Atos 7

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ŋanne ki mannteeb yudaanɔ boi Stiifenn a, “Li set tee mɔniie-e?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ki Stiifenn yaa:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ki yetɔ a ‘Nyikin a tiŋ nan a niib, ŋaan saan siaminba ki n saa wanna.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Li yooe ki u fiir ki nyik Kaldii tiŋ maŋ, ŋaan saan ki saa kar Harann doo ni. U baa kuun poorpoe ki Yennu bia te ki u fiir, ki baar tiŋ nba ki ti be na ni.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ŋaan Yennu daa din ki turɔ tiŋ na nan bonmintika a wun yenti, ŋaan senn mɔsonn a u tan saa turɔ tiŋ na, ki ŋɔɔ nan u yaaboona-ii yen. Yennu nba din senn mɔsonn na yoo nba na, ki sɔɔ Abraham daa ki mɔk biki.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Yennu din yetɔ a ‘A yaaboona tan sii be tingaŋ niewa, ki tee daaba leŋ, ki tan saa la mukisuk bonchiann, ki saa tuu bina kobii ŋanna.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ŋaan tiŋ maŋ niib nba ki bi sii tuun ki teemm na, n tan saa dat bi tuba. Li poorpo, a yaaboona maŋ saa nyi tiŋ maŋ ni, ki baar tiŋ na ni, ki jiantin.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 “Yennu din senn mɔsonn ki tur Abraham, ki bia wannɔ mɔsonn maŋ nyinn, a ŋɔɔ nan u yaaboona-ii porii puna. Ki Abraham din tan mar Aisak, ki li daa ŋanniin daar ki u potɔ; ki Aisak mun din tan pot u bik Jakɔb; ki Jakɔb mun din tan pot u waas piik nan banlee, binba tee ti yeejajaana na.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Ki Jakɔb waas maŋ din tan mɔk punponn nan bi waarɔ Joosef, ki din soorɔ ki kɔiɔ, ki siab daau ki saan nanɔ Ijipt tiŋ ni, ŋaan Yennu din be nanɔ,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 ki nyinnɔ biak kura ni, ki bia turɔ yan, ki te Ijipt kpanbar Faaro nianɔ ki jiiu teenɔ yudaanɔ Ijipt tiŋ ni, ki bia te ki u tee yudaanɔ u ŋaak ni.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Li poorpo ki kon tan baa Ijipt tiŋ ni nan Keenann tiŋ ni kura, ki kon soor niib bonbiir, ki ti yeejamm kɔŋ jeet.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Jakɔb nba din gbat a jeet be Ijipt yoo nba, ki u tun u waas leŋ. Ŋanne din tee bi sinsinn saanu.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 “Ki bi saanu taar munlee nie, ki Joosef ji din te ki u naa waas maŋ bannɔ. Ŋanne ki Faaro ji bann Joosef baa ŋaateeb.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ki Joosef ji tumm a bin ŋmat kun u baa Jakɔb boor, ki saa jii ŋɔɔ nan u ŋaateeb kur ki jen namm Ijipt na; ki bi din tee niib piinlore nan banŋmu.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 “Ŋanne ki Jakɔb nan u ŋaateeb maŋ fiir saan Ijipt ki saa kar; li poorpo ki ŋɔɔ nan u waas din tan kpo gbenn leŋ.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Ki bi jii bi gbanant ki kun nann Sekem nba be Keenann tiŋ ni na, ki saa pii kaauk nba ki Abraham din daa Hamor ŋaateeb boor na ni.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Yoo nba din tan per nan Yennu n gbeen u mɔsonn nba ki u senn Abraham na. Li yoo maŋ, ti niib Israel teeb nba be Ijipt na ji din yab bonchiann.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Li poorpoe ki sɔɔ dii Ijipt naan, ŋaan ŋɔɔ din ki mi Joosef po.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ki kpanbar maŋ din dia ti niib diabiiuk, ki ton namm bonchiann, ki bia tuu miab a bin nyinn bi sanpantii ŋei ni ki lub ki bin kpo.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Ŋanne ki bi din tan mar Moses, ki u fan bonchiann, ki be u baa ŋaak ŋmaarii ŋantaa.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Baa din tan nyinnɔ ŋaak ni yoo nba, ki kpanbar na bipoo lau, ki gaarɔ ki wubiiɔ; ki u ji tee u mɔŋ bik.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Ki bi din wann ŋɔɔ Moses yan kur nba ki Ijipt teeb mɔk, ki u tan tee wunba mi pinpauk bonchiann, ki bia tuun paŋ toona.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Moses nba din tan teen binpiinna yoo nba, dasiar ki u tan dukin a wun gɔn u mɔŋ booru Israel teeb.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Waa lin gɔntib na, ki u tan la ki Ijipt nirɔ boo Israel nirɔ; ki u baar a wun fatɔ, ki kpii Ijipt nirɔ na.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 (U din mi a u naa waas na saa bann nan Yennu tan saa te ki ŋɔɔe n nyinnib daabisin ni, ŋaan bi din ki bann nna.)
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ki li yent sanyiɔk, ki u bia la Israel niib banlee kɔn; ki u loon wun taamm ki bin maŋ nan leeb, ki yetib a ‘Gotir man, i tee naa waase, ki bee teen ki i boo leebi?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Ki wunba mɔk kaat na pii Moses, ŋaan betɔ a, ‘Sɔɔ ki teena ti yudaanɔ koo ti barbuurɔ.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 A yaan loon ki a kpin nan faa won kpii Ijipt nirɔ nae-e?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Moses nba gbat nna yoo nba, ki u chiar nyii Ijipt tiŋ ni, ki saan Midiann tiŋ ni ki be leŋ, ki tan kɔɔn poo ki mar bonjai banlee.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Bina piinna poorpoe, ki u saan muuk ni dasiar, ki saa baar Sainai jɔɔr boor ki la mupeenu, ki li di tibik paak ki lenii, ki malaka dɔkit muu maŋ ni.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 “Moses nba din la nna maŋ ki li teenɔ yaarlituk. Ki u chat nakin a wun ŋamm got, ki ji gbat Yennu kunkɔr ki u beerɔ a,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Mine tee Abraham Yennu, ki bia tee Aisak Yennu nan Jakɔb Yennu na. Mine tee a yeejamm maŋ Yennu.’ Moses nba gbat nna yoo nba, ki jaŋmaanii kɔɔu, ki u ji see ki jekir ki ki mɔk par nan wun goti.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Ki Yennu betɔ a ‘Pitir a taasaat, kimaan siaminba ki a see na tee kasii boore.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Tɔn, n la Ijipt teeb nba dint n mɔŋ niib Israel teeb biak Ijipt tiŋ ni biaŋinba, ki n bia gbat bi fabinii. Ŋanne ki n sik maa n fatib. Li paak, n saa tuma Ijipt.’ ”
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Ŋanne ki Stiifenn bia lek piak ki saa a, “Moses nba nae ki Israel teeb din yêtɔ na, ki betɔ a, ‘Sɔɔ ki teena ti yudaanɔ koo ti barbuurɔ,’ ŋaan ŋɔɔe ki Yennu gannɔ a wuu tee bi yudaanɔ nan bi fat-tɔɔ; ki ŋɔɔ Yennu te ki malaka pak nanɔ tibik paak, muu ni, ki tumɔ na.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Ŋɔɔ Moses-e din tee daanɔ nba nyinnib Ijipt tiŋ ni, ki bia tun bakitnauŋ toona Ijipt tiŋ maŋ ni, nan baa din saa poot Mɔkmuŋ na, nan baa bia din be muuk ni binpiinna na.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Li Moses-e bia din yet Israel teeb a ‘Yennu tan saa tun sɔkiniisɔɔ i boor nan waa tumin biaŋinba na, ki u sii tee i booru.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 “Moses maŋe bia din be nan ti niib Israel teeb, bi lakinu ni, muuk ni na. U din be leŋe ki tan doo Sainai jɔjaann paak, ki saa be nan Yennu malaka, ki malaka maŋ pak nan Moses, a Moses n sɔkin ti yeejamm Israel teeb na. Li yooe ki Moses gaar Yennu manfoor maan na ki turit.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Ŋaan ti yeejamm din ki loon bin sakɔ. Li paak ki bi yêtɔ, kimaan bi yan tunn Ijipt-a;
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 ŋaan din bet Aarɔnn a wun maa yenbis, ki bii tee bi ŋmakit-teeb, ki bia yetɔ a ‘Moses ŋarin, wunba nyi nant Ijipt na, ti ki mi linba teenɔ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ŋanne ki bi maa tingbann ki nannɔ naajabik, ki mann maruŋ li paak, ki teen jaamm a bin mantik donnɔ, linba ki bi maa nan bi mɔŋ nii na.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 “Li paak ki Yennu ji ki goriibi, ŋaan chabib ki bi ji jiantir ŋmaabira, nan laa sɔb biaŋinba Yennu sɔkiniinba gbounyeuŋ ni na, a Yennu yet a:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 I din tuu jikit tingbann Molek lanbouŋo,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Ŋanne ki Stiifenn bia piak a, “Ti yeejamm din faa Yennu lanbouŋ muuk ni, ki li want a Yennu be namm. Yennu-e din wann Moses baa saa faa lanbouŋ maŋ biaŋinba, ki bi faa. Li din tee nan Yennu nba te ki Moses lar biaŋinba nae.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 “Li poorpo ki ti yeejamm ji tan jii lanbouŋ maŋ ki tur bi waas, ki bi gaar ki mun jikit ki saa nann, ki ŋamm nan Joosua tan baar nna, ki fat tiŋ nba ki boorganii daa din yen li yoo na. Yennu-e din ber nyinn niib maŋ ti yeejamm tɔɔnn, ki lanbouŋ na ji din be nna dik dik nan Defid yoo mun.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Yennu numm din gboot Defid maŋ, ki u tan miar Yennu a wun chabɔ ki wun maa ŋaak ki tur ŋɔɔ Yennu nba tee u yeeja Jakɔb Yennu na.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ŋaan ŋɔɔ Defid bija Solomonn-e din tan maa ŋaak maŋ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Ti lek mi nan Yabint Yennu ki kaar ŋei nba ki niib maa ni kaa. Li tee nan Yennu sɔkinii nba din yet a:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Yennu yet a, Sanpaak tee n naangbouŋo,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Min kaa nan bona na kuri-i?’ ”
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Ki Stiifenn lek bia piak ki saa a, “I mantik tee nigbaba hei, ki i dudukit bia fɔk nan Yennu bonchiann, ki i ki sak yin gbiint Yennu maan. I kpan mun kɔn nan Yennu Seyeeŋ nan i yeejamm nba din tun biaŋinba nae.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Yennu sɔkinii sɔɔ kaa ki i yeejamm ki mukisɔ. Bi bia din kpii binba poŋ sɔkint a Yennu Popeendaanɔ Masia tan saa baar nawa. Tɔn, mɔtana yimme tee damm nba nyii u poor ki bia tee u kpiira.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Yimme bia tee damm nba din gaar Yennu sennu nba ki i yeejamm din gaar malakanba nuu ni, ŋaan bia lek ki sakir na.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Tɔɔndamm tituk na nba gbiint Stiifenn maan maŋ, ki bi donn wutoor bonchiann ki gbab mɔgbaba.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Ŋanne ki Yennu Seyeeŋ fiir Stiifenn ni, ki u yaat got Yendɔuŋ ni, ki la Yennu maŋ yentsaakar, ki Yiisa see ŋɔɔ Yennu niidiitu po;
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 ki u yet a, “Gotir, n la ki Yendɔuŋ loot ki Nisaarik Bik see leŋ, Yennu niidiitu po.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ŋanne ki tɔɔndamm tituk na yikin sanpaapo, ŋaan pii bi tuba; ki bi kura wuur baar ki worɔ,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 ki dat nyii nanɔ doo maŋ kpiŋ, ki liat bi liata ki bir naasimɔ nba ki bi yiu Sɔɔl na boor, a wuu guu, ŋaan jaat Stiifenn tana.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bi din jaatɔe dik dik; ki u tan yiin ti Yomdaanɔ a, “N Yomdaanɔ Yiisa, gaat n seek;”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ŋaan gbaan ki yiin sanpaapowa a, “N Yomdaanɔ, daa jikit bi biit na ki biiribi.” U yet nnae ŋaan ji kpo.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.