Atos 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Yoo nba ki Piita nan Jɔɔnn daa see ki piak teen niib maŋ na, ki Yenjiantu ŋasaakak kunkɔnkɔnna yudaanɔ nan Sajusiinba nan mannteeb kpir baar Piita-nba boor,
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 kimaan bi wutoa doo Piita nan Jɔɔnn nba want niib a Yiisa daan fiir kuun ni na paak, ki li want nan kpeemm tan saa fiir kuun ni ki jen bi manfoor ni biak.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Li paak ki bi soorib, ki kɔɔmm dansarik a lin yenta, kimaan yoo poŋ gara.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Ŋaan niib bonchiann nba gbat Piita maan maŋ na teen Yiisa yada, ki pukin Yiisaweira po. Ki jab na kur kann tee nan tusaa ŋanŋmu na.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Laa tan yent sanyiɔk, ki Juu teeb yudamm nan saakab nan sennu wannteeb lakin bi tituk kaanu ni Jerusalem;
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 ki bi lakin nan mannteeb yudaanɔ Annas, nan Kayafas, nan Jɔɔnn nan Aleksander nan mannteeb yudaanɔ maŋ ŋaatesiab,
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 ki te ki Piita nan Jɔɔnn fiir set bi sinsuuk ni, ki bi boib a, “Panboor bee ki i mɔki? Ki ŋmee sann nie ki i fiin wabik nba na?”
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Ŋanne ki Yennu Seyeeŋ fiir Piita ni, ki u yetib a, “Yimm chanbaanba nan saakab, gbiintir man,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 li-i tee ki i boit dinna na ki jiin toonŋann nba ki ti tun ki tur wabik na, nan waa somm na paakie,
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 ŋann li ŋan ki i kura n bann, ki Israel teeb kur n mun bann nan Nasaref nirɔ Yiisa Masia sann nie ki jɔɔ maŋ somm ki see i numm ni na. Li Yiisa-e ki i daan te ki bi kpaau dapunpunn paak, ŋaan ki Yennu fiinɔ kuun ni na.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Ŋɔɔe tee daanɔ nba ki Yennu gbouŋ piak u po na, a ‘Tann nba ki yimm tanmaara yêtir na, ŋanne tan tee lɔtik ni tanŋann.’
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Ki sɔɔ sann ji kaa tingbouŋ na ni ki Yennu tur niib a bin la tinnu, see Yiisa kuukɔɔ.”
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Tɔɔndamm tituk maŋ nba din la Piita nan Jɔɔnn parcheenn nba ki bi mɔk na, ki bia bann nan bi tee damm nba ki mi gbouŋ bonŋann na, li din yaar litibe, ki bi ji bann nan bi tuu tee Yiisa weinanleebe.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Baa la jɔɔ nba ki bi won te ki u somm na see Piita nan Jɔɔnn boor na, ki bi ji ki mɔk mɔb nba saa pak biiribi.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Ŋanne ki bi daa ŋaan ki bi nyii bi lakinu diiuk maŋ ni, ŋaan ki bi biar faa leeb sawara,
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 ki boi bi leeb a, “Ti saa teen jab na nlee na? kimaan sɔɔ kur nba be Jerusalem na poŋ mi yaarlituk toonn nba ki bi tun na. Li paak ti ji kan fit nɔi;
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 ŋaan ŋaant man ki tin kpaamm, ki bi ji daa mi yi Yiisa sann ki teen niibi, ki Yiisa maan maŋ ji daa bia yat ki saa niib boor.”
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Ŋanne ki bi yiimm, ki bi jen kɔɔ diiuk na ni; ki bi betib a, “Ii mi man ki i jii Yiisa sann ki pak wann sɔɔ.”
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ki Piita nan Jɔɔnn jiin a, “Ki i yaa mɔŋ mɔŋ po ŋarin, i dukin nan lanne took Yennu boori? Ti ji sak i mɔb ŋaan nyik Yennu mɔb koo nlee?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 kimaan timm kan fit nyik pinpauk, linba po ki ti la ki bia gbati.”
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Tɔɔndamm tituk maŋ lek kpaamm nan ninmɔnjar, ŋaan ŋaab a bii saa, kimaan bi ki la sɔnu nba ki bi saa dat bi tuba, kimaan niib na din piak ki dont Yennu sanne, baa din fiin wabik na paak.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Jɔɔ nba ki bi te ki u somm na bina din gar piinnawa.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Baa ŋaa Piita nan Jɔɔnn yoo nba, ki bi ŋmat kun bi leeb boor, ki saa yetib linba ki mannteeb yudamm nan saakab maŋ pakib.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Baa mun gbat nna maŋ ki bi kur taan leeb nan dudukyent ki miar Yennu a, “Ti Yabint Yennu, fine nan sanpaak nan tiŋ, nan mɔkgbeŋa nan linba kur be li ni,
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 ki a Seyeeŋ maŋ nie ki a din wann ti yeeja Defid, wunba tee a toontunnɔ, ki u bunt buntir ki yet a:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 ki tingbouŋ na kpanbara nan yudamm taan leeb
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 “Li tee barmɔniie nan Herod, nan Ponsius Pailat, nan binba ki tee Israel teeb na, nan Israel teeb set daan lakin doo na ni, ki lor lora a bin kpi a popeenn toontunnɔ Yiisa, wunba ki a gann ki sennɔ na.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Ŋanne ki bi lakin, a bin tun linba kur ki a poŋ din dukin a yanbɔɔt nan a paŋ ni, ki yaa li tan saa teen na.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Tɔn, mɔtana, Yennu, gbiintir niib na nba fɔ kɔnfɔɔt nan ninmɔnn ti paak na, ki ŋaan timm nba tee a daaba na-ii piak a maan nan parcheenn bonchiann,
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 ki tant a nuu ki te baatib n la laafia, ki ŋaan ki tii tuun bakitnauŋ toona, a popeenn toontunnɔ Yiisa sann paŋ ni.”
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Baa gbenn Yenmiaru na yoo nba, ki siaminba ki bi tikir na ji jek, ki bi kura gbee nan Yennu Seyeeŋ, ki piin piak Yennu maan nan parcheenn.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Li yoo na ki Yiisaweira maŋ kura taan leeb nan dudukyent ki chentir bi bona ki teen bi leeb. Bi sɔɔ din ki yaa u yen siari.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Li yoo na jik ki toomiinba maŋ nyint ti Yomdaanɔ Yiisa kuunfiiru siara, ki siara maŋ mɔk paŋ bonchiann, ki Yennu piisin bonchiann be bi kur ni.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Ki sɔɔ din kaa bi ni ki pɔt siari, kimaan binba din mɔk bi mɔŋ mɔŋ kpaant nan bi ŋei din tuu kɔie, ki gaar li likirii ki baar nann,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 ki tan tur toomiinba na, ki bi chentir ki teen bi leeb nan baa loon biaŋinba.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Jasɔɔ din be leŋ ki u sann tee Joosef, ki u tee Liifai booru ni nirɔ, wunba ki bi marɔ Saiprus, ki toomiinba na yiu Banabas (ki li paak tee Sommtɔɔ),
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 ki u tan kɔi u kpaab, ki gaar li likirii ki baar nann, ki tur toomiinba na.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.