Daniel 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Kpanbar Darius din gann yent saakab kobik nan piinlee, ki bi gorii toona kur nba be u yent ni.
1 O rei Dario resolveu dividir o reino em 120 províncias e nomeou um alto funcionário para governar cada uma delas.
2 U din gann saakab bantaa ki bi gorii yent saakab maŋ, ki Daniel tee bantaa na ni yenɔ. Saakab bantaa na din tee bii gorii yent saakab na fanue, ki te yent na ni toona n saan fanu.
2 O rei também escolheu como administradores Daniel e outros dois homens, para que supervisionassem os altos funcionários e protegessem os interesses do rei.
3 Li din ki wei kaawa ki Daniel toona wann nan u saa tun toonn na ki gar yent saakab na, koo u saakaleeb nawa. Waa din tuun toonn na fanu na paake teen ki kpanbar na din dukin nan wun teenɔ yent na munn toona saakɔɔ.
3 Em pouco tempo, Daniel se mostrou mais capaz que todos os outros administradores e altos funcionários. Por causa da grande capacidade de Daniel, o rei planejava colocá-lo à frente de todo o reino.
4 Li paak te ki u saakaleeb na, nan yent saakab na koor a bin la Daniel toonkpetir yent na ni, ŋaan bi din ki fit la, kimaan Daniel din tee niŋanɔe; u din ki tun biir sɔɔ, koo ki ŋmab sɔɔ.
4 Os outros administradores e altos funcionários começaram a procurar falhas no modo como Daniel conduzia as questões de governo, mas nada encontraram para criticar ou condenar. Ele era leal, sempre responsável e digno de confiança.
5 Ki bi pak nan leeb a, “Ti kan ban la Daniel toonkpetir nba ki ti saa pak biirɔ, li-i kii tee linba jiin u Yenjiantii po-i kaa.”
5 Por isso, concluíram: “Nossa única chance de encontrar algum motivo para acusar Daniel será em relação às leis de seu Deus”.
6 Ŋanne ki yent saakab nan saakaleeb na fiir saan kpanbar boor ki saa yet a, “Chanbaa Darius, ii be a manfoor ni nan yoo nba kaa paak.
6 Então os administradores e os altos funcionários foram até o rei e lhe disseram: “Que o rei Dario viva para sempre!
7 Timm nba kur tee saakab nan yent saakab nan kpaanteeb nan saakaleeb na kur sak nan fin kpanbar n senn sennu, ki lii see kenken. Sent nan laa nyii dinna ki saa tuu daa piintaa, sɔɔ daa jiantir yensau, koo ki miarɔ siar, ŋaan ki li ki tee fin kpanbari. Wunba kur biir sennu na, fan sikinɔ bootuk nba gbee nan yanbɔra na ni.
7 Nós administradores, oficiais, altos funcionários, conselheiros e governadores estamos todos de acordo que o rei deve decretar uma lei a ser cumprida rigorosamente. Dê ordens para que, nos próximos trinta dias, qualquer pessoa que orar a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, seja lançada na cova dos leões.
8 Li paak, chanbaa, a te bin sɔb sennu na, ki a sɔb a sann li paak, ki lii tee Mede nan Peesia teeb sennii nba kan ban lebit.”
8 Agora, ó rei, decrete e assine essa lei para que não possa ser mudada, como lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada”.
9 Ŋanne te ki kpanbar Darius senn sennu na ki sɔb u sann.
9 E o rei Dario assinou a lei.
10 Yoo nba ki Daniel gbat nan bi senn sennu na na, ki u fiir kun ŋaak ni. U din tan doo u ŋaak ditɔɔtii paak, ki gbaan, takoru nba loot ki tor Jerusalem po na boor, ki mei Yennu nan waa tuu mei biaŋinba na, taar muntaa daar nɔɔk ni.
10 Quando Daniel soube que a lei tinha sido assinada, foi para casa e, como de costume, ajoelhou-se no quarto no andar de cima, com as janelas abertas na direção de Jerusalém. Orava três vezes por dia e dava graças a seu Deus.
11 Yoo nba Daniel datai la nan u mei Yennu na,
11 Os oficiais foram juntos à casa de Daniel e o encontraram orando e pedindo ajuda a Deus.
12 ki bi kur fiir saan kpanbar na boor, a bin pak biir Daniel, ki yet a, “Chanbaa, a senn sennu nan laa nyii dinna ki saa tuu daapiintaa, a wunba kur jiant yensau, koo ki miarɔ siar daa maŋ ni, bin lu-u yanbɔra bootuk na ni.”
12 Então foram diretamente ao rei e o lembraram da lei: “O rei não assinou um decreto ordenando que qualquer um que orasse a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, fosse lançado na cova dos leões?”. “Sim”, respondeu o rei. “Essa decisão está em vigor; é uma lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.”
13 Ŋanne ki bi yet kpanbar na a, “Chanbaa, Daniel nba tee yommii nba nyii Juda tiŋ ni yenɔ na, u ki chɔrin a naan koo sennu nba ki a sɔb na. U bia mei Yennu-e taar muntaa daar nɔɔk ni.”
13 Então disseram ao rei: “Aquele homem, Daniel, um dos exilados de Judá, não dá importância ao rei nem à sua lei. Continua a orar ao Deus dele três vezes por dia”.
14 Kpanbar na nba gbat nna yoo nba, ki u la parbiir, ŋaan koor a wun lon sɔnu ki fat Daniel, ki yabir u mɔŋ paak a wun fatɔ, ki yonnu tan baa.
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito angustiado e procurou uma forma de salvar Daniel. Passou o resto do dia pensando num modo de livrá-lo dessa situação.
15 Ŋanne niib na kur jen kpanbar na boor, ki yetɔ a, “Chanbaa, tiat nan Mede nan Peesia teeb sennii wann nan kpanbar-i senn sennu nba, li kan ban lebiti.”
15 À noite, os homens foram juntos ao rei e disseram: “Ó rei, o senhor sabe que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto que o rei assina pode ser revogado”.
16 Li paak ki kpanbar na yet a bin soor Daniel ki lu-u bootuk nba gbee nan yanbɔra na ni. Kpanbar na din yet Daniel a, “Ŋaant Yennu nba ki a jiantirɔ fanu na n fata.”
16 Por fim, o rei deu ordens para que Daniel fosse preso e lançado na cova dos leões. O rei lhe disse: “Que seu Deus, a quem você serve fielmente, o livre”.
17 Ki bi birint tann ki biin bootuk na mɔb. Ki kpanbar na te ki bi pɔr mɔb na, ŋaan ki u jii u baŋ nan u saakab banii ki dinn li paak, a lin te sɔɔ daa nyint Daniel.
17 Então trouxeram uma pedra e a colocaram sobre a abertura da cova. O rei selou a pedra com seu anel e com os anéis de seus nobres, para que ninguém pudesse resgatar Daniel.
18 Ki kpanbar na ji ŋmat kun u ŋaak ni, ki li nyiɔk ki u ki dii jesiat, ki ki te sɔɔ teen siar ki maan u par. U bia din ki fit gɔɔni.
18 O rei voltou a seu palácio e passou a noite em jejum. Não quis nenhum dos divertimentos habituais e não conseguiu dormir a noite inteira.
19 Ki li tan yentir sanyafaar ki u fiir kakit saan yanbɔra bootuk na boor.
19 De manhã bem cedo, levantou-se e foi apressadamente à cova dos leões.
20 Waa saa per yanbɔra bootuk na yoo nba, ki u be nan yanputuk, ŋaan yiin Daniel nan kunkɔpaarir a, “Daniel, Yennu nba fo na toontunnɔ, Yennu nba ki a jiantirɔ fanu na fit fata yanbɔra mɔb niwa-a?”
20 Quando chegou lá, gritou angustiado: “Daniel, servo do Deus vivo! O Deus a quem você serve tão fielmente pôde livrá-lo dos leões?”.
21 Ki Daniel jiin a, “Chanbaa, ii be a manfoor ni nan yoo nba kaa paak.
21 Daniel respondeu: “Que o rei viva para sempre!
22 Yennu-e tun u malaka ki u baar ki soor yanbɔra na mɔi, ki bi ki fit teenin siari. Yennu teen nna, kimaan u mi nan n ki mɔk biiti, ki n bia ki biir fin chanbaa siari.”
22 Meu Deus enviou seu anjo para fechar a boca dos leões de modo que não me fizessem mal, pois fui considerado inocente aos olhos de Deus. Também não fiz coisa alguma contra o senhor, ó rei”.
23 Ki kpanbar na par penn, ki u kpamm, ki tur mɔb a bin donn Daniel bootuk na ni. Ki bi dat donnɔ, ki la nan siar ki dammɔ nan waama, kimaan waa teen Yennu yada na paak.
23 O rei ficou muito alegre e ordenou que tirassem Daniel da cova. Não havia sequer um arranhão nele, pois havia confiado em seu Deus.
24 Ŋanne kpanbar na te ki bi soor jab nba kur bo pak ki biir Daniel na, nan bi poob nan bi waas, ki lub bootuk nba gbee nan yanbɔra na ni. Baa siik ki saa per tiŋ na, ki yanbɔra na tabintib ki kɔnn bi kpaba kur.
24 Em seguida, o rei ordenou que prendessem os homens que haviam acusado Daniel. Ordenou que fossem lançados na cova dos leões junto com suas esposas e seus filhos. Os leões os atacaram e os despedaçaram antes que chegassem ao fundo da cova.
25 Ŋanne kpanbar Darius sɔb gbouŋ ki tur digbana kur nan nibooru kur nan mabooru kur nba be tingbouŋ na ni a:
25 Então o rei Dario enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
26 N senn sennu nan wunba kur be n naan yent ni, wun tin jaŋmaanii ki bia baakit Daniel Yennu na.
26 “Decreto que todos em meu reino devem tremer de medo diante do Deus de Daniel. Pois ele é o Deus vivo e permanecerá para sempre. Seu reino jamais será destruído, e seu domínio não terá fim.
27 U fiar ki bia tint manfoor.
27 Ele livra e salva seu povo; realiza sinais e maravilhas nos céus e na terra. Foi ele que livrou Daniel do poder dos leões”.
28 Daniel ji din teen nijaanne kpanbar Darius naan yoo, nan Peesia kpanbar Sairus naan yoo.
28 Assim, Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.