔɔe saa kɔɔ leŋ, ki n saa turɔ tiŋ maŋ, kimaan u waan nan u par kur. Ki n saa tur ŋɔɔ nan u yaaboona tiŋ nba ki u tɔkii ki la na.’
36 Somente Calebe, filho de Jefoné, verá essa terra. Calebe foi sempre fiel e obediente a mim, o Senhor , e por isso darei a ele e aos seus descendentes a terra por onde ele andou.”
37 I paake te ki Yennu donn wutoor nanin ki yet a, ‘Fin Moses gbaa, a kan kɔɔ tiŋ maŋ ni.
37 — E foi por causa de vocês que o Senhor ficou irado comigo também e me disse: “Você também não vai entrar na Terra Prometida .
38 Ŋaan Joosua, wunba tee Nunn bija, ki tee a sommtɔɔ na, a turɔ kpaŋ-n-mɔŋ, kimaan ŋɔɔe saa jii Israel teeb ki bin kɔɔ ki yent tiŋ maŋ.’
38 O seu ajudante, Josué, filho de Num, é que vai entrar. Anime-o, pois ele vai comandar o povo de Israel na conquista da terra.”
39 “Ki Yennu yet ti kur a, ‘I waas nba tee nipaauŋ ki ki mi bonŋann nan bonbiir bɔkitu, ki i yaa bi tan saa jiib ki teen daaba na, ŋamme ki n saa turib tiŋ na ki bin kɔɔ.
39 — Depois Deus disse a todos nós: “Os seus filhos são crianças e não sabem a diferença entre o que é certo e o que é errado. E vocês estavam pensando que eles iam cair nas mãos dos inimigos. Mas eles, os seus filhos, entrarão na Terra Prometida. Eu lhes darei essa terra, e eles serão donos dela.
40 Ŋaan yimm ŋarin, ŋmatir man kii saa yiar nba tee kunkoouk ki jir Mɔkmuŋ po na.’
40 Agora continuem caminhando pelo deserto na direção do golfo de Ácaba.”
41 “Ki i jiin a, ‘Moses, ti biir Yennu-wa, ŋaan mɔtana ti saa took ti dataie nan ti Yomdaanɔ Yennu nba sennit biaŋinba na,’ ki sɔɔ kur teen siir nan kɔnn, ki dukii nan li sii tee dafure nan kunkona doi maŋ leku.
41 — Então vocês responderam: “Moisés, nós pecamos contra Deus, o Senhor . Mas agora estamos resolvidos a obedecer às ordens do nosso Deus e atacar o inimigo.” Aí cada um de vocês se aprontou para a batalha, pensando que seria fácil conquistar a região montanhosa.
42 “Ki Yennu betin a, ‘Yetirib ki bi daa kɔni, kimaan n kii be nammi. Bi datai saa nyanniba.’
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão lá, nem entrem em nenhum combate, pois eu não irei com vocês, e os seus inimigos os derrotarão.”
43 Li paak ki n beti, ŋaan ki i ki gbiinti, ki yêt Yennu sennu nan karinbaanii, ki soor sɔnu ki took doi maŋ.
43 Porém vocês não me deram atenção; pelo contrário, ficaram cheios de orgulho, desobedeceram às ordens de Deus, o Senhor , e invadiram a região montanhosa.
44 Ki Amor teeb nba kɔɔ kunkona doi maŋ ni na nyii ki pikini nan sapɔɔk na, ki wei-i halii ki saa tuu Horma, ki saa nyanni Edom kunkona doi na ni,
44 Aí os amorreus que moravam naquela região saíram contra vocês, como um enxame de abelhas bravas. Vocês fugiram, e os amorreus os perseguiram até o território de Edom e os derrotaram na cidade de Horma.
45 ki i bui fabin ki tur Yennu ki loon u sommir, ŋaan u ki gbiint koo ki gat ki turini.
45 Então vocês voltaram e clamaram pedindo ajuda ao Senhor , mas ele não lhes deu atenção, nem os atendeu.
46 Ki li poor po, ki i kar Kades ki wei bonchiann.
46 E depois disso ficamos muito tempo em Cades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.