Atos 28
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Taa din tinn na poorpoe ki ti bann nan tiŋ maŋ sanne Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Leŋ niib din diat bonŋann. Saak din baa, ki waat be bonchiann, ki bi joo mugann ki turit a ti nanii, ŋaan teen ti kur sommir sommir.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ki Pɔɔl tan tikir daginganii ki kpab nan waauk, ki teen muu na ni, ki muu na tonu gbat waauk na, ki u nyii, ki jun Pɔɔl nuu.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ki leŋ niib nba la ki waauk na jɔɔn Pɔɔl nuu paak na, ki bi ji beer leeb a, “Jɔɔ na kpan tee nikpiiruko. Waa lek tinn u mɔŋ mɔkgbeŋir ni na, ŋaan kpeemm ŋarin kan nyikɔ ki wuu be u manfoor ni.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ki Pɔɔl ŋak u nuu, ki waauk na baa muu na ni, ŋaan ki li ki teen Pɔɔl siar nan waama.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ki bi ji daan a bin laan u siar po saa mɔr, koo u tan saa baa ki kpo-o. Baa ji daan daan ki tan bak ki ki la siar teenɔ na, ki bi lebit bi dudukit ki yaa u tee yensaue.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Leŋ bia din ki fɔk nan bat Publius kpaanti. Ŋɔɔe din tee tiŋ maŋ ni bat. Ki u din gaarit saauŋ ki saa jaŋ damunjaa ŋantaa.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ki Publius maŋ baa mun dɔɔ yiar gbanantouŋ nan nɔniikak ni. Ki Pɔɔl tan kɔɔ u diiuk ni, ki yii nii u paak, ki miar Yennu, ki u la laafia.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Li paak ki baatleeb nba be leŋ na kur baar, ki u te ki bi la laafia.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ki bi pit piinii bonchiann. Taa bia din tan fi a tin kɔɔ ŋaruŋ yoo nba, ki bi baar nan linba ki ti tan sii loon sɔnu ni, ki kɔɔn ŋaruŋ ni ki turit.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ti benu leŋ ŋmaarii ŋantaa poorpoewa ki ti kɔɔ ŋaruŋ nba nyii Aleksandria ki be Malta sakoouk na, ki bi yi ŋaruŋ maŋ Yenjaasnba. Ki li fiir saa,
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 ki yaan tan baar doo nba ki bi yi Sairakus na, ki biar leŋ daa ŋantaa,
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ki tan tɔɔt baar Regium doo. Ki li tan yent ki wouŋ yaan jak danu, ki nyii niigaŋ po ki tutit. Ki ti jii daa ŋanlee ki yaan baar Puteoli doo.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Leŋe ki ti la Yiisaweisiab. Ki bi yaa tii be namm ki jaŋ daa ŋanlore. Ki ti be namm, ki tan nyii leŋ ki saa Rom doo ni.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Yiisaweira nba be Rom doo ni na nba gbat ti po, ki bi fiir chetit Apius daak na ni, ki siab mun chetit Saamŋei Ŋantaa nba kpia Rom na. Pɔɔl nba lab yoo nba, ki li turɔ kpaaŋ-mɔŋ, ki u tur Yennu niipoouk.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Taa baar Rom yoo nba, ki bi chab Pɔɔl ki u be ŋaak ni, ki bi te ki lanjima guu-u.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Tɔn, li daa ŋantaa poor poe ki Pɔɔl yiin Juu teeb yudamm ki lakimm, ki yetib a, “N naa waas, n lek ki tun bonbisiar ki biir ti niib koo ti yeejamm sennu, ŋaan bi din soorin ki kɔɔnin dansarik Jerusalem-e, ki jii kubinin Rom teeb.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ki bi boin buboit, ki tan loon bin nyikin, kimaan bi ki la maa tun bonbisiar nba jaŋ nan bin kpimi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ŋaan Juu teeb nba din ki sak bin nyikin na, li paak ji din te ki n yaa n saa gaan n maan ki tur kpanbara yudaanɔ Siisa-e, ŋaan li din ki tee n loon ki n pak biir ti niib kaa.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 “Li paake ki n yiini maa n tan lai ki beti labaar na. Maa mɔɔntir Yennu Niganntɔɔ, wunba ki Juu teeb mɔk dindann u po na, ŋanne te ki bi baanin jarit na.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ki bi betɔ a, “Ti ki la gbant nyii Judea ki baar ki want a po, koo ti sɔɔ bia ki nyii leŋ ki baar nan labasiari, ki sɔɔ mun bia ki pak bonbisiar ki gaan a po.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ŋaan ti loon ki tin bann a dudukite. Ti poŋ mi nan siar kur po, niib bonchiann piak ki biir jiantu nba ki a waa na.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Li paak ki bi senn daar. Ki niib bonchiann tan baar Pɔɔl peŋ daar maŋ ni. Ki u kat wannib nan ninmɔnn, Yennu naan na po, sanyiɔk ni mɔkmɔk nan daajoouk, ki wantib Yiisa barii nba be Moses sennu ni nan Yennu sɔkiniinba sɔbu ni biaŋinba, ki yiab a wun tunn niib na yan ki jiin Yiisa po.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ki bi siab yan din tunn ki kɔɔ Yiisa ni, Pɔɔl maan maŋ paak, ki siab mun ki teen yada.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ki bi jak leeb nan mɔniɔk, ki yaa bin yat. Ŋanne ki Pɔɔl pak bonyennkɔɔ a, “Yoo nba ki Yennu Seyeeŋ din te ki u sɔkinii Aisaya pak tur ti yeejamm na, u din pak mɔniie,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ki yet a,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 kimaan niib na tee yankpeenae,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ki Pɔɔl ŋamm yet a, “Li ŋan ki yin bann nan Yennu tinnu maan baar niib nba ki tee Juu teeb paaka, ki bi saa gbiint.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pɔɔl nba din pak nna yoo nba, ki Juu teeb na ji yat saa, ki jak leeb nan mɔniɔk bonchiann.))
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pɔɔl nba din be siaminba na, u din pa likiriie, ki be leŋ bina ŋanlee. Nirɔ nba kur tan baar u boor, wun gaarɔ bonŋann.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ki u din tuu mɔɔntir Yennu naan na po, ki want niib ti Yomdaanɔ Yiisa Masia po, ki piak u yamani nan parcheenn.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.