Atos 5
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Jasɔɔ mun din be ki u sann tee Ananias, ki u ŋaapoo sann mun tee Safaira, ki u tan kɔi u kpaab ki gaar li likirii,
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 ki paat likirii maŋ ki bɔr, ki u ŋaapoo mi li po, ŋaan jii linba tenn na, ki baar nann ki tan tur toomiinba maŋ.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ki Piita boiɔ a, “Ananias, bee ki a ŋaan Sintaanii kɔɔ yent a pari, ki a faar faak ki loon ki a kpann Yennu Seyeeŋi, ki paat likirii nba ki a kɔi a kpaab na paaki?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Faa daan daa ki kɔi a kpaab maŋ na, li daan ki tee a yar kaa-a? Ki faa bia kɔir na, likirii maŋ bia ki be a yent ni kaa-a? Bee teen ki a lor a par ni ki tun linba na? A ki faar faak maŋ ki tur nirɔ kaa, ŋaan a faar ki tur Yennu-e.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ananias nba gbat nna maŋ yoo nba, ki u kpo ki baa li yoo na. Ki jaŋmaanchiɔŋ kɔɔ binba kur gbat u kuun maŋ po.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Ki naasimm jiiu ki pɔbin chinchenn ni, ki nyii ki saan piiu.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Ŋanne ki li yann waaminna, ki u ŋaapoo baar kɔɔ, ŋaan daa ki mi linba teeni.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Ki Piita bia boiɔ a, “Betirin, li set tee barmɔniie nan fin nan a sɔrɔ kpaab likirii nba ki i gaar na kurii na-a?” Ki u jiin a, “Nn, li kure na.”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Ki Piita boiɔ a, “Bee ki fin nan a sɔrɔ taan mɔb, ki lor a yin bikin ti Yomdaanɔ Seyeeŋi? Naasimm nba jii a sɔrɔ ki saan piiu na, ŋamme kɔɔ tammɔb ni na, ki bi mun bia saa jiia nnae ki saan pii.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Li taakpaak ni, ki u kpo ki baa, ki naasimm na kɔɔ ki la ki u kpowa, ki bi bia jiiu ki nyii ki saan piiu ki kpian u sɔrɔ.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Li yoo na ki jaŋmaanchiɔŋ soor Yiisaweira kur nan binba kur gbat maan maŋ na.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Tɔn, ki toomiinba na tuun nyina nan yaarlituk toona bonchiann niib na ni. Ki Yiisaweira kura tuu taan leeb Yennu ŋasaakak bɔkir nba ki bi yir Solomonn barintir na ni.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Binba ki tee Yiisaweira na din ki mɔk par nba saa lakin nammi, ŋaan niib din piak dont Yiisaweira maŋ bonchiann,
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 ki jab nan poob bonchiann teen yada ki pukin Yiisaweira na po.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Ŋanne niib din nyi nan baatib, ki dɔɔntib gadoi nan dindɔɔnii paak sɔnjokpinii a Piita-i taŋi gaar yoo nba, u yunyuŋ n lek baa bi paak, ki bin la laafia.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ki niib nba din be Jerusalem digbanbis ni mun jikit baatib, nan binba ki narinbiit daamiib na, ki baat namm, ki bi kura laat laafia.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Li paak ki mannteeb yudaanɔ nan u weinanleeb kur nba tee Sajusiinba na fiin punponn bonchiann nan toomiinba na,
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 ki te ki bi saan soor toomiinba maŋ ki kɔɔmm dansarik.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Li nyiɔk maŋe ki Yennu malaka sik loot dansarik na tammɔi, ki nyinn toomiinba maŋ, ŋaan betib a
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Ii saa man Yennu ŋasaakak ni, ki saa set, ki mɔɔnt tur niib manfopaann na po.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Baa gbat u maan maŋ, ki bi saan ki saa kɔɔ Yennu ŋasaakak maŋ ni, sanyapob ni, ki ji piin ki want niib manfopaann na maan.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Ki bi saan dansarik maŋ ni ki saa got, ki ki labi, ki ŋmat tɔɔndamm tituk maŋ ni ki saa betib a
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Taa baar dansarik na boor yoo nba, ti la ki tammɔi kpare kenkema, ki dansarguura na be tammɔi boor ki guu, ki ti loot tammɔi na, ŋaan ki ki la sɔɔ dansarik diiuk maŋ ni.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Yenjiantu ŋasaakak yudaanɔ nan mannteeb yudamm nba gbat nna maŋ, ki li teemm yaarlituk toomiinba na po, ki bi ji biris linba saa teen.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ki taan sɔɔ jasɔɔ nna kɔɔ, ki yetib a, “Gotir man, jab nba ki i won kɔɔmm dansarik na see Yenjiantu ŋasaakak ni ki want niib Yennu maan.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Li yoo na ki yudaanɔ na jii u jab, ki bi saan ki saa nyinn toomiinba maŋ ki jen namm, ŋaan bi ki nyinnib nan paŋ kaa, kimaan bi tiin jaŋmaanii a niib na tan saa mann jaatib tana.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Baa baar namm yoo nba, ki bi te ki bi saan set tɔɔndamm tituk na sinsuuk ni. Ki mannteeb yudaanɔ na yetib a
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Ti daan turi mɔb nan ninbinmɔnii, ki yaa i daa want niib Yiisa sann ni, ŋaan gotir yaa tan tun linba na, yaa jii i wannu maŋ ki yat Jerusalem kur po, ŋaan ji loon yin nyiirit Yiisa kuun paak.”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ki Piita nan toomiinba leeb na jiin a, “See ki ti lek sak Yennu mɔb ki gar nisaarik mɔb.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Yiisa maŋe ki i daan poŋ kpaa tabinɔ dapunpunn paak ki u kpo na, ŋaan Yennu nba tee ti yeejamm Yennu na, ŋɔɔe fiin Yiisa kuun ni,
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 ki jii donnɔ ki kaanɔ u niidiitu po, ki teenɔ Yudaanɔ nan Tinntɔɔ, a Israel teeb n nyik biit tumu, ki wun nyik bi biit ki chabib.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Timm nan Yennu Seyeeŋe tee Yiisa kuunfiiru maŋ siara damm; ki Yennu jii u Seek maŋ ki tur wunba saak u mɔb.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Tɔɔndamm tituk maŋ nba gbat nna yoo nba, ki bi wutoa fiir, ki bi ji yaa bin kpi toomiinba maŋ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Ŋaan Farisiisɔɔ nna din be tituk na ni, ki u sann tee Gamaliel, ki u tee sennu wanntɔɔ, ki niib kur teenɔ baakir, ki u fiir set, ki yet a bin daa nyinn toomiinba na nanyer po;
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 ŋaan bet tɔɔndamm tituk damm maŋ a, “Hei, Israel teeb, ii mi man yaa yaa yin teen niib na linba na.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Sianyoo dinn, ki Tiudas want u mɔŋ nan u tee nijaansɔɔe, ki niib nan kobii ŋanna na tee u poorpojɔɔmu, ŋaan baa din tan kpiiu, u jɔɔmu na kur din yate, ki u jagberin na gbenn.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ki ŋann gar, ki Judas, wunba din tee Galilii nirɔ na mun nyii set nikant yoo, ki want u mɔŋ, ki tunn niib bonchiann yan ki bi waau; ki niib bia mun din tan kpiiu, ki u jɔɔmu na kur yat.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Mɔtana, kpan ŋaant Yiisaweira maŋ, ki daa teeb siari; ki li-i tee bi lora nan bi toona na tee nisaarik yarie, li tan saa gbenna.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ŋaan li-i tee Yennu yarie, i kan fit nyannibi. I saa la ki i kpet kɔn nan Yennu-e gbaa.”
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 ki yiin toomiinba maŋ ki kɔɔmm, ki te ki bi boob kpaasir ŋaan ŋaab, ki turib mɔb a, “Ii mi man ki i jiki mɔɔntir Yiisa sann maŋ.”
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ŋanne ki toomiinba maŋ nyii tɔɔndamm tituk na ni nan parpeenn, kimaan Yennu nba la ki bi jaŋ nan fedinu Yiisa sann paak na.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ki daar kur ki bi saa Yenjiantu ŋasaakak ni, ki bia lin niib ŋei ni, ki want niib a Yiisa tee Yennu Niganntɔɔ Masia-e, ki bia mɔɔntir u barŋanii na, ki ki nyikiti.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.