Daniel 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kpanbar Nebukanesar tur mɔmaan nba nae ki bi lin wann digbana kur, nan nibooru kur, nan mabooru kur durinya na ni a: “N foonti.
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 Li tee n par lomme nan man wanni bakitnauŋ nan yaarlituk toona nba ki Yabint Yennu tun turin.
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 Yennu nba fiit u bakitnauŋ toona nba ki tur niib,
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 “Min Nebukanesar tuu be n yamanie n ŋaak ni, ki mɔkitir nan kpinkpammuk,
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 ŋaan tan damii jaŋmaansooruk damiit, ki la chiŋ chiŋ yirintu gɔɔn ni.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Ki n tun yiin n kpaanteeb kur nba be Babilonn a bin baar ki tan wannin n damiit na paak.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Tɔn, ki ninnyɔdamm nan nyɔkdamm nan jabaabuura nan bannteeb kur baar n boor, ki n betib damiit na, ŋaan ki bi ki fit wannin damiit na paaki.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 Ki Daniel baar n boor. (Bi bia yi ŋɔɔe Beltesasar, ki sann na gaa nan n tingbann.) Kasii Yennu Seek be u ni; ŋanne ki n wannɔ damiit nba ki n damii ki yetɔ a:
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 Beltesasar, fin nba tee ninnyɔdamm bat na, n mi nan kasii Yennu Seek be a ni, ki a fit bant bunbɔri maan kur paak. N damiit maŋe na, wantin li paak.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 “Maa dɔɔ dɔɔnu ni ki la yirintu nbae na. N la tifoouk see tingbouŋ na sinsuuk ni,
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 ki kpaat ki saa tuu sanpaak, ki sɔɔ kur laatɔ tingbouŋ na kur po.
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 Ki li tutuut mɔk fant, ki tiik na bia gbee nan lɔɔna nba ki durinya na niib kur saa di gboo, ki muuk ni bonkobit foi li maasu, ki nɔɔnii tia bi tiat li yiinii paak, ki bonfoa kur nba be di li lɔɔna.
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 “Maa dukii yirintu na po yoo nbae, ki n la malaka nyii Yendɔuŋ ni, ki diitir fanu.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 Ki u pak nan kunkɔpaarir a, ‘Chɔɔn tiik na ki lu, ki pot li yiinii, ki suur li tutuut, ŋaan yat li lɔɔna. Berin bonkobit nba see li lɔŋ ni na, ki bia yɔɔ nɔɔnii nba tɔɔ li yiinii paak na,
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 ŋaan bobin li nyakir kutbin nan kutmɔnt, ki lii see muuk ni.
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 Li saa jii bina ŋanlore ki u kii mɔk nisaarik yan, ŋaan sii mɔk bonkobuk yame.
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 Malaka nba diitir fanu na lore na, a niib nba be lokir kur po n bann nan Yabint Yennu mɔk paŋ nisaarii naan paak, ki fit dint wunba kur ki u loon na naan, li-i lekii tee nibutiŋ nba joont gbaa.’ ”
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 Ki kpanbar Nebukanesar ŋamm yet a, “Damiit nba ki n damiie na. Tɔn, Beltesasar, betirin damiit na paak. Binba tee n kpaanteeb na, sɔɔ kaa ki fit wannin li paak, ŋaan fin saa fit wannin li paaka, kimaan kasii Yennu Seek be a ni.”
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Ki jijeet kɔɔ Daniel, wunba ki bi yiu Beltesasar na, ki u ki fit yet siar. Ki kpanbar na yetɔ a, “Beltesasar, a daa te damiit na, koo li paak mɔka jaŋmaanii.”
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Tiik nba ki a la na kpaat, ki mɔk paŋ, ki li yiinii tuut sanpaak, ki sɔɔ kur saa fit lar, tingbouŋ na kur po,
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 ki li tutuut mɔk fant, ki mɔk lɔɔna bonchiann ki saa fit gboon durinya niib kur, ki muuk ni bonkobit foi li maasu, ki nɔɔnii luu bi tiat li yiinii paak,
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 chanbaa, fine tee tiik nba fɔk ki bia paar maŋ. A yiikoo kpaat ki tuut sanpaak, ki a naan lat gbenn durinya na kur po.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 Chanbaa, a la malaka ki u nyii Yendɔuŋ ni, ki yet a, ‘Chɔɔn tiik na ki biirɔ, ŋaan nyik nyakir na ki lii see, ki bobinir kutbin nan kutmɔnt, ki nyikir ki lii see muuk ni, ki te marin-ii baa li paak ki lii be nan bonkobit, bina ŋanlore.’
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 “Chanbaa, damiit na paak nba tee-e na, linba nae ki Yabint Yennu senn, ki li saa baara.
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 Bi saa ber nyinna niib binbeboor, ki a sii be nan muuk ni bonkobit, ki sii ŋman mɔɔt nan naab na bina ŋanlore, ki sii dɔɔ yeenin ni, siaminba ki marin saa baa a paak. Bina ŋanlore saa gar a paak, ŋanne ki a saa bann nan Yabint Yennu-e dia nisaarii naan kur, ki u fit jikitir ki teen wunba kur ki u gann.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Malaka na yet nan tiik na nyakir nan li jiina n biar tiŋ ni. Li paak tee, a saa ŋamm dia a naan, yoo nba ki a sak nan Yennu-e yen durinya kur na.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Li paak, chanbaa, yabit a mɔŋ paak ki gaar n kpaanii na; nyikin toonbiit tumu, kii tuun linba ŋan, kii mɔk ninbatinu nan tatimm. Fi-i tuun nna, a saa biar be a yamanie.”
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Tɔn, Nebukanesar damiit na din tan teen barmɔniiwa.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Ŋmaarii piik nan ŋanlee poor poe ki kpanbar na somm u ŋaak ditɔɔtuk paak, Babilonn doo ni,
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 ki yet a, “Gotir Babilonn nba yab biaŋinba. Mine maar, a lii tee n digbansaakar, ki man wann n paŋ nan yiikoo nan baakir nan n yabint nba tee.”
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 Mɔbona na nba nyii u mɔb ni yoo nba, ki kunkɔr nyii Yendɔuŋ ni ki yet a, “Kpanbar Nebukanesar, gbiintir maa yaa n beta linba na. A naan yiikoo nyii a nuu ni dinnawa.
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 Bi saa ber nyinna niib binbeboor. Ki a sii be nan muuk ni bonkobit, ki ŋman mɔɔt nan naab na bina ŋanlore. Ki a ji saa bann nan Yabint Yennu mɔk yiikoo nisaarii naan paak, ki u fit jikitir ki teen wunba kur ki u gann.”
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Ki li taabaak ni, mɔmaan nba pak ki jiin Nebukanesar po na set gbee, ki bi ber nyinnɔ niib ni, ki u ŋman mɔɔt nan naab na. Ki marin nyi sanpaapo ki baa u paak, ki u yut kpaat ki fɔk nan baakir kobit na, ki u taanyarii fɔkit nan nɔɔŋ taanyarit na.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 Bina ŋanlore gare ki min Nebukanesar gokit got sanpaapo, ki n yan jen, ki n ji pak dont yabint Yennu ki turɔ baakir nan dontir a:
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 U gorii nisaarii tingbouŋ na paak, ki bi ki tee siar u boor;
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 “Tɔn, n yan nba jen yoo nbae, ki n baakir nan naan dontir ŋmat jen n paak. Ki n saakab nan nijaana gaarin ki jiin n naan yiikoo ki turin, ki li mɔk baakir ki gar sinsinn yar na.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 “Mɔtana, min Nebukanesar piak ki baakit ki dont Kpanbar nba be Yendɔuŋ ni na. Waa tuun linba kur, li ŋan, ki took, ki u fit sikint wunba kur donn u mɔŋ.”
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.