Daniel 9

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mede nirɔ nba ki u sann tee Darius na din tee Serses bijae, ki dii naan ki dia Babilonn yent.
1 No primeiro ano do reinado de Dario, filho de Assuero, da estirpe dos medos, que havia sido elevado ao trono do império dos caldeus,
2 U naan binsinsinn niŋe, ki min Daniel din karin Yennu gbouŋ, ki dukii bina piinlore nba ki Jerusalem saa kpant langbent na po, ki tee nan biaŋinba ki Yennu yet u sɔkinii Jeremaya na.
2 no primeiro ano do reinado, {digo}, eu, Daniel, lendo as Escrituras, tive minha atenção despertada para o fato de que o número de anos a passar-se, segundo a palavra do Senhor ao profeta Jeremias, sobre a desolação de Jerusalém, seria de setenta anos.
3 Ŋanne ki n ŋmant n Yomdaanɔ Yennu paak, ki miarɔ, ki fabin nanɔ, ki lor mɔb ki lia bɔtoouk liant, ki kar tanpent ni.
3 Volvi-me para o Senhor Deus a fim de dirigir-lhe uma oração de súplica, jejuando e me impondo o cilício e a cinza.
4 Ki n miar n Yomdaanɔ Yennu, ki pak kat n niib biit ki turɔ, ki yet a:
4 Supliquei ao Senhor, meu Deus, e fiz-lhe minha confissão nestes termos: Ah! Senhor, Deus grande e temível, que sois fiel à aliança e que conservais vossa misericórdia àqueles que vos amam e guardam vossos mandamentos:
5 “Ti tun biira, ti tee tondamme, ti tun yanbɔmma. Ti yêt faa wannit linba a ti tuma, ki yêt tin tun linba ŋan.
5 nós pecamos, prevaricamos, cometemos maldade, fomos recalcitrantes, desviamo-nos de vossos mandamentos e de vossas leis.
6 Ti ki gbiint linba ki a toontunna nba tee a sɔkiniinba na pak a sann ni, ki tur ti kpanbara, nan ti doo diara, nan ti yeejamm, nan ti tiŋ niib kura na.
6 Não escutamos vossos servos, os profetas, que falaram em vosso nome a nossos reis, a nossos chefes, a nossos antepassados e a todo o povo da terra.
7 Fin Yennu-e tuun linba ŋan yoo kur, ŋaan timme yɔɔ tuun ki dint ti mɔŋ fei, timm nba be Juda nan Jerusalem, nan Israel niib nba kur ki a yatib digbana nba naak nan digbanbanfɔka na, kimaan bi din tun biit ki yêtawa.
7 A vós, Senhor, a justiça, e para nós a vergonha, como hoje acontece ao povo de Judá e de Jerusalém, a todo o Israel, àqueles que estão perto e àqueles que estão longe, em todos os países aonde os haveis dispersado por causa das iniqüidades que cometeram contra vós.
8 Ti kpanbara nan ti doo diara nan ti yeejamm tun fei toonn ki biir fin Yennu-wa.
8 Sim, Senhor, para nós a vergonha, para nosso rei, nossos chefes e nossos antepassados, porque pecamos contra vós.
9 A mɔk ninbatinu nan nyikinchab, nan taa lek tun ki biira nawa.
9 Ao Senhor, nosso Deus, as misericórdias e o perdão, porque nós nos rebelamos contra ele.
10 Ti ki sak gaar fin ti Yomdaanɔ Yennu sennii nba ki a tur a toontunna nba tee a sɔkiniinba a bin wannit na.
10 Recusamos ouvir a voz do Senhor, nosso Deus; não seguimos as leis que ele nos oferecia pela boca de seus servos, os profetas.
11 Israel teeb kur biir a sennii na, ki yêt bin gbiint linba ki a wannib nawa. Ti tun yanbɔmm ki biirawa, ki li te ki a mɔtont nba sɔb a toontunnɔ Moses sennii gbouŋ ni na baa ti paak.
11 Todo o Israel transgrediu vossa lei e se desviou, a fim de não obedecer à vossa voz. Por isso a maldição e a imprecação que figuram na lei de Moisés, o servo de Deus, caíram sobre nós, porque pecamos contra ele.
12 A tun linba ki a din yet a a saa tun tur timm nan ti doo diara nawa, ki baar nan biiru ti paak. Tingbouŋ na kur po, siar boor daa ki ban la tubdatu nan linba baar Jerusalem na na.
12 Pôs em execução as ameaças proferidas contra nós e contra nossos governantes: descarregou sobre nós tais calamidades, como jamais sob o céu aconteceu, coisa semelhante àquela que fulminou Jerusalém.
13 Nan biaŋinba ki li sɔb Moses sennu gbouŋ ni na, biiru na kur baarita, ŋaan ti lek ki bikii a tin penn fin ti Yomdaanɔ Yennu par ki nyik ti yanbɔmm, ŋaan gbiint a barmɔnii na.
13 Foi de acordo com a lei de Moisés que nos sucederam essas desgraças. E nós nunca procuramos abrandar o Senhor, nosso Deus, renunciando às nossas iniqüidades e dando atenção à vossa verdade.
14 Fin ti Yomdaanɔ Yennu ki taantir nan fan te biiru n baariti, kimaan a tuun linba ŋane yoo kur, ŋaan ti lek ki sak a mɔb.
14 O Senhor não se descuidou do castigo, e o descarregou sobre nós, porque o Senhor, nosso Deus, é justo em tudo o que faz. Mas nós não escutamos a sua voz.
15 “Ti Yomdaanɔ Yennu, fine jii a yiikoo ki nyinn a niib Ijipt tiŋ ni, ki li te ki a sann be nan dinna. Ti tun yanbɔmma, ti tun kpeta.
15 Mas agora, Senhor, nosso Deus, que tirastes vosso povo do Egito por um desígnio de vosso poder, e do qual vós fizestes uma glória que perdura ainda hoje, nós pecamos, nós prevaricamos.
16 Yennu, faa tuun kasii toona na, paatir a wutochiɔŋ na Jerusalem nba tee a doo nan a kasii kunkonn na paak. Ti yanbɔmm nan ti yeejamm biit na te niib nba kɔɔ kpiat na yi Jerusalem nan timm nba tee a niib na yann.
16 Senhor, dignai-vos, pela vossa misericórdia, afastar de vossa cidade santa, Jerusalém, vossa cólera e vossa exasperação, porque é devido às nossas iniqüidades e aos pecados de nossos antepassados que Jerusalém e vosso povo são alvo dos insultos de todos os nossos vizinhos.
17 Yennu, gbiintir n miaru nan fabinii na. Ŋammit maa jiantu ŋasaakak nba ki bi bet na. Ŋammitir ki lin te sɔɔ kur n bann nan fine tee Yennu.
17 Ouvi, pois, Senhor, a prece suplicante de vosso servo. Por amor a vós mesmo, Senhor, fazei irradiar vossa face sobre vosso santuário deserto.
18 Yennu, gbiintir kii goriit, ki la daamii nba ki ti be li ni, nan fara nba be doo nba ki a sann be li ni na. Ti meia, kimaan a mɔk ninbatinue, ŋaan li ki tee a ti tuun fanu kaa.
18 Ó meu Deus, ficai atento para ouvir-nos; abri os olhos para ver nossa ruína e a cidade que ostenta um nome vindo de vós. Não é em nome dos nossos atos de justiça que depositamos a vossos pés nossas súplicas, mas em nome de vossa grande misericórdia.
19 Yennu, gbiintir. Yennu, nyikin chabit. Yennu, ii gbiin, ki tun siar. A daa taantir, ki lin te sɔɔ kur n bann nan fine tee Yennu. Doo na nan niib na tee a yabe.”
19 Senhor, escutai! Senhor, perdoai! Senhor, ficai atento! Agi! Por vosso próprio amor, ó meu Deus, não demoreis, pois vosso nome foi dado à vossa cidade e a vosso povo!
20 Ki n ŋamii mei Yennu, ki kat n yanbɔmm, nan n niib Israel teeb yanbɔmm, ki boi n Yomdaanɔ Yennu, a wun ŋamm maa u kasii jiantu ŋasaakak na.
20 Eu falava ainda, pedindo, confessando meu pecado e o de meu povo de Israel, depositando aos pés do Senhor, meu Deus, minha súplica pelo seu monte santo;
21 Maa mei Yennu yoo nba nae ki n la Gabriel, wunba ki n lau yirintu nba gar ni na, ki u yukir baar maa see siaminba na. Li din tee daajoouk maruŋ yooe.
21 não havia terminado essa prece, quando se aproximou de mim, num relance {era a hora da oblação da noite}, Gabriel, o ser que eu havia visto antes em visão.
22 Ki u yetin a, “Daniel, n baar nna na maa n wanna masɔkinkar na paake.
22 Deu-me, para meu conhecimento, as seguintes explicações: Daniel, vim aqui agora para te informar.
23 Yoo nba ki a piin ki fabin teen Yennu nae, ki u gat a miaru maŋ. U loona, li paak te ki n baar man wanna li gatu nba tee. Mɔtana, teent soon, ki n wanna li paak.
23 Apenas havias iniciado a tua oração e uma palavra foi pronunciada; eu venho desvendá-la a ti, porque és um homem de predileção. Presta pois atenção a este oráculo e compreende bem a sua revelação:
24 “Yennu senn nan bina piinlore taar munlore poorpoewa, ki u tan saa ŋaa a niib nan a kasii doo na, ki bin nyi bi yanbɔmm nan biit ni. Yennu tan saa nyik chab yanbɔmm, ŋaan baar nan ŋant nba kaa paak, ki yirintu nan masɔkinkar na saa teen barmɔnii, ki bi saa ŋamm kasii jiantu ŋasaakak na.
24 Setenta semanas foram fixadas a teu povo e à tua cidade santa para dar fim à prevaricação, selar os pecados e expiar a iniqüidade, para instaurar uma justiça eterna, encerrar a visão e a profecia e ungir o Santo dos Santos.
25 A diit bann na paak: laa nyii yoo nba ki sennu senn a bin ŋamm maa Jerusalem na, ki saa tuu Yennu niganntɔɔ nba tee tɔɔndaanɔ na baaru, bina ŋanlore taar munlore-e saa gar. Bi saa ŋamm maa Jerusalem nan li sɔnii nan joonpaara, ki gɔɔr doo na. Ki doo na sii be bina piinloob nan ŋanlee taar munlore, ŋaan li sii tee daamii yooe.
25 Sabe, pois, e compreende isto: desde a declaração do decreto sobre a restauração de Jerusalém até um chefe ungido, haverá sete semanas; depois, durante sessenta e duas semanas, ressurgirá, será reconstruída com praças e muralhas. Nos tempos de aflição,
26 Yoo maŋ joontik ki bi tan saa kpi Yennu niganntɔɔ nba tee tɔɔndaanɔ na kaat. Ki digbanjaann na diarɔɔ kunkɔnkɔnna saa baar ki tan biir doo na nan Yenjiantu ŋasaakak na. Joontu na tan saa baar nan nyunmɔnn nae, ki baar nan tɔbii nan biiru nba ki Yennu dɔŋ senn na.
26 depois dessas sessenta e duas semanas, um ungido será suprimido, e ninguém {será} a favor dele. A cidade e o santuário serão destruídos pelo povo de um chefe que virá. Seu fim {chegará} com uma invasão, e até o fim haverá guerra e devastação decretada.
27 Ki diarɔɔ maŋ sii mɔk mɔlor jaann nan niib bonchiann, ki tuu bina ŋanlore, ki bina ŋanlore maŋ sinsuuk ni, u saa gɔɔr maruŋ nan Yenpiinii turu, ki saa paan bonbiir nba ki Yennu kɔɔ na, Yenjiantu ŋasaakak na yur paak, ki li sii be leŋ, ki saa tuu yoo nba ki Yennu saa biir daanɔ nba paanir na.”
27 Concluirá com muitos uma sólida aliança por uma semana e no meio da semana fará cessar o sacrifício e a oblação; sobre a asa das abominações virá o devastador, até que a ruína decretada caia sobre o devastado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.